Iuramentum. V.

nō ſeruat̉ id ꝓpter qd̓ ſunt ꝓmiſſa. d. §. offerri. Sil̓r ſi vir iurauit nō dimittere vxorem.Intelligit̉ niſi faciat ꝯtra legē ꝯiugij. vel ſi ꝓmiſit dotē pōt d̓mittere ſin ſoluit. iuxta notata ī. c. veſtras. de dote poſt diuor. reſti. Itēſi iuraui te nō offendere. Intelligit̉ niſi cauſam offenſionis ꝯmiſeris. l. qui ſeruū. ff. de v̓bo. obli. Facit quod no. in. l. cum pater. §. li.bertis. ff. de leg. ij. ⁊ quod no. in. d. c. quēadmodū. in glo.¶ Decimuſquartꝰ qn̄ mādatū legꝭ vel ſuꝑioris vult ꝯrium iuramento. puta iuraui tibidare decē. Iudex p̄cipit ne tibi dare debeamex aliqͣ legitima ca. nō teneor. c. ſignificauit.de cēſi. l. fi. ff. qͥ ſatiſda. cog. vl̓ de lege. puta fuiſti excōicatus poſt iuramētū tibi factū de aliquo tibi dādo. nō teneor niſi abſoluaris. deq̄ tn̄ dic vt. sͣ. Excōicatio. viij. §. xij. Ido inomī iuramēto ſubintelligit̉. Saluo iure ſuꝑioris vel alterius ẜm Io. an. i. d. c. quēadmodū. Facit. c. veniēs. eo. ti.22¶ Decimuſquintꝰ qn̄ iuramentū ē ī p̄iudicium alterius. puta canonici iurāt ꝙ ſi aliqͥseoꝝ efficiat̉ ep̄s ſeruabit quedā ī piudiciumep̄alis dignitatis. Nā talis factus epūs notenet̉. vt ī. c. ſicut ē noſtris. de iureiur. Idemdic ſi cardinales iuraſſent in piudicium ſedis apl̓ice ꝙ aſſumptus in papā nō teneret̉.Sil̓r cum vir iurauit nō ſtare cū ꝓpria vxore. Intellige ꝓpter odiū. qꝛ nō tenet̉ ⁊ etiā ꝓpter ꝯtinētiam. Sed tūc ad requiſitōꝫ vxoris tenet̉ reddere. ſed nō exigere. qꝛ illud ē ſolum in p̄iudiciū ſuū. vide quod no. in. c. tuanos. de iureiur. ī glo. hoc videt̉ tenere Hoſt.Tācre. Goffre. ⁊ Io. an. Idē dic cū qͥs ꝓmiſit tenere ſecretū. qꝛ qn̄ ē alteri nociuū nō tenet̉: quin poſſit ⁊ debeat reuelare illis qui pn̄tꝓdeſſe ⁊ nō obeſſe. xxij. q. v. hoc videt̉. Sentit glo. in. c. ego. de iureiur. Sil̓r intelligit̉ ꝙnō tenet̉ reuelare niſi ꝓducatur in teſtem. qꝛẜm Inno. in. c. qualiter ⁊ qn̄. el. i. de accu. tenetur dicere etiam ſi cogitaſſet de hoc qn̄ iurauit. Facit. c. quia pleriqꝫ. de offi. ordi. li. vi.⁊. c. Conſtitutio. el. i. de teſti. ⁊. c. olim. de accu. Itē cū quis exigit iuramentū ab aliqͦ deveritate dicēda. Si talis ē hō ferus de quop̄ſumit̉ veriſil̓r ꝙ ꝓcedet nō ſeruato ordīe iuſticie. ſic nō tenet̉ reuelare qd̓ ſcit. etiā ſi poſſet ꝓbare ſil̓r. ⁊ qͣꝫuis nō ſit crudelis: ſed quiꝓcedet ordine debito non debet reuelare ei q̄nō pōt ꝓbare. ar. c. ſi peccauerit. ij. q. i. ⁊. ij. q.vij. plerūqꝫ. hec Rodo. illis tn̄ qui pn̄t prodeſſe ſꝫ nō obeſſe teneret̉ ſi iurauit. ar. xxij. q.

v. hoc videt̉. Idē dic de eo qui iurauit nō p̄ſtare auxiliū tali. Intelligit̉ .ſ. īiuſte ẜm Io.an. allegat. c. petitio. de iuretur. et. c. pͥmū. dehis q̄ fi. a ma. par. ca. ⁊. c. grauē. de exceſſ. p̄lato. etiā ſi iuraſſet d̓ iuſto auxilio nō dādo n̄obligat̉. qꝛ iuramentū nō ligat ad illicita ⁊ ꝯͣius. d. c. quāto. eo. ti. Idē dic de illo qͥ poſitus ī dignitate ⁊ alienas bona iurat non reuocare ꝙ nō tenet̉. vt ī. c. intellecto. eo. ti. qꝛē in piudiciū alterius .ſ. dignitatis. c. cū ꝯtigat. in fi. eo. ti. c. ij. de pac. li. vi. Et hoc teneetiam ſi non iuraſſet pͥus non alienare. licetglo. ſentiat oppoſitū in. d. c. intellecto. ꝑ p̄dicta. et hoc intelligo in notabili alienatōne ꝑquā ledit̉ dignitas notabiliter. Secus eſſetin re modica. quia ꝓprium ē pͥncipū donare. c. i. de donati. ⁊ in iuramēto facto a platode nō alienādo niſi ꝯſulto papa nō debet referri ad modicā alienatōem. qꝛ iuramētumnō extēditur ad verrſil̓r nō cogitata. c. veniens. eo. ſentit Fede. conſil̓. cciij. Iō iuramentū filiorūfa. ⁊ minoꝝ ⁊ vxoꝝ ⁊ ſeruoꝝ nō valet in piudiciū illoꝝ qui eoꝝ curā hn̄t. ⁊ ideopn̄t ea irritare ſic̄ ⁊ vota ẜm Nico. de ly. ſuꝑc. xxx. Numeri. ſecus ī alijs. puta voto caſtitatis. ſicut de voto habes. jͣ. Uotū. ij.¶ Decimuſſextꝰ qn̄ iuramētū ē ꝯͣ lege poſitiua vel ſtatutū. ⁊ licet fuerīt multe opiniōesvt recitat Pa. ī. c. cū ꝯtingat. de iureiura. tn̄iſtud mihi videt̉ veriꝰ dicēdū circa iſtud. qd̓aut lex poſitiua ſeu ſtatutū aliqͥd ꝓhibet ꝓpter bonos mores ꝯſeruādos. ⁊ ꝯͣ hac nō valet iuramētū. vt ī regula. nō ē obligatoriū. d̓reg. iur. li. vi. Exemplū ī muliere q̄ viuēte viro dedit fidē adultero de ꝯtrahēdo pꝰ mortēſui viri cū eo nō valet. Et intelligo d̓ bonismoribꝰ naturalibꝰ. qꝛ ſic lex ē indiſpēſabilis⁊ inuariabilis. v. di. i pͥn. ⁊. .viij. diſ. que ꝯtrabonos. Secus in bonis moribus ciuilibus.qꝛ iuramentū ꝯtra ipſos valet. c. ſignificate.de pigno. vbi valet iuramentū ꝯtra pactuꝫlegis ꝯmiſſorie. Aut lex ſeu ſtatutuꝫ fundatſuꝑ bono publico pͥncipaliter. et ſic nō tenetiuramentū factū ꝯͣ. qꝛ pactis vel iuramētisius publicū remitti nō pōt. ad hoc. l. ius publicū. ff. de pac. Aut lex ſeu ſtatutū nō ē fundatū ī bonis moribus naturalibꝰ. nec ſuꝑ bono publico pͥncipal̓r: ſed in odiū aliquoꝝ. etſic tenet iuramentū qn̄ pōt ſine diſpendio ſalutis impleri licet nō ſine diſpendio reꝝ terporaliū. vt in. d. c. ſignificante. ⁊ in. c. debitores. de iureiur. Idem dicendum qn̄ lex p̄ncipaliter eſt fundata ſuper fauore pͥuato. ſicꝫ