In predicamentaPrima editio

que in ſubſtantiis ſūt. ipſa mutata ſuſceptibilia ſūtcontrariorum. frigidum enim de calido factuꝫ mutatum eſt. alteratum enim eſt: ⁊ nigrum ex albo: ⁊ſtudioſum ex prauo. Similiter auteꝫ ⁊ in alijs vnūbuodqꝫ ipſum mutationem ſuſcipiens eſt ſuſceptibile contrariorum. oratio autem ⁊ opinio ipſa quidem immobilia omnino perſeuerant. Cum verores mouetur: contrarium circa eam fit. oratio namqꝫ permanet eadem eo ꝙ ſedet aliquis. Cum v̓ores mota ſit. aliquando quidem vera: aliquandofalſa ſit. ſimiliter autem ⁊ in opiniōe. Quapropterproprium modo ſubſtantie eſt: eo ꝙ ſecunduꝫ mutationem ſuam captabilis eſt contrariorum. Si ꝗſautem etiam recipiat placitum ⁊ orationem ſuſceptibilia eſſe contrariorum. non eſt hoc verum. oratio namqꝫ ⁊ opinio nō in eo ꝙ ipſa aliquid recipiātcontrariorum ſuſceptibilia eſſe dicuntur ſed in eoꝙ circa alterum aliqua paſſio facta ſit. nam in eo ꝙres eſt vel non eſt. in eo etiam oratio vera aut falſa eſſe dicitur. non in eo ꝙ ipſa ſit captabilis contrariorum. Simpliciter enim a nullo nec oratio mouetur nec placituꝫ. Quapropter non eruntſuſceptibilia contrariorum. cum nulla in eis cōtrariorum paſſio facta ſit. verum ſubſtantia in eo ꝙ ipſa contraria recipiat. in hoc ſuſceptibilis dicit̉ contrariorum eſſe. Languorem enim ⁊ ſanitateꝫ ſuſcipit. candorem ⁊ nigredinem. ⁊ vnumquodqꝫ taliūip̄a ſuſcipiendo contrariorum eſſe ſuſceptibilis dicitur. quare proprium erit ſubſtantie cum idem ⁊vnum ſit numero: contrariorum ſuſceptibilem cūpermutatione ſuiipſius eſſe. ⁊ ſubſtantia quidemhec dicta ſufficiant.¶ Ait maxime proprium eſſe ſubſtantie: ꝙ eadē ⁊ vnanumero contrariorum ſuſceptiua ſit: nihil contrariūſuperioribus dicens. Illic enī dixerat ſubſtātias ſubſtantiis non eſſe contrarias. hic v̓o dicit non ſubſtantias ſubſtantiis eſſe contrarias: ſed res in ſe contrarias poſſe ſuſcipere: vt vnus atqꝫ idem homo nunc ꝗdem ſit ſanus alio vero tempore ſit eger. egritudo autem ⁊ ſanitas contraria ſunt. Ergo quoniam declaratū ē ſubſtantiaꝫ poſſe contraria ſuſcipere: demōſtrādum eſt: quemadmodum hoc ſolis ſubſtantiis inſit:hoc autem in nullis alijs inuenitur. namqꝫ in qualitate qualitas non erit eadem atqꝫ vna numero contrariorum ſuſceptiua. idem enim ⁊ vnum numero nonerit album atqꝫ nigrum: cum album fuerit ⁊ poſt innigrum vertitur: tota qualitatis ſpecies permutatur⁊ non erit vnum atqꝫ idem numero: quod contrariuꝫeſt: ſed diuerſum. At v̓o ⁊ actio eadeꝫ ⁊ vna numeronon erit bona atqꝫ mala: ſed fortaſſe vna bona aliamala: ita vt diuerſe ſint non eedem numero. hoc etiāin alijs reperitur. Ipſa v̓o ſubſtantia cum vna ſit ⁊numero ſingularis contraria ſuſcipit: vt idem atqꝫvnus homo cum fuerit candidus atqꝫ albus ſole tactus nigreſcit: ⁊ album in nigrum vertitur: ⁊ in contrarium permutatur vtraſqꝫ res in ſe contrarias ſuſcipiens. Nulli igitur alij ineſſe hoc niſi ſolis ſubſtantiis ſatis ſuperiora demonſtrāt. Si quis autem apponat orationem ⁊ opinionem vnam atqꝫ eandem contrariorum eſſe ſuſceptibilem. ideo quod cum dico ci-

cero ſedet: vel eum ſedere opinor: cum vere ſedet. vera eſt ⁊ oratio de eodem ⁊ opinio quoniam ſedet: cuꝫv̓o ſurrexit ille: eadem permanet opinio vel oratioque dicit vel arbitratur cicero ſedet ſed falſa eſt: qm̄non ſedet: videt̉ enim opinio atqꝫ oratio eadē ⁊ vnanumero nunc quidem eſſe vera nunc autem falſa: ⁊contraria ipſa ſuſcipere. ſed hoc falſum eſt quod oratio ⁊ opinio contraria non recipiunt. Nam ſi ꝗs hocrecipiat quod etiam oratio atqꝫ opinio contrariorūſuſceptiua ſint: non tn̄ eodem mō quo ſubſtantia: nāſubſtantia ipſa contraria ſuſcipiens permutatur: eicero namqꝫ ipſe in ſe egritudinem ſuſcipiens ex ſano factus eſt eger ⁊ mutatus ipſe contraria ſuſcipit: ſermov̓o vel opinio ipſa quidem immutata permanent: ſedcum rebus de quibus dicuntur permutatis ipſe inueniuntur falſe eſſe vel vere: ⁊ ſubſtantia quidem ipſacum his que ſuſcipit contrariis permutatur. oratiovero ⁊ opinio eo ꝙ res de quibus dicuntur vel arbitrantur: permutentur. ipſe vident̉ falſe eſſe vel vereNam cum dico cicero ſedet: ſi ille ſurexit oratio quidēipſa nihil paſſa eſt: ſed res de qua illa fuit oratio: mota eſt. Qui enim ſedebat ſurrexit. iccirco ex vera oratione facta eſt falſa. Quocirca ſubſtantia ipſa ſuſcipiens. (vt dictum eſt) contraria permutatur: oratiovel opinio nō mutat̉: ſed re circa eas motaᶻ ipſe verevel falſe ſunt. Quare proprium ſubſtantie ita eſſe pitabitur cōtrariorū ſuſceptibile: vt ipſa permutata cōtraria ſuſcipiat: nō vt re mutata ipſa īmutata īmutabiliſqꝫ permaneat. Atqꝫ hoc dictum eſt: ſi quis orationē atqꝫ opinionē contrarioꝝ ſuſceptibiles putet: nōautem eſſe orationem atqꝫ opinionem contrariorumſuſceptibiles ipſe rurſus adiecit. Non eſt autem hocverum: etenim oratio ⁊ opinio nō quo ipſa ſuſcipiātaliquid: contrariorum ſuſceptibilia eſſe dicuntur. Sꝫquocirca alterum aliqua paſſio fac̄ta ſit. Ait enim orationē atqꝫ opinionē ipſa quidem nullius eſſe cōtrariorū ſuſceptibilia: neqꝫ enim falſitaſ veritaſqꝫ in oratione vel opinione inſita eſt. Sed iccirco videntur contrariorū eſſe ſuſceptibilia: quod (vt ipſe ait) circa alteram quandā paſſionem ſint hoc eſt circa hoc eſſe opinionem vel orationem. Nam circa ſedere ⁊ non ſedere que ſunt contraria: eſt ſedendi aliquem ⁊ non ſedēdi opinio vel oratio. atqꝫ ideo quoniā circa alias resſunt: que ſibi ſunt contrarie. Illis permutatis iſta videntur eſſe contraria: non ꝙ ipſa ſuſcipiant: ſed quodcirca contrarias paſſiones rerum ſint. Nam neqꝫ oratio neqꝫ opinio permutatur: ſed ſola tantum de quibus eſt ipſa oratio atqꝫ opinio: ideſt ſedere ⁊ non ſedere. Quocirca quoniam nullā ipſa oratio vel opinioſuſcipiunt paſſionem: nec quicqͣꝫ in eis ſit. atqꝫ euenitcontrarium. contrariorum eſſe ſuſceptibilia non vidētur. At ſubſtantia eo ꝙ ipſa ſuſcipiat contrarium: cōtrariorum dicitur eſſe ſuſceptibilis. cicero enim ſuſcipiens ſanitatē ſanus ſit: ſuſcipiēs egritudinē ſit egerOratio v̓o atqꝫ opinio (vt dictum eſt) contraria nōſuſcipiunt. Quare erit hoc proprium ſubſtantie contrariorum eſſe ſuſceptibilem. Sed ſi quis forſitan dicat: cur cum ignis calidus ſit nunqͣꝫ frigus ſuſcipiat ⁊cur cum aqua ſit humida nunqͣꝫ ſuſcipat ſiccitatemHis enim oppoſitis videtur non omnis ſubſtantiacontrarioū eſſe ſuſceptibilis: ⁊ ſubſtātię hoc propriūinfirmabitur: cū nō ſit ī omnibus ſubſtantiis. Sꝫ dicendū ē qm̄ ea cōtraria ſuſcipere videntur ſubſtātie:que ſunt in eius natura nō infita. alioquin nō ſuſcipitquicquid illi ſubſtantialiter adeſt. Suſcipere enim dicimus