Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

Clericus. ii.XXXVI.

duo ſunt genera. facit. xxi. di. cleros. in pͥn. d̓p̄ben. cum ẜm. et in ℟ica p̄dicta iūcto nigro.Priuilegiū gͦ tributū clericis ꝯcedit̉ omnibꝰetiā ī dignitate. qꝛ ſi ep̄s ē: clericꝰ ē. ⁊ etiā religioſus. qui etiā noīe clericoꝝ ꝯp̄hendit̉. liiij.di. §. hac autē aucͣte. ⁊ qd̓ noͣ. ī. c. ij. de ſup. negli. p. li. vi. Sed ī materia odioſa ⁊ ī ſtricta ſignificatōe: appellatōe clericoꝝ nō ꝯp̄hēdunt̉ep̄i. nec alij exn̄tes in dignitate. nec etiā canonici eccl̓iaꝝ cathedraliū. nec monachi ſeu religioſi. fac. c. qͣꝫ ꝑiculoſum. d̓ ſen. ex. li. vi. ⁊. c. fidei feruorē. de here. li. vi. c. ſtatutū. d̓ elec. li. viglo. ī cle. i. de ſupͣ. ne. pre. Rō. qꝛ ī eis ē qͣlitasſuꝑ alios q̄ nō reꝑit̉ ī ſimplicibꝰ clericis. faciunt ad hec dicta. Io. an. i. d. c. ſtatutū. qui inquit ꝙ noīe eccl̓iarū parochialiū nō veniunteccl̓ie parochiales collegiate ī mat̓ia ſtricta.qꝛ hn̄t qͣlitate collegij ſuꝑͣ caſū. ſꝫ ī materia n̄odioſa ſic. facit ſil̓r qd̓ notat idē Pa. in. c. i. deꝯſti. qͥ dicit ꝙ ī materia fauorabili noīe eccl̓ieveniūt monaſteria. ſecꝰ in ſtricta materia. qd̓nota. qꝛ facit ad multa. Utꝝ appellatiōe mōaſterioꝝ veniūt eccl̓ieſcl̓ares. vel appellatōe mōachoꝝ veniūt cl̓iciſcl̓ares? ℟. Pa. ī. d. c. i. d̓ ꝯſti. ꝙ nō ſiue materia ſit larga ſiue ſtricta xvi. q. i. placuit. facitqd̓ no. Bart. in. l. i. ff. ad muni. qͥ dicit ꝙ noīeciuiū veniūt ꝯtādini. l. qͥ ex vico. ff. ad muni.⁊ nō ecōtrario. fac̄. c. rodulphꝰ. ⁊. c. ſignificāte. ⁊ qd̓ ibi nota. de reſcpͥ. Utꝝ appellatōe ppl̓i veniāt cl̓ici? ℟. Pa. īc. i. de vi. ⁊ ho. cle. ꝙ in materia odioſa nō necꝯͣrio. facit. c. ſi ſnīa. d̓ ſen. ex. li. vi. cū gl. Et ſiclimita tex. inſtit. de iu. na. gen. ⁊ ciui. §. plebsaūt. qͥ dic̄ ꝙ appellatōe ppl̓i vniuerſi ciues ſignificant̉ ꝯnumeratꝭ etiā patricijs ⁊ ſenatoribus. vt intelligat̉ de his q̄ ſunt eiuſdē ꝓfeſſionis. ſecꝰ ī alijs. vt ꝓbat. d. tex. in. c. ſi ſnīa. cumſua glo. In materia aūt pͥuilegiatiua pōt dici ꝙ ꝯp̄hedant̉. facit. c. dilecti. cū ſua materiadefo. ꝯpe. qd̓ no. Bar. in. d. l. i. ⁊ qd̓ ibi nota. īd. c. rodulphus. ⁊ qd̓ no. io. an. ī. c. Ioh̓es. d̓cle. ꝯiu. qͥ dicit ꝙ ſtatutū excōmunicās certocaſu laicos nō ꝯp̄hendit clericos etiā ꝯiugatos. Et hͦ ſequit̉ Pa. in. c. i. de p̄ben. p̄fata ītellige ẜm ꝙ dico. jͣ. lex. §. vi. Utꝝ diſpēſato cū illegitimo vt poſſit efficicl̓icꝰ debeat intelligi vt poſſit ꝓmoueri ad minores ſolū? Glo. ī. c. lr̄as. d̓ fi. p̄ſb̓y. tenet ꝙ ſiccū ſit materia odioſa. ⁊ Pa. ī. c. ſi quiſqͣꝫ. d̓ coha. cle. ⁊ mu. dicit ꝙ ꝑmiſſio ī genere mediocritatē reſpicit. l. vl. C. co. de le. §. i. ⁊. ff. d̓ le. i. l.legato. general̓r cū alijs ꝯcor. ī glo. d. c. lr̄as.

Ex qͦ ꝯcludit̉ cū p̄dictꝭ ꝙ ſolū ad minores poterit ꝓmoueri. qꝛ ordines minores ſūt medijinter pͥma tōſurā ⁊ ſacros ordīes. Idē dicūtBern̄. Goſ. ⁊ Hoſt. ꝙ qn̄ diſpēſat̉ cū aliquovt ad bn̄ficia eccl̓iaſtica ꝓmoueat̉. ꝙ ſolū intelligit̉ d̓ bn̄ficijs que nō ſunt p̄latōes aūt dignitates. Predicta tn̄ limita ẜm ꝙ dicam .jͣ.diſpenſatio. §. ix.cxij. Quid dꝫL. CL LCOhre? ℟. ml̓ta. vt ſunt virtutes. vt. xl. di. ꝑ totū. ⁊ q̄cūqꝫ alia q̄ qͥlibet bonꝰ xp̄ianus dꝫ hr̄e. ſed ſpāliter aliqͣ qͣ ipſi debēt hr̄einſeramꝰ. q̄ qͥdē ſunt. ix. in ſumma. Primo dꝫ eē lr̄atꝰ. pꝫ hͦ. xxxvi. di. xxxvij. etxxxviij. ꝑ totū. ⁊. xvi. q. i. ſic viue. Utꝝ oīno illr̄atus ſit ordinādꝰ? ℟. Inno.ī. c. cum ī cūctis. d̓ elec. ꝙ nō. paꝝ tn̄ ſciētes ſiſpes ē ꝙ poſſint ꝓficere ꝓmoueri pn̄t. al̓s n̄. niſi ſint moachi qͥ magis indigēt ꝯtēplatiōe qͣꝫſcīa. ⁊ facit qd̓ legit̉. xvi. q. i. legi. vbi dic̄. ſufficit monacho ſi ſit bonus. licet ſit illr̄atus. Sed q̄ ſcīa ē neceſſaria? ℟. Inno. vbi. sͣ. ꝙē requirēda ẜm dignitatē. locum ⁊ ordinē adquē aſſumit̉. vt in. c. eccl̓ia veſtra. de elec. Siem̄ aſſumit̉ ad ep̄atum debet habere ſcīaꝫ noui ⁊ veteris teſtamenti. cum ſit iudex animarū. ⁊ iuris. cum ius dicere debeat. xi. q. i. de ꝑ.ſona. Preſb̓ro autem ſufficit ꝙ ſciat canonesꝯmunes. pnīales. et cetera. de quibꝰ. xxxviij.di. que ipſis. Cātor debet ſcire cantū. et ſic deomnibꝰ ordinibꝰ. qd̓ ſatis colligit̉ ex his queeis dant̉ ī ordinatōe. xxiij. di. ꝑ totū. ⁊ ex ptāte ⁊ officio qd̓ hn̄t exercere. De ſcīa ꝟo ꝯfeſſorū. vide. jͣ. ꝯfeſſio. iiij. §. iij. Utꝝ peccet qui ſuſcipit aliquā dignitateꝫ.vel aliud officiū ad qd̓ nō habet ſufficienteꝫſcīam? ℟. Inno. vbi sͣ. ꝙ ſic. xxxviij. di. om̄sxviij. q. ij. ſi qͥs abbas. de eta. ⁊ quali. c. fi. Sꝫaduerte ꝙ eſt quedā ſcientia eminēs que ſubtiles queſtiōes diffinire nouit. ⁊ ī ꝓmptu rn̄ſiones habet. Mediocris ſciētia ē que ſit aliquo mō examinare negocia. qͣꝫuis ad omnianeſciat reſpondere. et in libris veritatē eorū q̄ſcire debet ſic q̄rere. vel ſaltem circa ea dubitare ⁊ ꝯſulere ꝑitiores. etiā ſi in ꝓmptū oīa nōhꝫ: ſufficiēs tn̄ ſcīa eſt que ſufficit ad faciēdūq̄ ſibi imminēt ex officio qd̓ habet. hāc qͥ nonhꝫ credo ꝙ peccet mortaliter acceptando officiū. ar. d. c. fi. Et ſil̓r qui ei ſciēter dat tale officiū: niſi ex cā diſpēſaret̉. qꝛ imꝑfectuꝫ ſcientieſupplet ꝑfectio charitatis. de renū. c. niſi cum