AppellatioXIII.

iudiciū. qꝛ tūc nō audit̉ niſi veniat iudice ſedēte adhuc ꝓ tribunali. l. diuꝰ. ff. de ī inte. re.Secus ſi fuiſſet ꝯtumax ī reſtituēdo. qꝛ poteſt appellare. l. creditor. ff. de ap.¶ Utꝝ appellatio interpoſita poſt excōicatōne vl̓ interdictū vl̓ ſuſpeſione ab officio vl̓ abingreſſu eccl̓ie tollat ipſarū cenſuraꝝ effectū?℟. ꝙ no. tex. eſt in. c. is cui. de ſen. ex. li. vi. Ethoc veꝝ qn̄ tales cēſure abſolute ſunt inflicteRatio. quia ſecum trahunt executionē. c. paſtoral̓. de ap. Secus eſſet ſi ſub ꝯditiōe forētpoſite: vtputa ſi nō ſolueris hinc ad menſem.excōico te vel ſuſpendo. vl̓ ſi nō feceris hoc vl̓illud. quia tūc ſi ante cōditionis euentuꝫ appellauerit legittime. bn̄ ſuſpendit. vt in. c. ꝑterea. el. ij. de ap.¶ Quid ſi dicat. Excōico te ſi appellaueris?℟. Inno. ī. d. c. p̄terea ꝙ appellato ſuſpenditeffectū. Sed dubiū eſſet ſi dicit. Excōico teſi diſpoſuerꝭ ad appellādū. Et tūc dico ꝙ ī caſu ī quo tal̓ p̄latus n̄ pōt ꝓhibere appellatōꝫno erit excōicatus. al̓s ſic.¶ Utꝝ excōicatus poſt legitimā appellatiōꝫſit euitadus? ℟. ꝙ no. vt no. in. c. licet. de ſen.ex. li. vi. ⁊. c. paſtoral̓. de ap. Ueruntamē ſi excōicatus noīatim ſpāliter ⁊ exp̄ſſe infra tꝑs aiure vl̓ a iudice determinatū appellatōꝫ nonfuerit ꝓſecutꝰ vt debuit eo elapſo. poterit publice excōicatꝰ denūciari. ⁊ tūc erit euitādꝰ tāī iudicio qͣꝫ extra. ⁊ ab actibꝰ legitimis remouēdus. d. c. licet. Et dꝫ reputari ꝓ excōicatopoſt talē denūciatiōꝫ donec ſnīaliter fuerit declaratū appellationē an̄ excōicatiōem fuiſſe¶ Sed vtꝝ talis poſt denūcia Iinterpoſita.tionē excōicationis ⁊ deſertione appellatōiscelebrās aut ingerens ſe diuinis efficiat̉ irregularis? ℟. Archi. in. d. c. licet. ⁊ ſequit̉ ibidēGe. ꝙ nō. qꝛ exquo appellatio legitima fuitan excōicatione poſita: ipſaꝫ excōicationē ſuſpēdit. ⁊ licet poſt deſertione appellatōnis denūciet̉ excōicatus. nō tn̄ excōicatur nec vereē excōicatus. vt ibi patet.¶ Utꝝ a qualibet ſnīa vl̓ grauamīe poſſit appellari? ℟. ꝙ ſic. ſi eſt homīs de iure canonicoDe iureciuili nō ab interlocutoria: niſi qn̄ iudex in criminali vl̓ ciuili negocio queſtionēꝑ tormēta interlocutus eſt ꝯͣ. l. an̄ ſnīam. ff. d̓ap. reci. facit glo. in. l. an̄ ſnīe tp̄s. C. quoꝝ ap.nō re. Regulariter aūt nō appellat̉ ab interlocutoria. vt in. l. ij. C. de ep̄i. au. Rō. qꝛ grauamen quod ꝑ ea infert̉ pōt reꝑari ꝑ appellatione a diffinitiua. ſed qn̄ nō poſſet reꝑari liceret. Quidaꝫ tn̄ tenēt ꝙ etiā ab interlocutoria

pōt appellari ſꝑ. vt. l. aut p̄tor. §. quid tn̄. ff.de mino. Sed pͥmū verius.¶ Utꝝ qͥs poſſit appellare a declaratore penelegis. videt̉ ꝙ no. qꝛ a pena legis nō pōt appellari. l. ſi qua pena. ff. de ver. ſi. ⁊ ī. c. qꝛ nos⁊ ibi glo. de ap. Sꝫ tu dic ꝙ a declaratore poteſt. Glo. ē ſingularis in. c. cupiētes. §. ꝙ ſi ꝑxx. dies. de elec. li. vi. quod nota.¶ Utꝝ quis poſſit appellare a denūciationeaut declaratione excōicatōis ſeu alteriꝰ cenſuQre. .Pa. in. c. ꝑuenit. de ap. ꝙ ſic. qꝛ hec noneſt ſnīa iuris a qua nō licet appellare. c. qꝛ. d̓ap. ſed iudicis declarātis que ē homīs. Facitad hoc glo. nota. in. c. cupiētes. de elect. li. vi.Et hoc veꝝ niſi ſit notoriꝰ exceſſus. qꝛ notorius criminoſus nō auditur appellans. ſacitquod notat Inno. in. c. ex parte. el. ij. de ver.ſig. qui dicit ꝙ in notorijs nō requirit̉ ꝓprieſnīa. ſed fit quedam iuris executio. et tex. ī. c.quoniā. de fi. p̄ſby. Quod limito verum quādo exceſſus eſt ita notorius ꝙ nulla tergiuerſatione pōt celari.¶ Quis pōt appellare? ℟. ille cuius intereſt.al̓s ꝑ alium facta nō valet. l. i. ff. de ap. nō re.⁊. c. ex ore. d̓ his que fi. a ma. par. ca. niſi qn̄ ꝓuocaret. ꝓ eo qui ducit̉ ad ſupplicium. vt. l.nō tm̄. ff. de ap.¶ Utꝝ religioſus poſſit appellare? ℟. ꝙ nona correctōe ſuoꝝ platoꝝ ſi fiat ẜm ſtatuta ordinis vl̓ regl̓e. c. ad noſtrā. ⁊. c. rep̄henſibil̓. deap. ⁊. c. cū ſpeciali. eo. ti.¶ Utꝝ appellatio extraiudicial̓ ſic annulletpoſt facta ſicut iudicial̓. ℟. ẜm Inno. ī. c. ex ꝑte. el. i. de ver. ſig. ꝙ ſic. facit. c. ad audientiaꝫ.de ap. In hoc tn̄ eſt drn̄tia ẜm eundē Inno.in. c. i. de his que fi. a ma. par. ca. qꝛ iudex qͥ ꝓcedit in forma iudicij dꝫ audire legitimas exceptiones. ⁊ niſi audiat iuſte appellat̉ ab eo.Sꝫ ſecꝰ ē ī eo qͥ nō vt iudex: ſed vt pͥuata ꝑſona ꝑficit factū ſuū. qꝛ iſte in forma iudicij nōꝓcedit nec ꝓcedere pōt. ⁊ iō non dimittet qͥnꝑficiet factum ſuꝑ quo appellat̉: nec reuocabitur niſi ꝓbet̉ veritas cae. nec imputabit̉ eiſi nō audit contradictiōꝫ vl̓ appellatōꝫ adu̓ſarij niſi ꝓbet ꝟitatē cāe appellatōis. vt deelec. c. cū dilectus. ⁊ meliꝰ. c. cū īter canōicos.iūcto qd̓ nota. ī. c. interpoſita. in glo. ī ꝟ. ſꝫ etiam. de ap. Et ſic collige ꝙ appellatio extraiudicial̓ dꝫ fieri ex cauſa ꝓbata a iure vel ciuilivl̓ ꝯſuetudinario vl̓ canoīco. Scd̓o ꝙ tenētgeſta etiā poſt appellationē ipſaꝫ: niſi approbata veritate cauſe. Tercio no. ꝙ eo ipſo approbat̉ veritas cauſe quo nō ꝓbat̉ ꝯtrariuꝫ.