XCVII¶ Ad alias pn̄ſas materias incipiētes ꝓ verificatōe ⁊cͣ LXXXVII¶ Ad ſcd̓am nihil ponit¶ Ad pͥmā repete q̄ntum vis¶ Ad tertiā quartā ⁊ quartādecimam refert ſe ad acta-¶ Ad qͥntā incipiētē. Itē dic̄ dc̄s ꝓcur̄ ⁊cͣ. credit ꝙ ſciēter aīo maliuolo ⁊ inſtigāte dyabolo jo. R.ꝑcuſſit ⁊ manꝰ īiecit violētas in dc̄m. P. de qͦ in articl̓o quē ſolito. ⁊ ꝙ articl̓s multiplex eſt nō cre-dit vt ponit̉¶ Ad fextum incipiētem. Item ꝙ dc̄s ⁊cͣ. vt ad ꝓximum¶ Ad octauū nō credit vt ponitur¶ Ad ſeptimum incipiētem. Itē ꝙ de dc̄a ⁊c̄. nō credit¶ Ad nonū vt ad ꝓximum ¶ Ad decimū incipientem. Item ꝙ infra ⁊cͣ. vt ad octauum¶ Ad duodecimum vt ad ꝓximum.¶ Ad vndecimū non credit¶ Ad tertiumdecimum generalis eſt¶ Et quantū ꝑ p̄miſſa n̄ fuerit ſufficiēter rn̄ſum ꝓcur̄ quo. sͣ. noīe rn̄dit ꝑ verbū n̄ credit vt ponit̉Et proteſtatur ⁊cͣ.¶ Saluo iure ⁊cͣLXXXVIII.¶ Acceptatō ꝯfeſſionis articulorum¶Rocur̄ ⁊ eo noīe ꝓcuratorio generoſi viri dn̄i. H. comitis de. S. p̄poſiti eccīe ſcī. M. ⁊cͣ. ꝑtis ſue illos poſitōes ⁊ articl̓os in qͥbꝰ deducit̉ ⁊ ꝯfitet̉ ex aduerſo quōdā jo. aduerſariuꝫbo. me. quōdā. n. ⁊cͣ. nec nepotē nec ꝯſanguineū extitiſſe: ꝓ ꝑte dicti jo. aduerſarij factꝭ ⁊ iudicialit̓exhibitos oībus melioribꝰ mō via iure cā ⁊ forma qͥbꝰ meliꝰ ⁊ efficaciꝰ pōt ⁊ dꝫ: iudicial̓r r̄cipit repetit ⁊ acceptat. ac ſibi deſuꝑ vnū vl̓ plura publicū ſeu publica fieri atqꝫ ꝯfici petit ⁊ reqͥrit inſtr̄mſeu inſtrumentaLXXXIX¶ Proteſtatō ſuſpēſionis petitoriRocur̄ ⁊ ꝓcurio noīe venerabil̓ viri dn̄i. A. petitoriū in hac cā hmōi archidyaconatꝰ qūolibet ꝑ alterā forſan ꝑtiū intētatū ſuſpēdit. vultqꝫ ⁊ petit ꝓ ſuſpēſo hr̄i. d̓ quo ac ꝙ in ſolopoſſeſſorio in hmōi cā ꝓcedere vult ⁊ intēdit. ⁊ ſi ꝯtingat ip̄m aliqͥd dicere facere vel exhibere qd̓petitoriū ſapiat vel forſitā iā dixiſſe feciſſe vel exhibuiſſe: hoc ſolū ⁊ dūtaxat fecit dixit ⁊ exhibuit: facitqꝫ dicit ⁊ exhibet ad colorādū ſuū poſſeſſoriū ⁊ nō al̓s al̓r neqꝫ alio mō. ꝙqꝫ a ſuſpēſion̄ petito-rij hmōi nullatenus etiā ꝑ quēcūqꝫ actū recedere vult vel intēdit ſolēniter ꝓteſtatur ⁊ exp̄ſſe¶ Sequuntur varie exceptōnes diuerſaꝝ formarum¶ Exceptōes ꝯͣ ꝯmiſſiōes generales TitisRoteſtat̉ ꝓcur̄ ⁊ eo noīe honorabil̓ viri dn̄i .n. ꝑtis ſue: ꝙ ſi q̄ ſint aut ꝯtineant̉ inquadā pn̄ſa ꝯmiſſiōe ꝓ ꝑte ſibi in hmōi cā aduerſa vt refert̉ vob̓ dn̄o audi. pn̄tata. que quoquo mō faciāt ſeu facere videant̉ ꝓ ſe dcāqꝫ ꝑte ſua illa dūtaxat in ꝑtenō impugnat neqꝫ impugnare intēdit. qͥnimo illa vt ⁊ tanqͣꝫ talia recipit ⁊ admittit in vim ſaltē ⁊ ꝑ modū tacite ꝯfeſſionis. inqͣntū vero faciāt ꝯͣ ſe extūc excipit etexcipiēdo dicit ꝙ hmōi pn̄ſa ꝯmiſſio fuit ⁊ eſt nulla ſurrepticia ⁊ obrepticia tacita veritate ⁊ falſitate exp̄ſſa: ac ꝑ circūuētōem pͥncipis ad importunā inſtan̄ ꝑtis aduerſe impetrata. talibus nāqꝫ ve-ritate tacita que ſi exp̄ſſa ⁊ falſitate ſuggeſta. que ſi tacita fuiſſent impetrās dictā pn̄ſam ꝯmiſſiōeꝫnullatenus ſaltē vt impetrata ⁊ obtēta d̓r obtinuiſſet. ac al̓s tal̓ ꝙ vob̓. R. p. nulla eiuſdē ꝯmiſſionis vigore fuit nec eſt iuriſdictō attributa ꝓut ⁊cͣ. ac latius dicet̉ facto real̓r ⁊ in ſcpͥtꝭ ſuis loco ⁊ tēpore ꝯgruis ⁊ oꝑtunis. de quo ꝓteſtatur exp̄ſſe¶ Et ꝓ p̄miſſoꝝ verificatōe repetit hic ⁊ de nouo reproduc̄ ⁊ ꝓ repetitis hr̄e vult oīa ⁊ ſingl̓a actaactitata lrās ſcpͥturas iura ⁊ munim̄ta in hmōi cā habita fcā atqꝫ ꝓducta cū eoꝝ ltīmis ꝓbatōibꝰ.:hicqꝫ dat loco exceptiom̄ inqͣꝫtū tn̄ ꝓ ſe ⁊ ꝯͣ ꝑtē ſibi in hmōi cā aduerſam faciāt ſeu facere poſſint etnō al̓s aliter neqꝫ alio mō de quo ſolēnit̓ noīe quo ſupra ꝓteſtat̉.¶ Premiſſa oīa ⁊ ſingꝭ dat facit ⁊ exhibet ꝓcur̄ p̄dc̄s quo ſupra noīe melioribꝰ mō via iure cā effectu ſtilo ⁊ forma qͥbus melius pōt ⁊ debet. vr̄m benignū officiū de ⁊ ſuꝑ p̄miſſis humiſr īplorād̓¶ Has aūt exceptōes qͣtūs fcē ſunt ⁊ in fcō ꝯſiſtāt. onuſqꝫ ꝓbādi ſibi illas incūbit ſe offert d̓cūs ꝓcur̄ ltīme ꝓbatuꝝ: petēs ſe ad illas ꝓbādū admitti citra tn̄ onꝰ ſuꝑflue ꝓbatōis. de quo ꝓteſtaturEt proteſtatur ⁊cͣ¶ Saluo iure addēdi ⁊cͣ¶ Exceptōes generales ꝯtra ꝯmiſſionemRoteſtat̉ ꝓcur̄ ⁊ eo noīe venerabil̓ rcͣ. ꝑtis ſue ⁊ dic̄: ꝙ ſi que ſint vel ꝯtineant̉ in quadampn̄ſe ꝯmiſſiōis ſcpͥtura vt d̓r ꝑ ꝑtē aduerſam obtētꝭ. vob̓. R. p. d. audit̓ ſupradcō ꝓ ꝑte ꝑtꝰin hac cā aduerſarie pn̄tata: que faciāt ꝓ ſe ⁊ ꝑte ſua ⁊ ꝯͣ dc̄as ꝑteſ aduerſas illa tāqͣꝫ talia acceptatrecipitqꝫ ⁊ admittit ꝑ modū et in vim ſaltē tacite ꝯfeſſiōis. qͣtūs vero ꝯtēta in ea ꝯͣ ſe ⁊ ꝑtes ſuas ⁊ꝓ dc̄is ꝑtibus aduerẜ faciūt aūt al̓s quōlibet facere videant̉. extūc excipit ⁊ excipiēdo dic̄ ꝙ hmōipn̄ſa ꝯmiſſio fuit ⁊ eſt vana varia vaga friuola fruſtratoria inefficax ⁊ īualida: nulla nulliuſqꝫ roboris vel mom̄ti. necnō ſurrepticia ⁊ obrepticia tacita veritate et exp̄ſſa falſitate ſurrepticie ⁊ obre-
Druckschrift
Formulariu[m] aduocato[rum] et p[ro]curatorum Romane curie et Regij Parleammenti : practicam [secundu]m iura co[m]munia clarissime ostendens
Seite
XCVIIr
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten