Confeſſio. iii.LI.

¶ Cui debent confiteri ſacerdotes parochiales. p̄poſiti. decani. canōici ſeculares. ⁊ hmōieccl̓iaſtici nō exempti inferiores ep̄is. ſimiliter religioſi etiā exempti qui non ſunt prelati;℟. ẜm oēs doc. ꝙ tenetur ꝯfiteri ſuis platꝭ velde eoꝝ licētia.¶ Utruꝫ p̄fati ꝓprij ſacerdotes poſſint alijsſuā auctoritate delegare? ℟. ẜm Ri. anglicū īquol̓. aut talis ſacerdos habꝫ auctoritatē ordinariā. ⁊ ſic pōt. aut habet ꝯmiſſam. ⁊ tuncdiſtinguo. ꝙ aūt a papa. ⁊ ſic poteſt. Intellige verū quādo a papa ꝯmittit̉ iuriſditō. Secus cū ꝯmittitur nudū officiū ſine iuriſditione: vtputa audire ꝯfeſſiones: qꝛ nō poteſt. facit. c. fi. de off. delega. vide. jͣ. Delegatus. §. vi.Aut ab inferiore vt ab ep̄o. ⁊ tunc aūt ad vniuerſitatē cauſaꝝ. ⁊ ſic pōt in ꝑticulari aliquācām ꝯmittere. vt officialis ⁊ generalis pnīarius ep̄i. niſi ſit eis ſpāliter interdictū. Si vero habet ꝯmiſſione ꝑticularē nō pōt. ſicut ſiſacerdos fuerit ꝯductus ad officiandū eccleſie parochiali. cū nō ſit ordinarius illi parochie. Et ſic loquit̉. c. fi. de offi. deleg. i. §. ceteꝝ.vbi d̓r ſalua legatoꝝ ſedis apl̓ice aucͣte nullicui ꝯmiſſū fuerit p̄dicare crucē. excōicare. abſoluere. diſpēſare. vl̓ iniūgere pnīas. liceat decetero hͦ alijs demādare.¶ Utruꝫ in aliquo caſu liceat ꝯfiteri alteri qͣꝫꝓprio ſacerdoti? ℟. ẜm Pa. ī. d. c. omis. ꝙ ſicqͥn̄cūqꝫ ſubeſt aliqua legitima cā. puta quiaeſt reuelator ꝯfeſſionis vel ſollicitator ad malū. vel nō habet debitaꝫ ſcīam. vel ꝓbabilitervidet̉ ſibi ꝑiculū vel ſacerdoti imminere. velē excōicatus. ⁊ hmōi. ⁊ tūc debet petere licētiam ⁊ obtinere. ꝙ ſi nō poteſt obtinere: nec adire pōt ſuꝑiorē. ſufficit ꝙ petijt ⁊ ſic ſupplet. d.c. ois. ꝑ. c. placuit. ⁊ ibi glo. de peni. diſ. vi. ſic.vt ſit ſenſus. debꝫ obtinere licentiā .ſ. ſi poteſtvt in. d. c. oīs. vel adeat alienū ſi nō pōt. vt ind. c. placuit. Ego ꝟo in hͦ multū nō inſto. qͥ averiſſimū puto. ⁊ quia hodie habētur multiꝓprij ſacerdotes quibꝰ legittime confiteri poſſumus ſi vnus nō eſt idoneus. et ſi caſus accederet. tene quod dixi. qꝛ p̄cepta nō ſe extendunt vltra charitatē. Et ſi licet cauſa meliorāde vite. extra de regula. c. licet. quāto magꝭca recuꝑande.¶ Utrū liceat abſqꝫ alia licētia ꝯfiteri fr̄ibusminoribꝰ ⁊ p̄dicatoribꝰ? ℟. ꝙ ſic. ſi. v. concurrant. Primū ꝙ generalis vel ꝓuincialis miniſter. aut cuſtos quo ad mīores. ⁊ magiſteraut prior ꝓuincialis. aut eius vicarius quoad p̄dicatores. accedat ad pn̄tiam p̄latoꝝ pe

tēdo ꝙ fratres qui fuerint electi poſſint libereconfeſſiones ſuorum ſubditoꝝ audire. Sediſtud primū eſt de bn̄ eſſe. vt. jͣ. patebit. §. xxi.Scd̓m ꝙ fuerint electi ⁊ habilitati ad audiendas confeſſiones ꝑ generalē aūt ꝓuincialēminiſtꝝ quo ad minores. vel ꝑ magiſtꝝ autpͥorē ꝓuincialē quo ad p̄dicatores. Terciuꝫꝙ ſic electos pn̄tent ꝑ ſe vl̓ ꝑ fratres quos adhoc deputauerīt ep̄is. ſeu eoꝝ vices gerētibꝰ.petēdo humiliter vt d̓ eoꝝ bn̄placito poſſintaudire ꝯfeſſiones ſuorum ſubditoꝝ. An autem requirat̉ ꝙ ꝑſonaliter ducat tales fratreselectos. ego credo ꝙ nō. ſed ſufficit ꝙ verbaliter vl̓ aliter qualitercūqꝫ. Rō. qꝛ qn̄ aliquodonus imponit̉ alicui ſine determinatiōe. quoimpleto ad aliquod bn̄ficiuꝫ meret̉ admitti.quocūqꝫ leuiori mō impleat̉ onus ꝯditio d̓rimpleta. ⁊ ſic ad bn̄ficiū meret̉ admitti. hͦ probat̉. ff. deꝯdi. ⁊ de. l. quod traditū. Cū gͦ onuspn̄tationis impoſitū p̄fatis electis nō diſtinguat quō debeat fieri. cū poſſit fieri multꝭ modis. vt. ff. de ꝓcu. l. pn̄s. ⁊ ibi glo. igit̉ qualit̓cūqꝫ fiat ſiue ꝑ ſcriptū ſiue verbaliter: intelligit̉ ꝯditio impleta. Nec obſtat glo. ī cle. dudū. de ſepul. q̄ dicit ꝙ debet fieri pn̄tatio ꝑſonalis. qꝛ pn̄s d̓r qui p̄bet̉ ſenſibꝰ corꝑis. arg.ff. de ver. obli. l. i. ī pͥn. qꝛ ſi aduertis hec rō novalet. qꝛ pn̄tatio ꝑſonalis etiā pōt fieri ꝑ procuratore. vt in. l. fi. C. d̓ ꝓcu. Et ſic p̄bet ſe qͥsſenſibꝰ ꝑ ſe aut ꝑ aliū. vt. d. l. pn̄s. Sic̄ intellige glo. ꝑ. d. l. pn̄s. ⁊ ibi. et ꝑ no. ꝑ Io. an. inc. pn̄ti. de p̄be. li. i. facit. c. tue. de ꝓcu. vbi patꝫꝙ pn̄s noīaliter nō infert neceſſario vt ꝑ ſe faciat. ſed bn̄ ſi aduerbialiter dicat̉. vt ibi patꝫQuartū qd̓ reqͥritur ē ꝙ nō audiat ꝯfeſſiōesextra dioceſim illius cui ſunt pn̄tati. et ī hocdifferūt a ꝓprijs ſacerdotibꝰ parochialibꝰ vl̓ep̄is aut platis ordinarijs. qui pn̄t vbiqꝫ audire ſuū ſubditū ⁊ abſoluere ī foro pnīali. qꝛ īhis q̄ fiūt ſine ſtrepitu ⁊ ſb̓ ſilētio nulliꝰ ledit̉territoriū. l. ij. ff. d̓ off. ꝓcō. facit qd̓ nō. Pa. inc. cū ꝯtīgat. de fo. ꝯpe. ⁊ ita tenet Car. ī. d. cle.dudū. Quintuꝫ ꝙ ille qui vult eis ꝯfiteri ſitde iuriſditiōe illiꝰ p̄lati cui tales ſunt pn̄tati.hec habentur ex. d. cle. dudū.¶ Utrū p̄dicta pn̄tatio ſolū ſit fiēda ep̄is? ℟.Car. in. d. cle. duduꝫ. ꝙ nō. ſed ibi noīe p̄latiintelligit̉ quilibet hn̄s iuriſditione ep̄alē. itaꝙ nulli dioceſano ſubſint eoꝝ ſubditi. nec ip̄iar. c. abbates. ī fi. de pͥuil̓. li. vi.¶ Utꝝ hec pn̄tatio poſſit eis fieri extra terri18toriū exn̄tibꝰ? ℟. ꝙ ſic. ẜm pau. ī. d. cle. dudū.¶ Quid ſi ſedes vacat? ℟. Pau. vbi. s. ꝙ fi-