ExcomuNICatio. Vull.CXXIIII.

to termino qͥ poſtea excōicat̉? ℟. ꝙ ſuꝑ hͦ fuitdiuerſa opi. inter docto. ſed mihi placet opi.Hoſti. ꝙ ſi talis obligatꝰ p̄t deſiſtere a tali ſolutōe vl̓ datōe ſine ſuo incōmodo vl̓ dāno ꝙn̄ tenet̉. nec debet cū excōicato ꝑticipare dadovl̓ ſoluēdo qd̓ ꝓmiſerat: qꝛ ī omī iuramēto vl̓obligatōe ſubintelligit̉ iſta clauſula .ſ. ſi talisꝑmaſerit cui liceat cōicare. ar. xxij. q. ij. ne qͥs.necpeccat nō adimpledo qd̓ ꝓmiſerat ſi facitex zelo eccl̓iaſtice diſcipline. ſecꝭ ſi faceret ſolūex cupiditate auaricie. qꝛ ſic peccaret qͦ ad deū¶ Quid ſi qͥs ꝯtrahat cū excōicito nunqͥd excuſabit̉ ꝑticipādo poſtea? ℟. ꝙ ſi hͦ facit ex magna ſua neceſſitate. puta qꝛ nō p̄t aliter viuere bono modo: ſic excuſat̉ ꝑ. c. ſi vere eo. ti. Siaūt nō fuit cōpulſus a tali neceſſitate ſic n̄ excuſabit̉ ꝑticipādo cū eo. ſi modo ꝯtraxit ſciēseū excōicatū. hec eliciunt̉ ex dictis docto. in. c.nos ſanctoꝝ. xv. q. vi. ⁊ in. c. veritatis. de do.⁊ ꝯtu. ⁊ in. c. ſi vere.¶ Res ignorata .ſ. qn̄ ignorādo eū excōicatuꝫꝑticipat qd̓ intellige veruꝫ niſi ignorantia ſitcraſſa vl̓ affectata: ⁊ ſic nō excuſaret̉.¶ Sꝫ qͥd ſi audiuit de aliqͦ ꝙ ſit excōicatꝰ. nūqͥd tenet̉ eū vitare? ℟. ꝙ aūt ꝓbabiliter crediteū excōicatū. puta qꝛ hͦ habuit a perſonis grauibꝰ ⁊ fidedignis. ⁊ ſic tenet̉. ſi aut nō credit;babiliter excōicatū ſic nō debet eū vitare. ſꝫ deponat ꝯſcientiā .ſ. ꝙ nō ſit excōicatus qꝛ multi multa loquunt̉. ⁊ qͥ cito credit leuis eſt corde. qd̓ ſi nō p̄t eā deponere tenet̉ euꝫ vitare ar.c. inqͣſitioni. eo. ti.¶ Utꝝ ſemel excōicatus ſit ſemꝑ vitandꝰ? ℟.ꝙ ſic niſi ꝯſtet de abſolutōne per regulā. ſemelmalꝰ. de reḡ. iur̄. in. vi. ⁊ eſt bonꝰ tex. ꝓ hͦ in. c.ꝓpoſuit. de cle. excō. mini. qd̓ limito qͦ ad ꝯſcientiā veꝝ niſi eſſet talis ꝑſona de qua ꝓbabiliter poſſet credi dicto ſuo affirmāti ſe eſſe ſolutū. ar. c. ex ꝑte. de offi. ordi.¶ Neceſſe ꝓpter neceſſitatē cōicans excōicatoexcuſat̉. vnde ſi neceſſitas eſt abſoluta q̄ dicit̉vix ſic claꝝ eſt ꝙ excuſat per. c. ſacris. de his q̄vi vel me.¶ Sꝫ qͥd de neceſſitate ꝯditionata q̄ eſt metꝰ℟. ꝙ aūt metꝰ eſt talis qͥ caderet in ꝯſtante virum. ⁊ ſic ex tali metu participas etiā in diuinis nō peccat nec minorē excōicationē incurrit niſi ꝑticipet in crimine. vel niſi cauſa excōicationis eſſet ꝓ fide defenſanda. rato qꝛ exqͦ qͥſnō tenet̉ obedire p̄lato p̄cipienti ꝙ ſe exponatmorti vel cruciatui. ⁊ hmoī niſi ꝓ fide ⁊ cōi ſalute qn̄ alias nō p̄t defenſari. vt patet s. Charitas. §. v. ⁊. jͣ. religioſus. §. xxix. Sic nulluſ

tenet̉ euitare excōicatos qn̄ id facere nō p̄t ſinetali ꝑiculo. qꝛ p̄ceptū d̓ excōicatis vitādis cūſit iuris poſitiui nō p̄t ad hͦ ligare aliquē. Siaut metꝰ nō ſit talis ſic participās ex tali metu non euitat minorē excōicationē. ⁊ ẜm hͦ intellige. d. c. ſacris. dū dicit ꝙ ꝓ nullo metu debet qͥſ peccatū mortale incurrere. qꝛ p̄ſupponittalē facere ꝯtra p̄ceptū qd̓ ſeruare tenet̉. vl̓ dic̄ꝙ loquit̉ de participatōe in crimine vl̓ de metu qui nō caderet ī conſtantē ⁊ ẜm p̄dictā diꝯcor. docto. qui ſunt varij in. d. c. ſacris. quiaad ea non aduertūt.¶ Quid de neceſſitate victꝰ ⁊ hmōi. nunqͥd talia poſſint peti ab excōicato? ℟. ꝙ ſic ẜm cōīterdocto. in. d. c. ſi vere. ⁊ in. c. inter alia. e. ti. Un̄breuiter ꝯcludēdo dico ꝙ qn̄ cōico excōicatono in eiꝰ fauore aut comodum. ſꝫ ꝓ euitandomeo dāno vel ſubleuāda mea neceſſitate nonincido in minorē excōicationē. dūmodo nonparticipē in crimine aut in diuinis extra caſūiuſti metꝰ ar. eoꝝ q̄ no. in. d. c. nos p̄deceſſoꝝ⁊. c. veritatis.¶ Qūo debeo euitare excōicatuꝫ? ℟. ꝙ aut eſtoccultꝰ ⁊ ſic debeo eū euitare ī occulto: puta exeundo eccleſia fingēdo aliā cauſaꝫ ⁊ hmōi. ettaliter ꝙ nō ꝓdam eū. ar. c. ſi tm̄. vi. q. ij. ⁊. c. cūnō ab hoīe. eo. ti. Et voco hic occultū excōicatū illū qͥ cōmuniter habet̉ ꝓ nō excōmunicatolicet aliqͥ pauci ſciāt. ⁊ niſi ſit eiꝰ platꝰ qui cuꝫeo cōmunicat. qꝛ talis platus tenet̉ eū monere vt eccleſiā exeat. ⁊ ſi non vult ſi p̄t ꝓbare debet eū publice increpare. Si vero eſt publiceexcōmunicatus: puta qꝛ cōmuniter ſcit̉ ſic debet eū publice euitare. vn̄ ſi intrat eccleſiaꝫ cāorādi vl̓ audiēdi diuina debet eū publice monere vt exeat: ꝙ ſi nolit poteſt ad p̄ceptū ſacerdotis violenter eijci ſi modo nō īmineat periculū effuſionis ſanguinis: vel ſaltē debēt de eccleſia ip̄i exire.¶ Quid faciet ſacerdos ſi incepta miſſa perpēdit ibi excōmunicatū eſſe? ℟. ꝙ ſi eſt occultusnō debet dimittere officiū. vij. q. i. nihil. limita niſi ſit p̄latus ſuuſ. ⁊ poſſit hoc ꝓbare. quiatūc faciet vt dictuꝫ eſt in. §. p̄cedenti. ſi ꝟo eſtpublice excōmunicatus. Si publice moneat eum vt exeat: ꝙ ſi non vult exire ⁊ ſacerdosnondum inchoauit canonem debet dimitteremiſſam. ar. c. omnis. xxiiij. q. i. ⁊ hic nomīe canonis intelligo a Te igit̉ ⁊ vltra ẜm Archi.in. c. de himnis. de ꝯſe. di. ij. qͣꝫuis dn̄s Alex.Uincen. in. c. cuꝫ marthe. de cele. miſ. recitatHoſtiē. Inno. ⁊ Panor. tenere ꝙ canon incipit a verbis conſecratōnis. Si ꝟo inchoauit.s 4