Furtum

dere. qͣꝫuis Mo. vbi. sͣ. tenet hoc veꝝ ī ꝑticulari adulatore nō ī generali. tamē tu tene idēẜm ꝙ Rich̓. dicit. Idē de detractore qui eſt cāſine qua no.¶ Sexto recurſu .ſ. quādo damnificātes hn̄t22ad eum recurſum ſicut ad patrociniū preſtātes. ẜm Rich̓. vbi. sͣ. xi. q. iij. qui conſentit peccantibus.¶ Septimo receptatōe. Nā ſciēter receptāsre furtiuā ⁊ fureꝫ tenet̉ furti. vt ē tex. ī. l. eos. ⁊ibi Bal. C. de fur. nō tn̄ punietur ac ſi furtuꝫfeciſſet. ſed ſicut qui furto operam p̄ſtitit. Etita intelligit Bar. i. l. furtū. ff. de fur. d. l. eosſed qͦ ad reſtitutōem tenet̉ ẜm Inno. ⁊ Ho. īc. ſicut dignū. de homi. d̓ omni damno qd̓ exreceptatōe aut defenſiōe factū ē qd̓ factu nofuiſſet. Receptatōe ꝟo reꝝ furataꝝ tenet̉ ſi exſua receptatōe res q̄ furata ē habita nō ē a vero dn̄o. d. l. eos. ar. l. qui vas. §. i. ff. d̓ fur. Ethͦ ſi ſciēter fecit. l. quo naufragiū. ff. de incen.rū. ⁊ nau. §. nō tm̄. Secꝰ ſi ignorāter. vel vtrē redderet dn̄o. qꝛ tūc nō teneret̉. vt in. d. §.nō tm̄.¶ Sed quid ſi iā receptauit an teneatur eas24res reſtituere dn̄o? ℟. Mona. reſti. v. ꝙ ſic.niſi immineat ꝑiculū ī reſtituēdo vel latrōi:vel alteri ꝑſone.¶ Octauo ꝑticipatōe .ſ. rei furtiue comeden25do. vel alio mō ſciēter recipiēdo niſi ī caſu extreme ncc̄itatis. ⁊ tenet̉ ad reſtitutōꝫ inqͣꝫtūꝑticipauit. Et hͦ veꝝ niſi res furata trāſiſſet īdn̄iuꝫ furꝭ. puta qꝛ pecunia. ⁊ ē mixta cū aliavel granū vl̓ vinū. ⁊ e cū alio mixtū taliter ꝙnullo mō poſſet diſcerni ab illo cū qͦ ē mixtuqꝛ tūc trāſit ī dn̄iuꝫ furis. l. ſi alieni nūmi. ff.de ſolū. ⁊. l. nā ⁊ ſi fur. ff. ſi cer. pe. ⁊ in. l. ſi frumētū. ī prin. ff. de rei vē. ⁊ recipiens nō tenet̉reſtituere. nec peccat ſi furē ſoluēdo. al̓s ſic.Secꝰ ſi ignorāter ⁊ ī bona fide ꝯſumpſiſſet.nec factꝰ eēt locupletior. al̓s ſi extat vel factꝰ ēlocupletior poſtqͣꝫ ſcit tenet̉ reſtituere niſi ẜmꝙ dixi. sͣ. Fructus. §. i. ⁊. ij.¶ Nono nō obuiādo ẜm Rich̓. vbi. sͣ .ſ. qui26clamādo vl̓ alio modo poſſet ꝓhibere ne furtum fiat ⁊ nō facit. Intelligo ꝙ tenet̉ qn̄ doloſe nō ꝓhibet qn̄ nō habet ex officio. ar. eoꝝque no. in. c. quāte. de ſen. excō. Et ſic limitaRi. vbi sͣ. Secus quādo nō ꝓhibet ex negligētia. vel qꝛ nō vult ſe immiſcere rumoribusvl̓ altero ꝑiculo. Et ſic intelligo ⁊ limito glo.ī. c. nō inferenda. xxiij. q. iij. ⁊ in. c. dilecto. deſen. excō. lib̓. vi. vel quando habet ex officio.vt ſunt p̄lati. officiales. tutores ⁊ hmōi. quia

tenētur. ar. c. facientis. lxxxvi. di. cuꝫ ſy. ⁊ qd̓no. in. d. c. ſicut dignū: ⁊ tenet Bal. in. l. quoniā iudices. C. de ap. ⁊ Dy. in. l. quoniā multa facinora. C. ad. l. iul̓. de vi pu. ⁊ Bal. in. l.mācipia. ī prin. C. de ſer. fu. qui plus dicit ꝙnō faciēs reſtituere cum poſſit ex negligentiaiudex tenetur ipſe. Et Sco. ſimil̓r dicit ꝙ nōfaciēs reſtituere cū poſſit ex officio ⁊ debeat ꝙtenet̉ inſolidum. Et hoc intellige ẜm eundēSco. qn̄ hoc faciēdo nō vergit in ꝑiculū reipublice ſeu malū euidēs. vel ꝓprie ꝑſone. qꝛſi ſic nō peccaret nec teneretur ad reſtitutionem nō faciēdo: dummō ꝓponeret his ceſſātibus obuiare.¶ Decimo nō manifeſtās .ſ. requiſitus ī iudicio vel extra tali modo ꝙ res reſtitueret̉ ſi diceret veritatē quam ſine ꝑiculo ꝓprie ꝑſonepōt dicere. ⁊ etiam alterius ꝑſone. qꝛ teneturinſolidum. Un̄ ſi in iudicio requiſitus tacetvel nō vult rn̄dere ⁊ dicere veritatē quā ſcit.ẜm Bal. in. l. p̄ſbyteri. C. de ep̄i. ⁊ cle. efficit̉ teſtis falſus. ⁊ tenet̉ ad reſtitutōem inſoliduꝫ.facit qd̓ nō. Pa. ī. c. qui cū fure. d̓ fur. ⁊ Bar.ī. l. ciuile ē. C. eo. Fallit hoc ſi ſciret ī ꝯfeſſiōe.c. dilectus. de exceſ. p̄la.¶ Sed q̄ro vtrū teneat̉ ſil̓r reuelare furē? ℟.glo. ī. d. c. qui cū fure. ꝙ d̓ iure ciuili nō tenet̉.qꝛ pōt aliquid acciꝑe vt indicet. ff. de p̄ſcripver. l. ſolent. ff. de ꝯdi. ob tur. ca. l. iij. §. vlti.ſed de iure canonico ſic. Sed mihi videt̉ dicēdum ẜm Inno. in. d. c. dilectus. et in. d. c.qui cum fure. ⁊ de ſymo. c. nemo. ⁊ Bar. Ange. ⁊ Rapha. in. d. l. ciuile ē. ꝙ tam de iure canonico qͣꝫ ciuili ad inſtātiam ꝑtis nō tenet̉niſi reuelare furtū. nō furē ad penā. ſed iudexex officio implorato. vel dū ꝓcedit ꝑ inqͥſitionē generale pōt cōpellere ad indicādū furēarg. l. iiij. ⁊. l. ꝯgruit. ff. d̓ offi. pſi. Et ſic recteep̄i pn̄t admonere ⁊ excōicare nō indicantesnō ſolum furtum: ſed etiā fures. qꝛ ſuꝑiorestenētur expurgare ꝓuinciā malis homībusLimito hoc qn̄ nō imminet ꝑiculum mortꝭī fure ẜm Hoſt. ⁊ multo magis ſibi. Et etiaꝫlimita ẜm ea que dicam. jͣ. Inquiſitio. §. i. ⁊ij. ⁊ s. Denūciatio. §. xij. Nec ob. p̄dictꝭ ſi dicat̉ ꝙ ad inſtantiam ꝑtis tenet̉ quis ꝑhibere teſtimoniū ꝯtra furem. ar. l. nullū. C. de teſti. quia aliud eſt indicare. aliud ꝑhibere teſtimoniū. qꝛ qn̄ quis teſtificat̉ iā fur eſt detectus ꝑ accuſatōeꝫ. ſed nō ſic qn̄ indicat. ⁊ ionō tenet̉ ad inſtantiā ꝑtis.¶ Utꝝ inueniens rem alienā ꝯmittat furtūaccipiēdo eam? ℟. Pa. in. c. ex litteris. eo. ti.