IudicareCCI

dicat nō vt homo ſed vt iudex. qꝛ illud veꝝ ēſi eſſemus extra ea q̄ ſunt cōtra legē dei qͥ nouſunt pctā. ſed ī puaricatōe p̄ceptorū dei nonhabet locū illa diſtinctio. qꝛ nō iudex puniet̉ſed hō qͣꝫuis fecerit vt iudex. Si ꝟo loq̄murqn̄ iudex ꝓcedit extra iudiciū. vt ī officijs dādis ⁊ alijs que eius arbitrio ꝯmittunt̉. ſic nōhabet dubrū quin teneat̉ ſequi ꝓpriā ꝯſciaꝫ.nō allegata. vt. ff. de iuriſ. om. iudi. l. i. ⁊. ij. īdiſpenſatōibꝰ. vt. i. q. vij. exigūt. In crimībꝰetiā extraordinarijs ex cā que ſibi videt̉: pōtpenas temꝑare. ff. de pe. l. aut facta. ⁊. l. capitaliū. l. di. vt ꝯſtitueret̉.¶ Quid d̓ officialibꝰ qͥbꝰ mādat̉ executō ſnīeīiuſte? ℟. Ale. d̓ ales ī. iij. ꝑte ſumme de qͥntop̄cepto. ⁊ Ri. ī quol̓. iij. q. xxv. ꝙ ſi ſnīa ꝯtinetintolerabilē errorē vel iniuſticiā manifeſtaꝫ.nō debēt obedire. al̓s nō peccat exequendo.qd̓ ego limito qn̄ nō ſunt certi de innocētiaꝯdemnati. qꝛ in dubio excuſant̉. ſed qn̄ ſuntcerti de iniuſticia. ſic credo peccat mortaliterobediēdo. vt ī p̄cedēti. §. dic̄tū ē.¶ Utꝝ iudex ſecularis poſſit iudicare de hisq̄ ſunt pct̄ā. vt vſura ⁊ hmōi? ℟. Pa. ī. c. cuꝫſit generale. de fo. ꝯpe. ꝙ ſic. dūmo nō diſputet̉ vtꝝ ſit pctm̄ pͥncipaliter. vt patet. ff. ⁊. C.de condi. inde. ꝑ totum. et quod me. cā. et vibo. rap. et d̓ furtis. ⁊ ſil̓ibus. et hec ē cōis opi.⁊ hoc eſt veꝝ. quia coram eo poteſt obijci deiuramēto ſi nō vertitur dubiū de eius validitate. vt in. c. lex debet. xxiij. q. v. Sed ſi dubitatur vtꝝ ſit vſura vel ne. pctm̄ vel ne. tūc iudex ſecularis nō pōt. ſed ad eccleſiā eſt recurrēdum. c. ꝑ venerabilē. qui fi. ſint legi. ⁊ ī cle.vna. de vſuris. Et ideo ex dictis patet ꝙ pōtiudex ſecularis ꝯpellere ad reſtitutiōeꝫ vſurarum. qꝛ etiam de iure ciuili reprobatur hodie ẜm cōem opinionē. Fallit hoc ī criminehereſis: d̓ qͦ nullo mō pōt ſe intromittere niſi exequēdo. Excipiūt̉ multi alij caſus ī glo.⁊ ꝑ docto. in. d. c. cū ſit generale. Sed tu dicẜm Panor. nullum alium eſſe niſi vt dictūeſt cum agitur de dubio .ſ. vtrum valeat iuramētum vel ne ⁊ hmoi. quia tunc non pōt⁊ ſic tene. Et vide glo. xxxij. q. v. c. xp̄iana religio. et ibi per Archi.¶ Utrum iudex teneat̉ iudicare ẜm ſtatutaſeu ꝯſuetudines loci inter illos quoꝝ vnusē ſibi ſubditus. alter no? ℟. Pa. ī. c. qd̓ clericis. de fo. compe. ꝙ aut ſtatutū ꝯcernit ſolennitate actus exhibēdi tꝑe ꝯtractus. ⁊ tunc ſiue ſit ſtatutū laici ſiue clerici nō valebit actꝰ.niſi illa ſolēnitas fuerit obſeruata. qꝛ ſubditꝰ

nō potuit ꝯtrahere cū nō ſb̓dito. etiā ſpretalege ſui ſuꝑioris. Immo peccauit. c. ij. d̓ ma.et obe. et. c. requiſiſti. de teſtamētꝭ. ⁊ nulla fuit ꝯtracta obligatio lege ſibi reſiſtēte ⁊ inhabilitate ꝯſenſum ſuū. l. cū lex. ff. de fideiuſſ.et qd̓ no. in. c. ſi diligēti. de fo. ꝯpe. ⁊ in. c. cūꝯtingat. de iureiur. ⁊ ſic ꝯtractus non tenuitcū debeat eſſe vtriuſqꝫ obligatorius .ſ. labeo.ff. de ver. ſig. ſicuti videmus ꝙ donatō factaetiā nō ſb̓dito vltra qͥngentos aureos ſine inſinuatōe nō valet. l. ſancimꝰ. C. d̓ dona. Etiō iudicabit̉ ẜm hoc ſtatutū ī vtroqꝫ foro inter clericū et laicū. facit qd̓ determinat Fede.ꝯſilio. xxvij. ꝙ ceſſio actionis ꝯtra plebeiū facta nobili ab eccl̓ia non valet. exquo ſtatutoꝓhibet̉ ne nobilis eā poſſit reciꝑe. Rō qꝛ ſtatutū diſponit in caſu licito et inter ſb̓ditos ⁊nō in fraudem libertatis eccl̓iaſtice. ex qͦ ptꝫꝙ laicus tenet̉ in teſtādo ſeruare om̄s ſolenitates legis ſue. al̓s nō valebit qͣꝫtumcūqꝫ īſtituat clericū. niſi hoc fecerit ꝓ aīa ſua. qꝛ ī talibus ſufficit ſeruare diſpoſitionē iuris gentium. c. relatū. el. i. de teſtamētis. et. l. i. C. d̓ ſa.ſan. ec. Sil̓r ſi ſtatuto caueturne res dotaliſſine certa ſolēnitate poſſit alienari non valetalienatio ip̄a nō ſeruata etiā facta clerico. necꝑ hoc dico ꝙ ſtatutū laicoꝝ liget clericos ſedtm̄ ſubditum et impedit obligationē oriri. l.nō dubium. C. de legi. Et ideo ſi clericꝰ vultillum obligare faciat ꝙ ſeruat ſeruāda. Autſtatutū ꝯcernit ꝑſonaꝫ: vtputa ꝙ debeat aliquid facere poſt ꝯtractum vt apphēdere poſſeſſionē infra certū tp̄s. aut ꝓbare ꝑ tot teſteſet hmoi. et tunc clericus nō artat̉ reſpectu ſtatuti laici etiam litigans in foro ſeculari. neclaicus reſpectu ſtatuti clerici nec forenſis. vtno. Bart. in. l. cunctos ppl̓os. C. d̓ ſum. tri.vbi dicit ꝙ etiā ſi tale ſtatutū ꝯcernēs perſonā in directe tāgit bona. qꝛ nō ligant̉. Exemplū. ſtatuto cauetur ꝙ pͥmogenitus ſuccedatcerte forēſis nō ligat̉. etiā ſi habeat ibi bona.Secus ſi ꝯcernet pͥncipaliter bona. vt ſi diceret ꝙ bona deferant̉ ad pͥmogenitū. facit. l. i.ff. de tuto. et cur. dan. vbi licet pſes ꝓuinciepoſſit dare tutorē. nō tn̄ eū qui nō ē eiuſdemꝓuincie. vel habet ibi domiciliū. ⁊ ſic fuit diſputatuꝫ ꝑ do. Lau. in. q. facti. cauet̉ ſtatutomutine ꝙ ſi res poſſeſſa ab aliqͦ euincat̉ ab eoꝙ poſſeſſor uō teneat̉ ea ſibi reſtituere niſi dato ſibi p̄cio qͦ emit Bononiēſis litigat mutine ꝯͣ mutinenſem. obtinet ſnīaꝫ. nūquid dabit ſibi p̄ctum. certe nō. quia illud ſtatutuꝫnō porrigit vires ad foreſes licet ibi litigent.