Abſolutio. i.II.
¶ Sꝫ nūquid illi qͥ data oꝑa ⁊ affectate: etiāca reipu. ſūt abn̄tes gaudeat ill̓ pͥuilegijs? ℟.ꝙ nō. vt. l. ⁊ qͥ data. ⁊. ff. ex qͥ. ca. ma. ⁊. le. pe. C.quō ⁊ qn̄ in. ⁊. l. vniu̓ſi. C. d̓ leg. ẜm vnā lec. etadu̓te ꝙ ille qui ī officio modici valorꝭ abn̄s ēcā reipub. p̄ſumit̉ affectate ⁊ data oꝑa abeſſe.Tex. ē ſingularis ī. l. ſpadonē. §. fi. ff. de excutu. Sequit̉ hͦ Ludo. d̓ ro. ī no. Et facit ꝯͣ cl̓icos abſentes qͥ vt āpliores obtineāt dignitates ſtāt cū cardīalibꝰ. Et ābaſiatores tenēt̉ reſtituere expēſas cōitati qn̄ ſtāt plꝰ qͣꝫ expediatdoloſe vl̓ volūtate ſua. vt ī. d. l. ⁊ qui data.IApͥmo ab excōiSIOMI Ccatōe vtepoſſit īpēdi a nō ſacerdote? ℟. ẜm. monal. ti. excōicatō. ꝙ duplex ē ip̄iꝰ abſolutō. Una q̄ ꝑtinet ad foꝝ pnīale. ⁊ hec ſolū a ſacerdotibꝰ p̄t īpēdi. vt ī. c. canōica. d̓ ſē.ex. Et ſic ītelligo Inn. ī. c. qͣꝫto. d̓ ꝯſue. Alia ēq̄ ꝑtinet mere ad foꝝ ꝯtētioſū. Et hmōi abſolutō p̄t ꝯmitti diacono ⁊ inferioribꝰ cl̓icꝭ. Etd̓ hac ītellige glo. ī. c. paſtoral̓. d̓ of. or. q̄ vultvt ec̄ laicꝰ abſoluat. de qͦ dic vt. jͣ. abſolutō. iij§. xvij. Ita tn̄ ꝙ abſolutꝰ a talibꝰ oꝫ ꝙ poſteaiteꝝ abſoluat̉ a ſacerdote de pͥma abſolutōnerōe mortal̓ pctī ꝓpt̓ qd̓ fuit excōicatꝰ. Rō ẜꝫInn. ī. d. c. qͣꝫto. ⁊ ī. c. fi. d̓ ex. p̄la. qꝛ ꝑtinet adptātē clauiū q̄ ſol̓ ſacerdotibꝰ date ſūt. xx. di.§. i. xcvi. di. §. illd̓ āt. ⁊. c. bn̄. ⁊ d̓ pe. ⁊ re. noua¶ Utꝝ oīs ſacerdos poſſit abſoluere ab excōicatōe minori a iure qua qͣs īcurrit ꝑticipādolocutōe ⁊ hmōi? ℟. ꝙ n̄. ſꝫ ſolū ꝓpriꝰ ep̄s vl̓ curatꝰ vl̓ hn̄s lnīam ab eis. vl̓ a papa. ar. c. nuꝑ§. ī ſcd̓o. d̓ ſen. ex. etiā archiep̄o ī ꝓuīcia. ſꝫ extra ſuā dioceſim declarat̉ n̄ licere. ītellige niſidū viſitat. vt ī. c. ꝑpetuo. de cēſi. li. vi. gͦ ml̓tominꝰ alijs. ꝯcor. Inno. ⁊o. in. d. c. nuꝑ.¶ Utꝝ ꝓpriꝰ ep̄s vl̓ curatꝰ poſſit abſoluere aboī excōicatōe maiori lata a iure? ℟. ẜm Inn.ī. d. c. nuꝑ. ꝙ tā a mīori qͣꝫ a maiori pōt abſoluere ꝓpriꝰ ep̄s vl̓ ꝓpriꝰ ſacerdos: niſi ī caſibꝰ īquibꝰ ꝯditor canōis ſibi abſolutōꝫ reẜuauitvl̓ alteri. Et cū ip̄o ꝯcor. Hoſ. ibidē. vbi ē qͣſitex. exp̄ſſus. Et hāc opi. tenēt theologi. vt inDirec. li. iij. ti. iiij. Int̓ qͦs ē. s. bona. ī. iiij. di.xviij. q. vl. et. s. tho. eadē di. ar. vl. q. i. Sil̓rſūmiſte. vt Mōal. ti. excōicatō. ⁊ ſūma ꝯfeſ.ti. xxxiij. §. lxxxv. li. iij. ⁊ Io. d̓ ſaxōia ī ſua ſūma. ti. abſolutō. Cōtrariū tenet Pa. ī. c. monachi. ⁊. c. ml̓ieres. d̓ ſen. ex. ⁊ glo. ī. c. ſi ep̄s. depe. ⁊ re. quā ſequit̉ Ge. ibidē. et etiā glo. vr̄ incle. attēdētes. d̓ ſta. re. ⁊ ī cle. vnica d̓. ꝯſā. ⁊ af.⁊ fed. ꝯſil̓. xiiij. Ego ꝯſulo ꝙ ſacerdos ꝓpriꝰ
eā opi. ſeqͣt̉ q̄ ſibi vr̄ in illo caſu magꝭ expedireſaluti ipſiꝰ penitētꝭ vl̓ cōitati fideliū. qꝛ vtrāqꝫpōt tenere. Et pͥma de ſb̓tilitate iurꝭ mihi vr̄verior. Et intellige niſi ep̄s ſibi abſolutōeꝫ atali excōicatōe reẜuaſſꝫ ſpāl̓r. qꝛ tūc ꝓpriꝰ ſacerdos n̄ poſſet abſoluere vt latiꝰ dica jͣ. caſusAdu̓te etiā ꝙ ep̄is ſol̓ ꝯcedit̉ abſoluto ab excōicatōe ꝓ violēta iniectōe manuū ī ꝑſona eccl̓iaſticā: vt ī. d. c. ml̓ieres. c. ea noſcit̉. ⁊. c. ꝑuenit. qn̄ īiuria ē leuis. vl̓ qn̄ adiri nō p̄t papa.Et ſic inferior n̄ abſoluit ab ea: niſi cui ſpāl̓rꝯcedit̉: vt abbati ⁊ hmōi. de qͦ. jͣ. excōicato. v.caſu. i. §. xxxviij. cū ſeq̄ntibꝰ.¶ Utꝝ idē ſit dicēdū de excōicatiōe ſtatutoꝝꝓuīcialiū ꝯcilioꝝ aūt ſinodaliū: ſeu q̄ faciūt.7. Ꝙlegati ī ſuis legatōibꝰ. ℟. Dir. vbi s. ꝙ Guiel. dic̄ ꝙ ſic. Et ē veꝝ ſic̄ vult Pa. ī. c. gͣue. d̓ p̄bē. ī glo. Et loquit̉ ip̄e de ep̄o. qꝛ tenet ꝙ ꝑtīetad ep̄m abſolutō. Et addit etiā ſi incurrat̉ inaliena dioceſi a ſubdito ſuo. ⁊ etiaꝫ ſi ſtatutūeēt ꝯfirmatū ꝑ papā ẜm Io. an. ī. c. ex freq̄ntibus. d̓ īſti. ⁊ ibi Pa. ꝑ rōem. qꝛ exqͦ ꝯditoresnō ſibi nec alijs reẜuarūt vidēt̉ alijs ꝯceſſiſſeBul. aūt intelligit etiā de ꝓprijs ſacerdotibꝰexquo excipit religioſos. ꝗͥbꝰ ē ꝓhibitū a talibꝰ ſentetijs ꝓuīcialibꝰ aut ſinodalibꝰ abſoluere. cle. religioſi. d̓ pͥui. Et ſic tene ẜm qd̓ di¶ Utꝝ idē ſit dicēdū d̓ ſuſpē (xi ī p̄cedēti. q.ſiōe aut interdicto qd̓ īponit̉ a iure. aut ꝑ ſtatuta ꝓuīcialia ſinodalia vl̓ legatoꝝ? ℟. glo. īd. c. gͣue. ꝙ ſic̄. exqͦ ꝯditor canōis nō reẜuauitfacit glo. ī. c. ſi qͥs. el. pͥmo. xvi. q. vij. Glo. tn̄cle. i. d̓ here. limitat. veꝝ qn̄ ſuſpēſio n̄ hꝫ tp̄sdeterminatū. qꝛ qn̄ hꝫ tp̄s determinatū nullꝰinferior abſoluere pōt. Et ea ſequit̉ Car. ibi.⁊ Pa. ī. c. tā lr̄is. d̓ teſti. De qͦ dic vt. jͣ. ſuſpenſio. iiij. §. i. Sed q̄ ſunt ī iure reẜuata pape vide. jͣ. excōicatio. v. Que aūt ep̄o. vide excōicatō. vi. et a qͥbꝰ alij pn̄t abſoluer. excōicatō. vij¶ Utꝝ ī articulo mortꝭ ꝯſtitutꝰ poſſit abſoluiab excōicatōe vel impeditꝰ. ⁊ quis pōt abſoluere. vide. jͣ. abſolutio. iij. q. xvi. ⁊. xvij.¶ Quis abſoluat exemptū ab excōicatione.vide. jͣ. exemptus. q. vi.¶ Utꝝ ille qui incurrit excōicatiōꝫ ī vna dioceſi ibi hn̄s domiciliū: poſtea trāſfert ſe ad aliam dioceſim poſſit abſolui a p̄fata excōicatōne ab ep̄o vel curato illiꝰ dioceẜ ad quā ſe trāſtulit? ℟. ẜm Ri. ī. iiij. di. xviij. ar. ix. q. v. ꝙ ſicſi excōicatio ē a iure. vel ꝑ ſtatuta qͦrūcūqꝫ. ⁊nō ſit reẜuata ꝑ ꝯditore. ar. d. c. nuꝑ. qd̓ n̄ diſtinguit an ſit ꝯͣcta ī dioceſi vel alibi. Secꝰ ſieēt ab hoīe. vel ſi ꝯditor canōis ſibi reẜuaſſꝫ.a