Prima editio In predicamenta
tibus conſtat ⁊ ad ſe inuice coniunctis continuatiſqꝫ:vt vbi queqꝫ iaceat: ⁊ que ad quā cōtinuet̉ poſſit oſtēdi. in numero v̓o nihil horū eſt. Nā neqꝫ in aliquo loco eſſe poſitus demonſtratur. nec eius partes coniuncte ſunt. Quocirca numero ex his tribus que diximꝰdue res deſunt: loci poſitio: ⁊ partium continuatio. tepus etiam qͣꝫ qͣꝫ ſint eius partes continue: tamen qm̄non permanent: ſed ſemper mouentur ſemperqꝫ pretereunt: habere poſitionem partium non dicitur. Sēper enim veloci agitatione torquetur: ⁊ currentis aq̄more in nulla vinqꝫ ſtatione conſiſtit. ꝙ quia parteseius non permanent. ex habentibus ad ſe inuicem poſitionem ſuis partibus conſtare non dicitur. Sꝫ hecqͣꝫ qͣꝫ poſitionem partium habere non poſſunt: tamēhabent ordinem quendā: quē preter poſitionem partium tantum retinent. Dicimus enim prioreꝫ eſſe binarium qͣꝫ ternarium: atqꝫ hunc qͣꝫ quaternarium: ⁊in tempore nimirum idem ordo conuertitur. Priusenim futurum preſente preſenſqꝫ preterito: Quocirca ⁊ ſi hec non habent aliqͣꝫ partium poſitionem: retinent tn̄ ordinem. Quod v̓o dicit poſitionem v̓o nōmultum accipies. tale eſt ac ſi diceret penituſ non accipias. Multum enim pro omnino vicetur adiunctumac ſi diceret poſitionē v̓o omnino non accipies. Idcirco ꝙ ipſa quidē continuatio dat aliquam imaginem:ꝙ poſſit habere aliquam partium poſitionem. ſꝫ hocminime eſt. Idcirco ꝙ qͣꝫuis ſint continue quantitates: ſi tamen vno careant ex his que ſuperiꝰ dicta ſūtpoſitionem partium habere non poſſunt. Nam aquaquam fiſtula euomit. dum cadit quidem retinet poſttionem: cum v̓o iam effuſe vnde ſe miſeuerit: poſitionem partium perdit: ⁊ fluuius quoqꝫ quando in pelagus fluit: ⁊ poſitionem videtur habere partium ⁊ cēcontinuus: cum nondum marine aque fluuii ſuperficies ipſa permixta eſt: cum v̓o extremitas amnis marina alluuione contingitur: totaꝫ ſine dubio poſitionem videtur amittere. Oratio quoqꝫ ſimiliter ſeſe habet. nam nec ipſa vllo loco poſita eſt: nec eius partesad aliquam coniunguntur: ſed ad ſe inuicē ille diſcrete ſunt: nec cuꝫ eius partes dicte ſunt: permanent. atqꝫ hoc eſt quod ait. Sed dictū eſt ⁊ non eſt vltra hocſumi. Mox enim dicitur ſermo: mox preterit: nec vllaratione poterit permanere quare mox vt aliquid dictum ſit: ei partes oſtendi: ⁊ ad demonſtrationem ſumi non poſſunt. Conſtat igitur orationem quoqꝫ exhis eſſe que poſitionem partium non habent. de ordine v̓o dubium eſt. Nam ſi quis ſermo aliquid ſignificet: vt eſt cicero: eſt in eo quidam ordo ꝙ ci ſyllabaprimum dicitur: ſecunda v̓o ce. tertia ro. ⁊ potius exſignificatione ordinem ſumit: ſi vero nihil ſignificetnec ordinem dicitur habere: vt ſcīdapſus nihil quidēſignificat. ſed ſiue ſecundam ſyllabam primam pōas:ſiue vltimam primam: ſiue quomodolibet ſyllabaruꝫordinem ſeriemqꝫ permiſceas: idem erit. in ſignificatiuis enim vocibus idcirco eſſe dicitur: ꝙ illo ordinepermutato vis ſignificationis euertitur. hic v̓o vbinulla eſt ſignificatio nihil intereſt quomodolibet iaceant partes. Quare oratio in aliquibus quidem habet ordinem partium: in alijs v̓o nec ordo ipſe poterit inueniri. An fortaſſe oratio dici non poteſt que nihil ſignificat: ⁊ nulla eſt oratio: que ordinem non habeat: Ergo ſecundum priorem qͣꝫtitatis diuiſionemvbi dicebatur quantitatis alia eſſe continuaᵉ: alia v̓odiſcreta. Quinqꝫ ſunt continua: duo v̓o diſcreta. Cōtinua quidem linea: ſuperficies: ſoliditas: locus: tem-
pus. Diſcreta v̓o numerus ⁊ oratio. In hac v̓o ſecūda diuiſione quā dicit alias quantitates ex habentibus. ad ſe inuicem poſitionem conſtare partibꝰ. quatuor quidem ſunt que retinent poſitioneꝫ: ideſt lineaſuperficies corpus locus. Tria v̓o que poſitionem nōhabent: ſed ex his duo ſemper ordinem retinent: tēpus .ſ. ⁊ numerus. Oratio v̓o ſi ꝗd ſignificet. habetordinem. ſi v̓o nihil ſignificet: inordinata eſt: ſi tn̄ oratio nihil ſignificans dici poſſit: his dictis ipſe concludit dicens. Igitur alia ex habentibus ad ſe inuicempartibus poſitionem conſtant: alia v̓o ex non habentibus poſitionem. Hac igitur diuiſione finita tranſitad cetera monſtrans que proprie quantitates nuncuꝑantur: que ſecundum accidens.Roprie autem ꝙͣtitates he ſole dicunt̉:N quas diximus: alia v̓o omnia ſecundumIaccidens. ad hec enim aſpicienteſ ⁊ aliadicimus quantitates: vt multuꝫ dicituralbum eo ꝙ ſuperficies multa ſit ⁊ actio longa eoꝙ tempus multum ſit: ⁊ motus multus. neqꝫ eniꝫhorum ſingulum per ſe quantitas dicitur: vt ſiquis aſſignet quanta aliqua ſit actio tempore diffiniet anni menſuram: vel ſic aliquo modo aſſignās⁊ album quantum ſit aſſignans. ſuperficie diffinietQuanta enim ſuperficies fuerit. tantum eſſe albūdices. Quare ſole proprie ⁊ ſecunduꝫ ſeipſas quātitates dicuntur que dicte ſunt. aliorum vero nihilper ſe. ſed ſi forte per accidens.¶ Principaliter aliquid eſſe dr̄: qd̓ per ſe tale eſt: quale eſſe demonſtratur. Secundum accidēs v̓o illud qd̓non per ſe ſed per aliud: tale eſt quale eſſe dicitur: vtalbedo per ſe ineſt colori. ſecundū naturam eniꝫ albicolor eſſe dicitur albedo. cum vero homo dicitur coloratus: non per ſe dicit̉: idcirco ꝙ homo in eo ꝙ homo eſt: color non eſt: ſed quoniam habet colorem: idcirco dicitur coloratus. Ergo quemadmodum albuꝫidcirco color eſt per ſe: quoniam color naturale quoddam eſt genus. homo vero idcirco coloratus dicitur:quoniam habet colorem ⁊ dicitur album quideꝫ perſe ⁊ principaliter color: homo v̓o ſecundum accidēscoloratus. Ita quoqꝫ ⁊ quantitates. hec enim omniaque dicta ſunt ideſt linea: ſuperficies: corpus: numerus: oratio: tempus: per ſe ⁊ ſecundum propriam naturaꝫ qͣꝫtitates dicuntur. Si qua v̓o alia dicuntur ſecundū aliquam quantitatē: nō per ſe ſed ſecūduꝫ accidens nominantur: vt album dicitur multū: non iccirco quod albedo ſit quantitas: ſed quoniā multa ſit ſuperficies in qua illud album ſit. Si eniꝫ multū ſpaciūfuerit ī quo albū ſit: multū erit album. quocirca nonquoniam ipſa albedo per ſe aliquam quantitatem hꝫſed quoniā in aliqua quantitate ē cōſtituta: ideſt ī ſuperficie: Iccirco ſecundum ſuperficieꝫ qd̓ eſt qͣꝫtitasque .ſ. per ſe multa eſt albū multū dicit̉ nō ſecundumſe. atqꝫ ideo albū non per ſe nec prīcipaliter ſꝫ ſcd̓maccidēs multū dicit̉. Actio quoqꝫ ideo dicitur longa:ꝙ multo tempore ſit acta. multaꝫ v̓o egritudinem iccirco dicimꝰ: ſi eadē multū ſit tꝑe ⁊ motū multū iccirco ꝙ multo tꝑe factuſ ſit: vt ſi ꝗs multo tꝑe currat. ſiꝗs v̓o multū curſū dicat illū eē: ꝗ ſit velociſſimꝰ: illenō cōuenienter ſermone vtitur. Uelocitas enī n̄ quātitas ſed potius qualitas eſt. quales enim ſecūdū eaꝫdicimur ideſt veloces. non quanti: Scd̓m quantitatēvero multū dicitur. hoc aūt monſtrat ipſa rerū diffinitio. qui