FurtumCXLIIII

ꝙ aut habebat̉ ꝓ derelicta. ⁊ ſic nō cōmittit.aut nō habebatur ꝓ derelicta. ⁊ ſic ꝯmittit. l.falſus. §. qui alienum. ff. eo. ti. xiiij. q. v. c. ſiquid īueniſti. ⁊. c. multi. niſi acciperet animoreddēdi dn̄o. vt no. glo. in. d. c. ſi quid. Fallithoc in theſauro occulto. de qͦ dic. vt no. glo.in. d. c. ſi quid. ⁊ vides. Emptio. §. xxiiij. ⁊ īfra Inuēta. ꝑ totum.¶ Quid ſi nō inuenit̉ dn̄s cuiꝰ erat? ℟. Pan.vbi. sͣ. dabit̉ pauꝑibus. ar. c. cum tu. d̓ vſurꝭ.⁊ in auten. om̄s ꝑegrini. C. eo. d̓ ſuc.¶ Utꝝ inueniēs aīal dās ſibi damnū in ſuapoſſeſſione qui ip̄m accipit ⁊ ducit ad domūſuā ꝯmittat furtū? ℟. videt̉ ꝙ ſic. vt ī. l. iij. ff.eo. Sed dic ꝙ ſi aīo celādi eū dn̄o furtū comittit. Si vero nō aīo celādi. ſed qꝛ ignoratcuiꝰ ſit includit donec ſciat: licꝫ. vt no. ī. l. qͥntus. al̓s īcipit qͣꝫuis. ff. ad. l. aqͥl. nā nō licet ineo agere aliqͥd mali. ſed dn̄m admonere vt ſuum recipiat. ⁊ de dāno ſatiſfaciat. vt ibidem.¶ Utꝝ emens rē furatā teneat̉ reſtituere. vide. j. Reſtitutio .i. ī ꝟ. Emēs.¶ Utꝝ quis poſſit vſucaꝑe ī re furtiua vel viablata ꝯͣ dn̄m rei? ℟. ꝙ no. tam quo ad fureꝫqꝫ quo ad eius heredes. ⁊ etiā quo ad eum qͥemit quātumcunqꝫ bona fide emerit. ſeu quoad quecunqꝫ quocūqꝫ titulo habuerit. inſti.de vſuca. §. qd̓ auteꝫ dictum eſt. De qͦ tn̄ dic̄vt. jͣ. Preſcriptio. §. ix.34¶ Utrum furtum ſit pctm̄ mortale? ℟. ꝙ ſic.quia contra p̄ceptum Exo. xx. Nō furtū facies. in quo p̄cepto nō ſoluꝫ ꝓhibetur furtūꝓprie acceptum. vt. sͣ. diffinitū eſt. ſed etiamomnis illicita vſurpatio rei aliene. xiiij. q. v.penale. xxxij. q. iiij. meretrices. ⁊ quātumcunqꝫ modica. vt. xiiij. q. vlti. c. vlti. ⁊ inſti. de re.di. §. gallinaꝝ. vbi dicit glo. ꝙ etiā ī vno ouoQuod limita quo ad peccatū mortale. qn̄ .ſ.voluntas etiam maiora ſubtraheret. vel qn̄intēdit dare notabile nocumentū ꝓximo. al̓smīma accipere nō erit pctm̄ mortale. facit. c.⁊ ſi queſtiones. de ſymo. vbi nō ꝯmittitur ſymonia in modico. ⁊ in. l. eleganter. §. vltimoff. de dolo dicit̉. Nam niſi ex magna re ⁊ euidenti calliditate nō debet actio dari de dolo.⁊ ibi glo. dicit magna .i. vltra duos aureos.Quod limito veꝝ circa magnū dn̄m. ſecꝰ circa ꝯmunes ꝑſonas. qꝛ videt̉ magnū. facit adhoc de ꝯſe. di. ij. c. reuera. in pͥn. vbi d̓r ꝙ om̄sin deſerto mortui ſunt. cum tamē Caleph etIoſue ſuꝑuixerint.¶ Utꝝ vxor que hn̄s virum ꝓdiguꝫ celat debonis eius contra eius ꝓhibitōeꝫ vt ſibi ⁊ vi

ro ꝓuideat tꝑe neceſſario cōmittat furtū? ℟.Rodo. ꝙ no. nec peccat. nec tenet̉ obedire viro p̄cipiēti ſibi ꝙ ei omnia tradat. qꝛ ſic eſſetdare gladium furioſo.¶ Utꝝ furans ex neceſſitate peccet mortalit̓?℟. Pa. in. c. qm̄. de ſymo. ꝙ quedā ſunt malain ſe. vt adulterare. ꝑiurare. ⁊ hmōi. ⁊ illa p̄textu pauꝑtatis nō ſunt ꝯmittenda. vn̄ ī ipſishabet locum illud. c. ita ne. xxxij. q. v. ⁊. c. ſacris. de his que vi me. cā fi. ꝙ potiꝰ debet qͥsquelibet mala tolerare qͣꝫ malo ꝯſentire. necignoſcit̉ p̄textu pauꝑtatis ſi talia ꝯmittant̉.l. palam. §. nō eſt. ff. de ri. nup. vbi d̓r. Noneſt ignoſcēdum ei qui obtentu pauꝑtatꝭ turpiſſimā vitam egit. Quedā ſunt mala q̄ tamen neceſſitas excuſat vt furtuꝫ. qꝛ temporeneceſſitatis omnia ſunt cōmunia. xlvij. di. ſicut hi. Et ideo noꝯmittit furtum nec peccatmortaliter qui tꝑe extreme neceſſitatis cibūvel veſtitū ⁊ hmoi furatur vt nō ꝑeat. eo ꝙ n̄ꝯtractat rem inuito dn̄o. facit. c. diſcipulos.de ꝯſe. di. v. Si ꝟo nō ē neceſſitas extrema:ſed magna excuſat̉ a tāto ſed nō a toto Et ſicintellige. c. ſi quis. eo. ti. Poſſet etiā excuſaria toto. qn̄ ille a quo accipit abūdat. vt dicā īſequenti. §.¶ Sed nūquid tenet̉ reſtituere tal̓ ſi veneritad pīguiore fortunā? ℟. ꝙ ſi ncc̄itas fuit magna ſolū. ſic nō tenet̉ p̄ciſe reſtituere. ſed vel reſtituere ſi pōt ꝯmode ſine magna inedia. velqn̄ nō excuſat a toto penitere tres hebdomadas. vt ī. d. c. ſi quis. Et iſta extimatio relinquit̉ arbitrio boni viri qn̄ debeat dici magnavel nō. Si ꝟo eſt extrema nō tenet̉ reſtituere. qꝛ de iure ſuum factū eſt. Poſſet etiā diciꝙ licet aliquis nō ſit in extrema neceſſitate ꝙſine pctō ⁊ obligatōe ad reſtituendū pōt occulte ⁊ bono mō acciꝑe rem alterius. qn̄ .ſ. illeita abundat. ⁊ iſte taliter neceſſitat̉ ꝙ de p̄cepto ſibi tenet̉ ſubuenire. qd̓ qn̄ ſit vide ſupraElemoſyna. §. i. Qd̓ no. Et qd̓ dixi licere exiſtēti ī extrema neceſſitate. dic etiā licere alteriꝓ eo faciēti. qui alio mō ꝓuidere nō pōt. ẜms. Tho. Limita tn̄ iſta vera niſi ille cui furatus eſt eſſet ī equali neceſſitate. qꝛ ſic nō liceret. ⁊ reſtituere tenetur ſi abſtulit. de qͦ vide. jͣ.Reſtitutio. iij. §. iij.¶ Utꝝ ꝯmittat furtū ⁊ peccet qͥ xp̄ianos captos ab infidelibꝰ furat̉ ⁊ liberat? ℟. ꝙ non.qꝛ nullo mō poterant eos habere captiuos.vt. C. ne iu. xp̄i. maͣ. ha. vel. in rubro ⁊ nigro.Et iō cū in iurioſe eos teneāt non peccat quieos liberat. Sil̓r dicendum eſſet de eo quix 4