Excōicatio. v. de caſibusCE

ī ciuilibꝰ ſicut rector vniuerſitatis hꝫ al̓r iſtꝭduobꝰ nō ꝯcurrētibꝰ erit excōicatus.¶ Utꝝ verberantes ex mādato p̄latoꝝ excuſent? ℟. ꝙ ſi eſt inferior ep̄o p̄latus debet ip̄e ꝟberare niſi cā vrgeat. aliter eſt excōicatus taꝫp̄cipiēs qͣꝫ obedies ſi ꝑ alium facit. vt in. d. c.vniuerſitatis. Si vero eſt ep̄ūs: vel ſi nō eſtep̄ūs ⁊ cā vrgeat: excuſatur verberās de eorūmandato. vt in. c. ex tenore eodē. dummodoſit clericus. monachus vel ꝯuerſus: ſi verberare vult clericū. monachū vel ꝯuerſuꝫ. quialicet ꝑ laicum poſſit capi clericus ex neceſſitate. vel monachus aut ꝯuerſus. vt in. c. vt fame eodē. tn̄ verberare nō licet aliquo mō niſicā ſubſiſtēte. aliter excōicatus eſſet. vt in. d. c.vniuerſitatis. ⁊ hic capio laicū ꝓ ſcl̓ari ꝓpͥe.vt in. d. c. vniuerſitatis. ⁊ ſic ꝯſuetudo interp̄tat̉. d. c. vniuerſitatis. vt ꝓ cā rōnabili ⁊ perꝯuerſos ſeu laicos religioſos poſſint d̓ mādato p̄latoꝝ verberari.¶ Utrum p̄latus vel alius de eius mandatodetinēs clericū ſit excōicatꝰ? ℟. ꝙ nō. niſi modum excedat. vtputa cum clericus quiete ſecapi ⁊ duci ꝑmittit. ⁊ capiēs calce vl̓ pugnoimpingit. vt dicit Io. an. in. c. ſi clericos. eo.lib̓. vi. vel niſi clericus fideiuſſoriā de parendo daret. qꝛ tunc nō poteſt detineri. niſi exceſſus enormitas vl̓ alia rōnabilis cā aliud ſuaderet. vt in. d. c. ſi clericos¶ Utꝝ p̄latus verberās clericū ex odio nō cācorrectōis ſit excōicatus? ℟. ꝙ ſic. ar. d. c. cuꝫvolūtate. Sed no. ẜm Mo. ti. Excōicatio.ꝙ nō requirit̉ ꝙ p̄latus verberans cogitet decorrectōe. ſed ſufficit ſit ꝑſona q̄ habꝫ aucͣteꝫa iure verberandi. ⁊ cā ſubſit ꝓpter quā debeat puniri. vn̄ ꝑcutere ex correctione eſt ꝑcutere ꝓ culpa digna correctōe. que ſnīa ⁊ ſi ſit benigna. ſecurius tn̄ ē ẜm eundē vt ſaltē habitucogitet de correctōe. qꝛ licꝫ tūc moueat̉ ex iranō erit excōicatus. ſed longe melius ē vt differat donec ira quieſcat. vt d̓r ī. c. illa p̄poſitorū. ⁊. c. ira. ⁊. c. cū apud. vt. xi. q. iij.¶ Utꝝ mgr̄ poſſit ſil̓r cā diſciplīe verberare?℟. ꝙ ſic. c. i. ⁊. c. ex tenore. ⁊. c. cū voluntate. §.fi. e. ti. nec diſtinguit̉ an clericꝰ ſit ī ſacrꝭ aut inminoribꝰ ſicut nec ī p̄lato. ī dictis. c.¶ Utꝝ pr̄ vel dn̄s familie vel ꝓpinquus ſil̓rpoſſit? ℟. ꝙ ſic ſi ſunt in minoribꝰ clerici. d. c.cū volūtate. facit. l. ſi filiꝰ. C. d̓ pa. po. ⁊. l. vnica. C. d̓ emēda. ꝓpī. xlv. di. §. neceſſe. ad fi. tenet Io. d̓ lig. Pe. d̓ perū. ⁊ Pau. ꝙ etiā ſi pr̄familias verberaret exn̄tē ī ſacrꝭ cā correctōnisnon erit excōicatꝰ. ⁊ placet poſt factū. licet an

factū teneā cū Pa. ī. d. c. cū voluntate ꝙ incidat. Nec ob. dicto p̄fatoꝝ doctoꝝ ratō glo. īd. c. cū volūtate. qꝛ vt dicit Pa. ibidē. ⁊ in. c.ꝯſtitutus. d̓ ī inte. reſti. ſola dignitas ep̄alis.nō ſacer ordo liberat a patria ptāte. ar. c. ꝑ venerabilē. qui filij ſint le.¶ Sil̓r pōt p̄ſb̓r vel quilibet aliꝰ rōne officijqd̓ habet ī eccl̓ia. qꝛ cui officiuꝫ ꝯmittit̉. ⁊ oīaſine quibꝰ officiū exequi nō pōt. ar. c. i. d̓ off.dele. Et ſi tal̓ clericꝰ ꝑturbat officiū ī eccl̓ia. lꝫhn̄s officiū nō habeat magiſteriū ſuꝑ eum.pōt tn̄ eū expellere ⁊ verberare. vt no. Inno. ⁊Hoſti. ī. c. veniēs. eo. ti. Pa. etiā ibidē dicit.ꝙ etiā ſi nō hꝫ p̄lationē excuſat̉ ī tali caſu ꝑcutiēdo. Sil̓r pn̄t facere ſenes clerici cā deuotionis ī pueros clericos ⁊ iuniores ī minoribꝰordinibꝰ ꝯſtitutos. vt ī. d. c. cū voluntate. §.fi. ⁊ hec intellige de leui ꝑcuſſiōe nō graui. qͥtn̄ oēs ſupͣdicti ſi excederet modū dūmō nonex ꝓpoſito nō erūt excōicati. vt not. Bern̄. ⁊.Hoſt. ī. d. c. cū volūtate.12¶ Quarto rōe coertōiſ pōt detineri ſine excōicatiōe. puta ꝯtinuat actū malū. nec pōt ꝯpeſci. aliter ẜm Inno. ī. c. ſi ꝟo. el. i. eo. titu. qꝛ iudex pōt eū caꝑe ⁊ qͥlibet alius. ⁊ ligare dūmōqꝫ pͥmū reſtituat plato ſuo. Simili mō pōtẜm Pa. in. d. c. ſi vero familia ptātis inueniens clericū de noctę. qꝛ poteſt timere ne velitfacere aliqd̓ malū. qꝛ eſt ꝯtra eū p̄ſumptio. c.ꝯſuluit. de offi. dele. Itē qn̄ capit̉ ꝓpter malūquod egit vt ducat̉ ad p̄latum ſuū vt puniatur. ⁊ dubitat̉ de fuga eius ẜm Pa. in. c. cumnon ab hoīe. de iudi. facit in ar. C. de decurio.l. generali. Idem dic ſi creditor timet de fugaclerici debitoris ẜm Inno. ⁊ Pan. in. c. vt fame. eo. ti. facit. l. ait ptor. ff. de his q̄ ī frau. credi. Itē pōt ſi fecit aliqd̓ delictū detineri ꝑ. xx.horas ad vocandū teſtes ne ſit locꝰ inficiatōni. facit. l. capite qͥnto. ff. de adul. ⁊ ī autē. vt lice. ma. ⁊ auie. §. is quoqꝫ.¶ Quīto rōe defenſionis tā ſue qꝫ ſuoꝝ ſeu etiam alioꝝ licet detinere eū. ⁊ ad iudicē ꝓpriuꝫducere ẜm Pa. in. d. c. cū nō ab homīe. ⁊ etiam ꝑcutere. mutilare ⁊ occidere cuꝫ moderamine inculpate tutele. īmo dicit glo. ī. §. i. xxiij. q. viij. ꝙ nec etiā peccat. ſꝫ Pa. ī. c. olī. el. i.de reſti. ſpō. nec ſolū ꝓ defenſione ꝑſone. ſꝫ etiam reꝝ lꝫ ꝑcutere. vt ī. d. c. olī. ⁊. c. dilectus. d̓ſen. ex. li. vi. ⁊ in. l. furē. ff. de ſicca. nō tn̄ occidere vel mutilare licet. qn̄ ablatū eſt recuꝑabile ꝑ iudicem ẜm Bar. in. d. l. fureꝫ. qꝛ ſic īcurreret excōicationem. ſecus ſi eſſet irrecuꝑabile ablatum. vt ī. d. c. olim. ⁊ in. d. c. dilectus.