GellumXXII.

rebꝰ repetēdis factū ſit nō tenet̉ qͥ mouit bellūreſtituere qd̓ ibi cepit: dūmodo non excedatqd̓ hr̄e debebat. Et hoc veꝝ ī foro pnīali: vbihabet locum liquidi ad nō liquidū compēſatio. ſicut ſi quis ꝯfiteatur ꝑ furtum accepiſſex. nō cogetur reſtituere: ſi debet habere alia. x.ab eodem. Si ꝟo damnificauit plus aduerſariū. nō credo excuſatū. niſi ꝯcurrat ſiml̓ auctoritas: niſi ī caſu qn̄ vim vi repellere licet. ſꝫtenetur compēſare damna data cū eo qd̓ debet hr̄e. ⁊ ſi plus habet reſtituat. c. qui habetis. ⁊ in. c. ſe. xiiij. q. v. ⁊ in. d. l. hoſtes. ff. de capti. ⁊ ẜm qd̓ dico i. §. ſequēti.¶ Utrū iſtis inferioribꝰ a pͥncipe liceat facerebellum? ℟. Pa. ī. d. c. ſicut. ꝙ aut is qui facitbellū habet iuriſditōem ſuꝑ his quibꝰ guerram facit. ⁊ illi ſunt ꝯtumaces ⁊ rebelles. ⁊ ſicpoteſt ſtatuere ⁊ concedere ꝙ liceat vnicuiqꝫres eoꝝ īuadere ⁊ ſuas facere. ⁊ liberos homines rebelles capere ⁊ detinere quouſqꝫ dn̄o repn̄tari potuerit. c. a nobis. de ſen. exco. Si autem nullam iuriſditiōem ſuꝑ eos habet nonpoſſunt ſine auctoritate pͥncipis niſi eſſent inuaſi. quia tūc poſſunt ſe ⁊ ſua defendere cū moderamine inculpate tutele. ⁊ hominē ꝑcutere ⁊ etiam occidere: vt latius dicam. jͣ. Defenſio. Nō poteſt tamē aduerſariū caꝑe ⁊ nec inuadēdo res aduerſarij ſuas facere. Quod intellige niſi ī recōpēſatiōꝫ danoꝝ ſuoꝝ. ⁊ in ſatiſfactionē expēſarum. laborum ⁊ opeꝝ etiamip̄m adiuuatium. di. i. ius gētiuꝫ. xxiij. q. vijſi de rebꝰ. vl̓ niſi ī territorio ſuo eos delinquetes inuenirēt. Item quādo talis ſuꝑioreꝫ nōhabet coram quo ſua repetere poſſit res ſuasꝓpria auctoritate repetere poſſet et recuꝑare.l. iudei. ⁊. l. nullus. C. de iudeis.¶ Utꝝ ſubditi teneātur ire ad bellum iuſtuꝫdn̄o mādante? Rn̄. Pa. in. d. c. ſicut. el. iij. ꝙſubditorū quidam ſunt vaſalli ꝓprie. vt ſūtqui tenēt feudum ab eo. Quidam vaſalli improprie. vt ſunt ſubditi ratōe originis vl̓ domicilij. nihil tamē ab eo detinet. ⁊ tales ꝓprienō ſūt vaſalli. lꝫ ibi habeāt poſſeſſiōes. nec tenētur dn̄o p̄ſtare fidelitate. Quidā ſunt milites veri: vt qui iurat q̄ ponit glo. ī. l. pe. ff. exqui. cau. ma. que ſunt. jͣ. miles. Quida nō veri milites: ſꝫ tm̄ reſpectu honoris qui iſta nōꝓmittūt ſed viuūt vt alij ciues: vt ꝑ Cy. in. l.i. C. de iur̄. ⁊ fac̄. ig. Iſtis p̄miſſis diſtinguo.aut dn̄s vult alios pro libito volūtatis inuadere nō fauore reipublice: ⁊ nō tenētur eū ſequi etiā vaſalli ꝓprie. ar. c. d̓ forma. xxij. q. v.niſi aliud habeat ꝯſuetudo vl̓ pactu. Aut do

minus inuaditur: ⁊ tūc ſi timor eſt ſubitaneus ⁊ improuiſus. omēs apti ad pugnam ſeucuſtodiā: tenētur fauore reipublice. Nā clerici hoc caſu tenētur ad cuſtodiam. c. ꝑuenit. ⁊quod ibi notatur. de īmu. eccle. Facit. c. omni timore. xxiij. q. viij. Aut nō eſt talis timor⁊ tūc vaſalli ꝓprie dicti tenētur: ꝑ dictū. c. deforma. ⁊ milites veri. ꝑ. d. l. pe. Alij ꝟo nō ſūtcompellendi. dūmodo dn̄s ſufficiat de ꝑ ſe exredditibꝰ quos habeat a loco. Nam ꝓpter hͦhonorat dn̄m ī redditibus. gabellis ⁊ huiuſmodi. vt neceſſitatꝭ tempore eos defendat. ar.xxiij. q. v. pͥncipes. ⁊. c. regum. Si ꝟo nō ſufficit ꝑ ſe: tūc om̄s tenētur ꝓ ſalute dominij: vtpatet ex. c. ſi nullus. et dicto. c. omni timore.xxiij. q. viij.¶ Utꝝ ſb̓diti ſequētes dn̄m ī īiuſto bello excuſent̉? ℟. Pa. i. d. c. ſicut. qd̓ Inno. dicit ꝙnō: ſi ſciēter hoc faciūt. nec excuſant̉ ex timoreamittēdi feudū vl̓ alia bona. .xxxij. q. v. ita neSi ꝟo dubitāt ⁊ inquiſierūt qͣꝫtuꝫ potuerūtꝑitiores. ⁊ ſꝑ dubij remāſer̄t: excuſant̉ ꝓpterbonū obediētie. c. qͥd culpat̉. xxiij. q. iij. al̓r noar. c. cū inhibitō. de clā. deſpo. nō tn̄ excuſant̉amici ⁊ cognati ⁊ alij qͥ volūtarie adiuuāt talē in dubio. Immo ſi erat iniuſtū de oī dānodato tenētur ad reſtitutōem.¶ Utꝝ ſubditus qͥ ī dubio bellādo multa acquiſiuit teneat̉ ea reſtituere: cognito ꝙ belluꝫerat iniuſtū? ℟. ꝙ ſic. om̄ia que habet. Et credo ꝙ etiā ꝯſumpta. qꝛ nūqͣꝫ habuit bonam fideꝫ. exquo ſꝑ dubius permāſit. Et de hoc vide infra Preſcriptio. §. iiij. ⁊ ẜm illam diſtinctōem dic̄.¶ Utꝝ om̄s exn̄tes ī bello īiuſto teneātur inſolidū? ℟. ẜm Mo. ti. re i. ꝙ ſic de om̄i damno quod ſuo auxilio. ꝯſilio. fauore datū eſt.qd̓ aliter datū nō fuiſſet. ar. xvij. q. iiij. oēs. etij. q. i. notū. ī fi. Si ꝟo ꝓbabiliter credit ꝙpter ſuū auxilium. ꝯſiliū. fauorē nō plus fecerint qͣꝫ al̓s facturi erāt: n̄ tenet̉ niſi de his queip̄e habuit: vl̓ damnū dedit. vl̓ aliquis de familia ſua directe ⁊ occaſionaliter. ar. de ſen. etre iudi. c. i. ⁊ de eta. ⁊ qua. or. c. tuā. Et de hͦ vide etiā. jͣ. furtū. §. xvi.¶ Sed q̄rit̉ qͥd tenet̉ reſtituere faciēs belluminiuſtū? ℟. Mo. vbi .s. ꝙ tenet̉ de oībꝰ damnis que ip̄e vl̓ ſui intulerūt aduerſario vel eiꝰhomībꝰ. tenet̉ etiā ꝓprijs homībꝰ d̓ damnisdatis ab aduerſarijs.¶ Utrum habēs iuſtum bellum teneatur inaliquo d̓ damno aduerſarij? ℟. Monal. vbiſupra ꝙ nō tenetur de illis damnis que bona