Confeſſio ſacramentalisXLVII
to iſtud veꝝ qn̄ conſcīa dictat ꝙ nō fecit. Itēqn̄ pctm̄ qd̓ ꝯfitet̉ eēt mortale ſi feciſſet. et ſicintellige Ri. ī. iiij. di. xxi. ⁊ Dir. ti. de pe. ⁊ re. ⁊illud Gre. qd̓ habet̉ di. v. ad eius. ī fi. Bonarū mentiū ē culpā cognoſcere vbi culpa nō ēIntelligit̉ ꝓ formidare. vel ī genere ſe pctōrēꝯfitēdo. ſed nō in ſpecie.¶ Utꝝ om̄e mēdaciū dictū in confeſſione ſitpctm̄ mortale? ℟. ꝙ nō. ſꝫ ſolū illud qd̓ ē ꝑnicioſum. puta ꝯͣ famā ſuā vel alteriꝰ. aut ꝯtraid qd̓ neceſſario habet cōfiteri. Un̄ ſi taceretvl̓ negaret aliqͥd mortale qd̓ fecit. ⁊ de qͦ nō ēlegittime ꝯfeſſus peccaret mortal̓r. niſi forte timeret ꝓbabil̓r d̓ reuelatōe cōfeſſiōiſ. vl̓ ꝙ ſollicitaret eū ad malū tale cōfitēs. qꝛ aliū nonhꝫ. poſſet aliqͥd tacere vel negare cū verb̓ palleatis. taliter ꝙ mēdaciū nō dicat. ⁊ etiā ſi diceret. ꝓpter hͦ nō eēt mortale. ſed erit venialexxij. q. ij. c. pͥmū. cū ibi nō. Idē dicēdū d̓ eo qͥhn̄s aliqua pctā a quibꝰ ſcit ꝙ confeſſor ſolitus nō pōt eū abſoluere tn̄ ne ſcādalizet̉ d̓ eoꝯfitet̉ de ſolitis ſolū. ⁊ tacet illa a quibus nōpōt ab eo abſolui cū ꝓpoſito cōfitēdi integrecū eo qui eū poſſit abſoluere.¶ Utrū ꝯfeſſio fac̓ta ſit ncc̄io iterāda? ℟. ẜmRi. ī. iiij. di. xvij. ꝙ vere ⁊ legittime confeſſusnō tenetur reiterare confeſſioneꝫ de ncc̄itate.nec tenet̉ qͥs obedire p̄cipiēti ſibi vt iteꝝ taliacōfiteat̉. nec papa poſſet cōdere legē hͦ p̄cipiētēẜm Pe. de pal. niſi ex bono cōſilio qͥs velitvt faciliꝰ inueniat remiſſionē qd̓ fit ſepiꝰ cōfitēdo. de pe. di. i. mēſurā.Aſſignāt tn̄ doc. ī. iiij. diſt. xvij. aliquos caſus in quibus confeſſus tenet̉ iterū confiterieadē peccata. Primus qn̄ confitet̉ ei qui nōpōt abſoluere.Scd̓s qn̄ cōfitetur ſciēter ei qui neſcit ligare vel ſoluere. de quibꝰ dicā latiꝰ. jͣ. Confeſſioiij. ꝑ totū. ⁊ Cōfeſſio. iiij. §. iij.¶ Tercius qn̄ quis nō ꝯfitet̉ integre oīa pctāmortalia de qͥbꝰ nō ē legitime cōfeſſus vni cōfeſſori. etiā ſi ꝯfiteret̉ diuerſis cōfeſſoribꝰ. ſedſciēter tacet aliqd̓ pctm̄ mortale. vl̓ d̓ qͦ dubitat vtꝝ ſit mortale. vel aliqͥd aliud quod ē dencc̄itate cōfeſſiōis. vtputa circūſtātiā q̄ mutat ſpēm. ⁊ hmōi. ex verecūdia vel aliqͦ qͦcunqꝫ reſpectu. d̓ pe. di. v. c. i. circa fi.¶ Quid ſi tacuit ex ignorātia ſeu obliuione?℟. ẜm Ri. vbi. sͣ. ar. ij. q. vi. ꝙ aut penitēs adhibuit debitā diligētiā. ꝓut d̓ lege cōi hūanaꝑmittit fragilitas vt mēoriā hr̄et oīm pctōꝝſuoꝝ mortaliū. q̄ ē ẜm Sco. ea. diſ. qn̄ tantadiligentiā adhibet vt memoriā habeat qͣntā
qͥs apponeret ī re multū ardua. ⁊ q̄ ſibi multu eēt cordi. ⁊ tūc nō tenet̉ confiteri alia pctāde quibꝰ cōfeſſus ē. nec etiā iſtud pctm̄ oblitū tenet̉ cōfiteri pͥori ſacerdoti tētione ncc̄itatis. ſed ſolū tenet̉ cōfiteri alicui ſacerdoti. qͥaqͣꝫuis de iſto fuerit abſolutus qͣꝫtū ad iudicium dei et eccl̓ie. qꝛ cōfeſſor pōt abſoluere decōfeſſis. ⁊ p̄dicto mō oblitis. tn̄ ſubintelligit̉talis cōditio .ſ. ꝙ qn̄ ad memoriaꝫ reducēt̉. ꝙilla cōfiteat̉ ſacerdoti qui poſſit eū abſoluereEt no. hīc ẜm Pe. de pal. ī. iiij. ꝙ ſi pͥmꝰ ꝯfeſſor habebat aucͣtē abſoluēdi ab om̄i excōicatōe ⁊ caſibꝰ. ⁊ ſic intēdebat abſoluere qn̄ cumeo confeſſus fuit. ꝙ licet pctm̄ oblitū tali mōeēt caſus reſeruatus vel excōicatio. poterit nihilominus ſcd̓s cōfeſſor eū abſoluere. qꝛ nōpōt eē amplius caſus reſeruatus nec excōicatio. ſed ſolū pctm̄ ſimplex. Quod bn̄ nota.ꝓ iſtis qͥ eligūt ſibi cōfeſſorē auctoritate apl̓ica vt faciant ꝙ in abſolutione intēdat eos abſoluere ab omni excōmunicatione inqͣꝫtū eorum auctoritas ſe extēdit. et ab om̄i caſu. al̓soporteret recurrere ad eū qͥ d̓ iure poſſet cuꝫ atali abſoluere. facit. c. officij. de ſen. ex. a cōtrario. ⁊. c. ſuꝑ lr̄is. de reſcpͥ. claꝝ ē ꝓ hoc. Aut penitēs nō adhibuit debitā diligētiaꝫ. ſed fuitignorās ignorātia craſſa vel affectata. tūc tenet̉ oīa pͥus ꝯfeſſa ⁊ taliter oblita recōfiteri niſi ī caſu qn̄ poſſet hr̄e pͥorē ſacerdotē. ⁊ nō eētei int̓dicta ptās abſoluēdi. Adde ẜm. s. Bo.ꝙ .ſ. fuerit recēter cū eo cōfeſſus. ita ꝙ hēat memoriā ſuoꝝ pctōꝝ q̄ antea fuit confeſſus. vl̓ſaltē recordet̉ pnīe impoſite. vt. jͣ. dicā. §. xiiijqꝛ tūc ſufficeret ſolū illud oblitū cū ſua negligētia confiteri. al̓s nō.¶ Quartus caſus ī qͦ cōfeſſio ē iterāda eſt qn̄qui obliuiſcit̉ pnīam iniunctā. vl̓ cōtempſitfacere. Intellige ꝓ mortali pctō. qꝛ ſi ꝓ veniali fuit iniuncta nō tenet̉ eā facere d̓ ncc̄itateẜm Tho. Itē ſi ꝑ impoſſibilitatē vel infirmitatē dimiſit q̄ ꝓ mortali impoſita ē. nō tenet̉iterare. ſed ſufficeret intimare eam ꝯfeſſori vteaꝫ cōmutet Idē dic ſi fuiſſet ſibi cōmutataab alio cōfeſſore ẜm ꝙ. jͣ. dicā.¶ Quintꝰ caſus ē qn̄ cōfitet̉ ſine cōtritōe velattritōne debita que ſufficiat ad gratie ſuſceptionē cū ſacr̄o. puta. qꝛ ē in volūtate peccandi. vl̓ ex mala intētione cōfitet̉. vl̓ nō vult ſatiſfacere qd̓ tenet̉ ⁊ hmōi. Et lꝫ qͥdā dicāt ꝙ īiſto caſun tenet̉ reiterare. qꝛ recedēte fictōneſuſcipiet fructū pnīe. tu tn̄ tene ꝙ it̓are tenet̉.⁊ hec ē cōis opi. theo. vt dic̄. s. Bo. ī. q. vl. p̄fate di. ⁊ ho. ⁊ Inn. ⁊ archi. vt no. Dir. Et rōg I