Cōmodatū

ſurum non ꝯmittit furtum. Si vero dubitat. ſic cōmittit furtum. l. qui vas. §. vetare.ff. de fur. Ideꝫ quādo nō credit probabiliter§. placuit. inſti. de obli. que ex deli. naſ. ī glo.¶ Utrum cōmodans vaſa vicioſa vel equūteneatur d̓ damno ꝓximi? Rn̄. ꝙ ſic. ẜm glo.⁊ docto. in dicto. c. vnico. ſi ſcienter hoc facit.nec reuelauerit cōmodatario Secus ſi ignorabat vicium. ff. cōmo. l. in rebus. §. poſſunt.⁊. §. item qui ſciens. ⁊. l. penul. ſecus ſi in locato. Et ſic patet quare dictū eſt ad aliquē ſpecialem vſum.¶ Utrū in cōmodato poſſit interuenire merces? ℟. glo. ī. d. c. vnico. ꝙ no. qꝛ ſi interuenitmerces trāſit ī locatū vel ī ꝯtractu innominatum. inſti. man. §. vlti. Et ꝓpterea d̓r in difnitōe gratuito.¶ Utꝝ dominiū rei cōmodate tranſeat in cōmodatariū? ℟. glo. p̄dicta ꝙ nō. qꝛ is qui cōmodat retinet dominiū ⁊ poſſeſſionē. ff. commo. l. rei cōmodate.¶ Quid ſi res cōmodata perit. cuiꝰ ꝑiculo ꝑibit? ℟. ꝙ dn̄o peribit. niſi cōmodatarius fuerit in culpa. d. c. vnico.¶ Utruꝫ teneatur cōmodatarius de om̄i culpa? Rn̄. ꝙ ſi ꝯmodatatū ſit gr̄a recipiētis tm̄tenetur etiam de leuiſſima. d. c. vnico. ⁊ dictal. in rebus. ⁊ d. l. ſi vt certo. §. commodatum.Si vero fit gr̄a cōmodantis tm̄. vtputa cōmodaui tibi iocalia: vt ornatior venires adme. ſic tenetur ſolū de dolo. d. §. interdum. etl. ſi mei cauſa. e. ti. ⁊. ff. de ac. ⁊ ob. l. i. §. is quoqꝫ. Si autē fit gratia vtriuſqꝫ. vtputa vt cōmunis amicus inuitaret̉. cōmodaui tibi vaſa ⁊ hmōi. tunc tenetur de dolo et lata culpa.⁊ leui. d. §. interdum. et. d. l. in rebus. Et nota ẜm Panor. in d. c. vnico. ꝙ hoc nō eſt ſpeciale in cōmodato. ſed eſt generale in omnibus ꝯtractibus. vt in. l. contractus. et quodibi notat̉. ff. de regu. iurꝭ. Fallit in p̄cario vbinō tenetur niſi de dolo. qͣꝫuis fiat gratiā recipientis tm̄. Ratio diuerſitatis reddit̉. quiapcarium poteſt ſemꝑ reuocari. ſed cōmodatum nō. ⁊ ideo magis grauatur cōmodatarius. facit. l. queſitum. §. illud. ff. de preca. ⁊ dicta. l. contractus. Fallit etiā ẜm ꝙ dicam infra Locatio. §. xxiij. Quid auteꝫ ſit culpa leuis. leuiſſima ⁊ lata. Et quādo qui tenet̉ dedolo teneat̉ etiam de lata culpa. vide. jͣ. culpaꝑ totum.¶ Utrum cōmodatarius teneatur de deterioratione rei? ℟. ꝙ non. ſi in ea re vſus eſt quaꝫaccepit. ⁊ ſine ſua culpa deterior ē facta. vt. ff.

commo. l. eum qui rē. in princ̄. ⁊. l. fi. et quoddicitur in. l. ſed mihi videtur. ff. eo. titu. vbitextus. Proprie em̄ res dicitur non redditaquādo deterior facta reddit̉. Intellige ex culpa ſua.¶ Utrum cōmodatarius poſſit repetere impenſas quas fecit in re cōmodata? ℟. ꝙ non.illas que naturali ratione fiūt. vtputa cibariorum ⁊ hmōi. ſed al̓s ſic. vtputa impēſas valitudinis vl̓ fuge ⁊ hmōi. vt. l. in rebus. ff. cōmo. §. poſſunt.¶ Utrum cōmodatarius teneatur d̓ caſu fortuito? Rn̄. ꝙ nō niſi pactum ſeu mora interuenerit. d. c. vnico. ⁊. d. l. ſi vt certo. et. C. cōmo. l. i. ff. de ac. ⁊ obli. l. i. §. is vero qui. Adu̓te tamē ꝙ licꝫ moroſus teneat̉ ſi res perijt. tn̄in ꝯſciētia ſi eodē mō apud dn̄m fuiſſet peritura. nō credo teneat̉. niſi ſolū ad aliquod intereſſe. ſi dn̄s paſſus eſt ꝓpter moraꝫ. de quovide. jͣ. Mora. §. penul. ⁊ vlti.¶ Utrum remittes rem cōmodatā ꝑ nuncium ⁊ caſu fortuito perijt: teneat̉? Rn̄. ꝙ non.caſus eſt ī. l. argentu. ff. cōmo. ⁊ ibi glo. Necob. c. ſignificante. de pigno. quia loquitur inmutuo. quod qꝛ eſt debitoris perijt ſibi. quiadebitor ē obligatus in genere. ⁊ genus perirenō poteſt. l. incendiū. C. ſi cer. pe. Res ꝟo cōmodata remanet ī dominio ꝯmodātis. et iōperijt dn̄o. Si vero perijt culpa nūcij. vl̓ ſi fuit infidelis: quomō tenet̉ habes. sͣ. §. xi. ẜm illam diſtinctionē ẜm culpā in qua fuit. putaqꝛ ꝯmuniter habebat̉ idoneus in nulla culpa eſt. l. argētum. ff. ꝯmo. Si nō ſic. Sic vide de qua culpa tenet̉. ⁊ ẜm illā iudica.¶ Utrum cōmodatarius poſſit p̄ferre res ſuas cōmodatis quādo omēs ſaluare nō pōtRn̄. ꝙ ſi ſue erant viliores nō poteſt. facit. l.quod nerua. in fi. ff. depo. Si vero erant eiuſdem p̄cioſitatis. ſil̓iter nō poteſt ſi cōmodatūeſt factū gr̄a ꝯmodatarij. facit. l. in rebus. ff.cōmo. Si vero eſt factū gr̄a cōmodātis tm̄etiā ſuas viliores pōt p̄ponere. facit. d. §. interdū. Si autē gr̄a vtriuſqꝫ: tūc ſolū poteſt pponere res ſuas ſi ſūt eque p̄cioſe. Quādo aute ſue erat p̄cioſiores: pōt eas p̄ponere rebuscōmodatis. qͣꝫuis cōmodatū ſit factū gratiarecipiētis tm̄. quia quilibet diligens hoc faceret. ⁊ nō tenet̉ facere niſi qd̓ diligētiſſimusfeciſſet. d. l. in rebus. pͥmo ℟. Et ſic intelliged. l. ſi vt certo. §. quia ꝟo ſenectute. qd̓ nota.qꝛ facit ad multa. vt qui tenet̉ de dolo poſſitp̄ponere viliores ſuas. Qui ꝟo de leui eqͣles.Qui de leuiſſima p̄cioſiores ſolū.