Emptio ⁊ venditio

qn̄ genus eſſet determinatum. puta ad aſinosquos habeo. vbi gr̄a. Uendo tibi vnū de ſeruis meis vel aſinis ⁊ hmōi: ſi om̄es pereūt vēditor eſt liberatꝰ. ſicut in legato. d̓. l. in ratiōe..§. incerti. Hoſti. tn̄ videtur tenere ꝙ emptorpoterit repetere preciuꝫ qͣſi ſine cauſa ſit apudvenditore. Secus in legato: qꝛ p̄ciū rei legate nō eſt legatū. Et ideo ſi perijt res legata aliud nō debet̉. Sed mihi videt̉ ꝙ nec etiā precium poterit emptor repetere in caſu iſto nec excipere: vt nō ſoluat niſi venditor eſſet in mora. qꝛ preciū nō eſt niſi cū cauſa .ſ. emptionis.Et idē dico ſicut qn̄ aliqͥd alternatiue emiturputa titius aut ſeius. Si titius perijt. peribitemptori: ⁊ ſeius erit in obligatiōe ſolū. Si vero ambo: ſic venditor liber erit: ⁊ ꝑibit ſeiuſemptori qͥ ſolus remaſerat. facit. l. ſi in emptione.§. pe. ff. de ꝯtrahē. emp. Aut venditio ſit pure .i. ſine ꝯditiōe ⁊ ſine ſcriptis ⁊ de recerta ſiuein ſpecie. ⁊ tuc ẜm glo. in. l. i. ff. de peri. ⁊ co. re.ven. dic ꝙ in vino ⁊ ceteris q̄ deguſtationē reqͥrunt: etiā ante deguſtatione periculuꝫ eſt emptoris. Si ꝟo vendit̉ nō in ſpecie: ſꝫ ad mēſuram: ꝑiculū eſt venditoris donec ſit mēſuratū: ⁊ ibi multas diuerſitates poteris videre: ſꝫiſtud ſufficit tibi ꝯfeſſori. Sil̓r ſi nō exigit deguſtationē ꝑiculū eſt emptoris: excepto caſupublicatiōis: qꝛ ſi publicetur ante traditōeꝫvel poſt ꝓpter maleficiū venditoris periculūerit ip̄ius vēditoris. l. fundus. ff. loca. ⁊ ibi gloſa. Similiter ꝑ pactu. Morā dolū vel culpāꝑiculū eſt venditoris. puta qꝛ pactū fuit vt teneretur. Itē ſi fuit in mora tradendi rē. Si vero tam emptor qͣꝫ venditor fuerūt ī mora: poſterior mora p̄ponderat prime ⁊ illi nocebit qͦad periculū. Limita niſi poſterioris more primus moroſus fuerit cauſa: qꝛ ſic non nocebitpoſteriori. caſus eſt iuncta glo. in. l. ſi per emptorē. in fi. ff. de act. em̄. ⁊ ven. qd̓ no. Idē dicſi venditor fuit in dolo vl̓ culpa lata ſeu leui ꝑditionis rei vendite ꝙ ꝑiculū erit ſuum: ſic utin cōmodato ⁊ depoſito. Et idē dic̄ de deterioratione ſeu melioratione rei vendite ꝙ ꝑtinetad emptorē quādo res eſt vēdita in ſpecie ẜmlegiſtas: ſine numero ẜm logicos. qd̓ ideꝫ eſt.Secus in fructibꝰ rei vendite qͥ ꝑtinēt ad vēditorem donec ꝑfecta ſit venditio: niſi venditor ſit in culpa. dicta. l. curabit. Nec obſtat. l.fructus poſt. ⁊. l. penul. C. de ac. em. ⁊ ven. qꝛloquūtur in ꝑfecta venditiōe: quā voco perfectam qͦ ad hoc qn̄ preciū eſt ſolutū: vel habita fides de precio: vt no. in glo. l. i. C. de peri. ⁊co. rei ven. licet al̓s ſit ꝑfecta qn̄ res eſt tradi-

ta. ff. de act. em. ⁊. ven. l. ſi qͥs alienū.¶ Utrum emptū de aliena pecunia ſit emētiſ℟. ꝙ ſic. ſi nomine ſuo emit. l. ſi ex ea. C. de reivendi. Fallit in empto ex pecunia eccl̓ie. xij. q.iij. c. i. ⁊. ij. ⁊. q. v. fixum. Quod adeo eſt verūquia ſi clericꝰ habens pecunia de prebenda emerit prediū: amplius nō poterit illum dareintuitu pietatis: licet pecuniā potuiſſet dare:quia ſtatim prediū fit eccleſie: ſiue emerit nomine eccleſie: ſiue ſuo: ſiue alieno. c. i. de pecu.cle. ⁊. c. inquirendū. Similiter dic̄ in emptode pecunia pupilli: vel minoris a tutore vl̓ ꝓcuratore: quia minor ſibi vendicare poteſt. l.ij. ff. quādo ex fac. tuto. Ideꝫ dic de empto expecunia militis. C. de rei vendi. l. ſi vt ꝓponisSimiliter dic in empto a marito vl̓ vxore depecunia ſibi ab altero eorum donata ſi efficiatur nō ſoluēdo qui donū accepit. l. vxor marito. ff. de dona. inter vi. ⁊ vxo. Hec limita quādo pecunia nō fuit alteri mixta: quia ſi fuiſſetmixta tranſiret in dominiū etiā furis. l. ſi alieni numi. ff. de ſolū. ⁊ ſic nō eſſet eccleſie vl̓ prefatorum.¶ Quomodo poteſt pater vendere filium: etquō liber hō poteſt vendi. vide. jͣ. Seruitus..§. i. circa fine.¶ Quid ſi res vendat̉ duobus? ℟. ꝙ potiorē 1ſecūdus ſi res tradat̉ ſibi vvl̓ primus. ſi primoſibi detur. ⁊ idem in donatiōe. l. quotiēs. C. derei vēdi. niſi primus emiſſet noīe eccleſie. ſpeciale eſt in hoc vt dominiū acquirat̉ ſine traditione. ar. c. ex litteris. de ꝯſuet. ⁊ expreſſe. C.de ſacroſan. eccle. l. vt inter diuinū publicūqꝫ.etiā ſi ſecūdus emiſſet. ⁊ ip̄e nomīe eccleſie: qꝛp̄ferert̉ primus. ff. de procura. l. in cauſe. ſꝫ veditor tenetur crimīe falſi: vt ptꝫ. ff. ad. l. cor. defal. l. qui duobus. Si vero ꝑmutauit autalteri in ſolutū dederit: vl̓ aliter diſtraxerit poſtqꝫ eā obligauerat tenet̉ crimīe ſtellionatus: vt.l. iij. ff. de cri. ſtel̓.¶ Utrū vendēs vinū qͥ nihil dixit de expedition vaſoꝝ poſſit illud euacuare ī terra ſi ēptornō euacuat? ℟. ꝙ ſic. ſi vindemia ſuꝑueīat: vl̓ſi vēditor ē mercator qͥ ſolet vēdere ⁊ emere. ff.de peri. ⁊ co. re. vē. l. i. §. pe. ẜm Goſ. Unde tudic ẜm Ho. ꝙ ſi indiget vaſis ⁊ eo āmonito n̄vult. p̄t cora teſtibꝰ vinū mēſurare ⁊ effundere. Qd̓ limito niſi emptor ſit in tali neceſſitateꝙ vēditor teneat̉ ei ſubuenire ex debito.¶ Utrū venditor teneat̉ de euictiōe emptori? 16℟. ẜm glo. ⁊ Pa. ī. c. ſi vēditori. de emp. ⁊ ven.ꝙ ſic. niſi in tribꝰ caſibꝰ. Primus ſi in principio litis: vl̓ ad minꝰ poſt litem ꝯteſtatam nō