Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

Excōmunicatio. viii.

⁊ cū timore hͦ facit ex quadaꝫ affabilitate autpuſillanimitate ⁊ hmōi. ſic ſolū peccat venialiter. ⁊ ligat̉ minori excōicatōe. cū qua ſententia ꝯcor. Tho. in. iiij. ea. di. q. ij. ar. iiij. ⁊ Pe.ea. diſt. Intellige p̄dicta ſi cōicat in ꝓhibitisq̄ ſunt vltra crime ⁊ diuina iſta q̄ cōtinent̉ iniſto ꝟſu. Os orare vale cōio mēſa rigat̉. Osid ē locutio qua Guido ⁊ Hugo ī. c. qm̄ ml̓tos. xi. q. iij. extendūt etiā ad lr̄as recipiēdasvl̓ mittendas ⁊ nūcios ⁊ munera. Aſſurgereaūt vel ei reuerentiā facere aut inclinare ſe ſalutanti vel mouere labia. dūmodo nihil dicat nō inducūt minorē excōicationē ẜm Rodo. cū pene ſint reſtringende ꝑ regulā odia. dereḡ. iur̄. in. vi. Orare ꝑ hoc ꝓhibet̉ nō ſolū ꝑticipatio in diuinis ⁊ ſacramētis. ſꝫ ⁊ etiā ne qͥſoret in eccl̓ia. vl̓ extra ſimul cū excōicato. Dicit tn̄ Inno. in. d. c. nuꝑ. ꝙ ſi excōicatꝰ ſit in eccleſia vel in alio loco nō cauſa orādi: ſꝫ ꝓ alionegocio ꝙ nō ꝓhibet̉ qͥs ibi orare cū in orōneſibi nō cōicet. ⁊ placet mihi. licet Hoſtiē. ibidē teneat ꝯtrariū. Uale. ꝑ hͦ ꝓhibet̉ ſalutatioq̄libet fiēda excōicato. ſꝫ loco eiꝰ debet dicere deus emēdet vos. vl̓ ſi ſcribit loco ſalutatōis dicat. ſpūm ſanioris ꝯſilij ⁊ hmōi. qꝛ ſic non eſtip̄ꝫ ſalutare modo qͦ ꝓhibet̉. Cōmunio ꝑ hͦ ꝓhibet̉ ne qͥs facto cōicet excōicato: puta cooperando ī aliqͦ exercitio: vel habitādo in domocū excōicato. Dicit tn̄ Inno. in. d. c. nuꝑ. ꝙſi ego ⁊ excōicatꝰ ſumꝰ in aliqͣ domo: ego promeis negocijs ⁊ ip̄e ꝓ ſuis ꝙ nō dicor cōicareei. ſꝫ qn̄ ego ⁊ ip̄e ſiml̓ ꝓ eodē negocio cohabitamꝰ. Sil̓r dicit ꝙ ſi ego ⁊ ip̄e haberemꝰ vnāſolā camnerā cōmunē ꝙ liceret mihi ī ea cū eodē excōicato iacere comedere ⁊ hmōi. dūmodo nō cōicem ei ī eadē menſa: nec ī eodē lectoaut locutōne vel orōne. Mēſa ꝑ hͦ ꝓhibet̉ comeſtio vl̓ potatō cū excōicato. ⁊ d̓ his oībꝰ hr̄xi. q. iij. c. ſic̄. ⁊ ī tribꝰ. c. ſe. ⁊ no. in. d. c. nuꝑ Sūt multe ꝑſone q̄ licite cōicare poſſūt cūexcūicato. de quibꝰ. xi. q. iij. c. qm̄ ml̓tos q̄ cōp̄hendunt̉ his verſibꝰ. Utile: lex: humile: resignorata: neceſſe Hec anathema quidē faciūtne poſſit obeſſe. Utile .ſ. cū qͥs ꝑticipat ꝓ ſua vtilitate: putapetēdo ab eo debitū qͦ ei tenet̉ extra eo. c. ſi ꝟe.⁊ etiā in iudicio ꝓpter hͦ p̄t eū ꝯuenire. Itē ꝓpter vtilitatē aīe excōicati videlicet eū corrigēdo vl̓ inducēdo ad penitētiā. licet etiā interponat alia ꝟba vt magꝭ efficaciter poſſit eū inducere. c. cū excōicato. xi. q. iij. facit. c. cū volūtate eo. ti. ꝓpterea ad p̄dicatōneꝫ admittunt̉. deꝯſe. diſt .i. ep̄s. facit. c. rn̄ſo nr̄o. e. ti. excuſant̉

etiā ꝓpter hͦ qͥ cauſa p̄dicatōis vl̓ ꝯfeſſiōis habitat inter eos ⁊ elemoſinas recipiunt ab eis.qn̄ alias id facere bono mō nō poſſūt eis noncohabitādo. d. c. cū volūtate. Ite licite poſſūꝑticipare cū excōicato ꝓ ſalute aīe mee ⁊ ꝓ vtilitate tꝑali. ꝑuta querēdo ab eo ꝯſiliū: cū alioſꝑitos hr̄e nō poſſū. Dicit tn̄ Ray. ꝙ in hͦ nonſūt multū laxāde habene: ſꝫ diſcrete ⁊ cū intētione ſolū vtilitatis p̄dicte cōſeq̄nde ⁊ nō aliomodo. Et tadiu p̄n̄t participare ꝓ ſalute aīarum ip̄oꝝ excōicatoꝝ qͣꝫdiu ſpem de eoꝝ correctione ꝓbabiliter habet ⁊ nō plꝰ. Lex .ſ. mr̄imonij ꝓpterea vxor cohabitādoviro ⁊ obediēdo qͣꝫuis ſit excōicatꝰ n̄ peccat niſi excōicatio eſſet īflicta ꝓpt̓ tale mr̄imoniū Sꝫ nunqͥd licitū ſic ſit viro cōicare cū vxore excōicata? ℟. quidā dicūt ꝙ nō. ſed tu teneꝙ ſil̓r licite cōicare p̄t. qꝛ ad imparia non iudicant̉ vir ⁊ vxor. c. gaudemꝰ d̓ diuor. veꝝ eſt oſi vir cū debeat eſſe caput ml̓ieris. xxxiij. q. v.hec imago. nō inducit vxorē ad petendā abſolutionē ẜm ꝙ debet ⁊ tenet̉ peccat mortaliter. c.negligere ⁊ eſſet excōicatꝰ minori excōicatōneſecꝰ qn̄ nō p̄t eā cogere ⁊ ſuſcepit neceſſaria abea vl̓ efficeret̉ peior. Sꝫ qͥd ſi vir vocat ad mēſam excōicatū. nūꝗd ml̓ier poterit licite cū eis comedere? ℟. ꝙnō. ſꝫ comedat ī alia mēſa diuerſa ab illa. Humile ſub hͦ excuſant̉ filij ſerui ⁊ ancilleRodo. tn̄ intelligit de filijs qͥ ſunt ī patria poteſtate. ſecꝰ de emacipatis qꝛ tenent̉ euitare eūniſi ip̄i cōmenſales eiꝰ eſſent ⁊ ab eo neceſſariahaberēt. qꝛ ſic excuſarent̉. Idē dicit Hugo depatre reſpectu filij ꝙ tenet̉ vitare filiū excōicatū. niſi ab eo recipiat alimēta. ⁊ idē tenet Inno. qd̓ limitandū puto. qn̄ nō facile p̄t aliudeneceſſaria habere. Excuſent̉ etiā ẜui ancille ruſtici ſeruiētes et 1oēs alij ſubditi de familia excōicati qͥ n̄ adeocuriales ſunt vt eoꝝ ꝯſilio ſcelera ꝑpetrent̉. tales em̄ ꝑſone exqͦ erat an̄ ſnīaꝫ latā ad familiare obſequiū exhibendū aſtricti. excuſant̉ cōicado etiā poſt ſnīaꝫ. c. inter alia. eo. ti. Idē intelligas de nutricibꝰ ⁊ illis qͥ ꝯtraxerūt ſocietatevl̓ alio modo ꝑ aliquē ꝯͣctū eis erāt obligati.Qd̓ limitat Hoſti. ⁊ Bern̄. qn̄ ſine eoꝝ incōmodo n̄ p̄n̄t abſtinere. ſil̓r ꝯductor mercenarij facere p̄t qͣꝫuis poſtea excōicent̉. Idē dic̄ devaſalliſ ⁊ habētibꝰ emphitheoſiꝫ ab eis ꝙ poſſunt eis reddere penſiones ⁊ alia ad q̄ obligantur ẜm veriorē opi. Sꝫ qͥd dicemꝰ de illo qͥ vl̓ ex ꝯͣctu vl̓ ex iu­ 12ramēto tenet̉ aliqͥd ſoluere vel dare alicui īcec