ContritioLXV
¶ Cōtractus aliqͥ ſunt bone fidei .ſ. emptō. vēditio. locatō. ꝯductio. mādatū. depoſitu. ſocietas. pignus. cōmodatū. ⁊ ꝑmutatio. Alij ſūtſtricti iuris .ſ. ſtipulato. mutuū. ⁊ ſil̓ia. Bonefidei dicūt̉ ꝓpter duo. Primo qꝛ ſi dolꝰ datcām eis nō tenet. Scd̓o qꝛ veniunt vſure exmora ⁊ iudex pōt extimare ex bono ⁊ eqͦ quidvenit recompeſandū. vel reſtituendū. non ſicin ꝯtractibus ſtricti iuris. vide glo. ī. §. actionū. inſti. de actio.¶ Cōtractus quidā dicunt̉ noīati. vt vēditōlocatio. ⁊ hmoi. qꝛ hn̄t ꝓpria nomina eis ſolum ꝯueniētiā.Contractꝰ alij dicunt̉ innoīati: qui ſunt. iiij.Primꝰ do vt des. Scd̓s do vt facias. Terciꝰ facio vt facias. Quartus facio vt des. Etid̓o dicunt̉ innoīati. qꝛ noīa eoꝝ p̄nt alijs nominatis ꝯͣctibꝰ cōuenire. ⁊ iſti ſequunt̉ natura ꝯͣctuū nomīatoꝝ qui eis aſſil̓ant̉. l. naturales. §. ſed ſi facio. ff. de p̄ſcpͥ. ver.ẜm ꝙ not.NIUIILO. Bo. iniiij. di. xvi. ar. i. q. i. pͥme ꝑtis. eſtdolor volūtarie aſſumptꝰ ꝓ peccatis cū ꝓpoſito ꝯfitēdi ⁊ ſatiſfaciēdi. Et no.ꝙ ſic̄ ꝯteri aliqͥd d̓r qn̄ ī mīmas ꝑtes fragit̉. ⁊qͣſi annihilat̉. fragi aūt qn̄ ſolū in magnas ꝑtes diuidit̉. ſic methaphorice cor homīs durum d̓r qͣꝫdiu diuine inſpiratōi quaſi manuiſe tāgenti nō cedit. ſicut duꝝ ē qd̓ tactui noncedit. ſed obuiat .i. dū in affectu peccadi morat̉. Cōterit̉ aūt qn̄ affectus pctī ẜm oēm ſuiꝑtem in eo totaliter deſtruit̉ .i. qn̄ volūtas ꝑfecte recedit. Frāgit̉ ꝟo ſolum qn̄ reſipiſcere incipit. qͣꝫuis nōdum totaliter ꝯuertat̉. ⁊ ſic d̓ratteri nō ꝯteri.¶ In quo differt ꝯtritio ab attritōne? ℟. ẜmFra. ⁊ alios theo. ꝙ ī duobꝰ. Primo qꝛ attritio ē dolor imꝑfectus. Cōtrito ꝟo ē dolor ꝑfectus. Scd̓o qꝛ attritio eſt dolor ſine gr̄a gͣtum faciēte. ſed nō ꝯtritio. Et ideo cōtritio ⁊attritio materialiter idē ſunt ſicut domus obſcura ⁊ illuminata. Attritio quippe ē lux aurore. que creſcendo fit meridies .i. ꝯtritio. Etaduerte ẜm. s. Bo. vbi. sͣ. ꝙ duobus modisquis ꝯterit̉. Una ſuꝑius eleuas. qͥ ē ſpes venie ex ꝯſideratōne diuine miſcd̓ie. Alia deorſum deprimes que ē timor pene ex ꝯſideratōediuine iuſticie.¶ Utꝝ dolor ꝯtritiōis debeat eē maximꝰ? ℟.qͥ. sͣ. ar. ij. q. i. ꝙ duplex ē dolor. Unꝰ ī volūtate. qui nō ē aliud qͣꝫ pctī diſplicētia. et iſte dꝫ
eē maximꝰ ī genere .i. in ꝯꝑatōne ad alios dolores oīm tꝑaliū. Un̄ in caſu in qͦ ꝯtingeretvel ꝯmittere pctm̄ mortale: vl̓ incurrere damnū tꝑalium. aut mortē: quilibet tenet̉ magiseligere pena qͣꝫ peccare vel peccaſſe. Nō debettn̄ ẜm. s. Tho. in quolꝫ. deſcendere in ſpeciali ad hac penā. immo ſtulte facit qui ſeipſumin hoc ſollicitat. Eſt alius dolor ī ſenſualitate qui cauſat̉ ex pͥmo dolore. vel ẜm neceſſitatē nature ex motu ſuꝑioꝝ viriū quē ſequunt̉inferiores. vel ẜm electionem ꝓut volūtas excitat dolorem illum. ⁊ ſic nō eſt neceſſe ꝙ dolor ille ſit maximꝰ. īmo nec etiā eſt neceſſe dolere iſto mo.¶ Utꝝ in dolore ꝯtritōis poſſit eſſe exceſſus?℟. s. Bo. vbi. sͣ. q. ij. ꝙ nō. primo mō accipiēdo ꝓ diſplicentia ratōis. Sed ſecūdo modoꝓut eſt paſſio ſenſualitatꝭ ſic. Un̄ ſi aduertitꝙ nō poteſt ſuſtinere ſine magno detrimentotenetur temperare. Si autē nō aduertit. et iōnō temperat. nō credo peccet. qꝛ dabat operārei licite.¶ Utrū hō ſꝑ debeat cōteri? ℟. qui. sͣ. arti. iij.q. ij. ꝙ ſic. Aduertendū tn̄ ē ꝙ ē duplex contritio ſeu deteſtatio pctī. Quedā in habitu. ⁊ adhāc tenetur etiā poſt peccati ꝑfecta remiſſionē. qꝛ vt dicit Hugo de. s. vic. Cum deus abſoluit aliquē a pctō obligat eum vinculo deteſtationis perpetue. Quedā eſt in actu. ⁊ adhac nō tenetur ſemꝑ. ſed ꝓ loco et tempore .ſ.cū recogitat pctā ſua. intellige de mortalibꝰ.qꝛ de venialibus nō eſt neceſſe hr̄e contritōꝫ.vt. sͣ. Cōfeſſio. i. §. xxviij. Aduerte hic ꝙ ẜmTho. in. iiij. diſt. xvij. nō ſufficit ꝯtritō generalis quādo homo ſpecialiter pct̄a ſua mortalia habet in memoria: que ſibi adhuc nō ſūtremiſſa. ſed oportet ſit ſpecialis de eis. ſꝫ poſtqꝫ ſunt remiſſa ſufficit generalis. Attende etiam ẜm Hen. de gan. in quol̓. ꝙ circa peccatuꝫpoſſunt ꝯſiderari. Primo ſubſtantia actus.Secūdo aliquod bonū quod euenit ex pctōputa filius generatꝰ ex adulterio. Tercio inordinatio actus ipſius adulterij. Non tenet̉gͦ homo dolere de ſubſtātia actus. neqꝫ de bono ſecuto ex eo. ſed ſolū de inordinatiōe actꝰ.Et iō licet hō nō poſſit dolere de delectationequā habuit. nec d̓ filio generato. nihilominꝰnō ē extra ſtatuꝫ ſalutis. ſed ſufficit doleat ꝙtalē delectatōem ⁊ filiū habuit ex inordinatomō ⁊ cū offenſa dei.¶ Utꝝ hō teneat̉ ꝯteri ſtatim ꝯmiſſo mortali? ℟. ꝙ nō. qꝛ ſicut p̄ceptum dilectiōis dei qͣꝫtū ad actū interiore nō ſꝑ obligat. ſꝫ ſolū qn̄