Clericus. iii.

pridē. §. ꝓ defectu.iij. dꝫ eē hoLeEICS pitalis. xiijdi. ꝑ totū. nō cupidus ſeu auarxlvij. di. ꝑ totum.¶ Utꝝ clericus p̄bēdatus teneat̉ facere. iiij. ꝑtes de redditibꝰ eccl̓ie ⁊ oblatōibꝰ fideliuꝫ .ſ.ep̄o. pauꝑibꝰ. ipſi ſacerdoti ⁊ clericis ⁊ fabrice. ſic volunt antiqua iura. vt ī. c. qͣttuor. ⁊. c.cognouimꝰ. ⁊. c. ſe. xij. q. ij. ℟. ẜm ꝙ colligo exPa. in. c. i. de ec. edi. ꝙ quo ad quartam ep̄i ⁊quarta fabrice ſtandū eſt ꝯſuetudini. q̄ quidē valet ī p̄fatis iuribꝰ derogare. niſi qn̄ fabrica remaneret derelicta. qꝛ tūc eēt irrōnabilis⁊ nō valeret. ⁊ ſic teneret̉ dare quarta. ar. d. c.cognouimus. ⁊ in. c. i. Et hͦ intellige qn̄ redditꝰ ſuꝑſunt detractꝭ neceſſarijs. Quo aūt adquarta debita pauꝑibꝰ nō valet aliqua ꝯſuetudo ī ꝯͣriū qͥn teneat̉. Ego plus dico ꝙ nonſolū quarta ꝑte. ſed ⁊ omīa q̄ ſuꝑſunt eius neceſſitatibꝰ tenet̉ pauꝑibꝰ erogare ſi fabricanegeat reꝑatōe. vel niſi vellet ꝯuertere talia adampliandū cultum dei in tali eccl̓ia. nulla extrema neceſſitate ī aliquo occurrete. Nā ī iſtꝭduobꝰ caſibꝰ licite deſiſtit ab erogatōe ī pauperes. al̓s nō ſine mortali pctō. ar. eoꝝ q̄ notant̉ ī. c. dudū. el. ij. de elec. ⁊ ī. c. cū ſcd̓m. de pͦben. facit. c. clericus qui. ⁊. c. duo. ⁊. c. vltimū.xij. q. i. ⁊. x. q. ij. ep̄us. Nā eis d̓r. xij. q. ij. auꝝhꝫ eccl̓ia ⁊cͣ. Tho. ī quolibet. ⁊. ij. ij. q. clxxxvdicit. ꝙ ſi iſta bona ſunt diſtincta. ⁊ aliquid ſibi retinet qd̓ dꝫ fabrice vel pauꝑibꝰ vel miniſtris: peccat mortaliter ⁊ tenet̉ ad reſtitutōeꝫSi ꝟo nō ſunt diſtincta eius fidei ꝯmittūt̉⁊ ſi in modico deficiat qd̓ non obuiet bone fidei erit veniale pctm̄. In notabili ꝟo exceſſuerit pctm̄ mortale.¶ Utꝝ hn̄s bona primonialia licite poſſit eccleſiaſticū bn̄ficiū ſuſciꝑe? ℟. ẜm Ri. in quolibeto. iij. q. xx. ꝙ ſi bona pr̄imonialia ſufficiunt ad neceſſitate nature ſolū: pōt eccl̓iaſticūbn̄ficiū reciꝑe intātū inqͣꝫtū exigit neceſſitasſtatus ⁊ ꝑſone. Si ꝟo tantū hꝫ ī primonioquantū requirit ncc̄itas ſtatus nature ⁊ ꝑſone. ⁊ intantū ꝙ multa etiā poſſet pauꝑibꝰ erogare. ſi vltra hͦ accipit eccl̓iaſticū bn̄ficiū: nōintendēs eccl̓ie deẜuire. ſed vt amicos poſſitditare ⁊ magis honorari ⁊ delicatius viuerepeccat mortal̓r. Facit. c. cl̓icos .i. q. ij. ⁊. c. ſe. īmo in. d. c. clericos. dicit Io. ꝙ etiā ẜuiēdo eccleſie ſi bona eccl̓ie ꝯſumat ⁊ ex cupiditate ſuum patrimoniū reẜuat: ꝙ mortaliter peccat.

facit tex. in. c. qm̄. in fi. xvi. q. i. ꝓ iſta opi. al̓sẜuiēdo eccleſie licet viuere de eccl̓ia et ꝯẜuarepatrimoniū ſuis heredibꝰ ẜm Inno. ī. c. ep̄s.de pbē. Si ꝟo recipit vt bn̄ diſpēſet: ſic nonpeccat ẜm Ri. vbi .s. dūmō ſit idoneus.¶ Utꝝ p̄latus poſſit ſatiſfacere ꝓ debito ꝑſonali de fructibꝰ eccl̓ie? ℟. d. Anto. ī. c. olī nobis. d̓ re. ſpo. ꝙ ſic. facit. c. ꝑuenit. d̓ fideiuſſo.Archi. in. c. ſtatutū. de reſcpͥ. li. vi. tenet ꝯͣriū.Pa. in. d. c. olim. limitat Archi. dicere verū īdebito ꝯtracto ꝓ delicto vel ꝓ pr̄imonio ſuo⁊ ſic ſerua. Et de hoc vide. jͣ. Immunitas. §.li. cū duobꝰ. §. ſequē.¶ Utꝝ clericus p̄bendatꝰ ꝯuertēs redditꝰ bn̄ficij ī vſus inhoneſtos teneat̉ reſtituere? Rn̄.Pa. in. d. c. cū ẜm. de p̄bē. ꝙ ſic eccl̓ie ſi habetde pr̄imonio vel aliūde. xij. q. iiij. c. i. ⁊. ij. qꝛ d̓altari dꝫ viuere nō luxuriari. Et accipit̉ luxuria ꝓ omni luxū ſeu illicita ꝯcupiſcētia. xliij.di. ī pͥn. ⁊ Matth̓. in cle. qm̄. de vi. ⁊ ho. cle.dicit ꝙ talis ꝯtractat rē inuito dn̄o. qꝛ qͥcqͥdhn̄t clerici ſunt bona paupeꝝ. xij. q. ij. aurū. etxvi. q. ī. c. fi. Et quantū ſit eoꝝ pctm̄ mortalepꝫ in. c. ⁊ ſi illi. xij. q. ij. Et iō recipiētes etiā tenetur ad reſtitutiōem: niſi ī caſu ꝯceſſo. xiiij.q. vi. ſi res. Et hͦ veꝝ quo ad foꝝ ꝯſcīe. nec ſufficit ꝙ reſtituāt d̓ fructibꝰ bn̄ficij ẜm Ho. niſi quatenꝰ ſb̓traheret ſibi neceſſaria.iiij. dꝫ eē haLETICS bitu honeAſtus. xli. diſ. ꝑ totū. ⁊ in. c. clericilofficia. de vi. et ho. cle. vbi d̓r. ꝙcoronā ⁊ tonſurā hēant ꝯgruentē. indumētaclauſa deſuꝑ deferāt. nimia breuitate vel lōgitudine nō totāda. pānis viridibꝰ ⁊ rubeisnō vtant̉. nō ſotularibꝰ ꝯſuticijs. frenis. ſell̓.pectoralibꝰ deauratis. aut aliā ſuꝑfluitateꝫhn̄tes. fibulas nec corrigias aureū vel argēteū ornatū hn̄tes. nec anulos niſi quibꝰ ꝯpetit ex officio. Qd̓ quidē capitulū qꝛ nō loquitur ī om̄ibꝰ p̄ceptiue ẜm Inno. ibidē. lꝫ Pe.dicat ꝙ ſic. tu tn̄ dic̄ meliꝰ ẜm Pa. ibidē. ꝙ aliqua ſunt de p̄cepto. aliqͣ no. ꝓpterea inferaꝫdubia ad ea q̄ de neceſſitate ſunt ſciēda.¶ Utꝝ clericꝰ teneat̉ deferre tonſurā? ℟. ꝙ ſi ēī minoribꝰ ⁊ nō habet bn̄ficiū: nō tenetur. ar.c. Iohānes. de cle. ꝯiu. ⁊ in. c. vnico. e. ti. li. vi⁊ glo. ī. c. fi. l. di. Si ꝟo eſt ī ſacris vel bn̄ficiatus: tenet̉ d̓ p̄cepto. facit. d. c. Ioh̓es. ⁊ quodibi notat̉. ⁊ in. c. vnico. d̓ big. li. vi. Et limitadictū Pa. in. c. ſi quis. de vi. ⁊ ho. cle. vbi dicit indiſtincte ꝙ peccat mortaliter.