Confeſſio ſacramentalis

one ꝑ teſtes ſingulares. Nec obſtat ꝙ vnꝰ teſtis deponēs ſuꝑ facto pͥncipali. iungat̉ cumꝓbatōe fame: vt ꝓbatur in. l. iij. §. eiuſdeꝫ. ff.de teſti. ⁊ per Barto. ī. l. admonendi. ff. de iureiuran. Iſtud eſt. quia hic eſt ꝑfectum. ſcꝫvnus teſtis integer vt dictuꝫ eſt. Itē fama q̄facit ꝑfectū indiciū: vt no. Bar. in. l. de minore. l. ſi plures. ff. de queſti. Item nec obſtat ꝙdue ꝓbationes ſemīplene diuerſi generꝭ coniūgatur ad vnā plenam faciendam. iuxta notata ꝑ Bar. in. d. l. admonēdi. quia illud veruꝫ quādo ꝯiungūtur ad eundē actū. ſꝫ dueꝓbationes diuerſorum actuum ⁊ diuerſorūgenerū nunqͣꝫ ꝯiungunt̉ ad plenam ꝓbationem faciendam. Iſte eſt caſus. ⁊ ita deducitBal. in. l. teſtium. in fi. C. de teſti. ⁊ ideꝫ Bal.in. l. obſeruare. C. quo. app. nō reci. poſuit. d.An. in. c. veniens. el. i. de teſti. Ex iſtis infert̉ꝙ due mulieres dicētes ſe peccaſſe cū aliquonō poſſint iungi ad faciendū indicium perfectum. nec artādum ad veritatē dicendā etiācum aliquibꝰ cōiecturis. maxime cum deponat de delicto ꝑpetrato in eorum corꝑe. iuxtanotata ꝑ Bar. in. l. ſi quis ī graui. ff. ad ſena.conſul. ſyll̓. vbi dicit ꝙ nullū facit indiciuꝫ. ⁊idē Ang. ī. l. ij. C. d̓ cal. vide. jͣ. Teſtis. §. xxiijqn̄ dicant̉ ſingulares.ſacramētaNEIIOus primoquid eſt? ℟. ẜm Hoſt. ꝙ eſt legitima corā ſacerdote peccatoꝝ ſuorum declaratio. vel ẜm Dir. Confeſſio d̓r q̄ſi ſil̓ vel ex toto vel vndiqꝫ faſſio. Nam ſicutſnīa ſic ꝯfeſſio que generat ſnīam debet eē certa. vn̄ in. l. certu. ff. de ꝯfeſſ. certū inqͥt ꝯfeſſusꝓ iudicato erit.¶ Qualis debet eſſe confeſſio vt ſit legitima?Rn̄. ẜm cōiter theologos in. iiij. di. xvij. ꝙ. xvi. debet habere conditiones que contineturin his verſibus. Sit ſimplex: humilis. ꝯfeſſio: pura: fidelis. Atqꝫ frequens: nuda: diſcreta: libens: verecunda. Integra: ſecreta: lachrimabilis: accelerata. Fortꝭ ⁊ accuſans: ⁊ ſit parere parata. Quas Ri. exponit in. iiij. di. xvijar. iij. q. vlti. Simplex .i. vt nihil admiſceat̉quod nō facit ad peccati quantitatē. Humilis in verbo ⁊ ſigno. Pura .i. recta intētiōe facta. Fidelis .i. vera vt nihil de falſitate admiſceat̉. Frequēs. qꝛ valde ē vtile. Nuda nō inuolūta verboꝝ obſcuritate. Diſcreta: vt maiora cū maiori grauitate. Libēs: nō ncc̄itate.ſed libera volūtate. Uerecūda nō iactātia ple

na. Integra: vt nullū retineat. Secreta: nōpublica. Lachrimabil̓: ex dolore cordis. Accelerata: ne nimis ꝓlonget̉. Fortꝭ. ne ex verecūdiā dimittat. Accuſans. ſe nō alios. Parereparata .ſ. ad obedientia ꝯfeſſoris.¶ Utrum p̄fate ꝯditiones ſint omnes de neceſſitate cōfeſſionis? ℟. Richar. vbi. sͣ. dicitꝙ nō. ſed quedā de cōgruītate. ſed vt clariꝰ intelligant̉ multas infera qōnes.¶ Utꝝ nomīatio ꝑſone cū qua quis peccauitſit neceſſaria ad pctī ꝯfeſſionē? ℟. ẜm Ri. vbisͣ. ar. ij. q. viij. ꝙ aūt noīatio ꝑſone ē neceſſariaad peccati magnitudinē. ⁊ ſpēm exprimēdā.⁊ tunc eſt neceſſaria. vtputa. qꝛ peccauit cummatre. nec habeat aliā cōſanguineā. qꝛ ſi haberet aliā cōſanguineā. puta. ſorores. ſufficeret dicere. peccaui cū ꝯſanguinea mea ī pͥmogradu. Aut talis noīatio ſolū ē vtilis ꝯfitētivt confeſſor melius ſciat imponere ꝯſilium ⁊pnīam. ⁊ ſic ſil̓r eſt neceſſaria. Aut eſt vtil̓ illicū qͦ peccauit. ⁊ tūc pōt dicere. ſed nō ī ꝯfeſſione. qꝛ ſic cōfeſſor nō poſſet aliqͥd facere niſi extra confeſſionē ei dicat. Aut nō ē vtil̓ nec ei qͥconfitet̉. nec ad correctionē illius cuꝫ qͦ peccauit. nec ad exp̄ſſionē ſpeciei pctī. et ſic nō ſolūdebet tacere eius exp̄ſſionē. immo dicit Ri. ꝙcredit ꝙ teneat̉ celare. ⁊ vt dicit. s. Bo. in. iiij.di. xxi. ꝑte. ij. art. i. q. iij. ꝙ ꝯfitēs ſi expͥmit nōeffugit detractōem. nec cōfeſſor ſi ad hͦ ꝯſentit. Sil̓r qn̄ noīatio ꝑſone eſſet cū ꝑiculo alterius. etiā ſi circūſtātia eēt de ncc̄itate. omittēda ē ẜm Pe. de pal. in. iiij.¶ Utꝝ requirat̉ ad cōfeſſionē ꝙ fiat genu flexo. capite diſcooꝑto. ⁊ hmōi? ℟. ꝙ nō niſi debono ⁊ eqͦ. Principaliter em̄ hūilitatē cordisreqͥrit deꝰ. xiiij. q. v. ſi qͥd. qͣꝫuis actus hūilescorꝑis ipſā inducāt. ⁊ in ipſis meremur.¶ Utꝝ confitens ꝓpter gloriā vanā. vel aliūmalū finē peccet mortaliter? ℟. ꝙ ſic. qꝛ ꝑuertit finē ſacri. Facit ad hoc quod dico. jͣ. Honor. §. vij. immo nec ſacr̄m ſuſcipit. qꝛ ꝑs eſſentialis huius ſacr̄i que conſiſtit in actu ſuſcipientis eſt actus interior. Un̄ ſine eo nō ē.ſicut nō contraheret matrimoniū qui ꝯͣhendo nō intēderet niſi in carnalē copulā ad tp̄sTenet̉ em̄ quis confiteri pctā ſua. vt deo ſatiſfaciat que offendit ⁊ eccleſie. ⁊ vt d̓ ſuis peccatis veniā conſequat̉. Alia aūt intētōe ꝯfeſſio facta nō valet. ⁊ tenet̉ eā iterare niſi ī caſu.vt. jͣ. dicā. §. xiiij.¶ Utꝝ cōfites pctm̄ qd̓ nō fecit peccet mortaliter? ℟. ꝙ ſic. tū qꝛ conſcīam non manifeſtattū qꝛ mentit̉. xxij. q. ij. cū humilitatis. Limi-