Apoſtaſia

Quarto ꝙ ſnīa excōicatōis nō tenet poſt appellatione ex cauſis legitimis interpoſita: etiam ſi nō ꝓbat̉ veritas. Qd̓ quartū ē ſpāle inexcōicatione ⁊ ꝯ ſupradicta. Et eſt ro. qꝛ nūqꝫ debet quis excōicari niſi cā ꝓbet̉. ij. q. i. nemo. de hoc vide Inno. in. c. dilectis filijs. deappel. qui in hoc ꝯcordat.¶ Ubi ⁊ a quo ē appellandū? ℟. ꝙ a iudice qͥꝓnūciauit. ⁊ vbi ius reddi ꝯſueuit. Nā regūlariter qͥ ad cās agēdas ꝑtinēt ī eo loco debentfieri ⁊ agitari. ff. de īte. ac. l. voluit. §. quod ait⁊ corā iudice qui ſnīam tulit: ſi eius ſit copianon ꝑ vicos vel ortos. ff. qn̄ ſit ap. l. i. §. dies.Et ſi nō vult iudex reciꝑe appellationē punitur. l. iudicibus. ⁊. l. qm̄. C. eo.¶ Ad quē eſt appellandū? ℟. ad ſuꝑiorem etgradatim. ff. eo. l. imꝑatores. ⁊. C. eo. l. ad dictos. Si ꝟo a delegato appellat̉ ad delegantem. C. eo. l. p̄cipimus. §. eorum. Si auteꝫ adelegato delegati ẜuet̉ forma poſita. C. qui ꝓſua iuriſdi. l. vnica. ī fi. ⁊ ī glo. ibidē. Et ꝓpterea dat cautelā Ra. ful. in. l. eo caſu. C. d̓ ap.ꝙ ep̄s vel alius ordinarius deleget cam. qꝛ ſiappellat̉ a ſnīa. deuoluet̉ ad ip̄m qui iteꝝ deleget cam appellationis que poteſt delegari. vtl. cum poſt ſnīam. C. de ap. no. glo. et Ange. īl. eos. in prin. C. eo. ti.¶ Qualiter eſt fienda? ℟. ſi incōtinēti fit: ſufficit viua voce ſine ſcriptis. C. e. l. ij. ⁊. l. litigatoribus. Si fit incōtinenti tūc debet porrigere libellum appellatoriū infra. x. dies vt dixi.Qui libellus debet cōtinere nomē appellātis⁊ eius aduerſariū ⁊ nomē iudicis a quo ⁊ adquem appellat̉. Hec no. l. i. §. fi. ff. e. forma ſicEgo Titius dico ſnīam nullam quā tuliſtidn̄e iudex. B. ꝯtra me. ꝯdemnando me ſempronio in x. libras ꝑſoluēdas. ⁊ ſi aliqua eſtego ſentiēs me grauatū ad talē iudicē appello ī ſcriptis petens apoſtolos ⁊c̄.¶ Utꝝ appellare liceat? ℟. ꝙ ſic qn̄ fit ex ꝯfidētiā iuſte cāe vel ad declinādū indebitū grauamē iudicis. qꝛ hͦ ſit auctoritate iuris. et qd̓fit iurꝭ auctoritate nō hꝫ calūniā. Et ꝙ liceatappellare ex cauſis exp̄ſſis habent̉ ī. c. paſtoral̓. de app. Si ꝟo appellet quis cā afferendemore. ⁊ aīo aggrauādi aduerſariū. ſic nō pōtfieri ſine pctō mortali ſi ē ī notabile detrimentu ꝓximo. ⁊ tenet̉ ei ad reſtitutōem. ij. q. vi. c.qͥcūqꝫ. Cōcor. Tho. ij. ij. q. lxiij.¶ Nota ꝙ timēs iniuria īferri ſibi ab aliqͦ iu16dice ⁊ accipiēs iter eūdi ad principem precipiat illi ne ſibi iniuriā inferat qui hoc vr̄ poſitꝰſub ꝓtectione principis. vt ſic iſtud p̄ceptuꝫ

cū arreptione itineris habeat vim cuiuſdamappellatōis extraiudicial̓. Facit quod nota.Bar. in. l. de pupillo. ff. d̓ no. ope. nū. ⁊ Inno.⁊ Io. an. in. c. vt debitus. de ap. ꝙ arrepto itineris ad ſuꝑiorem conſtituit eū ſub eius ꝓtectione. ⁊ ſic punitur inferes tali iniuriam duius ꝯtemnit. ⁊ eū ſub cuiꝰ ꝓtectione ſe poſuit.vt nō. Pa. ī. c. ī cauſis. de elec.Iẜm. Ale. ijPOIANdā. tractatu de apoſtaſia eſt temerariꝰ a ſtatu fidei: obediētie eccl̓iaſtice velreligiōis receſſus. Et ſic collige triplicē apoſtaſia. vt etiā no. glo. ī. c. i. de apo. In pͥma fuit iulianꝰ apoſtata. vt ī. c. iulianus. ij. q. iij. ⁊ qͥcūqꝫ recedit a fide. ij. q. vij. non pōt. ⁊ iſti ẜmHo. ī. d. c. i. ſūt veri heretici. ⁊ ī ipſis hn̄t locūoīa iura de hereticis. ex qͦ pꝫ ꝙ ipſo facto ſuntexcōicati. c. excōicamꝰ. d̓ here. el. i. ⁊. ij. ⁊ ita tenet Inno. ī. d. c. i. nec teſtamētū facere pn̄t. vtjͣ. teſtm̄. §. i. In ſcd̓a ſunt om̄s xp̄iani q̄ nolūtobedire ſuis platis eccl̓iaſticis. viij. q. i. ſciendū. Sed adute ꝙ aut iſte inobedies ideo nōobedit pape ſeu canōibꝰ. qꝛ nō credit ꝙ habeant ptāte ꝯdēdi canones. et iſte dꝫ puniri vthereticꝰ. xix. diſ. nulli phas ē. ⁊ ibi dicit Hu.ꝙ ē excōicatꝰ et hereticꝰ ⁊ ſciſmaticꝰ. c. licet. deelec. c. excōicamus. de here. c. i. de ſciſ. ⁊ Pa. incle. i. de eta. et qͣli. dicit ꝙ ē infamis. et no. glo.vi. q. i. infames. et glo. i. d. c. generali. de elect.li. vi. ⁊ ibi Ge. Aut ideo nō obedit nō qꝛ nōcredat eū habere ptātem. ſed qꝛ contemnit. ⁊talis grauiter debet puniri. d. c. nulli phas ē.Si ꝟo nō vult obedire ex quadā ꝯcupiſcentia q̄ ip̄m tenet. tūc mitius punit̉. de quo videinfra inobediētia. ī prin. In tercia ſunt largeoēs qui ꝑdūt deū ꝑ peccatū mortale. iuxta illud. xxxviij. di. c. fi. ⁊ Eze. Ecce ego mitto tead gētes apoſtatrices ⁊c̄. Proprie ꝟo in iſtatercia ꝑte ſunt apoſtate illi qui recedūt ab ordine ſuo ſiue ſumpte religionis. vt in. d. c. i. ⁊l. diſt. c. vlti. de quibꝰ loquit̉ Aug. xlvij. di. c.quantūlibet: dicēs. Nunqꝫ peiores qͣꝫ qui inmonaſterijs defecerunt. Pro cuiꝰ declaratione querēda ſunt aliqua dubia.¶ Utrū clericus ī ſacris qui dimittit ſolū habitū ſit apoſtata? ℟. Pa. in. c. tue. de apoſta.ꝙ ſic. ar. c. i. de voto. li. vi. Secus ſi eſſet in minoribus ẜm Inno. in. d. c. tue. licet alij ꝯtrariū teneāt .ſ. ꝙ ſint apoſtate tales exn̄tes ī minoribus. Sed mihi placet opinio Inno. ꝙnō. ꝑ ratōnem quam facit Pau. in. d. c. tue.