De duabus naturis chriſti

que deus mira quedā quotidianis motibus operaturAn qꝛ irrationabiles ſubſtantie nō poſſunt habere ꝑſonam: que chriſti vocabuluꝫ excipere poſſint. Nōnein ſanctis hoībus ac pietate cōſpicuis apertꝰ diuinitatis actus agnoſcitur: Nihil enī intererit: cur nō ſanctos quoqꝫ viros eadem appellatione dignetur: ſi inaſumptione humanitatis: non eſt vna ex coniunctiōeꝑſona. Sꝫ dicat forſitan: illos quoqꝫ chriſtos vocari:fateor: ſed ad imaginē veri chriſti. Qd̓ ſi nulla ex homine atqꝫ deo vna perſona coniuncͣta eſt. Oēs ita veros chriſtos arbitrabimur: vt hūc ꝗ ex virgine gēitꝰcreditur. Nulla ꝗppe in hoc adū̓ata ꝑſona eſt ex deiatqꝫ hoīs copulatione. Sicut nec in eis ꝗ dei ſpiritude venturo chriſto predicabāt. Propter qd̓ etiā ipſiquoqꝫ appellati ſunt chriſti. Iā v̓o ſeꝗtur: vt ꝑſonismanentibus nullo mō a diuinitate humanitas credatur aſſumpta. Omnino enī diſiuncta ſūt: que eque ꝑſonis naturiſqꝫ ſeparātur: prorſus inquā diſiūcta ſūtNec magis inter ſe hoīes boueſqꝫ diſiūcti: quā diuinitas in chriſto hūanitaſqꝫ diſcreta eſt: ſi manſere ꝑſone. Hoīes quippe ac boues vna aīalis cōmunitateiungūtur. Eſt enim illis ẜm genus cōmunis ſub̓a: eademqꝫ in vl̓itatis collectiōe natura. Deo v̓o atqꝫ hoīquid non erit diuerſa ratione diſiunctū: ſi ſub diuerſitate nature ꝑſonarū quoqꝫ credatur manſiſſe diſcretio: Non eſt igitur ſaluatum genus humanū: nulla innos ſalus chriſti in gn̄atione proceſſit. Tot prophetarum ſcripture populū illuſere credenteꝫ. Oīs veteristeſtamenti ſpernat̉ auctoritas: ꝑ quam ſalus mundochriſti gnͣatione promittitur. non aūt proueniſſe manifeſtum eſt: ſi eadē in perſona eſt: que in natura diuerſitas: Eundem ꝗppe ſaluū fecit: quē creditur aſſumpſiſſe. nulla v̓o intelligi aſſumptio pōt: ſi maneteque naͣe perſoneqꝫ deſcretio. Igitur qui aſſumi manente perſona non potuit: iure non videbit̉ ꝑ chriſtgn̓ationē potuiſſe ſaluari. nō eſt igit̉ ꝑ gn̓ationē chriſti hominum ſaluata naͣ: qd̓ credi nefas eſt. Sꝫ quāqͣꝫ permulta ſint que hunc ſenſuꝫ impugnare valeātatqꝫ perfringere. De argumentorum copia tn̄ hec interim libaſſe ſufficiant. ¶ Tranſeundū quippe eſt adEutychen: qui cū a veterum orbitis eſſet euagatusin contrarium cucurrit errorem. Aſſerens tantū abeſſe: vt in xp̄o gemina perſona credat̉: vt ne naͣm quidem in eo duplicem oporteat cōfiteri. Ita ꝗppe eſſeaſſumptū hoīem: vt ea ſit adunatio facta cum deo:vt naͣ humana non manſerit. Huius error ex eodemquo neſtorii fonte prolabitur: nam ſicut: neſtorius arbitratus non poſſe eſſe naͣm duplicem: quin perſonafieret duplex: atqꝫ iō cum in xp̄o naͣm duplicem cōfiteretur: duplicem credidit eſſe perſonaꝫ: Ita quoqꝫEutyches nō putauit naͣm duplice̓ eē ſine duplicatōne perſone; Et cum non confiteret̉ duplicem eē ꝑſonā: arbitratus ē cōſequēſ: vt vna videret̉ eſſe naͣ. Itaqꝫ neſtorius recte tenens dupliceꝫ in xp̄o eſſe naͣm ſacrilege confitet̉ duas eſſe p̄ſonas. Eutyches v̓o rectetenens vnaꝫ eē perſonā: impie credit vnā quoqꝫ eſſenam Qui conuictus euidentia reꝝ qn̄ quidem māifeſtum eſt aliā naͣm eē hoīs aliam dei. Ait duas ſe confiteri in xp̄o naturas ante adunationem: vnā v̓o poſtadū̓ationeꝫ. Que ſententia nō aperte qd̓ vult eloquitur: vt tn̄ eius dementiam perſcrutemur. Adunatiohec aut tēpore gn̓ationis facta ē. aut tꝑe reſurrectionis. Sed ſi tempore gn̓ationiſ facta eſt: videt̉ putare⁊ ante gn̓ationem fuiſſe humanam carnem nō a maria ſumptā: ſed aliquo mō alio preparatā. Mariā v̓o

20 6virgineꝫ appoſitā: ex qua caro naſceretur: que ab ea.ſumpta non eſſet. Illam v̓o carnem que ante fuerit.eſſe ⁊ diuiſam atqꝫ a diuinitatis ſub̓a ſeparataꝫ. Cuꝫex virgine natus eſt: adunatam eſſe deo: vt vna videretur eſſe facta natura: vel ſi hec eius ſententia noneſt: illa eē poterit dicentis. Duas ante adunationem:vnam poſt adunationem. ſi adunatio gn̓atione perfecta eſt. vt corpus ꝗdē a maria ſumpſerit: ſed anteqͣꝫſumeret diuerſam deitatis diuinitatiſqꝫ fuiſſe namSumpta v̓o vnā factā atqꝫ in diuinitatis ceſſiſſe ſubſtantiā. Qd̓ ſi hanc adunationē non putat gn̄eratōeſed reſurrectione factā. Rurſus id duobus fieri arbitrabitur modis. Aut enim genito xp̄o ⁊ non aſſumēte de Maria corpus: aut aſſumente ab eadē carnemvſqꝫ dum reſurgeret quideꝫ duas eē naturas poſt reſurrectionem vnā factā. De ꝗbus illud diſiunctū naſcitur: qd̓ interogabimus hoc modo. natus ex Mariachriſtus: aut ab ea carnem humanam traxit: aut minime: ſi non confitetur ex ea traxiſſe: dicat quo hoīeindutus aduenerit. Utrū ne eo qui deciderat preuaricatione peccati. an alio: Si eo de cuius ſemine ductus eſt hō: qē veſtita diuinitas eſt. nā ſi ex ſemineAbrahe atqꝫ Dauid: ⁊ poſtremo Marie nō fuit caroilla qua natus ē. Oſtēdat ex cuius hoīs ſit carne deriuatꝰ. Qm̄ poſt primū hoīem caro oīs hūana ex hūana carne deducitur. Sꝫ ſi que dixerit hominē: a quogn̓atio ſumpta ſit ſaluatoris preter Mariā virgineꝫ:⁊ ipſe errore confundet̉: ⁊ aſcribere mēdacii notamſūme diuinitati illuſus ipſe videbit̉. Qn̄ quidē Abrahe atqꝫ Dauid promittitur in ſanctꝭ diuinationibusvt ex eoꝝ ſemine totisnundo ſalus oriatur. Cū p̄ſertiſi hūana caro ſumpta eſt: nō ab alio ſumi potuerit: niſi vnde ēt ꝓcreabatur. Si igit̉ a Maria non eſt ſumptū corpꝰ hūanū: ſꝫ a quolibet alio: ꝑ Mariā tn̄ ē ꝓcreatum qd̓ fuerat preuaricatione corruptū: ſuperiꝰdicto repellit̉ argumēto. Qd̓ ſi nō eo homine chriſtꝰindutus eſt: ꝗ pro peccati pena ſuſtinuerat mortē. Illud eueniet ex nullius hominis ſemine talem potuiſſe naſci: qui fuerit ſine originalis pēa peccati. Ex nullo igitur talis ſumpta eſt caro: vnde ſit vt nouiter videatur eſſe formata. Sed hec aut ita hominū viſa ēoculis: vt humanum putaretur corpus: quod re veranon eſſet humanum quippe quod nulli originali ſubiaceret pene. Aut noua quedā vera nec pene peccatiſubiacens originalis ad tempus hominis natura formata eſt. ſi vero hominis corpus non fuit: aperte arguitur mentita diuinitas: que oſtenderet hominibuscorpus. Quod cum verum non eſſet tum fallerenturhi ꝗ verū eſſe arbitrarentur. At ſi noua veraqꝫ nonex homine ſumpta caro formata eſt. Quo tanta tragedia generationis: vbi ambitus paſſionis. Egoquippe ne in homine quidem non ſtulte fieri putoquod inutiliter factuꝫ ē. Ad quā v̓o vtilitatem factaprobabitur tanta humilitas diuinitatis. Si homo ꝙperiit generatione a paſſione chriſti ſaluatus nō eſt:qm̄ negatur aſſumptus. Rurſus igit̉ ſicut ab eodemneſtorii fonte Eutichis error principium ſumpſit: itaad eundem finē relabitur. Ut ſcd̓m Eutychen quoqꝫnō ſit ſaluatum genus humanum. Qm̄ non is ꝗ egereſſet ⁊ ſaluatione curaqꝫ egeret: aſſumptꝰ ē. Traxiſſeautem hanc ſententiam videtur. ſi tamē huiꝰ errorifuit. vt crederet non fuiſſe corpꝰ chriſti vere ex hoīeſed extra atqꝫ a deo in celo formatū: quoniam cū eoin celum creditur aſcendiſſe. Quod exēplū cōtinet tāle. non aſcendit in celū niſi qui de celo deſcēdit. Sed