Iuramentū. v.CCVIII

ꝓ illa inuito creditore. l. ij. §. i. ff. ſi cer. pe. ⁊ inſti. qͥ. mo. tol. oblig. ī pͥn. niſi velit ī ꝓpriā religionis obſeruantiā ꝯmutare ⁊ vnū ē impeditiuū alterius. ⁊ hoc placet fauore religiōis.⁊ etiā ſequit̉ Pa. ī. d. c. ꝑuenit.¶ Uigeſimūprimū nō obligat iuramētū ẜmaliqͦs qn̄ id qd̓ iurat̉ ꝯſiſtit ī facto vt teneat̉p̄ciſe ad factū. Rato. qꝛ ẜm aliquos de iure ciuili obligatus ad factū ſufficit ſi ſoluat intereſſe. vt ī. l. ſtipulatōes nō diuidunt̉. ff. d̓ ver.ob. ⁊ in. l. ſi quis ab alio. ī fi. ff. de re iudi. quiaẜm cōiter doc. tenet̉ vel ad factū vel ad intereſſe. ⁊ nō p̄ciſe ad factū. vt no. Bar. in. d. l. ſtipulationes. ſed ego dico ꝯͣriū .ſ. ꝙ p̄ciſe teneatur ad factū de iure diuino ⁊ canonico. ⁊ hͦ intellige ſi pōt impleri ⁊ nō ſit cōtra bonos mores ⁊ aliquod p̄dictoꝝ in quo nō obligat iuramentū. ⁊ ꝓbatur hoc ꝑ. c. pͥmū. ⁊. c. qualit̓.de pac. ⁊. c. iuramēti. xxij. ꝙ. v. Facit. c. licet. d̓voto. ⁊. c. ex litteris. ij. de ſpon. ⁊. c. nouit. d̓ iudi. ⁊. dictū. c. et ſi xp̄us. ⁊ hoc videtur ſenſiſſeBar. c. vbi. sͣ. qui vult ꝙ vbi obligatio deſcēdit a lege ꝯpellit̉ quis p̄ciſe ad factum. ar. inl. qui liberos. ff. de ritu nup. cum ſimilibus.Idem dicit ſi a teſtatore: niſi inducat̉ ſpeciesſeruitutis ꝑſone. vt in. l. ticio. §. ticio. ⁊. ff. decondi. et demon. hec regula eſſet vera quādoquis ꝓmiſit factum alienū. quia nō tenet̉ niſi facere qͣꝫtum in ipſo eſt bona fide. de ſpō. exlr̄is. nec obſtat quod dictū eſt. sͣ. Iuramētūiiij. §. i. qꝛ ibi nō tenebat̉ p̄ciſe ſtare ſnīe. ſedvel parere vel p̄ſtare penā. ⁊ hoc etiā nō hr̄etlocū qn̄ ꝓmittēs preciſe intēdebat ſe obligare ad parendū ſnīe. vel poteſt dici ꝙ verum ēꝙ ſufficit p̄ſtare intereſſe ſine ꝑiurio qn̄ factūeſſet inutile parti ſi preſtaret̉. vel eſt factū impoſſibile. qꝛ tunc nō obligaret iuramentū ſuper tali facto preſtitū.¶ Uigeſimū ſcd̓m non obligat qn̄ quis iurauit ſeruare qd̓ nō eſt. puta iuraui ẜuare ſtatuta intelligit̉ de factis. ⁊ ſi addidit ꝙ ꝑ idē iuramentū p̄ſtitū obẜuabit. etiā q̄ fiēt non obligat̉ ad illa q̄ fiēt rōe iuramēti ita ꝙ ſit ꝑiurꝰ.ſed bn̄ rōe ꝓmiſſiōis obligabit̉. vt ī. c. clericꝰeo. ti. ſed iſte caſus nō ē rōe eiꝰ qd̓ nō ē. ſed qꝛẜuare futura nō iurauit. ſed ꝓmiſit ſolū ꝑ iuramentū pͥus preſtitū. nō tn̄ tunc factum. etideo ſi iuraret ſeruare etiaꝫ faciēda teneretur.aliter eſſet ꝑiurus.¶ Uigeſimūterciū nō obligat iuramētū p̄ſtitu circa ea que ſubdunt̉ ptāti alterius. putavxor q̄ iurauit ꝑegrinationē vel abſtinētiaꝫſil̓r ſeruus monachus ⁊ hmōi. ⁊ ideo nō pn̄t

implere cum eis ꝯtradicit̉ a viro dn̄o vel abbate. ⁊ de hoc dic vt. jͣ. Uotum. ſecundo facitquod sͣ. dixi. §. xxij.¶ Uigeſimūquartū nō obligat iuramētū qn̄aīo euadēdi ſolū quis aliqͥd iurat qd̓ metuscā ꝑlatū. xxxi. q. ij. Lotharius. ī fi. vn̄ qui iurauit redire ad carceres. ſi carcer ē in iurio ſusnō tenet̉ redire. qd̓ metus cā. c. i. ſecꝰ eēt ſi nōeēt iniurioſus. qꝛ tenet̉ etiā ſi immineret ꝑiculum mortis. ẜm glo. ī cle. paſtoralis. d̓ re iudi. ⁊ Bar. in. l. relegati. ff. d̓ penis. Et iō iſtd̓ē veꝝ qn̄ vult euadere illud qd̓ indebite ſuſtinet. ⁊ ſic vt euadat iurat nō intendēs ſe obligare. ſecus eēt ſi intēdebat ſe obligare qn̄ iurauit. qꝛ tunc dic vt. sͣ. §. ix.¶ Uigeſimūquintū nō obligat iuramētū qn̄38iuramētū ē ꝯditionale vel ꝓpter cām. qꝛ niſiꝯditio extet vel ca̓ nō obligat̉. de cōdi. appo.c. verum. de iureiurādo. c. ꝑuenit. el. ij. ⁊ hocintellige qn̄ tota obligatio ponebat̉ in conditionis euentum: vel ꝓpter cām. al̓s teneret̉.vn̄ iurans ire ad ſanctu Iacobū vt fratrē ſuum videat et peccata ſua redimat. licꝫ fraterſuus deceſſerit: tenet̉ nihilominꝰ ire ꝓpter aliam cauſam.¶ Uigeſimūſextū nō obligat qn̄ ſingularesfirmāt ſtatuta collegij cū iuramēto dictꝭ ſtatutis ſublatis ꝑ ipſam vniuerſitatē: vt dicitIo. an. ī. c. i. de his q̄ fi. a ma. par. ca. qꝛ nō obligat niſi remanētibꝰ ſtatutis. vn̄ eis ſublatꝭꝑ vniuerſitatē tollit̉ iuramēti vinculū: qͣſi iuramētū liget ſingulos vbi ſingulares ꝯͣueniunt. ſecus ſi contraueniūt collegial̓r tollēdoſtatutuꝫ. Pa. ꝟo in. c. dilecto. de p̄bē. diſtinguit et bn̄. ꝙ aut ſingulares de collegio iurātvt ſingulares. ⁊ ſic ē vera opi. Io. an. Exēplūſtatuto cauet̉ ꝙ nullꝰ det voce nō matriculatus. Iurauerūt ſinguli ſeruare ſtatutū Sil̓rꝙ nullus vadat de nocte ſtatuūt: iurat ſeruare ſtatutū certe. qꝛ hoc concernit obſeruantiaſinguloꝝ. ideo ſi collegiū tollat ſtatutū: nonpeccabūt ꝯͣueniētes. qꝛ iuramētū erat ſtatuto acceſſorium. ⁊ remoto pͥncipali remouet̉ ⁊acceſſorium. Si ꝟo iuramētum aſtrigit eosad obſeruantia vt collegial̓r. ſic ſine periurionō pn̄t ꝯͣuenire etiam collegialiter cā rōnabili nō ſubſiſtēte. exemplū. vt in. d. c. dilecto.Nā canonici iurātes vt etiā collegial̓r nō recipiāt. qꝛ nō eſt dubiū ꝙ vt ſinguli non pn̄teligere canonicos. Paulus vero in clemen..i. de regl̓a. dicit. ſi iurāt ſtatutū ẜuare ꝙ ſi collegial̓r ꝯtraueniūt nō ſūt ꝑiuri. qꝛ tollūt ſtatutū. ⁊ ꝑ ꝯſequēs iuramentū. Si ꝟo iurantG 4