Ingratitudo

habitare inter chriſtianos videret̉ ponere laqueum damnatiōis chriſtianis: cū ſciāt ꝙ qͣiom̄ia vtant̉ ẜm aliquā ꝯditionē ſuarū ſectaꝝ.ſic iudeꝰ carnes palmas cedros ⁊ ſil̓ia vtiturẜm ſuā legem.¶ Quot ſunt ſpecies infidelitatis? ℟. Aſten.ꝙ ſi infidelitas attendat̉ ẜm comꝑationeꝫ adfidem: ſic ſunt tres. Nā peccatū infidelitatisꝯſiſtit in renitendo fidei. ⁊ ſic aut nonduꝫ ſuſcepte. vt in gentilibꝰ ſiue paganis. ⁊ ſic eſt pͥma ſpeciēs. Aut fidei ſuſcepte. ⁊ iſto modo vl̓ſuſcepte in figura: vt in iudeis. ⁊ ſic eſt ſecūdaſpecies. vel ſuſcepte in manifeſtatiōe veritatꝭvt in hereticis. ⁊ ſic eſt tercia ſpecies. Si vero attendatur infidelitas ẜm errores ad diuerſos articulos fidei. ſic nō ſunt determīate ſpecies inficlelitatis: cū poſſint ml̓tiplicari in infinitum.¶ Que eſt peior infidelitas? Rn̄. Aſten. ꝙ illahereticoꝝ eſt peſſima. vn̄ ſcd̓e Pe. ſcd̓o. Melius eis erat nō cognoſcere viā veritatꝭ qͣꝫ poſtcognita retrorſum ꝯuerti.¶ Utrum infideles ſint ad fidem cogendi. vide quod dixi ſupra Baptiſmus. vi. §. xij. ⁊ s.Fides. §. ix.¶ Utrum ſint in eorū ritibꝰ tolerandi? ℟. Aſten. ꝙ licet infideles peccent in eorū ritibus:tn̄ poſſunt tolerari ſine pcto ꝓpter duo: vel ꝓpter bonū qd̓ ꝓuenit ex eis: ſicut in ritibꝰ iudeorū hoc bonū habemꝰ ꝙ fides noſtra habet abeis teſtimoniū in talibꝰ ritibꝰ in quibꝰ figurabatur. vel ſcd̓o p̄n̄t tolerari ſine peccato ꝓptermalū vitandū vel ſcandalū aūt diſſidiuꝫ. qd̓ꝓuenire poſſet. vel impedimentū ſalutis eorūqui ſic tolerati paulatim ꝯuertunt̉ ad fidem:⁊ ꝓpter primū ſunt tolerādi iudei: ꝓpter ſcd̓ꝫſolū alij infideles: alias nō.¶ Utrum fideles poſſint cū infidelibus ꝯuerſari? ℟. Aſten. ꝙ ſi in aliquo caſu eccleſia īterdiceret ꝓpter aliqd̓ peccatū eoꝝ indirecte puniendū. ſic nō liceret. Si autē eccl̓ia nō interdiceret: tunc diſtingue. aut fideles ſunt firmi:⁊ ſic nō ꝓhibent̉ conuerſari cū eis. maxime ſineceſſitas ſubeſt. aut ſunt debiles ī fide ⁊ ſimplices. de quoruꝫ ſubuerſione ꝓbabiliter pōttimeri. ⁊ ſic prohibendi ſunt: maxime ne magnam familiaritatē habeant: neqꝫ ſine neceſſitate ꝯuerſentur.¶ Utrum infideles qͥ nō recognoſcunt dominiū eccleſie licite poſſint rebꝰ ſuis ſpoliari? ℟.Hoſti. in. c. qd̓ ſuꝑ his de voto ꝙ ſic. per illudMatth̓. vlti. Data eſt mihi omis ptās in celo ⁊ in terra. qua quidē tranſtulit in vicariuꝫ

ſuum. ſecus ſi recognoſcūt dominiū eccleſie.nec ſunt infeſti chriſtianis. ꝓ hͦ habes tex. cuꝫglo. xxiij. q. vij. ſi de rebuſ. Inno. in. d. c. qd̓ ſuper hiſ. tenet ꝙ nō poſſunt: niſi ſint infeſti xp̄ian is. vel aliter delinquūt in lege nature. ⁊ facit ꝓ eo text. c. diſpar. xxiij. q. viij. Sed mihimagis placet opi. Hoſti. ⁊ maxime in infidelibus occupantibꝰ prouincia hieroſo lymitanam: que cū ſit ꝯſecrata ſanguine chriſti ⁊ ml̓torū martirū nō debꝫ eſſe ſub dominio infideliuꝫ. ⁊ hoc intellige ꝙ pn̄t ſpoliari auctoritatedn̄i pape nō a priuata ꝑſona.¶ Utrū infidelibꝰ ſit credendū in p̄iudiciumaliorū? ℟. Pa. in. c. i. de here. ꝙ no. ar. d. c. i. exquo ſunt infideles deo nō p̄ſumūt̉ fideles hominibꝰ: ⁊ iō teſtes nō admittunt̉ ꝯtra chriſtianos. ij. q. vij. nō pōt. ⁊. c. pagani.¶ Utrum liceat aſſumere habitū infidelium.⁊ ſic ſe ſimulare infidelem? ℟. Rodo. ꝙ ſi fiatex rōnabili cauſa. licet ſicut fecit s. Sebaſtianus: dūmodo in tali veſtimēto nō ſit aliqd̓ſignū: vel aliquis caracter pͥncipaliter ꝯſtitutus ad diſcernendū ꝯfeſſores alicuius infidelitatis. quia ſic non liceret. qꝛ ꝑ tale ſignummentiret̉ ꝯtra fidei ꝓfeſſioneꝫ. ſine cauſa verorōnabili nullo modo licet.¶ Utrum dubitare de fide ſit peccatū mortale? ℟. ꝙ ſic. qꝛ dicit̉. Dubiꝰ in fide infidel̓ eſt.c. i. de here. ſed tūc dubitat cū nō magis declinat ad vnā parte qͣꝫ aliam. ſecus ſi titubat velvacillat. ſed tamē nō firmat ſe niſi ſuꝑ fide vera. de hoc videsͣ. Hereticus in pͥn. Et vtrumſit diſputādū de fide. videsͣ. Diſputatio. Infideles an poſſint precio induci ad fidem. vide. j. Iudeus. §. xxxiij.famulusNFIVIIS an debeathabere ſalarium. vides. Familia. §. ij.N gratitudoUtrum ſit peccatū? ℟. Pe. aureo. in. iiij. diſt. xxij. q. ij. in fi. ꝙingratitudo pōt cadere dupliciter. Aut tanqꝫ circūſtantia actꝰ. ſicut eſt qn̄ aliqͥs peccanſex aliqͦ alio fine: habet tn̄ in gratitudinē tanqͣꝫcircūſtantiā. vt eſt qͥlibet. qͥ licet receꝑit multabeneficia a deo. tn̄ voluptate ductꝰ cōſentit fornicationi. ⁊ iſto mō nō eſt pctm̄ ꝑ ſe. ſed circūſtantia peccatū aggrauans. Alio mō ꝯſideratur ingratitudo ꝑ ſe. ſicut qn̄ nō eſt altꝰ finismouens ad tale faciendum: niſi quia deſpicit