Abſolutio. ii.
qꝛ tūc nō poſſet. Hoc idē tenet Io. an. ⁊ Pa.in. d. c. ex frequētibꝰ. quo ad ep̄os.7 ꝯij. ab excōiUIOl.A Ocarōe queēab hoīe ſeu iudice a qͦ pōt īpēdi?℟. ꝙ regularit̓ ab illo p̄t qͥ eā tulit. qꝛ regl̓ariter q̇ p̄t ſoluere pōt ⁊ ligare. ⁊ eꝯͣrio. xxiiij. q. i. ſi petrꝰ. ⁊. xxi. di. īferior. ff. d̓ re iudi. l. qͥ ꝯdēnare. ⁊. ff. d̓ re iudi. l. nēo. la. i. de pe.di. i. v̓bū. Fallit regl̓a hec ī. vi. caſibꝰ. Primꝰī delegato pape qͥ inobediētē ſue ſnīe p̄t excōicare. ſꝫ pꝰ annū a ſua ſnīa diffinitiua n̄p̄t abſoluere. vt de of. deleg. c. q̄rēti. et ibi dicit Inno. ꝙ ⁊ ſi excōicat delegatꝰ pape an̄ diffinitiuāſnīam. ſꝑ vſqꝫ ad diffinitiuā ſnīam. et etiā pꝰvſqꝫ ad annū abſoluere poterit. qꝛ ꝑpetua eſtiuriſditō ſua: vt ī. c. gratū. ⁊. c. licet. eo. ti. qꝛ eaq̄ ad ius reſcribūt̉ debet eē ꝑpetua. C. d̓ di. re.l. falſo. Et hͦ idē tenet glo. ī. d. c. q̄rēti. Scd̓sī eo qui poſtqͣꝫ excōicauit incidit ip̄e ī maiorēexcōicationē. xxiiij. q. i. audiuimꝰ. De hͦ videjͣ. excōicatio vlt. Secꝰ ſi ī minorē. qꝛ poſſet. d̓ſen. ex. duobꝰ. de cle. ex. mi. ſi celebrat. Terciꝰ īīcēdiario. vide. jͣ. excōicatio. v. caſu. v. Quartus in ſnīa lata ab inferiori. ſed cōfirmata excerta ſcīa ꝑ papa. Qd̓ intellige d̓ ſnīa q̄ eſt abhoīe ẜm Io. an. ī. c. ex freq̄ntibꝰ. de inſti. Ro.qꝛ oīa nr̄a facimꝰ quibꝰ aucͣteꝫ imꝑtimur. c. ſiapl̓ice. de p̄bē. li. vi. C. de vete. iu. enu. l. i. §. oīaSecꝰ ſi ſine certa ſcīa: aut cauſe cognitiōe cofirmat. vel ſi ſnīa eēt ꝑ ſtatutū. qꝛ qͣꝫtūcūqꝫ cōfirmatū poterit inferior abſoluere. niſi papaī ꝯfirmatōe ſibi vl̓ alij reẜuaſſet ſicut d̓ alijs q̄ſūt a iure: vt. sͣ. dictū ē ī p̄cedēti. c. §. iij. Quītus de illo qui excōicauit. ⁊ tn̄ nō ē ſacerdosqui licet poſſit abſoluere de abſolutiōe q̄ ꝑtinet ad foꝝ ꝯtētioſum. non tn̄ de illa q̄ ꝑtinetad foꝝ pnīale. De quo dic vt. s. Abſolutō .i.Sextꝰ ē in illo cui papa mādat vt alique excōicet ſine aliqua cae cognitiōe. qꝛ tal̓ ē merꝰexecutor. ⁊ iō abſoluere n̄ pot̓it. ar. c. ſuꝑ q̄ſtionū. ⁊. c. fi. de off. deleg. Secꝰ ſi mādaſſet caecognitionē. qꝛ tūc poſſet abſoluere. ar. c. v̓bū.d̓ pe. di. i. Hoc no. Io. ⁊ arch̓. xxi. di. īferior. etHoſti. ⁊ Ber. ī. c. cū inferior. de ma. ⁊ obe.¶ Sꝫ qͥd ſi papa mādat ſimpl̓r vt ſnīaꝫ excōicatiōis ī aliquē ferat? ℟. Inno. ī. d. c. fi. ꝙ nōdꝫ eā ferre niſi cū cāe cognitōe ⁊ monitōe premiſſa. ij. q. i. nēo. ⁊. c. ſacro. d̓ ſen. ex. ⁊ facit glo.ī. d. c. fi. Addit tn̄ ꝙ ſi ꝯſtat papa cogͦuiſſe deca ꝙ tūc ad eiꝰ mādatū ſine alia cognitiōe dꝫferre ſnīam. l. de qͣ re. ff. de iudi. Et ſil̓r dicendū ē de ſnīa qua alij pn̄t ꝑ aliū ferre. Ho. tn̄ ⁊
Io. an. ⁊ Pa. ī. d. c. fi. tenēt ꝙ ꝑ tale mādatuꝫſimpl̓r factū non ꝯcedit̉ acceſſorie iuriſditio.qͣꝫuis Pa. dicat ꝙ opi. Uin. qͥ dicit ꝙ dat̉ iuriſditio cū papa madat aliqd̓ ſpūale ē valdeeq. Ego credo ꝙ etſi ſit eqͣ. tn̄ ſit verior pͥma.⁊ iō ad intētōꝫ pape ſit recurrēdū q̄ ꝑ ꝟ̓ba mādati pōt dep̄hedi. Et ſi cū cāe cognitiōe mādet: vtputa qꝛ dicit. Intelleximꝰ ꝙ tal̓ ⁊c̄. qͣremādamꝰ veritate cognita vt excōices ⁊c̄. tūcabſoluere poterit. Secꝰ ſi dicat. qꝛ certificatiſumꝰ ꝙ tal̓ ⁊c̄. Iō mādamꝰ qͣtenꝰ excōices ⁊c̄.tunc a tali nō poterit abſoluere.¶ Utꝝ archiep̄s poſſit abſoluere a ſnīa excōicatōis ep̄i ſui ſuffraganei: aut alioꝝ īferioꝝ qqͣꝫuis ſint d̓ ſua ꝓuicia. n̄ tn̄ ſūt d̓ ſua dioceſi℟. ꝙ n. c. romana. ⁊. c. venerabilibꝰ. de ſen. ex.li. vi. niſi qn̄ hͦ hꝫ ꝯſuetudo vl̓ qn̄ ad eū appellatū ē. De qͦ dic vt ī dictꝭ. c. ⁊ in. c. ad repͥmendā. de offi. or. ⁊. c. ꝑ tuas. de ſen. ex.¶ Utꝝ ep̄s poſſit abſoluere excōicatū a ſuo īferiore. puta Archidiacono et hmoi? ℟. ſInn. ī. c. cū ab eccl̓iaꝝ. de of. or. ꝙ ſic. etiā n̄ p̄miſſa ſatiſfactōe. qꝛ ordīariꝰ ē totiꝰ dioceẜ. vtī. c. i. d̓ off. or. C. d̓ iur̄. om. iu. l. fi. Itē qꝛ talesofficiales dicunt̉ vicarij ep̄oꝝ. de off. arch̓. c. i.lxxx. diſ. nō debere. Malefacit tn̄ ep̄s. qꝛ iuriſditōꝫ nō ſeruat ſuis ſb̓ditꝭ. de ex. p. c. ij. deof. or. c. qͣꝫto. Qd̓ intellige veꝝ niſi ex ꝯſuetudine hr̄ent vt nō poſſit ab ep̄o abſolui. qꝛ tūcnō poſſet. d̓ off. archid̓. c. dilecto. Et hec opi.Inn. ē cōis doctoꝝ. qͣꝫuis alij ꝯͣdicāt. vt no.Pa. ī. d. c. cū ab eccl̓iaꝝ. Et hāc teneas.¶ Quid ſi ep̄s ꝯmittit alicui vices ſuas an tales valeat abſoluere ſupͣdictos ī. §. p̄cedēti ſicut ep̄s pōt? ℟. Direc. lib̓. iij. ti. v. ꝙ nō. niſi hͦexp̄ſſe ꝯcedat. ar. de pe. ⁊ re. ſi ep̄s. li. vi. d̓ ꝓcu.qͥ ad agēdū. li. vi. etiā ſi diceret. Cōmittimꝰvobis vices noſtras. etiā in his q̄ ſpāle mādatū exigūt. qꝛ in tali mādato maiora ⁊ gͣuiora nō veniunt qͣꝫ in ꝯmiſſiōe ſunt exp̄ſſa. clemē. non pōt. de ꝓcur. qꝛ iſtud ē maius qͣꝫ abſoluere ſimpl̓r. qꝛ fit cū iniuria inferioris.¶ Utꝝ ep̄s extra territoriū ſuum poſſit excōicatos a ſe vel a ſuis inferioribꝰ abſoluer. xx.ꝙ nō. ī his q̄ requirūt cae cognitione. qꝛ vt dicit Inno. ī. c. nouit. de offi. le. de cā cōgͦſceren̄pōt niſi ſedēs ꝓ tribunali. ar. ij. q. iij. abolitō.ſꝫ hec ī aliena dioceſi nō pōt facere. ix. q. ij. c.ep̄m. ⁊ alijs pl̓ibꝰ. c. eiuſdeꝫ. q. Et hͦ veꝝ niſihēat licētiā ep̄i dioceſani. vt ī eiſdē. c. d̓r. Fallit hͦ in ep̄o expulſo qui petita licētia qͣꝫuiſ nōobtēta ab ep̄o ī cuiꝰ dioceſi ē pōt ſedere ꝓ tribunali. ⁊ exercer iuriſditōꝫ ſupͣ ſuos ſb̓ditos