Fideiuſſor

CXXXVII

a vaſallo. Et iſtud habet locū etiam in feudolaicali: ẜm cōmūiter doc. ⁊ licet glo. ibi ſit cōtraria nō curabis de ea. Dicit tn̄ Cardi. ibidēquē ſequit̉ do. Anto. ⁊ cōiter alij ꝙ ſi feudumeſſet liberū nō poſſet retinere fructus. qꝛ prefatum. c. i. intelligit̉ quādo nō eſt liberū. Sꝫ iudicio meo nō habuit reſpectum ad ſeruitiuꝫ.quia cōmuniter ſeruitiū nō tantū valet q̄ntūfructus feudi: aliter nō eſſet beneficiuꝫ feudūEt iō mihi videt̉ ſaluo meliori iudicio ꝙ tex.fundauerit ſe ſuꝑ naturā feudi: que eſt vt dominiū rectū remaneat apud dn̄m ⁊ vtile peneſvaſallū: ſed cū obligatiōe ſaltē fidelitatis: licꝫnullū ſeruitiū ſit debitū. Et ideo dimiſſa obligatione de cōſenſu ip̄ius vaſalli. conſolidat̉ip̄m dominiū vtile cū directo: nō ex aliena reſed ꝓpria. ⁊ ſic nō oportet attēdere an ſit liberum vel ne: ſed ꝙ nullo mō retineat euꝫ obligatū ad aliqd̓. Et ſic declaret ꝙ interim eſt abſolutus ab oībus rōne feudi debitis.¶ Quid ſi dn̄s recipit interim ſeruitium a vaſallo? ℟. ꝙ ſi vaſallus facit tanqͣꝫ ex debito. tūcfructꝰ teneret̉ reſtituere. niſi ꝓteſtet̉. ar. in. l. ij.C. de iure do. ⁊ in. c. cū. M. de ꝯſtitu. Secuseſſet ſi ex liberalitate ſciens ſe nō teneri vaſallꝰexhibet ꝯſueta ſeruitia.¶ Utrum idē ſit in emphitheoſi ⁊ locatione?℟. ꝙ ſic. vnd̓ Spe. in ti. de feu. §. qn̄. ver. xl. ꝙfeudū. ⁊ ꝯtractus emphitheoticꝰ ⁊ liuelariꝰſunt eiuſdē nature. Et dic̄ Bal. in p̄fata. viij.carta. in. ti. de pa. conſtan. verū in feudis in qͥbus nō debetur ſeruitiū. ſed certa qͣntitas pecunie: vini ⁊ hmōi. alias nō. Sed quo ad hͦ nōvideo quin liceat reciꝑe fructus liberādo a ſeruitio rōne iam dicta. licet Io. an. ⁊ Hoſtiē. ⁊alij dixerint indigere declaratione papali: ſednō placet. Et dico ꝙ vbicūqꝫ lex feudalis nōeſt contra iuris ciuilis aut naturalis rationē:habet locū in emphitheoſi. alias no. vt tenetBar. in. l. ſi mihi ⁊ ticio. ff. de ver. ob. ⁊ Bald.in. c. i. de inue. de re. alie. fac̄. Aduerte etiam inꝯſcientia ꝙ melioratiōes que cōmuniter ī cōtractu emphitheotico fiunt nō poſſet rationemutui tenere. Ideo p̄fata oīa limito tam in hͦdubio qͣꝫ antepcedēti de feudo ⁊ emphitheoſivbi meliorato n̄ ē ſcā ꝙ tūc lꝫ Itē qn̄ ē cā lib̓aqꝛ ſi exburſaſſet quantitatē pecunie vel qͥd aliud dn̄o ꝓ ip̄o habendo: ſic non liceret quādofructus diſproportionarent̉ a ſeruitio ſiue a fictu. Qd̓ bene no. qꝛ pauci aduertūt¶ Utrum idem fit in vſufructuario obligante ꝓprietario? ℟. ẜm Hoſti. ī ſum. ꝙ ſic. ſi habet a cauſa libera a ꝓprietario. al̓s no. vbi fru-

ctus diſproportionant̉ a ſeruitio.C3vide. jͣ. SimulaVLL¶Ctio. ⁊ quō fictio iueris valet ⁊ quādo vides. Cōſenſus. §. iiij.cdeicomiſuꝫ⁊ mortis cauſa donatio legatoruꝫappellatiōe ꝯtinent̉. ff. de le. iij. l. etſi fideicomiſſum. ſed fideicō miſſum iō factūeſt. qꝛ fideicō miſſa olim petebant̉ ex fide heredum: ſed hodie fere exequata ſunt fideicomiſſa ⁊ legata. habent tn̄ aliquas differentias. dequibꝰ vide in glo. d. l. ⁊ fideicōmiſſum. et qd̓ibi no. ⁊ eſt tex. in. l. i. ff. de le. i.eſt qͥ ꝓdelū C. alienisdebitis intercedit. Et differt amandatore: qꝛ mandator interuenit a prīcipio. fideiuſſor ꝟo pōt accedere tāante factū qͣꝫ poſt. vt habet̉ in autemⁱ. p̄ſente.C. de fideiuſ. ꝓpterea tam in. ff. qꝫ in. C. eo. ti.addit̉ ⁊ mandatoribꝰ.¶ Fideiuſſio non tenet qn̄ eſt acceſſoria ei qd̓ 1nō tenet glo. in. c. grauis. de cenſi. cuꝫ concor.ibi poſitis.¶ Quis pōt fideiubere? ℟. ꝙ qͥlibet qͥ hꝫ libe­ 2ram adminiſtrationē ſuoꝝ bonoꝝ.¶ Utrum mulier poſſit fideiubere ꝓ viro? ℟ꝙ non. ⁊ ſi fecit nō tenet̉ ip̄o iure. l. ij. in glo. ff.ad ſe. conſul. vel le.¶ Utruꝫ mulier poſſit fideiubere ꝓ altero? ℟.ꝙ nō. ẜm qd̓ no. in. l. qͣꝫuis. ff. ad velle. Et ẜmꝙ ibi diſtinguit̉ ponunt̉ ſex caſus in qͥbꝰ mulier pōt fideiubere Primꝰ qn̄ fideiubet ꝓ p̄ctodando vt quis manumittat ſeruū. Secūduſqn̄ ꝓ dote alicuiꝰ mulieris. Tercio qn̄ renunciauit bn̄ficio velleiano certiorata de eo Quartus qn̄ accepit preciū pro fideiubendo vel aliquid loco precij. Quintus qn̄ in fraudē fideiuſſit vt deciꝑet. Sextus qn̄ pignus vel fideiuſſorem ꝓ alio dedit ⁊ poſt biennium a dictacautione numerandū iterū ad ideꝫ ſe obligauit vel pignus vel fideiuſſorē dedit. Secus ſiinfra bienniū ꝯſenſit. qꝛ nō valeret.¶ Utrū clericus poſſit eē fideiuſſor? ℟. ꝙ prolaico nullo modo poteſt. ⁊ ſi facit eſt abijciendus: vt in. c. i. de fideiuſ. Sed aliqui limitantin frequentia fideiuſſionis ꝓpter verbum inſeruiens. in. d. c. poſitum. quod notat frequētia .i. valde ſeruiens: ſicut ⁊ ponit̉ in. l. gallus.§. ille caſus indifficilis .i. valde difficilis. ff. d̓v 3