CXI¶ Sequuntur appellationes varie.Titulus¶ Appellatio a nō admiſſione in poſſeſſionem.Um appellation̄ remediū in ſubſidiū oppreſſoꝝ a canonū conditoribus ſit adin-entū ⁊ nō ſolū ab illatis verū etiam inferendis ⁊ inferri cōminatis grauaminibus ⁊ iniurijs iura appellare ꝑmittāt. hinc eſt ꝙ ego .n. pͥncipalis pͥncipaliter ⁊c̄.Corā vobis notario publico tanqͣꝫ publica ⁊ autentica ꝑſona ac teſtibus hic pn̄tibus animo ⁊ intentione ꝓuocandi ⁊ appellandi apl̓oſqꝫ petendi ⁊ recipiendi. dico ⁊ ꝓpono ꝙlicet alias Sanctiſſimus in xp̄o pater ⁊ dn̄s nr̄ ⁊c̄. mihi gr̄am apl̓icam ad collationē ꝓuiſiom̄ ⁊c̄gratioſe cōceſſerit ⁊ gr̄am fecerit ſpecialē. volens in eadē ꝙ omībus ad dictā collationē expectan̄in aſſecution̄ canonicatus et p̄ben̄ dicte eccl̓ie .n. ꝑ mortem deberē an̄ferri. Et quanqͣꝫ nuꝑ cano-nicatū ⁊ p̄ben̄ eccl̓ie .n. ꝑ mortē quondā. B. eiuſdē eccl̓ie dum viueret canonici p̄bendati exͣ Ro.cu. ⁊ in ꝑtibus defuncti vacan̄. vigore dicte gratie apl̓ice expectatiue cū ꝓteſtation̄ ſolita accepta-uerim. necnō venerabiles ⁊ circūſpectos viros. N. ⁊. N. debita cum inſtan̄ requiſierim. qtūs mead poſſeſſiom̄ dictoꝝ canonicatus ⁊ p̄ben̄ ſic vt p̄mittit̉ vacan̄ aucͣte apl̓ica reciperent ⁊ admitte-rent. ipſi tn̄ dn̄i. N. ⁊. N. tanqͣꝫ inobedien̄ filij me ad poſſeſſiom̄ dictoꝝ canonicatus ⁊ p̄ben̄ reci-pere ⁊ admittere recuſarūt ⁊ denegarūt. in animaꝝ ſuaꝝ periculū ſediſqꝫ apl̓ice ꝯtemptū ac meūac iuris mei p̄iudiciū ⁊ grauamē. īimno qd̓ deterius eſt grauamē grauamini adijcientes. quendaꝫC. cui in dictis canonicatu et p̄ben̄ penitus nullū cōpetijt neqꝫ cōpetit ius in dictos canonicatū⁊ p̄ben̄ intruſer̄t. fructus redditus ⁊ ꝓuen̄ ſibi miniſtrari mandan̄ ip̄eqꝫ .n. intruſiom̄ hmōi ſic vtp̄mittit̉ ſibi factā ratā ⁊ gratā habuit ꝓut habet de pn̄ti. p̄fatiqꝫ dn̄i .n. ⁊ .n. ac .n. intruſus ſe gr̄e acceptationi ⁊ ꝓuiſioni apl̓icis indebite oppoſuerūt et opponūt. fecerūtqꝫ ⁊ faciūt quominus gr̄aacceptatio ⁊ ꝓuiſio hmōi ac inde ſecuta debitū cōſequunt̉ effectū. neqꝫ ego poſſeſſiom̄ pacificamdictoꝝ canonicatus et p̄ben̄ apprehendere poſſum neqꝫ valeo. Sentiens igitur me ex p̄miſſis om-nibus ⁊ ſing. in iure meo multipliciter leſum ⁊ grauatū. timēſqꝫ in poſterū occaſion̄ p̄miſſoꝝ for-tius ledi ⁊ grauari poſſe a nō admiſſion̄ necnō intruſion̄ ⁊ oppoſition̄ oībus alijs ⁊ ſing. ⁊cͣ.¶ Appellatio a monition de dimittendo poſſeſſionem.Um appellation̄ remediū ⁊c̄. dico ⁊ ꝓpono ꝙ licet virtute gratie expectatiue mihi ꝑ Sanctiſſimū ⁊c̄. facte ⁊ ꝓ ceſſuū inde ſecutoꝝ ꝑrochialē eccl̓iam. N. ꝑ obitū quondā. B. vltimiipſius eccl̓ie .n. dū vixit poſſeſſoris rectoris ⁊ poſſeſſoris extra Ro. cu. ⁊ in ꝑtibus deſuncti vacan̄infra tꝑus debitū acceptauerim ⁊ mihi de eadē ꝓuideri obtinuerim. ac corꝑalem realē ⁊ actualēpoſſeſſionē eiuſdē canonice adeptus fuerim palam ac publice. ac ad me ⁊ nullū aliū hmōi ꝑrochialis eccl̓ia ꝑtinuerit atqꝫ pertinet. quidā tn̄. S. aſſertus clericus vigore quorundā pn̄ſoꝝ ꝓceſſuūꝑ. R. p. ⁊c̄. vt dicitur decretoꝝ ⁊ emanatoꝝ. qtūs infra ſex dieꝝ ſpaciū poſſeſſiom̄ dicte pro. ec. va-cuam liberā ⁊ expeditā dimitterē ⁊ euacuarē. ſub penis ⁊ cenſuris ac ſententijs in dictis pn̄ſis ꝓceſſibus cōtentis moneri ⁊ requiri me fecit. licet nec dictus. R. p. nec ad eius inſtan̄ hoc fecit aliqꝫvalidā et efficacē habuerint facultatē ⁊ ptātem p̄miſſa faciendi. in graue p̄iudicium damnū iniuriam atqꝫ obprobrium meum ſentiens igitur ⁊c̄.¶ Appellatio a ſpoliatione beneficij.Um appellationis remediū ⁊c̄. animo ⁊ intentione ꝓuocandi ⁊ appellandi ⁊cͣ. dico ꝙ quāqͣꝫ ego quandā meā vicariā ad altare. N. ſita in eccl̓ia .n. realē ⁊ corꝑalem eiuſdē vicarieiuriūqꝫ ⁊ ꝑtinen̄ ipſiꝰ poſſeſſionē vel quaſi ex cā ꝑmutation̄ ⁊ ꝑ actualē honorabiliū dn̄oꝝ decāt⁊ capl̓i eccl̓ie p̄dicte admiſſionē ⁊ iuſtificationē p̄miſſas ꝑ plures dies ⁊ menſes pacifice. p̄ter id ⁊abſqꝫ eo ꝙ vnqͣꝫ a quoquā ſuꝑ eadē vicaria in iudicio tractus ſeu deſuꝑ impeditus aut cōuctusfuerim poſſederim et poſſideā de pn̄ti. infradicendis ſemꝑ ſaluis. nihilominus tn̄ quidā dn̄i .n. etn. ⁊cͣ. eiuſdē eccl̓ie canonici capitulares decē diebus ꝓut ad meā deuenit noticiā nondū clapſis.quendā .n. clericū ex eoꝝ talibus qualibus affection̄ ⁊ practica ſiniſtra mihi in mea vicaria p̄dic-ta nulliter ⁊ de facto ac quantū in ipſis erat intruſum dederūt. ip̄m certo modo et forma atqꝫ defacto admitten̄. nō attenden̄ vel forſitā ſe ignorare ſimulan̄ ꝓ eo ꝙ duo eandē rem eodem modoinſolidū poſſidere nō pn̄t ⁊c̄. me .n. vicariū p̄nominatū ꝑ p̄miſſa cōtra deū ⁊ oēm iuſticiā de factograuan̄ iniuriaſqꝫ nō modicas mihi irrogan̄. a quibuſquidē grauaminibus ⁊ iniurijs michi ſicvt p̄mittit̉ illatis ⁊ quolibet eorundē. necnō a quolibet futuro grauamine quod mihi inde eueneIIII¶ Appellatio a repoſition̄.rit aut euenire poterit ad Sanctiſſimū ⁊cͣ.Icet. R. p. friuolis appellationibus nō ſit deferendū ꝓut nec etiā iura deferunt. nihilominus ad importun inſtan̄ ꝑtis aduerſe ꝓut a tribus diebus citra ad meam ꝑuenit notiAciā. Ia. aduerſariū ſiue eius pn̄ſum ꝓcurem de ⁊ ſuꝑ quadā pn̄ſa appellation̄ friuola ꝓ