Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

XCVIIEmphitheoſis

relictis ſolū naturalibus. qꝛ reuertitur ad dominū. Qd̓ limito ẜm Bar. in. l. ex facto. §. ſiqͥs rogatꝰ. ff. ad tre. verū qn̄ emphitheoſis eſtdata ab eccl̓ia. qꝛ p̄ſumendum eſt ꝙ de illegitimis nō cogitauit: ſꝫ qn̄ data eſt a priuato em̄phitheoſis: ſic veniet ad illegitimos ī tali caſuEt ſic intellige ⁊ limita Spe. Quintꝰ caſus eſt qn̄ emphitheota n̄ ſoluitcanonē. de quo dic vt s. §. ix. Quid ſi ſunt plures heredes ⁊ omēs pretervnū ſoluerūt penſionē? ℟. glo. in d. c. fi. ꝙ nōcadunt ſi ſoluerūt totā. ſecus ſi non totam. qꝛcaderent om̄s. ⁊ iō ſoluant tota ⁊ poſtea agatꝯtra nō ſoluentē. Utrū heres ignorās rem emphitheoticaꝫ⁊ nō ſoluēs cadat? ℟. glo. in. l. ij. C. de iur. em̄phi. ⁊ Bar. ibidē ⁊ glo. ⁊ Dy. in. l. cū filiꝰ. §.in hanc. ff. de ver. ob. ꝙ cadit. ſed reſtituitur d̓equitate. Idem dic de minore qui non ſoluitper. l. fi. C. in quibus cau. in inte. re. nō eſt neceſſaria. Quid ſi dn̄s ſit mortuꝰ et hereditas iaceatꝑ trienniū ī qͦ emphitheota nō ſoluit? ℟. ꝙ n̄poterit expelli. neqꝫ cadit: vt ptꝫ ꝑ p̄dicta. Utrū filia priuet̉ emphitheoſi qn̄ īſtituta ēin certa re heres ⁊ iuſſa eſt eſſe ꝯtenta. ⁊ ꝙ nonpoſſit de bonis ſuis plus petere? ℟. Bar. in d..§. ſi liberi. ꝙ nō. qꝛ dicta verba debent intelligi ꝙ nō poſſit peti plus iure hereditario: ſꝫ nōiure emphi theotico: vl̓ vt patronꝰ. ⁊ poſito apater ex diſpoſitiōe ſua poſſet filiā priuare abemphiteoſi: tn̄ illa v̓ba nō important. Idemdic ꝙ ꝑ talia ꝟba nō priuat̉ quin poſſit peteredote materna ẜm eundē Bar. etiā ſi bona ſibia patre relicta ſint vltra legitimaꝫ. qꝛ bona intelligunt̉ deducto ere alieno: ⁊ es alienum eſtdos ⁊ ſil̓r res emphiteotica. Utrū tutor pupilli qͥ habet emphitheoſimab eo nō ſoluendo ꝑ quinquenniū cadat? ℟.ꝙ ſic. qꝛ iſte tutor debuit exigere a ſeip̄o. l. ſi pupilli. ff. de nego. ge. ẜm Pe. vbi sͣ. Utrū laudemium ſit ſoluendū qn̄ res emphitheotica trāſit ad aliū ēphitheotaꝫ? ℟. ꝙſic. ⁊ debet excedere quinquageſima ꝑtem p̄cijrei ēphitheotice. l. fi. C. de iure emphi. ſed deꝯſuetudine eſt. xiij. ꝑs. ẜm Hoſt. q̄ ſeruandaeſt. Fallit hoc ẜm Pe. vbi s. in qͣttuor caſibꝰin qͥbus nō debet̉. Primus qn̄ heres rōne hereditatis emphitheoſiꝫ adijt ẜm Pe. vbi sͣ. qꝛ dn̄s ꝓpter laborem habet laudemiū. qꝛ laborat mittendo nouum emphitheotā ī poſſeſſionē: ſed in additione hereditatis nō reqͥrit̉ talis labor cū heres

poſſit adire ꝓpria auctoritate. vt in autē. d̓ here. ⁊ fal. §. in oībꝰ. Quidā tenēt ꝯtrariū ꝑ. l. fi.C. de iure emphi. vbi ptꝫ ꝙ cū qͥs de nouo adipiſcit̉ poſſeſſiōeꝫ rei emphitheotice tenet̉ adlaudemiū: ſꝫ in additiōe hereditatꝭ eſt ſic. l. cūheredes in pͥn. ff. de acqui. poſ. §. debet̉. Itē patet qꝛ ꝑ alienationē debet̉ laudemiū: ſed additio hereditatis eſt alienatio. qꝛ ꝑ eā trāſferturdominiū. ergo debet̉. Sed pͥmū credo veriusniſi ꝯſuetudo ſit in ꝯtrariū. Sꝫ qͥd ſi emphitheota donauit rē emphiteoticā? ℟. Pe. qͥ s. ꝙ debet̉ laudemiū: qꝛ magis fauēdū eſt illi qͥ rē habuit titulo oneroſo.ſicut qͥ emit qͣꝫ qui titulo lucratiuo. Et id̓o ſicut primus debet ſic ⁊ iſte. ⁊ ꝙ pͥmꝰ debeat habet̉ in. l. fi. C. de iure emphi. Itē qꝛ legatū ⁊ donatio equiꝑant̉: ſꝫ ex legato debet̉. l. is qͥ. ff. dele. iij. ergo ⁊ donatariꝰ Nec ob. ꝙ emphitheota p̄t donare ſine volūtate dn̄i. qꝛ hͦ ꝯceſſo nōſequit̉ ꝙ nō debeat̉ laudemiū. ꝯtrarium tenetSpe. ti. de locato .ſ. ꝙ nō tenet̉. Scd̓s caſus ē qn̄ res ēphitheotica fuit vē 37dita ⁊ tradita. poſt retradita fuit ex antiqͣ cā.Secꝰ ſi fuiſſet retradita ex noua: qꝛ iſta retraditio eſſet ſil̓is priori traditiōi in qͣ fuit vēdita. Itē ad multitudinē traditionū ſequit̉ ml̓titudo laudemioꝝ. l. qͥcūqꝫ. C. de ſeruis fugi.Intellige ex noua cā. Secꝰ in antiqua. qꝛ nōvidet̉ alia traditio ſed pͥma.B Terciꝰ caſus eſt qn̄ plures hn̄tes rē emphitheoticā cōem diuidūt eā īter ſe: qꝛ cū hoc poſſint facere dn̄o irreqͥſito: vt no. Bart. in. l. volūtas. C. de fideicōmiſ. Rō. qꝛ cā ꝓpter quaꝫꝓhibet̉ alienari ī extraneū ē. qꝛ extraneꝰ nō hꝫneceſſe recognoſcere dn̄m. vt no. in. d. l. fi. quecā ceſſat qn̄ vēdit alteri ēphitheote ſocio ſuo.⁊ iō nō debet̉ laudemiū ẜm Guil. ⁊ Bar. ꝑ. l.ꝑ diu̓ſas. C. mādati. qꝛ ē iſta alienatio neceſſaria. Alij tenēt ꝙ debet̉: qꝛ an̄ diuiſionē nullꝰeſt dn̄s iſtiꝰ ꝑtis magis qͣꝫ illiꝰ. ſed pꝰ diuiſionē qͥlibet eſt dn̄s ꝑtis ſue. ff. de le. ij. l. meuius..§. duobꝰ. ergo videt̉ alienatio. Sꝫ tu tene pͥmā opinione Bar. quā no. in. l. ⁊ io. ff. d̓ ꝯdi.fur. niſi ꝯſuetudo ſit in ꝯtrariū. Quartꝰ caſus qn̄ qͥs vendit. ſꝫ re integra diſeſſum eſt a venditione. qꝛ dn̄s nō hꝫ mitterenouū emphitheotā ī poſſeſſionē. Sꝫ tn̄ Pe.vbi sͣ. dicit ꝙ debet̉. qꝛ ꝑ eū nō ſtetit. Iō ꝑindeeſt ac ſi miſiſſet. Qd̓ credo verū de rigore iurꝭ.Secus de equitate. Utrū ēphitheota cadēſa iure ſuo ꝑdat me 40lioratōes qͣs fecit in re? ℟. Pa. in. d. c. fi. ꝙ ſicx. q. ij. hoc ius. ⁊ in. d. l. ij. C. de iure emphi.