Indulgentia
ſaluanda. c. ſuper eo. de vſu. tū etiā quia fundat ſe ſuper falſo intellectu ad Innoce. qꝛ eſtintelligendus Innocē. de penitētia ꝓut eſt extinctiua inclinatōis ad malū ⁊ p̄ſeruatiua. nōꝓut delet penā ꝓ peccato p̄terito. Et ideo eſt ſeptima opinio quā puto veriſſimā. videlicet ꝙindulgētia quantū ad augmentū gratie ⁊ glorie tantū valet quantū eſt interna deuotio ſuſcipientis ⁊ nō plus. Quātū vero ad remiſſione pene debite in purgatorio. vel impoſite aſacerdote in penitētia. Dico ꝙ indulgētia tantum dimittit quantū ſonat: dūmodo ẜm ſanctum Bona. ⁊ ſanctū Tho. in. iiij. di. xx. homo faciat qd̓ ſibi imponit̉ ẜm ꝙ eum decet facere. vnde ſi pauper dat vnū denariū ẜm ꝙ etꝯuenit dare: ſic habebit indulgentiā que dat̉porrigentibꝰ manus adiutrices: ſicut diuesqui dat vnū ducatū. Sed nō ecōtrario. quiaſi diues vellet dare vnū denariū. nō cenſebit̉porrexiſſe manꝰ adiutrices. ⁊ ſic non habebittantū de indulgentia ſicut nec rex diceret̉ auxilium dediſſe alicui dando obolū. ſed ẜm ꝙ cōuenit regi dandū. Similiter ſi ꝓpter honorādā eccleſia datur indulgētia viſitantibꝰ equehabebit ea qui de ꝓpe ſicut qui de longe venitdūmodo viſitet ſicut ei cōuenit .ſ. nō furtim:nō ſine ſocietate magna: ſi eſt dominꝰ ⁊ hmoialiter nō tantū habebit. ⁊ hec opinio ſaluat eccleſiā vt nō p̄dicet falſa. quia verā dat indulgentiā vt ſonat. Concludit rationabilitatē vtintelligat̉ ꝙ id qd̓ imponit̉ debet fieri ẜm ꝙ cōuenit facieti. ⁊ excludit diſſipatione theſauri:dū p̄ſupponit rationabilē largitatē in diſpenſatore. Addit tn̄ ſanctus Bona. vbi s. ꝙ licethō nō faciat qd̓ iniungit̉ in indulgētia ẜm ꝙeū decet ꝙ ꝓpterea nō debet dimittere quin faciat illud ẜm ꝙ ſibi placet. qꝛ licet nō habeattantū de illa indulgētia: tamē plꝰ habebit d̓ remiſſiōe pene ꝓ tali facto qua n̄ haberet ꝓ alioſimili ceteris paribꝰ facto. vbi non dat̉ talisindulgentia. Innocē. ⁊ Hoſtiē. tn̄ tenēt ꝙ dūmodo quis faciat qd̓ imponit̉ eā habebit Sꝫmagis placet opi. ſancti Bona. nec per hoc ſequit̉ ꝙ homo debeat dimittere alia oꝑa meliora vl̓ ſatiſfactoria. ⁊ hmōi ſolū intendere. qꝛ licet iſte plus dimittant de pena. alie tn̄ ſūt magis meritorie p̄mij eſſentialis qd̓ eſt meliꝰ ⁊ p̄ſeruatiue a recidiuo ⁊ ſubiugatiue carnis dominio ratōniſ. Aduerte hic ꝙ aliquādo dicit̉Damus indulgentiā omniū peccatorū: vl̓ cētū annoꝝ de penitētia ſibi iniuncta. qꝛ tūc ſolū r̄mittit̉ penitētia impoſita a ꝯfeſſore. ⁊ ideoſi moreret̉ nō ſtatim euolaret. qꝛ nō imponit̉
eque cōmuniter. Aliquādo dicit̉. Damꝰ indulgentiā omniū peccatorū de quibꝰ cōtriti ⁊ore ꝯfeſſi ſunt. ⁊ ſic oblita nō remittunt̉ vl̓ ignorata. Aliquādo ſimpliciter datur remiſſioomniū peccatorū. ⁊ tunc ſi nullū peccatū poſtcōmiſerit ſtatim euolaret ad gloriā ſi moreret̉Intellige etiā ꝙ opinio ſancti Bonauē. p̄dicta nō intelligit̉ quādo indulgentia dat̉ ſic.Damꝰ indulgentiā cuicūqꝫ dicenti dece pater noſter. vl̓ danti vnū ducatū tali loco ⁊ huiuſmodi. qꝛ in talibꝰ nō requirit̉ ꝯdecētia perſone vel ſtatꝰ. ſꝫ effectꝰ impoſiti oꝑis. Sꝫ intelligit̉ ſanctꝰ Bona. quādo imponit̉ aliqͥd generaliter. qꝛ tūc intelligit̉ ꝙ illud debet implere ẜm ꝙ faciēti cōuenit. Nota etiā ꝙ iſti annivel dies indulgētie nō ſunt anni celi vel purgatorij. ſꝫ anni huiꝰ vite. qd̓ eſt dicere ꝙ tantūdiminuūt de pena: quantū ſi ꝑ annū vel ꝑ totdies feciſſet penitentiā.¶ Sꝫ quero vtrū dies iſti vel anni indulgentie ſint vtiles vel cōtinui? ℟. Hoſtiē. in. c. cūex eo. de pe. ⁊ remiſ. ⁊ ſequit̉ Pa. ibidē ꝙ dieserunt vtiles. annꝰ vero cōtinuus. Uult dicere ꝙ ſi ſacerdoſimpoſuit alicui vt ieiunet quadraginta dieſ: ſiue cōtinue: ſiue interpolate. accipiendo indulgentiā quadraginta dieꝝ eritabſolutus. Si vero debet agere penitentiamper annū qualiſcunqꝫ ſit illa penitentia. putaieiunādi per annū qualibet ſeptimana bis velter ꝙ iſta ſolūmodo tollit̉ per indulgentiā anni. ita ꝙ indulgentia nō diuiditur per dies: ſꝫvalet reſpectu anni integri ꝓut penitētia eſt annualis. Sed ego hoc vltimū credo verū quādo indulget̉ annus de iniunctis penitentijs:ꝓut aliquādo dicit̉: vt in dicto. c. cū ex eo. Secus autē credo quādo ſimpliciter datur annꝰindulgentie: qꝛ credo ſit vtilis: ⁊ ſic dimittit d̓pena debita peccato in foro anime. ſiue ſit impoſita a ſacerdote: ſiue a iure: ſiue a diuina iuſticia. ccclxv. dierū ſi eſt plenaria ſtatim euolat ſi in tali ſtatu morit̉. nec purgatoriū ſentietẜm Hoſtiē.¶ Quomodo intelligit̉ indulgētia? ℟. ꝙ certa doctrina nō poteſt dari: ſed inſpiciant̉ eiusverba. ⁊ ſic ẜm ꝙ ſonāt intellige. ar. de priui. c.cū ⁊ plantare. Subintelligunt̉ tamen aliquaſemper. ſcilicet ꝙ das habeat poteſtatē. ⁊ ſuſcipiens ſit debito modo depoſitꝰ. de quibꝰ infradicct̉. ⁊ tercio ꝙ faciat qd̓ in ipſis continetur:⁊ ẜm ꝙ ei cōuenit facere. Itē aduerte ꝙ quando datur indulgētia ſic puta a primis veſperꝭvſqꝫ ad ſecūdas vl̓ vſqꝫ ad octo dies: ſic ſolū ſemel habet̉. etiā ſi intrat decies. ſecꝰ ſi diceret̉ ꝙ