Elemoſyna

tationi nature: ſed etiaꝫ ꝯuenientie ſui ſtatustenet̉ de illo facere elemoſynā: etiā ſi nō inuenirentur tales qui eſſent in neceſſitate predicta.Et ſi plures occurrerēt quibꝰ oībꝰ non poſſetſubuenire: tenet̉ ceteris paribꝰ illi qͥ magis indiget. Si vero nō habet vltra ꝯuenientiā ſuiſtatꝰ: nec eſt qͥ ſit in extrema neceſſitate nō tenet̉ de p̄cepto. ꝯcor. Tho. xxij. q. xxxij.¶ Quis debet preponi in elemoſyna? ℟. ꝙ ip̄emet: deinde ſui. deinde noti. demū boni. deindeextranei. de quo vide tex. pulcrū in. c. nō ſatislxxxvi. di. ⁊ tex. cū glo. in. c. quieſcamꝰ. xlij. di.que quidē iura intellige ceteris paribꝰ. vt dictū eſt. qꝛ poſſet eſſe extraneus in tam arta neceſſitate ꝙ deberet p̄poni noto ⁊ ꝯiuncto: qͥ nōeſt in tali. ſed pater malus dꝫ preponi cuicūqꝫ bono in eqͣli neceſſitate ꝓpter p̄ceptū dei.¶ Utrum deputatꝰ executor ad diſtribuēduꝫcerta bona pauꝑibꝰ poſſit diſtribuere inter ſuos ꝯſanguineos? ℟. Pa. ī. c. prīo de coha. cle.⁊ mulie. ꝙ ſic. nā clericꝰ pōt in pauꝑes cōſanguineos de rebꝰ eccleſie dare qui eſt diſtributor. vt in. d. c. i. ⁊. xvi. q. i. c. fi. ſic ⁊ prelatꝰ. ar.in. l. ſi mandauero. §. ſi tibi centum. ff. mādati. Sibi autē nō pōt diſtribuere. vt in. d. §.ſi tibi centū.¶ Utrū ei qui pōt laborare ſit danda elemoſyna? ℟. ꝙ no. ar. lxxxij. di. c. ep̄s. qd̓ verū intellige quādo ꝑ laboreꝫ ſibi poteſt ꝓuidere. ⁊ ſiclimita. l. vnicam. C. de mendi. vali. de quo ſupra. Colonus.¶ Utrū ſit danda pctōribꝰ? ℟. ꝙ ſic. vt in dicto. c. quieſcamꝰ. ⁊ i. q. ij. qͣꝫpio. niſi qn̄ ꝓpterſecuritatē cibi negligeret iuſticiā. qꝛ tunc ſubtrahendus eſt. v. q. v. nō oīs.¶ Quis poteſt facere elemoſynā? ℟. ꝙ qͥlibetqui pōt donare. de quibꝰ dictū eſt sͣ. Donatio .i. ⁊ etiā aliqui qui non pn̄t donare ſic̄ monachi. filij ⁊ hmōi. qui ſunt in poteſtate alterius vt ſerui. qui in quattuor caſibꝰ pn̄t facereelemoſynaꝫ. Primus. exiſtenti in magna neceſſitate poſſunt facere elemoſynā qn̄ non eſttempus: vt pn̄t habere recurſum ad ſuꝑioreꝫ.vt notat Panor. in. c. ſi quis. de furtis. et noglo. in. c. nō dicatis. xij. q. i. Secūdus qn̄ predicti de licentia ſuorū ſuꝑiorū ꝑcregrinātur:vel ſunt in ſcolis. quia poſſunt facere elemoſynas quas alij honeſte ꝑegrini ⁊ ſcolares communiter faciūt. ar. l. vlti. C. ad macedo. et. l. ſilongiꝰ. ff. de iudi. ⁊. l. ij. ff. de iuriſdi. om. iudi. ⁊c. p̄terea. de offi. deleg. Facit glo. in cle. ij. §. penul. de vitā ⁊ hone. cle. Terciꝰ qn̄ vident ali-

ꝓhibitionē: poſſunt ei elemoſynaꝫ dare. quiatunc omīa ſunt cōmunia iure diuino. īmo tenentur ẜm Ricar. vbi s. q. vi. ⁊ glo. xij. q. i. inc. nō dicatis. Quartꝰ p̄n̄t de voluntate exp̄ſſavel p̄ſumpta. vtputa qꝛ habent adminiſtrationē a ſuis ſuꝑioribꝰ cōmiſſam. ar. ff. de dona.l. filiuſfamilias. §. i.¶ Quid de vxore: nunqͥd poteſt? ℟. ꝙ ſi habetbona parafernalia nulli dubium eſt ꝙ pōt. qꝛſua ſunt. de quibus dic vt infra parafernalia.Si vero nihil habet p̄ter dotem nō poteſt facere elēoſynā. xxxiij. q. v. ꝙ donatio. niſi ī octocaſibꝰ. Primus: ſecundus: tercius ⁊ quartusſunt. de quibus ſupra in p̄cedenti dixi ꝙ filijpoſſunt. Quintus ſi ꝯſuetudo loci ita habetꝙ vxores de pane ⁊ vino ⁊ huiuſmōi faciat elemoſynas. quia ꝯſuetudo dat iuriſdictionē.⁊ licet viri aliquādo prohibeant debet ſibi formare ꝯſcientia ẜm Rodon̄. ⁊ Iaco. de lau. inſumma. ꝙ ideo faciūt ne nimis dent ſed temperate. Sextus quādo vtiliter gerit negociuꝫviri. puta quia videt virū crudelem ⁊ ſceleratum. ⁊ vt deus ſuſpendat iram vel eū illuminet dat moderatas elēoſynas occulte. ẜm Rodo. Nam ꝓpter elemoſynas deus ſuſpenditflagella. vt. xvi. q. i. reuertimini. ⁊ ideo bn̄ facit mulier dando elemoſynas occulte ſine ſcādalo viri vt deꝰ eū adiuuet. Facit. l. ſoluendo.ff. de nego. geſt. cū ſi. ⁊ melius exempluꝫ abigail primi Re. xxv. que liberauit virū a morte ꝓpter panes datos dauid ꝯtra voluntateꝫviri ſui. Septimꝰ ſi vir aſſignauit ſibi certūqͥd ꝓ victu ⁊ ip̄a abſtinet vt inde elemoſynaꝫfaciat: qꝛ ſuū videtur. Octauꝰ ſi mulier eſt lucroſa. puta qꝛ exhibita gubernatiōe domus ⁊familie lucrat̉ ex oꝑibus ſuis. nec intelligo deducendas expen. victus qꝛ vir tenet̉ eā alimētare ꝓpter dotē. vt dictū eſt ſupra Dos. ⁊ etiaꝓpter obſequia ab vxore exhibita. de hoc tn̄ vide īfra Uxor. §. ij. ⁊ ꝙ poſſit de lucro facere elemoſynā tenet ſanctꝰ Tho. ⁊ Ricar. in. iiij. di.xv. ⁊ cōmuniter ſummiſte ſequunt̉ hic cū theologis vt Iaco. de Lau. ī ſumma. Diſtinguetamen ſic. ꝙ aut lucrū eſt neceſſariū ſuſtentation ſue ⁊ viri. ⁊ ſic nō poteſt facere elemoſynāqꝛ magis tenetur ſibi ⁊ viro qͣꝫ alteri. Si vero lucrū ſuꝑabundat ſic pōt. ⁊ idē dic de parafernalibꝰ. vide. jͣ. Uxor. §. ij.¶ De quibus debet vel poteſt fieri elemoſyna? 8̓℟. vt colligitur ex canoniſtis .i. q. i. in. c. noneſt putanda. ⁊. xiiij. q. v. ⁊ per theologos ī. iiij.diſtinc. xv. ꝙ poteſt fieri de omni re que eſt ꝓpria ip̄iꝰ dantis. ⁊ q̄ nō eſt obligata reſtitutōi