ElemoſynaXCIIII
ſicut ⁊ primā: ſufficit ꝙ maior ꝑs totiꝰ capituli ꝯſentiat ẜm Lapū quē ſequit̉ Ge. in. d. c. cūexpediat. qꝛ nulli fit piudiciū cū quilibet nominet que vult. Fit ſcd̓o cōpromiſſum ſimpliciter .ſ. ut cōpromiſſarij eligant quē volunt. etiſto modo nō p̄t fieri niſi oēſ ꝯſentiāt: al̓s vnoꝯtradicēte n̄ valerꝫ. ꝙ ſi omēs ꝯſentiūt nō requirit̉ niſi vt eligant ſic. Ego. N. cōpromiſſarius de ꝯſenſu cōpromiſſarioꝝ meorum ꝟtutecompromiſſi in nos facti eligo in ep̄m. N. etſi p̄dicti nō elegerint vl̓ maior ꝑs ip̄oꝝ elegerit indignū ſcienter. electio deuoluit̉ ad capitulū qd̓ in eos cōpromiſit.¶ Tercia forma dicit̉ forma cōis inſpiratōisad iſtā formā requirit̉ pͥmo ꝙ oēs ꝯueniant īvna ꝑſonā. qꝛ ſi vnꝰ nō ꝯueniret nō eſſet ꝑ inſpirationē. ſcd̓o ꝙ fuerit facta ſine vicio ſymonie vl̓ alicuiꝰ tractatꝰ ſpecial̓ in qͦ noīet̉ certa ꝑſona. ſed tractatꝰ general̓ ꝓ bono plato ī genere bn̄ ꝯcedit̉ ẜm Io. an. ſꝫ nō ſpecial̓. qꝛ ſic eētꝑſuaſio nō inſpiratio.¶ Utrū ſupradicte forme ſint ẜuande in omielectione? ℟. Pa. in. d. c. qꝛ ꝓpter. ꝙ nō: ſꝫ ſolū hn̄t locū in electionibꝰ ep̄oꝝ ⁊ alioꝝ p̄latorū eccl̓iaꝝ collegiataꝝ qͥ hn̄t generalē iuriſdictionē. qd̓ ptꝫ ꝑ. c. ne ꝓ defectu eo. vbi p̄latosappellat cathedraliū ⁊ regulariū eccl̓iarū. Inelectōibꝰ aūt alioꝝ bn̄ficiatorū a ſupradictisſufficiūt ſingl̓ares ꝯſenſus illorū de capitulodūmodo p̄ſtent̉ in capitulo. nec ē neceſſe ẜuare aliquā formā iſtaꝝ: ſꝫ electꝰ ſimpl̓r a maiori ꝑte ⁊ ſaniori habebit ius.¶ Utrum electꝰ teneat̉ ꝯſentire? ℟. Ge. in. c.ſi electio. eo. lib̓. vi. refert Archid̓. dicentem ꝙſic. alias peccat mortaliter. ſi putat ſe dignumad prelaturā: ⁊ illā ſibi oblatam non acceptatviij. q. i. in ſcripturis. qd̓ credit veruꝫ Io. an.qn̄ nō eſt eque idoneus ꝑ quē illi eccl̓ie poſſitꝯſuli. Ego vero dico cū Ricar. in. iij. quol̓. q.xxi. ꝙ in tribꝰ caſibꝰ tenet̉ conſentire ſub penamortalis peccati. Primo qn̄ a ſuꝑiore ꝑ obedientia cogeret̉. de renun. c. niſi cū prideꝫ. Secundo qn̄ ẜm iudiciū ſue ꝯſcientie videtur ſibi veriſimiliter ꝙ nō eſt qͥ velit ⁊ poſſit ſaluteꝫanīaꝝ ꝓcurare quā ip̄e poſſet. ⁊ ex hͦ videt probabiliter eccl̓ie imminere notabile diſpendiū⁊ ꝑiculū niſi aſſentiat. d. c. in ſcripturiſ. ⁊. c. olim. eadeꝫ cauſa. ij. q. Fallit hͦ in religioſo quiſi ꝯſentiret electioni de ſe facte extra ſuū monaſteriū ſine licentia ſui ſuꝑioris petita ⁊ obtenta: ip̄o iure electio eſſet nulla. quā licentiaꝫ ſolus p̄latus ſine ꝯſenſu capituli ſui poteſt dareciſi religioſus. de elec. li. vi. Sil̓r fallit in p̄di-
catoribꝰ minoribꝰ ⁊ alijs mendicantibꝰ qͥ etiam de licentia ſuoꝝ p̄latoꝝ electioni: poſtulationi: ꝓuiſioni ſeu vocatiōi extra adminiſtrationē ſui ordinis in diſcordia celebrāte ꝯſentire nō pn̄taliter eſt irritū ⁊ inane. c. quorūdaꝫ.eo. li. vi. Tercio peccat mortal̓r qn̄ ꝑ viā illicitam refugit. puta abſcindēdo ſe. niſi ex ſpeciali inſtinctu ſpūſſancti. Si aūt nō cogit̉ ꝑ obedientiā nec iminet ꝓbabile ꝑiculū eccl̓ie ſi refugit ꝓpter pigriciā ꝑ viā licitā peccat venialiter. Si vero ꝑ hūilitatē reputas ſe indignūſic meretur.¶ Infra qͦt tꝑs tenet̉ ꝯſentire electus? ℟. inframenſem a die p̄ſentatiōis electionis: aliter eſtnulla ip̄o iure: niſi ſuꝑioris reqͥrat̉ aſſenſus. c.qꝫ ſit. de elec. li. vi. Quid ſi electio tenuit de iure naturali: puta qꝛ interuenit ꝯſenſus eligentiū: ſꝫ nō tenuit de iure qꝛ obmiſſa fuerūt ſub̓alia iuris? ℟. ẜm Inno. quē ſequunt̉ cōiter docto. in. c. qd̓ ſicut. de elec. ꝙ electꝰ ſi eſt ꝯfirmatus: eſt verꝰ p̄latꝰ: ⁊ nō tenet̉ reſignare.ẜꝫ ſ. Bo.CemOPNAin. iiij. dieſtinc. xv. ꝑte ſcd̓a arti .i. q. iiij. accipitur cōmuniſſime ẜm ꝙ cōphēditom̄e opus miſericordie impenſuꝫ: ſiue proximo ſiue ſibi. iuxta illud Eccle. xxx. miſerere anime tue. cōiter ẜm ꝙ importat ome pietatisopus impenſuꝫ ꝓximo corꝑale ſiue ſpūale. ꝓprie ꝟo ẜm ꝙ importat opꝰ pietatꝭ impenſumꝓximo ad releuandā indigentiā corꝑalē. ⁊ dicit̉ ab eleo qd̓ eſt v̓bū grecū qd̓ idēſē ꝙ miſereor: cuiuſ imꝑatiuus eſt eleyſon .i. miſerere. a qͦeleos .i. miſericordia. ⁊ ideo debet dici elemoſyna nō elea vel elia.¶ Utrū elemoſyna cadat ſub precepto? ℟. ẜmRicar. in. iiij. di. xv. ar. ij. q. ij. ꝙ ſic ſub p̄ceptolegis nature. pͥme Ioh. iij. qͥ habuerit ſub̓amhuiꝰ mūdi ⁊ viderit fratre ſuū neceſſitatē habere: ⁊ clauſerit viſcera ſua ab eo: quō charitasdei manet in eo. ⁊ legis diuine Mat. xxv. Eſuriui ⁊ nō dediſtis mihi māducare. ⁊ legꝭ canonice. lxxxvi. di. nō ſatis. ⁊. vij. q. i. om̄eſ. ſedqꝛ p̄ceptū eſt affirmatiuū nō obligat niſi ꝓ loco ⁊ tꝑe. Et iō ꝯſiderāda eſt facultas habentꝭ⁊ inopia indigētiſ. Si em̄ homo habet aliqͥdqd̓ nō ſit neceſſariuꝫ ſuſtentationi ſue nature.nec illorū quibꝰ tenet̉ ꝓuidere. ſicut ſunt vxorfilij: ſerui: ancille: pater ⁊ hmoi. ⁊ ſit tanta neceſſitas ꝙ immineant ſigna ꝓbabilia extremeneceſſitatis in pauꝑe: tunc tenetur de p̄cepto.Si vero habet aliqͥd ſuꝑfluum nō ſolū ſuſtēo 2