⁊ appellatū in expen̄ in hmōi cā appellatōis ꝑ appellātē factis cōdemnādo. vt. sͣ. ꝓxime. Et tūc ꝓ-cedit in cā ſeu negocio pͥncipali ⁊ eā recipiet in ſtatu in quo remāſit corā iudice a quo ſuerat appellatū. vt. c. ſignificauit. de teſti. ⁊ eā cōtinuabit vſqꝫ ad ſnīam incluſiue. ⁊ facit omīa illa que iudexa quo erat facturꝰ ſi nō grauaſſet. qꝛ iudex ad quē in eius locū ſuccedit culpa iudicis pͥmi a quoq grauauit. c. dilecte. de except̓. Et hec ſufficiāt ꝓnūc qn̄ appellat̉ ab interlocutoria vel grauamīe¶ De appellatione extraiudiciali a grauamine.XXVIin iudicio-Nterdū aūt appellat̉ extra iudiciū ab aliqͦ etiā grauamine. c. cū ſit romana. exͣ de appel. etin tali appellatōe corā iudice ad quē introducta vocato ⁊ citato ꝯtra quē fuit appellatū. ⁊ꝓcedat̉ ſic̄ in alijs cāis in qͥbus nō fuerat appellatū ordine iudiciario ſeruato ſicut ſupracuit deductū ſeriatim. ſaluo ꝙ ſi poſt appellationē factā ⁊ ꝑti grauanti intimatā in quo ꝓceſſiſſetſeu appellantē grauaſſet illud poſtmodū totū attemtatū reuocabit̉ ac reꝑabit̉ ⁊ ad priſtinū ſtatūreducet̉. c. bone. sͣ. alle. vt ſi poſt appellationē expoliaſſet appellantē in ſua poſſeſſiōe reducit̉ ⁊ reſtituitur ꝑ oīa iura cōia. ¶ Et iterū ab ordinatōe iudicis ad quē appellet̉. qd̓ fieri pōt in tali ſecūda inſtātia ⁊ ꝓcedet̉ in tertia ſic̄. sͣ. dictū eſt ⁊ deductū in ſcd̓a inſtātia nil addito nilqꝫ remotohec ſufficiant quando appellatur a grauamine extraiudiciali.¶ De appellatione a diffinitiua ſententia.XXVIII vero appellatū fuerit a diffinitiua ſnīa ītroducta ip̄a appellatōe corā ip̄o iudice ad quēcitato ip̄o appellato ad ꝓcedendū in cā appellatōis ſtatim appellatio in pͥmo termīo ad-mittit̉ ꝑ iudicē ad quē et inhibitio cōtra iudicē a quo ꝯcedit̉ qͥ ſibi manus claudit om-nino donec ſnīa ſua fuerit cōfirmata et ꝓ debita executōe fienda ſibi remittit̉ vel donec ſua ſnīafuerit cōfirmata. qꝛ tūc ſibi ampliꝰ nō remittit̉ ſꝫ ꝑ iudicē ad quē omnino retinct̉. Et tūc in illa cāſcꝫ in ſcd̓a inſtātia eſt ꝓcedendū et ꝓcēdi debet ſic̄. sͣ. fuit et eſt clare deductū in pͥma inſtātia. Et ſiiterato a ſnīa iudicis ad quē appellat̉ qd̓ fieri pōt in tertia inſtātia interdū ꝓcedet̉ ſicut factū fuitin pͥma ſicut pͥus. Sed quia in cā appellatōis remiſſe a diffinitiua nō allegata allegabo nō datadabo. ⁊ nō ꝓducta ꝓducā. ⁊ nō ꝓbata ꝓbabo. c. frateinitatis. de teſti. l. ꝑ hanc. C. d̓ tēpo. appell̓.¶ Et ſi cōfirmetur talis ſnīa diffinitiua pͥmo data tūc remittit̉ iudici a quo ꝓ debita executōe fiēda eam tamē poteſt facere de expen̄. coram eo factis. debita taxatione per eum facta precedente.¶ Et ſic eſt finis totius litis et ordinis iudiciarij cauſarū ſpiritualiū ⁊ temporaliū.¶ Sequitur epilogatio omniū terminoꝝ dilation̄ ordinis iudiciarij. XXVIIIIctus aūt drdo iudiciarius et practica cōis. sͣ. ſeriatim deduct̉ vt melius retineatur pōtſic epilogari ⁊ abbreuiari. Nā in iudiciario ordīe ſpūaliū ⁊ ſcl̓ariū cauſaꝝ ml̓ti ſūt termī.¶ Prima citatio idē eſt qd̓ adornamētum hoc eſt rei ad iudiciū vocatio. ¶ Itē verbalis pettio actoris ſeu libelli in ſcriptis oblatio. ¶ Itē cōtra libellū porrectū ip̄ius rei exceptio ſeu im-pugnatio. ¶ Item ſi nō obſtent ꝑ reum excepta ꝙ reſpondeat llbello iudicis ordinario.¶ Item ip̄ius rei libelli reſponſio per quam fit litis conteſtatio. ¶ Item iuramenti calumnieper vtramqꝫ partem proteſtatio. ¶ Item poſitionum ⁊ articiculorum per actorem contra re-um datio. ¶ Item affirmatiua vel negatiua dictis poſition̄ ⁊ articulis ſimplex rei reſponſio.¶ Item eiſdem poſition̄ ⁊ articulis cum iuramento per actorem facta aſſertio ſiue datio.¶ Itē poſitōibus et articulis negatis ip̄ius actoris ꝑ iudicē admiſſio. ¶ Itē teſtiū ꝑ actoremnominatoꝝ facta ꝓductio. ¶ Itē ip̄oꝝ teſtiū ꝓductoꝝ ⁊ iuratoꝝ ſuꝑ pͥncipali ⁊ interrogato-rijs datis per reū ſi ea dare voluerit ſiue dederit debita examinatio et interrogatio. ¶ Itemdefenſionē rei ad actoris intentionē elidend̓ datio ¶ Itē teſtiū rei ꝓductio receptio ⁊ admiſ-ſio. ¶ Itē ip̄oꝝ teſtiū hincinde publicatio. ¶ Itē cōtra perſonā et dicta teſtin̄ hnicinde da-ta obiectio. ¶ Itē cōtra obiecta data cōtra teſtes rei obiectio ⁊ ip̄oꝝ teſtiū ſaluatio. ¶ Itēinſtrumentoꝝ ⁊ aliarū ſcripturarū hincinde ꝓductio. ¶ Itē cōtra hmōi ꝓducta cōtradictio⁊ cōtra ſolutionē impugnatio. ¶ Itē renūciatio cōcluſto et deinde ſnīe diffinitiue ꝓnūciatio⁊ finis impoſitio. Et interdū a ſentētia appellatio alias expen̄ taxatio ⁊ omniū iudicatoꝝ finalisxtecutio.¶ De abbreuiando proceſſum.XXIXErū ſtilus ſupradictus qͥ cōiter obſeruat̉ ⁊ obſeruari ſolet eſt lōgus ⁊ ex malicia litigantiū aliqn̄ plus ꝓlongat̉ ⁊ id̓o eſt aduertēdū ꝙ ſi reus an̄ lit̓ ꝯteſt. ꝯfitet̉ petitōem actorisillico daret̉ ſibi .ſ. reo p̄ceptū ꝙ ſolueret illud qd̓ fuiſſet cōfeſſus gratis et ſponte ac pureactori infra. viij. vel decē dies vel alias ẜm ſtilū curie ⁊ ẜm quātitatē ꝯfeſſati. nā magnis ſummisdat magna dilatio ⁊ in ꝑuis modica. ⁊ de iſto p̄cepto iudicis habet̉ in. c. dudū. ij. d̓ elec. ꝑ Inno.⁊ in. l. ſi debitori. ff. de iudi. pͥn. et al. Si aūt nolit cōfiteri ſic ſimpl̓r an̄ lit̓ cōteſt. poſſent ſufficereeres vel qͣtuor actꝰ .ſ. petitio videlicꝫ actoris. ⁊ rn̄ſio .ſ. rei q̄ ſi fuerit affirmatiua ſtatim poſſet ſeqͥ