Adoptio
Altīma etOOMIIMA. Cubera ēxqn̄ qͥs pōt ī iudicio agere ⁊ ꝯueīri ⁊etiā extra iudiciū d̓ aliqͣ re diſponere. facit. c. ex lr̄is. d̓ ꝓb. ⁊ ibi Inno. all̓at. l. ij. ī¶ Utꝝ admīſtrator teneat̉. I§. ij. C. d̓ iu. cal̓.de mala admīſtratōe ſatiſfacere? ℟. ẜm Inn.in. c. ex pn̄tiū. de pīg. ꝙ ſic. ⁊ ille cuiꝰ ē adminiſtrator hꝫ actionē negocioꝝ geſtorū ꝯͣ eū quimale admīſtrauit. ff. de neg. ge. §. vl. xij. q. ij.ſi qͣ de rebꝰ. ⁊. c. ſi quis qͣlibet ꝯditōe. Un̄ aduerte ꝙ tenet̉ admīſtrator ẜm glo. in. l. cū oſtēdimꝰ. ff. de fideiuſ. tu. d̓ dolo. vt ibi ⁊ lata culpa: vt. l. curatoris. C. de neg. ge. ⁊ etiā leui. vtl. qͥcquid. C. arbi. tu. De dolo ſoluꝫ tenet̉ ẜmglo. in. l. iij. ff. de ne. ge. qn̄ mea affectōe ductꝰſolū admiſtrauit. ⁊ lata culpa q̄ equiꝑat̉ dolo: vt. l. qd̓ nerua. ff. depoſiti. De leui ꝟo tenet̉vt cōiter: vt ī. d. l. quicqͥd. Aliqn̄ etiā d̓ leuiſſima: vt qn̄ diligētiſſimꝰ erat geſturus. l. ſi pupilli. §. videamꝰ. ff. d̓ neg. ge. Aliqn̄ d̓ caſu vtī caſibꝰ. v. poſitꝭ in. l. ſi negocia. ff. d̓ nego. ge.Primꝰ ſi acceſſit aīo dep̄dādi. Scd̓s ſi nouanegocia ⁊ inſolita fecit. Terciꝰ ſi culpa p̄ceſſitQuartꝰ ſi fuit ī mora. Quintꝰ ſi caſu recepit.Nota etiā ꝙ admīſtratꝰ nō ſolū hꝫ actiōeꝫ ꝯadmīſtratorē. ſed etiā ꝯͣ heredes. Et ītelligitInno. vbi. sͣ. qn̄ dolo vl̓ lata culpa aliqͥd geſſit ꝙ heredes tenēt̉. Si ꝟo ex leui culpan̄ tenētur heredes niſi ī caſibꝰ. iiij. qͦrū tres ponūt̉ī. l. i. C. de here. tu. Primꝰ ſi lis fuerit īchoataꝯͣ tutorē. Scd̓s ſi aliquid ad eos ꝑuenit d̓ rebus admiſtrati Terciꝰ ſi de bonis admīſtratialijs ex gr̄a ꝯceſſit. qꝛ. ff. de fur. l. ſi pignore d̓rſpēs lucri ē ex alieno largiri. ⁊ bn̄ficio ſibi debitorē acquirere. Quartꝰ ponit̉ in glo. d. l. cumoſtēdimꝰ .ſ. ſi nō explicet inchoata ꝑ defūctu.qꝛ tenet̉ d̓ leui. etiā. l. quicqͥd. C. de arbi. tu.¶ Utꝝ ſciēter ꝯmittes admīſtratōꝫ indignoteneat̉ ipſe de mala admīſtratōe? ℟. ꝙ ſic. ẜmInno. in. c. ex rōne. d̓ eta. ⁊ qua. allegat. ff. admunici. l. lucius. §. imꝑator. ff. de ma. ꝯuē. l.i. in pͥn. ꝑ totū. ⁊ peccat mortaliter.FNan debeUMONIICat fierian̄ denūciatōem? ℟. ꝙ ſic. ē glo. īc. qͣliter ⁊ qn̄. el. ij. de accu. ⁊ not.glo. in. c. licet heli. de ſymo. Uide de hoc. jͣ. denūciatio. in prin. ⁊. §. ij. ⁊. x.¶ Utꝝ an̄ monitōꝫ ꝯſtituat̉ ī mora qui ē obligatꝰ ad aliquid dandū vl̓ faciēdū ſine determinatōe tꝑis. vide. jͣ. mora. §. i.
Feſt ltīmꝰ actꝰ ꝑUOPl Equē q̄ filiꝰ noē ꝓ filio hr̄ pene naturā imitās.iſti. d̓ adop. ī gl. Diuidit̉ āt vt hī̄ī. l. i. ⁊. ij. ff. d̓ adop. qꝛ vna d̓r arrogatō. qꝛ rogat̉ .i. int̓rogat̉ qͥs an velit iſtū hr̄e pr̄em et pr̄iſtū ī filiū. Alia ſtat ī noīe generali. ⁊ ſuppoit̓h̓ ꝓ ſpē. ſic̄ ī hͦ noīe creditor. ff. ſi cer. pe. l. i. ⁊. ij.¶ Utꝝ adopto ⁊ arrogatō ī oībꝰ I§. mutui.ꝯueniāt? ℟. ꝙ ſic. niſi ī aliquibꝰ ſpalibꝰ q̄ ſūtv. Primū qꝛ adoptio fit cuiuſlibꝫ mgr̄atꝰ cōpetētis aucͣte. dū tn̄ apud eū plena ſit actō .ſ.meꝝ ⁊ mixtū imꝑiū. C. d̓ ado. l. i. Arrogatioaūt tm̄ fit aucͣte pͥncipis. inſti. eo. ī pͥn. Scd̓ꝫin arrogatōe requirit̉ vtriuſqꝫ ꝟbū exp̄ſſum.In adoptōe no. vn̄ infās nō pōt arrogari. ſꝫadoptari. ſic. ff. d̓ adop. l. i. ⁊. ij. ⁊. l. ī adoptōibus. hec ꝓbat̉. Terciū ꝙ arrogatō ſtatī arrogatū ⁊ res ſuas ⁊ lib̓os q̄ erāt ī ſua ptāte ſb̓ijcit ptāti arrogatorꝭ. ff. d̓ adop. l. ij. §. vl. Adoptio ꝟo nō niſi ī caſu qn̄ .ſ. dat̉ auo mr̄no. vl̓ſi pꝰ emācipatōem genuit filiū ⁊ auo pr̄no dederit. inſti. d̓ adop. §. ſi ꝟo. Arrogat̉ gͦ qͥ ē ſuiiurꝭ. Adoptat̉ ꝟo exn̄s ī aliena ptāte. Quartū ꝙ arrogator tenet̉ ſatiſdare d̓ reſtituēdis illis bonis ꝑſonis ad qͣs eēt vētura ſi arrogatus ꝑmāſiſſet ī ſtatu ſuo. ff. d̓ adop. l. nec ei. §fi. Quintū ꝙ ſi arrogator emācipauerit eū vl̓exheredauerit ſine ca: tenet̉ ei relinqͣre qͣrta ꝑte ſuoꝝ bonoꝝ. eoꝝ .ſ. q̄ habiturꝰ fuiſſꝫ ab inteſtato. ẜm glo. ī. l. ſi arrogator. ff. e. q̄ quarta n̄ē augmētata. ꝑ aut. de tri. ⁊ ſe. ẜm Bar. ibi inſti. d̓ adop. §. cū aūt īpubes. Adoptiuo veronihil tenet̉ de nccītate relinq̄re. C. eo. l. i. ⁊. ij.Si tn̄ moriat̉ adoptator ſine teſtamēto ſuccedit ī bonis eiꝰ. l. pel̓t. C. d̓ adop. poſt mediū¶ Utꝝ arrogatꝰ in filiū filij ſui acquirat quarta ꝑtē bonoꝝ ſicut arrogatꝰ ſimpl̓r? ℟. Azo īſum. inſti. de adop. ꝙ ſi pr̄ adoptat aliquē loco nepotis. ſi filiꝰ ꝯſentit. mortuo ſuo patre h̓arrogatus in ptātem filij cui arrogatꝰ fuit traſit. nec agnoſcit̉ auo ſuꝰ heres. Si aūt filiꝰ nōꝯſenſerit mortuo patre nō reincidit in ptātē.ſed agnoſcet̉ auo ſuus vel tanqͣꝫ nepos. licet īfiliū nō adoptauerit. vel tanqͣꝫ euꝫ quē videt̉ſuus animꝰ voluiſſe eſſe ſibi heredē. Idē dicde adoptato in nepotē: vl̓ deinceps. qd̓ pōt fieri. vt inſti. de adop. §. licet. excepto ꝙ nō traſit in ptātem patris adoptātis. Et qd̓ dixi d̓maſculo dic de feminis.¶ Utꝝ fiat adoptio. ſi quis dicat corā multꝭAccipio te ī meū filiū? ℟. Pa. ī. c. vnico. d̓ co-