Alienatio

glo. ī. d. §. fuit q̄ſitū. ⁊ facit tex. ī. l. ariſto. §. fi.cū. l. ſe. ff. de iu. deli. Et ſic q̄ vſu ꝯſumunt̉ nōſunt de ill̓ q̄ ſeruādo ſeruari p̄n̄t. Fallit in pecunia vt dictū eſt: qꝛ ē caſus ſpecial̓.¶ Utꝝ iura actōes ⁊ noīa debitoꝝ cēſeanturmobilia vl̓ īmobilia? ℟. Pa. in. d. c. nulli. ꝙnō ꝓprie. qꝛ mobile ⁊ īmobile claudit̉ aliqͦ tmino: vt. l. mouētiū. ff. de ver. ſig. Et iō cumſint quid incorꝑale ſunt ī tercia ſpecie. vt pꝫī. l. a diuo pio. §. ī ordinatōe. ff. d̓ reiudi. Ioꝯſuluit Oldra. ꝙ ſi pͥnceps relinqͥt bona mobilia diſtribuēdano veniūt pene nōdū exacte. Unū tn̄ notabis ꝙ ſi quis volēs ꝯp̄hēdere totū primoniū ſuū facit ſolam mētione demobilibꝰ ⁊ īmobilibꝰ: tūc iura: actōes ⁊ noīadebitoꝝ ſunt īmobilia ſi adheret īmobilibꝰ.Si vero adherēt mobilibꝰ ſunt mobilia. Etidē de annuis redditibꝰ. Et ſic limita cle. exiui. §. cū annui redditus. d̓ ver. ſig. facit glo. īc. ij. de re. ec. nō ali. lib̓. vi. Alienari tn̄ nō pn̄tſine debita ſolēnitate ⁊ ca. qꝛ ſeruādo ſeruaripn̄t. qͣꝫuis dy. vt no. Albri. in. d. aut. hoc iusconſuluerit poſſe alienari qd̓ poſſet teneri pꝰfactū. vl̓ etiā an̄ ex magna ca.¶ Utꝝ mobilia p̄cioſa eccl̓ie cēſeant̉ immobilia? ℟. ꝙ ſic. vt colligit̉ ex. l. lex q̄ tutoreſ. C.de admi. tu. ⁊ ex glo. in. c. ep̄s qui mancipiū.xij. q. ij. ſimul iunctis. Idē tenet Pa. in. d. c.tua. de his que fi. a p̄la.¶ Utꝝ p̄fata forma requirat̉ ī om̄i alienatōereꝝ inmobiliū eccl̓iaꝝ? ℟. Pau. vt refert Gemi. i. c. i. de re. ec. nō alie. li. vi. quaſi ī fi. ꝙ tractatus nō requirit̉ niſi in eccl̓ijs cathedralibus nō in eccl̓ijs inferioribꝰ: ſed ſufficit ꝯſenſus ſuꝑioris. Sꝫ ego credo veꝝ dictū pauqn̄ eccl̓ie inferiores nō habēt capl̓m. al̓s noar. cle. i. de re. ec. nō alie. Cauſa autē legitimaſcꝫ vt neceſſitas vl̓ vtilitas ſemꝑ requirit̉. vtin. d. cle. i. Et licet nō dicat niſi d̓ neceſſitatevl̓ vtilitate. etiā poteſt fieri ꝓ pietate. Rō. qꝛvbicūqꝫ ꝯſtitutio loquit̉ ī materia iuris. ⁊ aliqͦs caſus excipit nō ꝑ hoc firmat regulā ī nōenumeratis ꝯͣ ius cōe antiquū. qͥnimmo ī caſibꝰ nō exceptis ſupplet̉ a iure cōi. facit. c. adaudientiā: cū ibi notatis. de cle. nō reſi. facitglo. ⁊ Bar. in. l. ſerui. ff. de vſuca. vbi notabiliter volūt ꝙ ſi vnū ius ponit regulā ⁊ excipitaliqͦs caſus ꝯditōe taxatiua ꝙ nihilominusexcipiunt̉ alij caſus qui repiūt̉ a iure exceptiī alia ꝑte iuris. facit. c. qm̄ freq̄nter. iūcta glo.i. rn̄ſo. vt li. nō conteſt. facit glo. in. l. i. C. d̓ cōdi. inde. que videt̉ velle ꝙ excepto vno caſu aregula vident̉ excipi om̄s ſimiles. Satis eſt

em̄ vnū poſitū exempli gratia. ar. l. nō pn̄t. d̓legi. c. trāſlato. de conſti. Et quod d̓r ꝙ exceptio firmat in nō exceptis. vt in. c. dn̄s. xxxij.q. vij. ⁊ in. c. qm̄. de con. lepro. vbi dicit dn̄sNō licet dimittere vxorē excepta cā fornicatiōis dꝫ intelligi ꝙ firmat regulā in caſibꝰ n̄ſil̓ibꝰ. ⁊ nō ſpecifice exceptis. facit. l. i. ff. qd̓ viaut cla. c. cū dilecta. de confir. vti. Diſtinguetn̄ ꝙ ſi caſus conſil̓es non excipiunt̉ ſpecificealibi. tunc in materia fauorabili extēdit̉ ⁊ piaꝑ idētitatē rōis. vt ſentit glo. in. l. illud. C. deſa. ſanc. ec. Secus ī materia reſtringibili. vtno. ī. l. i. C. de pa. qui fi. di. vide qd̓ notat̉ ī. c.inter alia. de immu. ec. ⁊. d. c. cum dilecta. ⁊d. c. qm̄. Qd̓ no. qꝛ facit ad multa¶ Quid ſi ep̄s nō habet capl̓m. qꝛ eccl̓ia ē deſtructa ꝓpter guerras et hmōi? ℟. Pa. ī. c. i.de his q̄ fi. a p. dicunt doc. ꝙ loco canonicorū aduocet aliqͦs cl̓icos honeſtos. ar. lxv. di.ſi forte. ⁊. l. vbi abſunt. ff. de tu. ⁊ cu. da. bonꝰtex. xvij. q. iiij. nullus res. Et hͦ ē vtile ẜuareetiā ī alienatōe eccl̓ie inferioris.¶ Utꝝ neceſſitate occurrēte que non patiturvt habeat̉ recurſus ad ſuꝑiorē: licite poſſit fixi alienatio ſine eiuſdē ſuꝑioris licētiā. videjͣ. Iuramentū. iiij. §. i.¶ Quis dicat̉ ſuꝑior vt ꝓ licentia ad ip̄m recurrat̉ ī cā alienatōis rei eccl̓iaſtice? ℟. ꝙ ī nōexemptꝭ ē ep̄s ꝓpriꝰ. In exemptis ē p̄latꝰ ip̄orū ſub quibꝰ ſunt: vt abbates ī eccl̓ijs ſibi ſb̓iectis ⁊ mīſtri minoꝝ quo ad moaſteria ſancte Clare: ⁊ ꝓuinciales p̄dicatoꝝ quo ad ſuamoaſteria. Ita elicit̉ ex no. ī. d. cle. i. ⁊ ꝑ Car.ī. c. ſtatuimꝰ. de tranſactio.¶ Utꝝ recipiēs rē eccl̓ie ſine obſeruatōe ſolennitatis teneat̉ eā reſtituere? ℟. ꝙ ſic. ẜm mo.ti. de alie. etiā cū fructibꝰ: nec pōt repetere p̄ciū ab eccl̓ia. xij. q. ij. nō liceat. x. q. ij. hͦ ius.auten. de nō alie. §. i. Limita hoc verū ꝙ norepetit p̄ciū ab eccl̓ia niſi ꝯuerſum fuiſſet invtilitatē eccl̓ie. ar. c. i. de depoſito. Do ⁊ aliālimitatiōꝫ ẜm. d. An. qn̄ cā legitima fuit alienationis: licet nō ſit ſeruata forma nō tenet̉in conſcientia. quia ſolennitates adinuenteſunt ad euitādum deceptiōes. Et ideo quādo deceptio nō ſubeſt ⁊ fuit cā legitima alienādi nō tenetur reſtituere in conſcientia: qd̓bn̄ nota. recitat Pa. in. c. qꝛ pleriqꝫ. d̓ immu.ec. ⁊ eſt equiſſimū.¶ Utꝝ p̄latus eccl̓ie poſſit renūciare exceptioni ꝯpetēti eccl̓ie: aut trāſigere euidēter ī danū eccleſie? ℟. Pa. in. c. i. de depo. ꝙ non ẜmInno. ibidē niſi ex ſpeciali cōceſſione pape.