Foliodelegati nō ordinarij. qꝛ nō dant̉ niſi ꝑ cōmiſſionē ſpecialē quā ſignat interdū papa ⁊ cōiter vicecancellarius aut p̄latus alius ad hoc ſpeāliter deputatꝰ. Quo termīo tēto ſi nihil dicat̉ ꝯtra cō-muſſionē citat̉ iterū appellatus ad dicendū cōtra appellationē ad idē. ⁊ ſi nihil ꝯtra eā dicat citat̉iterū ad impugnādū ⁊ iuſtificādū. impugnandū .ſ. appellationē ꝑ appellatū. ⁊ iuſtificādū ꝓceſſū.⁊ ecōtra ꝑ appellantē. qꝛ appellatꝰ tenet̉ iuſtificare ꝓceſſum iudicis a qͦ. vt. l. qͥ ad ciuilia. d̓ appell̓.Quibus tētis ī qͣrto termīo ꝯcedit iudex ad quē inhibitionē ꝯtra iudicē a qͦ ⁊ nō ante nec vltraꝓcedat inſtan̄ appellāte ⁊ ꝑte aduerſa ad hoc vocata. Poſt hoc ꝯgnoſcit iudex ad quē de valore⁊ virtute appellatōis an fuit bn̄ vel male appellatū. ⁊ tūc aūt ꝓnūciat male fuiſſe ꝓceſſum ⁊ beneappellatū ⁊ retinet cām pͥncipalē corā ſe ꝯdēnādo appellatū in expen̄. factis ꝑ appellātē in ꝓſecuti-on cāe appellatōis hmōi. aut ꝓnūciat male ⁊ indebite fuiſſe appellatū ⁊ bn̄ ꝓceſſum ⁊ cām pͥncipalē remittit iudici a qͦ fuit appellatū ꝯdemnādo appellantē in expen̄ factis ꝑ appellatū ⁊ has taxat ⁊ cōpellit eū ad eas ſoluendū. Et ita vidi ad vnguē ſeruari in palatio apl̓ico.XXV¶ Secūdo in curijs inferioribus.N alijs aūt curijs inferioribꝰ .ſ. metropolitan̄ ⁊cͣ. Introducta appellatiōe ꝑ appellātē veleius ꝓcuratorē corā iudice appellatiōis. Si appellatio ꝯtineat cās grauamīs .i. cās talesq̄ ſi ꝟe eēt deberēt legitime reputari. ⁊ talis appellatio recipit̉. ⁊ tūc ꝯcedit̉ citatio appellāti ꝯtra appellatū cū narratōe ꝯtentoꝝ in appellatiōe cū intimatiōe ꝙ ſi nō ꝯpareat nihilomiusꝓcedet̉ in ea iuxta pͥuilegiū cārum appellationū. ⁊ ſic iudex a qͦ pōt ꝓcedere vſqꝫ ad inhibitioneꝫ⁊ ante obſeruatōem dictoꝝ triū terminoꝝ. iudex ad quē nō pōt inhiberi niſi iudex ad quē aliaseſſet ordinarius ipſaꝝ ꝑtiū ⁊ poſſet adiri ꝑ ſimplicē querelā ſic̄ eſt ſi appellet̉ a decano p̄poſito v-archidiacono ad epūm vel ad papā vl̓ eius delegatū. quia tūc talē clauſulā iudex pōt licite apponere. qꝛ nō eſt metropolitan̄ qͥ nō pōt adiri ꝑ ſubditos ſuffraganeoꝝ niſi ꝑ remediū appellatiōisc. roman̄. de fo. ꝯpe. ⁊. c. romana. de appell̓. li. vj. quoꝝ iuriſdictionē nō habet turbare vel abſoluere niſi inquātū de iure ⁊ ꝯſuetudīe legittima ⁊ p̄ſcripta ſibi ꝑmittit̉. vt. c. sͣ. allegat̉. attū̄ poſiteꝙ nō fuerit iudex a qͦ inhibitus eſt ꝓcedere ⁊ ꝓceſſit. ac appellatio poſtmodū ꝓnūciet̉ legittimatotū id qd̓ fecerit poſt appellatiōem ſibi intimatā reuocabit̉ ꝑ iudicē ad quē. Secus ſi nō fueritappellato legittima. c. nō ſolū. in fi. de appel. in. vj. niſi fuiſſet inhibitū vt dictū eſt qꝛ tūc veniſſet ꝑmodū attemptator̄ reuocādū Et in tali termīo p̄fixo ip̄i appellato ip̄e pōt dicere ꝯtra appellatōeꝫea que ſibi ꝯpetūt de iure .ſ. ꝙ nō fuit appellatū infra. x. dies a tꝑe ordinatis vel ſnīe late vel ꝙ nōfuit appellatū ꝑ pͥncipalē vel ille qͥ appellauit ceſſabat eſſe legittimus ꝓcur̄ eius vel quia nōdū cōſtitutus nec tūc erat vel fuerat reuocatus exp̄ſſe vel tacite iuxta. c. ſi quē. de ꝓcu. li. vj. vel qꝛ inhibitus fuit appellare ⁊ ſil̓ia. vel quia appellās acqͥeuit ſnīe vel eā acceptauit vel eidē tacite vel exp̄ſſe renūciauit puta ꝯparēdo poſt appellatōem corā iudice a quo vel qꝛ nō petijt apl̓os vel ſi petijtnō ꝯparuit vel qꝛ nō appellauit in ſcriptis ab interlocutoria vel etiā a diffinitiua qn̄ interponit̉ex interuallo vl̓ qꝛ appellatio interpoſita eſt ante grauamē illatū vel qꝛ nō cōtinet grauamē. Hecet ſil̓ia pn̄t allegari cōtra appellatōem q̄ nota ꝑ Io. an. in. c. j. de appel. in ſexto. in nouella ſuꝑ verbo reputabit̉ nō appellās. Et cōcludēdo dic̄ ꝙ nō debet admitti talis appellatō ꝑ iudicē ad queſed refutari ꝑ eundē ⁊ cū ip̄a pͥncipali remitti iudici a qͦ ⁊ appellās in expen̄ condemnari. ¶ Etſi iudex ad quē recuſaret dare terminū appellato vel audire eū ſuꝑ iſtas cās. grauaret eū ⁊ poſſeappellari ab eo ad ſuū ſuperiorē. puta ad metropolitan̄. ad papā. qꝛ faceret cōtra iura ⁊ tolleretbn̄ficiū iuris appellato cōtra regulā indultū. de re. iur̄. in ſexto. Illo aūt termino ſeruato ſi appelatus nihil excipiat cōtra talē appellationē iudex ad quē eā admittit ⁊ recipit ac retinet tanquaemiſſam ex cā vel cāis ꝓbabilibus licitis iuridicis ⁊ legittimis ⁊ ꝯcedit appellāti inhibitione cōtra iudicē a quo generalē in tota cā. et tūc licite pōt cōcedere ⁊ claudit ſeu ligat manus iuriſdictionis iudicis a quo donec fuerit ꝓnunciatū ſuꝑ articulo dicte appellatōis. ⁊ tūc admittit̉ appellans ad ꝓbandū ꝟitatē ſuoꝝ grauaminū in ſna appellatōe exp̄ſſoꝝ. Sed ſufficit ſibi ꝙ licꝫ ſint irappellatōe exp̄ſſa qd̓ vnū ꝓbet. c. exhibita. de iudi. c. ſignificauit. de appel. vbi tex. ꝙ ab interlocūtoria vel grauamine appellatio interiecta nō pōt iuſtificari niſi ꝑ ꝓceſſum iudicis a quo. et habeltres terminos ſeu dilatiōes ad habendū ꝓceſſum ⁊ faciendū fidē de grauaminibꝰ. Et p̄miſſis factis iudex ip̄e ad quē ꝓnūciabit ſuꝑ articulo dicte appellatōis vno de duobus modis. vel pͥmo ꝓappellato .ſ. fuiſſe male appellatū ꝑ appellantē ip̄m totā cām remittēdo iudici a quo cōdemnadeip̄m appellantē in expen̄ ꝑ appellatū in ip̄a cā legittime factis. taxationē ip̄aꝝ ſibi ⁊ curie ſue reſeuando. quas poſtea taxabit declaratas per appellatū. ⁊ appellantē cōpellet per remedia iuris adip̄as appellato ſoluendū. Uel ꝓnūciabit ꝓ appellante .ſ. bſi et legittime fuiſſe appellatū per appel-lantē ⁊ male ꝓceſſum ſeu ordinatū per iudicē a quo cām pͥncipalē penes ſe et curiā ſua rctinēdo