Sellum

fide intulit a quibus ꝯmode abſtinere nō poterat ẜm conſuetudinē pugne. Si quā tamēanimo craſſandi ⁊ malicioſe intulit. cum al̓spoſſet abſtinere ⁊ ſibi conſulere. tunc teneturcompēſare cū damno ſibi dato ⁊ ſi excedunttenet̉ eis ſatiſfacere.¶ Utꝝ hn̄s iuſtū bellū teneat̉ de damno dato ſubditꝭ aduerſarij? ℟. qui .s. ꝙ nō. immolicite bona capit. nō ſolū aduerſarij. ſed etiamfautoꝝ ⁊ ſubditoꝝ ſuorum donec ſibi ſit ſatiſfactu. Subditi tn̄ aduerſarij qui deum timentes nolunt dn̄o ſuo ī bello illicito impēdere auxiliū vl̓ conſiliū nullatenus ſunt ſpoliandi. ne pena excedat autores. ar. d̓ his quefi. a ma. par. ca. queſiuit. ⁊. i. q. iiij. c. i. Immoẜm Ri. in. iiij. di. xv. qui ſciēter talibus innocētibꝰ inferūt damnū tenent̉ ad reſtitutōem.Ueꝝ credo niſi dn̄s eoꝝ directe vl̓ indirecteex ꝑſonis vl̓ rebꝰ eoꝝ iuuaret̉. Multo magꝭtenet̉ ad reſtitutōem qui damnificat nō ſubditos aduerſarij innocētes ſciēter. vt ſunt eccl̓iaſtici ⁊ hmōi. Secus auteꝫ eſſet ſi a caſudamnificaret hoc nō intēdens. nec obligatꝰintēdere. vtputa qꝛ bellās ꝯtra aduerſariumnō valēs eum impugnare. incendit ciuitatē.⁊ ſic comburunt̉ eccl̓ie ⁊ bona ipſius ⁊ aliorūinnocētium. nā tunc nō teneret̉. ⁊ ſic patet ꝙeccl̓ie incaſtellate poſſūt incēdi. et bona ibi repoſita ex quibꝰ ſuſtētabant̉ ꝯtra hoſtes ī iniuſto bello pn̄t capi. non incaſtellate ꝟo a ꝓpoſito nec res eccl̓ie ſunt auferēde. ⁊ ꝯtrariuꝫfaciētes tenētur ad reſtitutōem.¶ Utꝝ dn̄i qui habuerūt bellum ad inuiceꝫ14poſſint ꝯponere ſimul de damnis? ℟. Monal. ti. reſti. ille qui habuit iniuſtū bellū nonpōt componere ī piudiciū hoīm ſuoꝝ qͥn ip̄eteneat̉ eis de damnis que paſſi ſunt: niſi ⁊ ip̄ifuerint ī culpa. Hoc veꝝ ī foro conſcīe. ſi adtalē culpaꝫ nō venerunt ex eius ꝑſuaſiōe al̓snō facturi. Ille autē qui habet iuſtum bellūdebet ꝓcurare ꝓ viribus vt ſatiſfiat ſuis homībus. Et ſi nō poteſt: ⁊ ipſi homīes ꝯtradicunt compoſitioni ẜm Monal. nō poteſt dedamnis que paſſi ſunt in incēdijs et rapiniscomponere. facit ī ar. l. i. ⁊. l. tranſactōis. placitū. ⁊. l. p̄ſes. C. de tranſac. ⁊. c. fi. de ma. ⁊ obe.Sed ego credo ꝙ in omībus pōt. arg. eoruꝫque notatur ī. l. fi. C. ſi cōtra ius vel vti. pub.⁊ ī. c. que ī eccl̓iaꝝ. de cōſti. vbi patet ꝙ ex rationabili cauſa poteſt pͥnceps tollere rē vniꝰdare alteri. ⁊ nō poteſt eſſe maior ratō qͣꝫ fauor publicus. carere bello. Et ſil̓r poterunt ohabent iura imperialia. Un̄ Hoſti. tenet ꝙ

qn̄ duo milites habuerūt iniuſtum bellum.inuiceꝫ pace inter eos facta ⁊ damna remiſſaꝙ hec remiſſio extēdit̉ ad om̄es vtriuſqꝫ partis. licet nō cōſentiāt quādo pax aliter haberi nō poſſet. allegat. l. ꝯuētionū. ff. de pac. Cōcordat Pa. in. c. noſtra. d̓ iniur̄. Aduerte hicẜm eūdem qua vbi ſupra. ꝙ nomīe damni ꝓprie ⁊ ſtricte venit diminutio patrimonij peraliū facta. l. iij. ff. de dam. infec. Et ideo nō veniūt expēſe facte ꝓpria voluntate: etiā coactanomīe damni. Quod nota. ꝓ ſtatutis ⁊ ſimilibꝰ odioſis. Itē limita ꝙ p̄dicta remiſſio nōvalet quo ad damna data eccl̓ijs ⁊ eccl̓iaſticis ꝑſonis. niſi p̄lati ip̄aꝝ ꝯſentiāt.¶ Utꝝ dn̄s teneat̉ mādatario de dānis que ībello eſt paſſus? ℟. ẜm Pa. ī. d. c. ſicut. ꝙ ſic.niſi cā pietatis. humanitatis vl̓ parētele bellū fecerit. vl̓ niſi ex debito teneret̉. vl̓ niſi aliqͥdreciꝑe ꝯuenerīt ꝓ mercede. Et vide de hoc. jͣ.Madatū. §. v. Et hͦ ītellige d̓ damnis q̄ veriſil̓r potuit mādās ꝓuidere.¶ Utrum occupata ꝑ pͥncipes xp̄ianos. quihodie inter ſe bella geretes ꝓpria temeritatequod vnus quiete poſſedit ab antiquo. aliꝰviolēter de nouo accipit. ſint reſtituēda? Rn̄.do. An. in. c. quod ſuꝑ his. de voto ẜm Hoſti. ꝙ nō videt quomo iuſte teneat. nec qualiter ꝯfeſſores eorū pct̄a qͣꝫqͣꝫ notoria palpitentnec qualiter ab eiſdē elemoſynas aut poſſeſſiones accipiāt aut eos abſoluat. vn̄ caueāt necateruatim ad inferos vadāt ⁊ alios ſecū trahāt. nec credit ꝙ ī italia p̄ſcribi talia poſſint.c. fi. de p̄ſcpͥ. Et iō reſtituere tenētur.¶ Utꝝ clericus ī bello iuſto cuꝫ dn̄o ſuo vadens qui lucrat̉ aliqua de bonis aduerſariorum teneat̉ ea reſtituere? ℟. Monal. ti. reſti.ꝙ ſi ea rapuit: peccauit capiendo. ⁊ reſtitueretenet̉ eis a quibus abſtulit. qꝛ illā rē capiēdonō potuit facere ſuaꝫ. qꝛ ſicut dn̄s nō potuitei dare auctoritatem bellādi. ſic nec rapiēdi.Poſſet tn̄ retinere ſi guerra durāte dn̄s vt illam teneat ꝯſenſit. Si ꝟo nō ipſe rapuit. ſꝫſibi ab his quibus licuit raꝑe data fuit. tuncn̄ tenet̉ reſtituere. Quod veꝝ credo qn̄ ex cōſuetudine quilibet qd̓ rapuit ſibi retinet. al̓sſecus. qꝛ de iure quilibet tenet̉ capitaneo aſſignare. vt illa diſtribuat. vt. l. ſi quid bello. ⁊ibi Bar. ff. de capti. gͦ ſine eiꝰ auctoritate tenere nō poterit. facit. c. dicat. xxiij. q. v. niſi vt dixi ꝯſuetudo ſit ī ꝯtrariū.¶ Utꝝ liceat omni tꝑe bellare? ℟. ꝙ in belloiuſto nō licet bellare ī qͣdrageſima. nec ī diebus feſtiuis: niſi nec̄itas vrgeat ineuitabil̓.