Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

Indulgentia

ſaluanda. c. ſuper eo. de vſu. tū etiā quia fundat ſe ſuper falſo intellectu ad Innoce. qꝛ eſtintelligendus Innocē. de penitētia ꝓut eſt extinctiua inclinatōis ad malū ⁊ p̄ſeruatiua. nōꝓut delet penā ꝓ peccato p̄terito. Et ideo eſt ſeptima opinio quā puto veriſſimā. videlicet ꝙindulgētia quantū ad augmentū gratie ⁊ glorie tantū valet quantū eſt interna deuotio ſuſcipientis ⁊ nō plus. Quātū vero ad remiſſione pene debite in purgatorio. vel impoſite aſacerdote in penitētia. Dico ꝙ indulgētia tantum dimittit quantū ſonat: dūmodo ẜm ſanctum Bona. ⁊ ſanctū Tho. in. iiij. di. xx. homo faciat qd̓ ſibi imponit̉ ẜm ꝙ eum decet facere. vnde ſi pauper dat vnū denariū ẜm ꝙ etꝯuenit dare: ſic habebit indulgentiā que dat̉porrigentibꝰ manus adiutrices: ſicut diuesqui dat vnū ducatū. Sed nō ecōtrario. quiaſi diues vellet dare vnū denariū. nō cenſebit̉porrexiſſe manꝰ adiutrices. ⁊ ſic non habebittantū de indulgentia ſicut nec rex diceret̉ auxilium dediſſe alicui dando obolū. ſed ẜm ꝙ cōuenit regi dandū. Similiter ſi ꝓpter honorādā eccleſia datur indulgētia viſitantibꝰ equehabebit ea qui de ꝓpe ſicut qui de longe venitdūmodo viſitet ſicut ei cōuenit .ſ. nō furtim:nō ſine ſocietate magna: ſi eſt dominꝰ ⁊ hmoialiter nō tantū habebit. ⁊ hec opinio ſaluat eccleſiā vt nō p̄dicet falſa. quia verā dat indulgentiā vt ſonat. Concludit rationabilitatē vtintelligat̉ ꝙ id qd̓ imponit̉ debet fieri ẜm ꝙ cōuenit facieti. ⁊ excludit diſſipatione theſauri:dū p̄ſupponit rationabilē largitatē in diſpenſatore. Addit tn̄ ſanctus Bona. vbi s. ꝙ licethō nō faciat qd̓ iniungit̉ in indulgētia ẜm ꝙeū decet ꝙ ꝓpterea nō debet dimittere quin faciat illud ẜm ꝙ ſibi placet. qꝛ licet nō habeattantū de illa indulgētia: tamē plꝰ habebit d̓ remiſſiōe pene ꝓ tali facto qua n̄ haberet ꝓ alioſimili ceteris paribꝰ facto. vbi non dat̉ talisindulgentia. Innocē. ⁊ Hoſtiē. tn̄ tenēt ꝙ dūmodo quis faciat qd̓ imponit̉ eā habebit Sꝫmagis placet opi. ſancti Bona. nec per hoc ſequit̉ ꝙ homo debeat dimittere alia oꝑa meliora vl̓ ſatiſfactoria. ⁊ hmōi ſolū intendere. qꝛ licet iſte plus dimittant de pena. alie tn̄ ſūt magis meritorie p̄mij eſſentialis qd̓ eſt meliꝰ ⁊ p̄ſeruatiue a recidiuo ⁊ ſubiugatiue carnis dominio ratōniſ. Aduerte hic ꝙ aliquādo dicit̉Damus indulgentiā omniū peccatorū: vl̓ cētū annoꝝ de penitētia ſibi iniuncta. qꝛ tūc ſolū r̄mittit̉ penitētia impoſita a ꝯfeſſore. ⁊ ideoſi moreret̉ nō ſtatim euolaret. qꝛ nō imponit̉

eque cōmuniter. Aliquādo dicit̉. Damꝰ indulgentiā omniū peccatorū de quibꝰ cōtriti ⁊ore ꝯfeſſi ſunt. ⁊ ſic oblita nō remittunt̉ vl̓ ignorata. Aliquādo ſimpliciter datur remiſſioomniū peccatorū. ⁊ tunc ſi nullū peccatū poſtcōmiſerit ſtatim euolaret ad gloriā ſi moreret̉Intellige etiā ꝙ opinio ſancti Bonauē. p̄dicta nō intelligit̉ quādo indulgentia dat̉ ſic.Damꝰ indulgentiā cuicūqꝫ dicenti dece pater noſter. vl̓ danti vnū ducatū tali loco ⁊ huiuſmodi. qꝛ in talibꝰ nō requirit̉ ꝯdecētia perſone vel ſtatꝰ. ſꝫ effectꝰ impoſiti oꝑis. Sꝫ intelligit̉ ſanctꝰ Bona. quādo imponit̉ aliqͥd generaliter. qꝛ tūc intelligit̉ ꝙ illud debet implere ẜm ꝙ faciēti cōuenit. Nota etiā ꝙ iſti annivel dies indulgētie nō ſunt anni celi vel purgatorij. ſꝫ anni huiꝰ vite. qd̓ eſt dicere ꝙ tantūdiminuūt de pena: quantū ſi ꝑ annū vel ꝑ totdies feciſſet penitentiā. Sꝫ quero vtrū dies iſti vel anni indulgentie ſint vtiles vel cōtinui? ℟. Hoſtiē. in. c. cūex eo. de pe. ⁊ remiſ. ⁊ ſequit̉ Pa. ibidē ꝙ dieserunt vtiles. annꝰ vero cōtinuus. Uult dicere ꝙ ſi ſacerdoſimpoſuit alicui vt ieiunet quadraginta dieſ: ſiue cōtinue: ſiue interpolate. accipiendo indulgentiā quadraginta dieꝝ eritabſolutus. Si vero debet agere penitentiamper annū qualiſcunqꝫ ſit illa penitentia. putaieiunādi per annū qualibet ſeptimana bis velter ꝙ iſta ſolūmodo tollit̉ per indulgentiā anni. ita ꝙ indulgentia nō diuiditur per dies: ſꝫvalet reſpectu anni integri ꝓut penitētia eſt annualis. Sed ego hoc vltimū credo verū quādo indulget̉ annus de iniunctis penitentijs:ꝓut aliquādo dicit̉: vt in dicto. c. cū ex eo. Secus autē credo quādo ſimpliciter datur annꝰindulgentie: qꝛ credo ſit vtilis: ⁊ ſic dimittit d̓pena debita peccato in foro anime. ſiue ſit impoſita a ſacerdote: ſiue a iure: ſiue a diuina iuſticia. ccclxv. dierū ſi eſt plenaria ſtatim euolat ſi in tali ſtatu morit̉. nec purgatoriū ſentietẜm Hoſtiē. Quomodo intelligit̉ indulgētia? ℟. ꝙ certa doctrina nō poteſt dari: ſed inſpiciant̉ eiusverba. ⁊ ſic ẜm ꝙ ſonāt intellige. ar. de priui. c.cū ⁊ plantare. Subintelligunt̉ tamen aliquaſemper. ſcilicet ꝙ das habeat poteſtatē. ⁊ ſuſcipiens ſit debito modo depoſitꝰ. de quibꝰ infradicct̉. ⁊ tercio ꝙ faciat qd̓ in ipſis continetur:⁊ ẜm ꝙ ei cōuenit facere. Itē aduerte ꝙ quando datur indulgētia ſic puta a primis veſperꝭvſqꝫ ad ſecūdas vl̓ vſqꝫ ad octo dies: ſic ſolū ſemel habet̉. etiā ſi intrat decies. ſecꝰ ſi diceret̉ ꝙ