Alienatio

X.

Et qn̄ ſola poſſeſſio ī aliū trāſfert̉: vt no. Inno. de re. ec. nō alie. c. ep̄i. ⁊ Albri. ī aūt. hͦ iusporrectū. C. de ſa. ſan. ec. Sed ꝯͣ videt̉ tex. ind. c. nulli licet. vbi dicit. Alienatōis aūt ꝟbūꝯtinet ꝯditionē .ſ. vēdere ſb̓ ꝯditiōe. Alij habēt ꝯductionē ad longū tp̄s: donatōem. venditionē. ꝑmutationē ⁊ emphiteoſim ac ꝑpetuū ꝯtractū. hec tex. ſed verbū deuotat continet ꝓpriā naturā vocabuli. vt dicit Bart. ī. l.affinitatē. al̓s incipit. l. cui eoꝝ. ff. de poſtu. §itē pomponius. vbi dicit ſe damnaſſe glo. inl. gallus. §. vt inſtituēs. ff. de li. et poſt. Et ſicꝯſuluiſſe ꝙ vbi ſtatuto cauet̉ ꝙ tutelā ſolumveniat matri et auie ꝙ etiā ꝓprie venit ꝓauꝰ.⁊ noīe nurus venit ꝓnurꝰ. ⁊ noīe filij venit nepos ⁊ ꝓnepos. niſi addat̉ aliqͥd qd̓ faciat determinationē ad certā ꝑſonā. ita limitat bar.ī. d. §. vt inſtituēs. et no. idē. ī. l. liberoꝝ. ff. dever. ſig. Pa. in. d. c. nulli liceat. dicit ꝙ in materia fauorabili et larga. vt in. d. c. nulli eſt veruꝫ. Sed in materia odioſa nō venit niſi qd̓dixi ꝯtractus ꝑ que trāſfert̉ dn̄ium. ꝓptereaī rebus eccl̓ie alienādis accipit̉ alienatio. vt īd. c. nulli. ẜm glo. ibidē.¶ Alienatio de fr̄e ad ſororē nō ē ẜm Mōal.eo. ti. allegat. C. de fideico miſ. l. volūtas.¶ Que reqͥrunt̉ ī alienatōe rei eccl̓iaſtice? ℟.Pa. in. c. cū apl̓ica. d̓ his q̄ fi. a p̄la. ꝙ. v. Primo tractatus .ſ. an expediat vel nō. Scd̓o cōſenſus capl̓i. Tercio ꝙ fiat ꝓ vtilitate eccl̓ie.Quarto auctoritas ſuꝑioris. Quīto ſubſcriptio. ⁊ hec ponit in. c. tua. de his q̄ fi. a p̄la. ⁊ īc. i. eo. ti. et. c. nulli. de re. ec. nō alie.¶ Utꝝ ſb̓ſcriptio requirat̉ neceſſario? ℟. pa.in. c. i. de his q̄ fi. a p̄la. ꝙ Inno. dat vna regulā ꝙ nunqͣꝫ requirat̉ ſubſcpͥtio. niſi ī caſibꝰ aiure exp̄ſſis. rō. qꝛ regulariter in qualibet diſpoſitione ſufficit conſenſus. nec requirit̉ ſcriptura. l. pactū. C. de pac. vide glo. in. c. i. d̓ cē.li. vi. Et ideo venditione: ꝑmutationē et donationē p̄latus facere nō pōt: niſi de cōſenſucapl̓i ⁊ ſb̓ſcriptōe canonicoꝝ. Albri. ī. d. aut.hoc ius. tenet. ꝙ ſubſcpͥtio in alienatōe rei eccl̓iaſtice regulariter nō eſt neceſſaria: niſi ī tribus caſibꝰ p̄dictis .ſ. vēditōe. ꝑmutatōe ⁊ donatōe. vt ī. d. c. tua. et in caſibꝰ no. ꝑ archi. ī. c.ſine exceptōe. xij. q. ij.¶ Que ſunt cauſe legitime alienatōis reꝝ eccl̓iaſticaꝝ? ℟. Pa. in. d. c. nulli liceat. ꝙ ſuntquattuor. Prima neceſſitas ſi debita vrgēt.⁊ eccl̓ia nō poteſt ſatiſfacere de fructibꝰ. Secūda vtilitas .ſ. vt habeat rē meliorē. ⁊ iſta ponūtur in aūt. hoc ius. C. de ſa. ſanc. ec. et. x. q.

ij. c. hͦ ius. Tercia pietas. xij. q. ij. auꝝ. ⁊. c. ſāctoꝝ. Quarta cōmoditas. vt qꝛ res eſt magꝭdamnoſa qͣꝫ vtilis eccl̓ie. vt in. c. terrulas. xij.q. ij. et ibi plene in glo.¶ Utꝝ oīs alienatio rei eccl̓aſtice ſit ꝓhibitaſine p̄fata ſolēnitate vl̓ aliqͣ de p̄fatis cauſis?℟. ẜm doc. ī. c. nulli liceat. ꝙ no. ſꝫ īmobiliū.Et noīe īmobiliū reꝝ ꝯp̄hēdunt̉ ea q̄ ẜuādoſeruari pn̄t. facit. l. tutores. la. ij. C. d̓ admini.tu. et. c. tua. d̓ his q̄ fi. a p̄la. Sed Albri. ī. d.aut. hoc ius. tenet ꝙ mobilia q̄ etiā ẜuari pn̄talienari pn̄t ſine p̄dicta ſolēnitate vt oues ⁊c̄.niſi ſint ad diuinū cultū deputate. qꝛ tūc ſeruabit̉. aut. p̄terca. C. d̓ ſa. ſan. ec .ſ. vt nō vēdātur niſi ꝓ neceſſitate et vtilitate. et placet.¶ Utꝝ pecunia ſit d̓ his qͣ ẜuādo ẜuari pn̄t?℟. Pa. ī. d. c. nulli liceat. ꝙ no. qꝛ retēta nihiloꝑat̉. lxxxviij. di. eijciēs. ⁊ no. ī. l. cū pl̓es. ī fi.ff. d̓ admi. tu. vbi tutor debꝫ pecunia pupilliponere ī emptōe p̄dioꝝ. Qd̓ veꝝ credo niſi īduobꝰ caſibꝰ. Primus qn̄ pecunia eccl̓ie eētdeputata ad emēda bona immobilia: qꝛ tūciudicat̉ bonū īmobile. nec poſſet mutari. tex.ē ſingularis. ⁊ ibi Bal. ⁊ Ludo. de ro. in. l. iij.§. quid gͦ. ff. de ꝯtra. iudi. tu. ⁊ vti. actiōe. Etꝑ hoc tenuit Albri. q. xxiiij. in ſcd̓a ꝑte ſtatutoꝝ ꝙ qn̄ ſtatuto cauet̉ ꝙ mulier lucret̉ dimidia ꝑtē bonoꝝ immobiliū mariti decedētis ſine liberꝭ ꝙ lucrabit̉ ꝑtēpecunie deputate adbona immobilia emēda. qꝛ illa pecunia iudicabit̉ vt immobil̓. Sed Bal. e ꝯtrariꝰ in. l. cetera. §. fi. ff. de leg. i. ⁊ allegat mirabilē tex. ī. l.cū ī fundū. §. ſi fundꝰ. ff. de iure do. Et iſtudcredo veꝝ qͦ ad dictū ſtatutuꝫ. qꝛ iura adducta ꝑ Albri. ff. de here. inſti. l. ex facto. §. ceterū. la. ij. loquūt̉ in actu fauorabili vltīe volūtati. Sil̓r et cle. ne romani. de elec. Et cū p̄fatū ſtatutū ſit ꝯtra cōem diſpoſitionē iuris. gͦilla iura ad hͦ n̄debēt allegari. Sil̓r. l. ſi n̄ ſūtff. de au. et ar. le. §. quis gͦ. ponit caſum vbi argentū ceptū fabricari habet̉ ꝓ facto. et non ꝓinfecto fauore minoris. Scd̓s caſus ē qn̄ pecunia eſſet in magna quātitate. facit. c. lꝫ hely. de ſymo. vbi accuſat̉ p̄latus ꝙ male expēdit nō modicā pecuniā. gͦ nō pōt ea vti ſicutfructibꝰ. Secꝰ ſi eēt modica qͣntitas. Et ſic limito dictū Pa. ⁊ ita intelligas ī. d. c. nulli.¶ Quid ē illud ꝙ ſeruando ẜuari pōt? ℟. ẜmAnge. in. §. qꝛ paꝝ. in aut. de nup. ꝙ dr̄ om̄eillud qd̓ nō ꝯſumit̉ triennio. et ē glo. ſingu. īl. vnica. C. ſi adu̓. vſu. Hoc limito qn̄ tale qd̓ſeruat̉ pōt ꝓducere fructū ſic ſeruatū. al̓s no.arg. l. i. §. fuit queſitū. ff. ad tre. Et ita ītellige