CommodatūXLIII.

dant̉. ſerui ꝟo ſuis dn̄is. ⁊. l. vnica p̄dicta loquit̉ qn̄ a pͥuata ꝑſona ꝓdunt̉. Quidā ſuntinquilini ſtricte. vt ſunt qui fūdo tenēt̉. tn̄ inſuburbio poſſunt cōmorari. et differunt a colono qui tenetur inhabitare in fundo. Inqͥlini large ſunt qui domū noſtrā inhabitantad certu tempus ſoluendo certū quid. vt inc. ꝓpter. de loca. Quidam dicūtur originarijvt ſunt nati ex colonis ſiue in poſſeſſione. ſiue alibi. vt in. l. cum ſatis. pͥmo ℟. C. d̓ agri.cenſi. ⁊ colo. lib̓. xi. Et hoc verū ſi mater eratcolona. al̓s ſecus. facit. l. fi. C. de agri. cenſi. ⁊co. Quidā ſunt coloni ſimplices qui ſub certa mercede predia colenda accipiunt annuatim. ⁊ hi omnes agricole nomine aliquando comp̄hendūtur. Un̄ agricola quaſi agrūcolens.¶ Utrum colonus qui terrā colendā accepitad terciā vel quartā partē vel alium redditūpoſſit deducere ſemen vel expenſas alias? ℟.Inno. in. c. tua. el. ij. de deci. ꝙ nō de iure. niſi perſpeciale pactum aliud fiat. Et ſi pactuꝫnō ſit ꝯſuetudo debet attēdi ſi eſt. ꝙ ſi nō eſtſtabimus iuri.quoMMINA ā modo poſſit haberi de beneficio eccleſiaſtico. vide ſupra bn̄ficium§. xxxvij.factaſOmmiCpapaꝫalicui exp̄ſſo nomine dignitatisfaciēdo mentionē ꝙ reſidet ī alio loco facit vt talis poſſit cognoſcere in loco reſidentie ẜm Io. an. in. c. exhibita. de re. ꝑmu. Ubi vero nō fit mētio de reſidentia. tucꝯmiſſio eſt facta in loco dignitatis expreſſe.nec extra illā dioceſim poterit cognoſcere deilla cauſa. c. ſtatutū. §. ī nullo. de reſcpͥ. li. vi. ⁊quod ibi notat̉.¶ Utrum ꝯmiſſio facta in genere de diſpenſando reſtringat̉ ad mediocritatē. dic vt ſupͣClericus. i. §. vlti.Ommodatuꝫeſt alicuius rei ad aliquē ſpecialē vſum gratuitū facta cōceſſio.ẜm glo. in. c. vnico. de ꝯmo. Et pro declaratione preſcripte diffinitiōis multa ſunt querenda.

¶ Utrum ꝯmodatum ꝯſiſtat ſolum in rebꝰmobilibus? Rn̄. glo. p̄dicta ꝙ nō. ſed etiā inrebus immobilibus. ſil̓iter et in corꝑalibus.puta ſeruitute habitandi. ff. ꝯmoda. l. i. vbitex. dicit poſſe ꝯmodari rem mobilē ⁊ etiā ſoli. ⁊ etiā habitationē.¶ Utrum conſiſtat ī rebus que vſu ꝯſumūtur? Rn̄. ꝙ nō. niſi cum ꝯcedūtur ad pompāvt ditior appareat. ff. eo. ti. l. iij. §. vlti. ⁊. l. ſe.Et ideo patet verbū alicuius rei.¶ Utꝝ ꝯmodari poſſit res ad incertū vſum:Rn̄. ꝙ no. quia tūc p̄cariuꝫ eſſet. ⁊ in hoc differt. qꝛ p̄carium ad incertu vſum eſt quo adtempus duratōnis. puta pro ſe ⁊ heredibusſuis. ff. de preca. l. cum p̄cario. Cōmodatumvero ad certuꝫ vſum. quia .ſ. habet tēpus tacitū vel exp̄ſſum. an quod nō poteſt reuocari. Et dico tacitum. puta ꝯmodaui tibi libꝝad trāſſcribēdum: habet tempus ī quo poſſit cōmode trāſſcribi. ff. cōmo. l. iij. §. vlti. ⁊. l.iiij. ⁊. l. ſi vt certo. §. interdū. l. vlti. ẜm Inno.in. d. c. vnico.¶ Utꝝ poſſit reuocari cōmodatū ante vſumexpletum? Rn̄. ꝙ nō. d. c. vnico. ⁊. l. in cōmodato. §. ſicut. ff. eo. ti. Precariū vero bene poteſt reuocari. quia nō eſt ad certū vſum. ff. d̓preca. l. ij. §. i. ⁊ de preca. c. vlti. Et ſi reuocatan̄ tempus tenetur de damno cōmodatariol. in rebus. ff. cōmo. Limito tn̄ hoc in ꝯſcientia verum. niſi ꝯmodatus ſil̓r erat paſſurusdamnū ſi nō reuocaſſet. ⁊ cōmodatarius al̓setiaꝫ ꝓuidere nō potuiſſet. quia potius ex remea debeo mihi cōſulere. nec cōmodatariuspōt dici deceptus. exquo al̓s etiā ſibi ꝓuidere nō potuiſſet.¶ Sed quid ſi cōmodatarius nō potuit ſine culpa ſua re cōmodata vti infra tēpus p̄fixū tacite vel exp̄ſſe. nūquid inuito dn̄o poſſit in alio tempore? Rn̄. Bar. in. l. incōmodato. §. ſicut. ff. cōmo. ⁊ ſequit̉ Pa. in. d. c. vnico. ꝙ nō. qꝛ cum dn̄s certet de damno vitando. ⁊ ipſe de lucro captādo. debet caſus potius ꝯmodatario imputari. facit. l. ſi vno anno. §. itē cū quidā. ff. locati.¶ Utrū vtens re cōmodata ꝯtra voluntateꝫdn̄i ſcienter ad aliū vſum teneat̉? ℟. ꝙ ſic. adreſtitutionē. d. l. ſi vt certo. §. ſed interdum.Immo cōmiſit furtū ⁊ peccauit ꝯtractādo rēalienā inuito dn̄o. ⁊ aliquādo poſſꝫ eſſe mortale. puta qn̄ eſt res magni pōderis et damni. vel ex intētione quādo etiā faceret in magno damno. ſicut de furto dicit̉. jͣ. furtum. §.xxxiiij. Si vero credit ꝓbabiliter dn̄m ꝯceſ-