Excōicatio. iiii. et. v.

Archi. ſed ẜm Io. an. ligat̉ niſi appellauerit.de fo. ꝯpe. c. pe. de offi. dele. c. gratū. ⁊. c. relatū.⁊ idē Inno. tenet ⁊ verius.¶ In om̄ibꝰ p̄dictis caſibꝰ ſnīa excōicatiōisnullo mō ē timēda. nec quo ad deū. nec qͦ adeccl̓iam: qn̄ notorie ꝯſtat de aliqͦ ipſoꝝ. Sedqn̄ nō ꝯſtaret: tunc quo ad eccl̓iam eēt timēda. ⁊ ipſam ꝯtemnēs peccaret mortal̓r ⁊ poſſet excōicari. ⁊ ſic intelligēdum ē capitulū pͥmū. xi. q. iij. vbi d̓r. Snīa paſtorꝭ ſiue iuſtaſiue iniuſta fuerit timēda ē.¶ Ex p̄dictis patet deciſio notabilis ⁊ quotidiane qōnis. Epūs excōicat oēs qui ſciūt qͥsaccepit aliquid ſi nō reuelant. an teneat̉. Etdic ꝙ ſi aliter nō expͥmit nō tenēt̉ niſi ſciētes.⁊ qui ꝓbare pn̄t. vt sͣ. Denūciatō. §. xiij. Siautē exprimeret in ſnīa ꝙ ſiue ꝓbari poſſit ſiue nō. ꝙ teneant̉ denūciare. ſic continet errorē intolerabilem. ⁊ non valet. niſi adderet ꝙqui nō pōt ꝓbare teneat̉ ſibi dicere tanqͣꝫ patri ⁊ ꝓuiſori vt ſecrete ꝓuider poſſit. ⁊ tunc tenerētur ei dicere ẜm diſtinctionē quaꝫ habess. Denūciatio. §. x. Itē alterius qōnis. Ep̄sexcōicat om̄s nō audiētes miſſaꝫ in parochiali eccl̓ia in feſtis. quia ſi aliud nō addit ſolūerūt excōicati qui ſine rōnabili cā eam nō audiunt. aut in caſu a iure: vel generali ꝯſuetudine ꝑmiſſo. ⁊ iō illi qui ꝓpter aliquā īfirmitatē nō audiunt. ⁊ hmōi nō erunt excōmunicati. Sil̓r qui audiūt in eccl̓ia minoꝝ ⁊ p̄dicatorum. Si ꝟo in ſnīa adderet ſiue ex rōnabili cā dimittat ſiue nō: ſiue ī caſu a iure permiſſo a iure: vel a ꝯſuetudine ſiue nō. ſic ꝯtinet intolerabilē errorē ⁊ nō ligat. qꝛ ſicut ep̄sattētādo ꝯͣ ius nihil facit. c. vides. x. diſ. ⁊ qd̓no. ī. l. nō dubiū. C. de legi. Ita etiā attētatūꝯͣ ꝯſuetudinē generalē totiꝰ orbis ē nullū. vtī. c. bis. ⁊. c. catholica. xi. di. qd̓ eſſet ſi poſſet ꝓhibere ne audirēt in eccl̓ijs minoꝝ ⁊ p̄dicatorū. ⁊ hmōi. Idē dic qn̄ mādat ne qͣs laboret īfeſtꝭ ẜm p̄dictā di. Itē qn̄ p̄cipit alicui vt ſoluat ī tali termino ticio cētū ẜm prefatā diſ. ⁊faciūt ad p̄dicta qd̓ dic. jͣ. pena. §. xiij. vbi plene videbis ꝓ hac materia ⁊ ſil̓iū qōnū.iiij. ī qͥbꝰACOI CAIIO caſibꝰ incurrit̉ minor excōicatio ipſo iure. Ad qd̓ dicendū ē ꝙ licet plures caſus nūerent̉ ī iure. nihilominꝰ oēs reducunt̉ ad iſtos duos. Quoꝝ pͥmꝰ ē pctm̄ mortale. Nā quotiēſcunqꝫ quis peccat mortalit̓:ē excōicatus minori excōicatōe ipſo facto. vt

pꝫ in. c. audi. xi. q. iij. vn̄ ſi celebrat. vel recipiteccl̓iaſtica ſacramēta. niſi pͥus ꝯterat̉ de pctōpeccat mortal̓r. c. fi. de cle. ex. mi. Quod limita vt. s. Baptiſmus. v. §. xi. Et hec excōicatio minor eſt ſolū quo ad deū ſi pctm̄ ē occultū. vt ī. d. c. audi. Si ꝟo eſt notoriū ſic excōicatus ē etiā quo ad eccl̓iam. vt in. c. veſtra. d̓coha. cle. ⁊ mu. de quo dic̄ vt. sͣ. clericꝰ. viij. §.iiij. Et ad iſtū caſum reducit̉ illud qd̓ habetin. c. miror. xvij. q. iiij. ⁊ in. c. tāta. de ſymo. ⁊ īc. ſi quis deinceps. xvi. q. vij. cū ſimilibꝰ. Secūdus caſus ē cū quis ꝑticipat cū excōicatomaiori excōicatōe ī locutione. or̄one. ſalutatione. comeſtione: ⁊ ſil̓ibꝰ. de quibꝰ dic̄ vt. jͣ. Excōicatio. viij. ꝑ totum.v. de caACOICA NOatꝰ inabus qͥs incurrit ipſo facto excōicationē maiorē. ⁊ a qͣ nō pōt abſolui niſi a ſede apl̓ica ¶ Primꝰ caſus ē in. c. ſiquis ſuadēte. xvij. q. iiij. iūcto. c. nō dubiū. ⁊c. veniēs. ⁊. c. ad eminētiā. ⁊. c. cū illoꝝ. ⁊. c. demonialibꝰ. eo. ti. cum. c. religioſo. eo. ti. li. vi.vbi excōicant̉ quicūqꝫ ſuadēte diabolo ī clericū vel monachū vel monialeꝫ. canonicū. autcuiuſlibet religionis ꝯuerſum vel cōuerſam.aut nouitiū quēlibet cuiuſlibet religionis violētas manꝰ iniecerint. ꝓ cuiꝰ caſus declaratione q̄runt̉ infraſcpͥta.¶ Qn̄ dicat̉ īijcere ſuadēte diabolo? ℟. ꝙ qn̄doloſe facit. nā dolus requirit̉ vt excōicatiohec incurrat̉. vt no. Io. an. ī. c. quāte. ī nouella. de ſen. ex. ⁊ ē tex. aꝑtus ī. c. i. ⁊ ī. c. cū volūtate. eo. ti. ex quo pꝫ ꝙ ꝑcutiēs clericū ī. viij. caſibꝰ nō eſt excōicatus.¶ Primo ſi īdelib̓ate. ſic̄ facit ludēs ꝑcuſſusaliqn̄ ſine deliberatiōe reꝑcutit. vt i. d. c. i. ẜmMo. qꝛ hec ē ꝯditio ludi vt ꝑcuſſus gͣuit̓ reꝑcutiat ne videat̉ inferior ī ipſo ludo.¶ Scd̓o ſi ex ludo ⁊ ioco. intellige leuiter. ⁊ n̄ī deriſionē. vt in. d. c. i.¶ Tercio ſi cā correctōis. vt ī. d. c. cū volūtate. intellige d̓ his quibꝰ ē ꝑmiſſū. ſic̄ ſūt p̄latiqui ꝑ ſeipſos cl̓icos vl̓ religioſos ꝟberare p̄n̄texceptꝭ ep̄is quibꝰ nō lꝫ aliquē ꝑcutere. vt inc. nō liceat. lxxxvi. diſ. ſed ꝑ aliū faciāt: vt. v.q. v. illi qui. Nō tn̄ ꝑ laicū ſi clericꝰ ē qui ꝟberadus ē. vt ī. c. vniuerſitatis. eo. ti.¶ Quid ſi ſit prelatꝰ ſꝫ nō illiꝰ cl̓ici quē verberat? ℟. ꝙ ē excōicatus. qꝛ ẜm Pa. ī. c. vt fameeodē. oꝑtet ſit ſuꝰ prelatꝰ. ⁊ ſcd̓o ꝙ ad eum ſpectet correctio. qꝛ n̄ ſufficit habeat auctoritate