Confeſſio. iii.

intellige dicta doc. ī cle. i. de pͥuil̓. ⁊. xvi. q. i. §.ecce. ⁊ ī cle. dudū. de ſepul¶ Undecimo d̓r ꝓprius ſacerdos eius ille qͥeligit̉ a papa ꝓ ſuo confeſſore. Et ſil̓r ab ep̄isarchiepis. priarchis. cardinalibꝰ ⁊ ſimilibꝰ platis. ep̄is. ſuꝑioribus. ⁊ etiam ab inferioribꝰprelatis: dummodo ſint exempti. vt patet inc. fi. de peni. ⁊ re. Sed nota ꝙ tales inferioresep̄is oportet pͥmo ꝙ ſint immediate ſub papa. qꝛ exempti qui habēt abbatē vel generalē⁊ hmōi ſuꝑ ſe. nō poſſunt ſibi eligere ꝯfeſſorēde iure ꝯmuni ẜm Hoſti. et Pa. in. d. c. fina.Secūdo ꝙ ſint p̄lati. ⁊ capit̉ large prelati ẜmPa. ibideꝫ. etiā ꝓ ſacerdotibus curatis. quilarge dicūtur p̄lati. vt ī. c. tua. de cle. egro. licꝫſtricte nomīe plati veniāt ſolum illi qui habent iuriſditiōem fori ꝯtentioſi. vide bo. glo.in. c. ij. de iudi. ⁊ in cle. dudū. de ſepul. ī ꝟ. plati. Tercio ꝙ ſint exempti. vno iſtorum deficiente nō p̄n̄t ſibi eligere ꝯfeſſorē.¶ Utrum p̄lati poſſint vna vice eligere vnuꝫalia vice aliū? ℟. ꝙ ſic. dumo nō faciat ī fraudem ẜm Dir.¶ Sed quā auctoritatē habet talis electusſuꝑ eos qui eū elegerūt? ℟. ẜm Pa. in. c. ſignificaſti. de fo. ꝯpe. ꝙ electi ꝑ exemptos ep̄is inferiores nō poſſunt abſoluere ab excōicatiōe⁊ caſibus ep̄is reſeruatis. arg. c. ij. de pe. ⁊ re.li. vi. niſi ſpālem indulgētiam habeat ſuꝑ hͦ.Sed Hoſti. tenet. ꝙ vbi exemptus eligit electus habet poteſtate penitentiarij pape quoad abſolutōem. nō quo ad diſpēſatōem. niſide ſpāli mandato. Ano exemptis ꝟo electushabet poteſtatē illius cui ſubeſt. vn̄ cōfeſſorep̄i poteſt ſuꝑ ip̄m ſicut archiepūs. ⁊ ſic de ceteris. Et hͦ magis placet quo ad p̄dictos. dequibus loquit̉ dictū. c. fi. de peni. ⁊ remiſ. Etidē dicerē de illo cui papa ꝯcedit vt poſſit ſibieligere ꝯfeſſore vt ꝯfeſſor poſſit eum abſoluere ab om̄ibus nō reſeruatis pape. Et ad. c. ijp̄dictum dico intelligēduꝫ ī caſu ſuo. qn̄ ep̄sdat ſuo ſubdito talē licētia. ſed nō qn̄ papa.qꝛ potuiſſet loqui generaliter ſi voluiſſet.¶ Utrum eo ipſo quo ep̄ūs vel tales exemptide quibꝰ ſupͣ. ꝯfitetur alicui videatur eum eligere? ℟. ꝙ ſic. qꝛ plus eſt factis eligere qͣꝫ verbis. l. nō dubiū. C. de legi. ⁊ ī. c. legebat̉. d̓ maio. ⁊ obe. ⁊ ī. c. fi. xv. q. vi.¶ Duodecimo d̓r ꝓprius ſacerdos quilibetp̄ſbyter parochialis oīm vagabūdoꝝ. ⁊ illorū qui nō hn̄t ꝓpriuꝫ domiciliū. Et hͦ tadiuqͣꝫdiu ī eius parochia inueniūtur. qꝛ a quocūqꝫ parochiali preſb̓ro ad quē ſe tranſferūt

pn̄t abſolui. ⁊ a fortiori ab ep̄o: aut licētiā habētibꝰ ab eodē ep̄o ī ſua dioceſi audiēdi ꝯfeſſiones. Et nota ẜm Pa. ī. c. fi. de fo. ꝯpe. ꝙ vagabūdi dicūtur qui nō hn̄t domiciliū certūvel habitatōem ẜm glo. ⁊ Bar. ī. l. dies. §. p̄tor. ff. de dam. infec.¶ Sed quid dicemus de ſcholaribus. mercenarijs. mercatoribꝰ. ſtipendiarijs. ⁊ hmōi.ꝯmoratibus ī aliqua parochia. nūquid poterūt abſolui ab illis ſacerdotibꝰ a quibꝰ pn̄tabſolui parochiales illius parochie. licet ibinō ꝯtraxerint domiciliū? ℟. ẜm Pa. in. d. c.omnis. ꝙ ſic. qꝛ ille d̓r ꝓprius ſacerdos p̄fatorum ī cuiꝰ parochia habitāt de pn̄ti. nec pn̄tꝯmode adire ꝓprium ſacerdote. ar. c. fi. de parochijs. vide glo. que hͦ tenet in cle. i. de priuiEt hec eſt ꝯmunior opi. Hoc idē tenet Pa.ī. c. cum ꝯtingat. de fo. ꝯpe. Quaꝫopi. limitoverā qn̄ ꝑ maiorē ꝑtē anni ibi ſteterūt. vt dicam ī ſe. §. aliter no.¶ Nūquid idē ſit dicēdum de ꝑegrinis. viatoribus aut mercatoribus diſcurrētibꝰ hincinde ꝓ negociatōe? ℟. vt colligo ex Inno. etHoſti. in. d. c. omnis. ꝙ ſi alicubi morātur ꝑannū vel ꝑ maiorē parteꝫ anni. p̄ſertim vltrapaſca in quo tenētur ꝯfiteri. ⁊ maxime qn̄ inpaſcate ꝯmuniter nō declinant ad domū ſuiloci. quia tunc nō vidētur habere ibi domicilium vbi eſt eorū domus quo ad ſacra. ideotūc licite ꝯfitētur parochiali illi vbi ſūt. ⁊ abeo p̄n̄t abſolui. xvi. q. i. queſti. arg. de deci. adapoſtolice. Si ꝟo mora alicubi nō ꝯtrahūt.nō poterunt ꝯfiteri ibidem niſi licētiam acceperint a ꝓpͥo ep̄o vel ſacerdote parochiali vbilibet ꝯfitendi: vel ſaltem ꝑegrinādi ſiue itinerādi. quia tūc etiam ibidem ꝯfiteri poſſent ⁊abſolui. quia p̄ſumit̉ ꝙ eo ipſo quo licētiā itnerandi dederunt. ⁊ etiā ꝯfitēdi ⁊ ſacramentaꝑcipiendi dederint. Tutius tamē eſſet ſpāliter licentiā petere. ⁊ quos caſus ſibi reẜuat ſuus epūs facere ſibi declarari. cuꝫ nō poſſit abſolui a talibus ſine eius licētia. Quod intelligo qn̄ ꝑ talē moraꝫ alicubi nō ſteterūt ꝙ poſſint ab illo ordinario abſolui.¶ Quid de illis qui ī diuerſis locꝭ morant̉ eōliter: aut ī diuerſis caſtris hn̄t domicilia necapparet qd̓ ſit pͥncipale? ℟. ꝙ debēt ꝯfiteri illi ī cuiꝰ parochia ſe inueniūt tꝑe ꝯfeſſiōis fiēde. ar. c. ex ꝑte. de fo. ꝯpe. facit glo. ī. l. ij. C. vbide cri. agi opor. qͥ dicit quēcūqꝫ ꝯueniri poſſevbi degit ⁊ morat̉. Ho. tn̄ dicit ꝙ tutiꝰ eſſet ꝙab vtroqꝫ ep̄o vl̓ p̄ſb̓ro ī cuius iuriſditōe morat̉ licentia peteret.