Emphitheoſis
¶ Utrum emphitheota nō ſoluens ꝑ biennium vel trienniuꝫ cadat a iure ſuo. ſi dn̄s tenebat̉ ſibi in tanta quātitate vel maiori? ℟. Panor. in. c. bona fides. de depoſito ꝙ no. quia exceptio cōpenſationis quo ad euitanda penaꝫdebentis ſoluere fit ip̄o iure. vt eſt tex. no. iuncta glo. in. l. ſi ꝯſtat. C. de compen. vbi docto.ſic determinant.¶ Utrum dominꝰ recipiendo canonē ab emphitheota qui cecidit a iure ſuo ꝓpter non ſolutionē preiudicꝫ ſibi? ℟. Pa. in. c. fi. de loca.aut eū expulit. ⁊ ſic nō ꝑiudicat ſibi: aut nō expulit. ⁊ tunc aut recipit canonē ꝓ temꝑe poſtmora ꝯtractam. ⁊ ſic piudicat ſibi. quia videtur ꝑ actum ꝯtrariū renunciaſſe iuri ſuo. c. ſollicitudinē. de ap. aut recipit canone pro preterito cū proteſtatione ꝙ nō intendit ſibi preiudicare. ⁊ ſic nō piudicat. aut nō fecit proteſtationē ſed ſimpliciter recepit. ⁊ in hoc fueruntopi. Sed d̓ ſubtilitate iuris dicendū ꝙ nō p̄iudicat. qꝛ in dubio nō videtur qͥs velle renuciare iuri ſuo. vt in. c. ſuꝑ hoc. de renun. ff. de ꝓba. l. cū de indebito. Facit glo. in. l. cuꝫ quid.ff. ſi cer. pe. que dicit ꝙ ſi trado magna quantitatem pecunie dicēdo tolle. non preſumit̉ donatio ſimpliciter ex hoc. ſed mutuū vl̓ depoſitū niſi aliud appareat reſpectu ꝑſone. Sic inꝓpoſito. licet glo. dicat verū eſſe ꝙ recipiendocanonē p̄iudicat in priuato: nō in eccl̓ia q̄ habet capitulū. tn̄ Pa. vbi sͣ. dicit ꝙ nō dicit verū. qꝛ ſolus p̄latus in acqͥrendo piudicare podeteriorē facere. vide glo. xvij. q. vi. §. pe.teſt:ſentit Inno. in. c. ij. de dona. ⁊ doc. in. c. qm̄. d̓decimis. ⁊ ideo ſolus p̄latus recipiendo canonem ſine ꝯſenſu capituli piudicat eccl̓ie. Sꝫaduerte hic ꝙ Panor. in. c. vt ſuꝑ. de re. ec. nōalie. Limitat Fede. ꝯſi. clxxxiiij. q̄ tenet ꝙ resemphitheotica reddita ad eccl̓iam ꝓpter nōſolutionē penſionis poteſt iterū dari ei qui cecidit a iure ſuo ſine aliqua ſolēnitate ⁊ cauſisrequiſitis in alienatione rei eccl̓iaſtice a p̄latoeccleſie. ſic dicens hoc verū. vbi prima cā conceſſionis duraret. puta qꝛ erat caſtrū in feudūqd̓ ꝓpter cuſtodia erat potius dānoſuꝫ eccl̓ie⁊ hmoi. quia nō eſt noua alienatio: ſed executio ordinatiōis antique. Sed vbi pͥma cauſa ꝯceſſionis ceſſaret. puta qꝛ ager datꝰ ad excolendū tractu tꝑis excultus reuertit̉ ad eccleſiam. tūc dari nō poterit in emphitheoſim vl̓feudū ſine debita ſolēnitate ⁊ cauſis requiſitꝭin alienatione rei eccl̓iaſtice. Et ẜm hoc videretur vera opinio glo. p̄dictę. Sꝫ hoc nō poſſit dari de nouo ei qui cecidit a iure ſuo ꝓpter
nō ſolutionē penſionis qn̄ ceſſat cauſa ꝓpterquā fuit data in emphitheoſim ſine ſolennitatibus ⁊ cauſis reqͥſitis in alienatiōe rei eccleſiaſtice non credo Panor. qn̄ fit ei qui ceciditvel eiꝰ heredibꝰ. quia videt̉ tex. d. c. fi. cōtra eū⁊ conſuetudo. ſed bene eſſet verū qn̄ alteri qͣꝫ eiqui cecidit vel eius heredibus vellet dari. vl̓quādo iam eccleſie ꝑ aliquod tempꝰ pacificāhabuit poſſeſſionē talis rei. Et ſic ꝯcorda opiniones.¶ Queritur in qͦt caſibꝰ emphitheota cadit a 22iure ſuo? ℟. ꝙ ī qͥnqꝫ caſibꝰ. Primꝰ qn̄ negatpenſione dn̄o petenti ea: ⁊ negat ſe emphitheotaꝫ illiꝰ ẜm Pe. helye. in tractatu de ꝯtractuemphitheotico. Rō. qꝛ magis debet oꝑari cōtu macia exp̄ſſa qͣꝫ tacita. l. ſi ita exp̄ſſum. ff. deꝯdi. ⁊ de. ſed emphitheota nō ſoluente per trienniū canonē: res cadit in cōmiſſum. vt. jͣ. dicetur. qꝛ tacite negat dominiū recognoſcere. gͦmulto fortiꝰ. vbi exp̄ſſe negat.¶ Scd̓s caſus eſt qn̄ vendit ſine dn̄i volūta/ 23te re emphitheotica ẜm eūdē Pe. vbi. sͣ. Qd̓limita ẜm Spe. in ti. de loca. ⁊ Bar. in. l. ſeqͥt̉.§. item labeo. ff. de vſuca. imolam ⁊ canōiſtasin. c. potuit. de loca. verū ſi res ſit tradita. qꝛ ſinō eſt tradita licet vendita nō cadit in cōmiſſum: ⁊ etiā ſi eſſet tradita tn̄ hac lege vt ſi dn̄svellet emere ꝓ tantundē illi emptor reſtitueret ea. qꝛ ſic nō cadit. vt no. Ange. in. l. voluntas. C. de fideicōmiſſis.¶ Quid ſi vendidit ⁊ tradidit ſimpl̓r ſed po 2ſtea redemit? ℟. nihilominꝰ cecidit a iure ſuoqꝛ ꝑ alienationē ius eſt q̄ſitū dn̄o. ⁊ iō ſine facto ſuo nō pōt auferri ab eo.¶ Sed pone ꝙ ſunt duo dn̄i rei emphitheo 2tice ⁊ vendidit rē de ꝯſenſu vniꝰ tm̄ ⁊ nō alterius? ℟. ꝙ cadit ſolū ꝓ ꝑte illiꝰ. qꝛ nō plꝰ puniri dꝫ qͣꝫ deliq̄rit. l. heres. ff. de his qͥ vt indi.¶ Tercius caſus eſt quādo res emphitheoti 26ca eſt data ꝓ ſe ⁊ ſuis filijs nepotibus ⁊ heredibus. tunc ſi filius vel nepos refutat hereditatem cadit. quia eā non poteſt habere. vt no.Bar. in. l. vt iuſiurandi. §. ſi liberi. ff. de oper.liber. ſecus ſi nō poneret̉ verbuꝫ ⁊ heredibus.qꝛ ſic refutata hereditate nō caderet. quia cōceſſio in primo caſu requirit vtrunqꝫ. vt ſcꝫ ſitfilius vel nepos ⁊ heres. vt in autē. de nō alie..§. emphitheoſi. ⁊ ideo feuda que tranſeūt adfilios vt filios. ita ſi heredes ſint dicunt̉ venire in hereditatis petitiōe. vt in. l. itē videnduꝫeſt. ff. de peti. here.¶ Quartꝰ caſus eſt qn̄ qͥs accepit emphitheo 2ſim ꝓ ſe ⁊ ſuis filijs ⁊ morit̉ ſine filijs legitimiſ