Prime editionis in porphi. li. ii.

lis hominis ⁊ dei: Species vero nūqͣꝫ alijs niſi ſolisſub ſe poſitis indiuiduis preeſt. Nūqͣꝫ .n. alia res homo eſt: niſi quod eſt indiuiduū: vt ſocrates: ⁊ plato: ⁊cicero. Unde ſit vt ſublata differētia: ſpecies quoqꝫtollatur. Nam ſi ſuſtuleris rationale: hominem ſuſtuleris. Sin v̓o ſuſtuleris ſpēꝫ: differētia manet. Nā ſiſuſtuleris hominē rationalis dei differentia remanebit. Eſt vero etiā hec differētia qd̓ differētia cū aliadifferentia iungi poteſt: vt aliqua ex his ſpecies īformet̉. Nāqꝫ rationalis differentia ⁊ mortalis differētia hoīs iuncte vnius ſpēꝫ rediderūt. Iūcte v̓o ſpēsnūqͣꝫ aliquā ex ſe ſpēm conſtituent. Si enim iungashominē boui: nulla ex his ſpēs informabit̉. Sed fortaſſe dicat aliquis aſini atqꝫ equi cōiunctiōe mulꝰ naſcit̉. ſed non ita eſt. Nāqꝫ īdiuidui coniunctiōe natū ēaliꝗd indiuiduū. Si aūt ſic ſimpliciter ſpēm ipſā aſini atqꝫ equi coniungas: nulla ex his vnqͣꝫ ſpeciēs conſtituit̉. Neqꝫ .n. ſic ſe poſſunt indiuidua cōmiſcere: iccirco ēt ſpēs indiuiduoꝝ in alterutrā ſubſtātiā tranſeunt: atqꝫ ideo conſtat iunctas ſpecies vnā ſpēm nōpoſſe cōponere cū differentie iuncte vniꝰ ſpeciei conſtitutiue ſint: hiſqꝫ tranſactis ad differentie ⁊ ꝓpriicommunia veniamus.¶ De cōibꝰ differentie ⁊ proprij.Ifſerentia ⁊ propriū cōmune habent: qd̓quibus differentia eſt ⁊ a quibus ipſa difAferētia participatur: equaliter participat̉.nam rationalis differētia quoniā ineſt hominibus: ⁊ omnes homines rōnabili differentia participant: non eſt dubiū qꝛ omnes homines equaliterſint rationales: atqꝫ eqͣliter ratiōabilitate participētAt v̓o ꝓpriū quod riſibile ē eqͣliter omnibꝰ hominibꝰeſt. omnes enim homines equaliter riſibiles ſunt. Eſtetiam hec eoꝝ cōmunitas: quod ſicut poteſtate riſibile dicitur etiā ſi non rideat: ita etiam poteſtate bipesdicitur: etiam ſi quis vno pede minuatur: nō .n. qd̓ ēdicit̉: ſed quod eſſe poſſit. nam quoniā ille ridere pōtriſibilis nominat̉: quod ille duos pedes habere poſſitbipes. Atqꝫ ideo nunqͣꝫ ab illis in quibus ſederint: ꝓpriū differentiaqꝫ diſcēdūt. Semper enim homo riſibilis eſt etiā ſi nō rideat. Semꝑ bipes: etiā ſi vno pede minuatur. In his enim. differētijs ⁊ ꝓprijs (vt dictū ē) qd̓ poteſtate eē poſſit: nō qd̓ vere ſit cōſiderat̉¶ De propriis eorundeꝫ.Ifferunt aūt īter ſe quod differētia de pluribus ſpeciebus predicatur: propriū v̓o devna. Nāqꝫ differētia que eſt mortalis preadicat̉ de hoīe: ⁊ de boue: ⁊ equo ⁊ ceterisanimātibꝰ. ⁊ rationale p̄dicat̉ ⁊ de deo: ⁊ de homīe.At v̓o riſibile de ſola tātū ſpē hoīs p̄dicat̉. Unde euenit: vt oīs differētia qm̄ plurimarū continēs eſt ſpecierum: a ſuis ſpeciebus maior fit. Atqꝫ ideo ipſa deſpeciebus predicari poteſt. Porro autem de ipſa ſpecies predicari nō poſſunt: neqꝫ conuerſiꝫ dici poteſt.Nam quoniam homo dicitur rationalis non contradicitur qd̓ rōnale eſt: id hō eſt. Pōt enim eſſe etiamnon homo ſed deus. At vero propriū: quoniam equaliter ⁊ ad vnam ſpeciē ſemꝑ aptat̉: equa vice atqꝫ appellatione conuertitur. Quibus pertractatis ad differentiam ⁊ accn̄s trāſgreſſa diſputatio eſt.¶ De cōmunibus differentie ⁊ accidentisIfferentia ⁊ accidens cōe habent de pluriIbus predicari. Nāqꝫ differētia dr̄ ⁊ de homine ⁊ de deo: quoniā vtriqꝫ rōales ſunt.Et accidens dr̄ de homīe ⁊ de equo: vt ho

mo ethiops niger: ⁊ equus niger. Eſt etiā alia communio quod inſeparabile accidēs cuicūqꝫ ſpēi fueritinſeparabiliter ⁊ omnibus ineſt vt differentia. Namqꝫ inſeparabile eſt accidens quod eſt nigrum: coruo inſeparabiliter accidit: ⁊ omnibus coruis. Eodemmodo ēt diſferentia. Nā qm̄ accidit homini vt bipesſit ſemper ⁊ omnibus hominibus eſt eſſe bipes.¶ De proprijs eorundem.Ifferunt autē inter ſe: quod omnis differētia ſpecies cōtinet. Non contra ipſa a ſpeciebꝰ cōtinet̉. Nā ſi differentia plures ſubſe ſpēs hꝫ: vt dictū ē: maior erit ſub ſe poſitis ſpeciebus. Si maior erit: nūqͣꝫ eā quelibet ſpēscōtinet. Maior enim a minori nūqͣꝫ cōtinetur. Namquod eſt rationale: continet hominē ⁊ deum. Homovero rationale nō cōtinet. Accidētia vero aliquotiēscōtinēt: aliquotiēs continentur. Nāqꝫ cōtinent quoniā frequēter vnū accidēs duas ſub ſe ſpēs hꝫ: vt nigrū hꝫ ethiopē: habet coruū. Cōtinēt̉ v̓o quoniā ſpecies vna habet duo vel tria vel qͣꝫ libet plurima accidētia. Si quis enī glaucus vel criſpus vel candidusvel procerus: hec omnia accidētia ille vnus cui acceſſerunt complectitur ⁊ cōtinet. Atqꝫ ideo ſpēs illa queillud indiuiduū continet: qd̓ indiuiduū plura in ſe accidentia ſuſcepit: accidentis illius complexiuum eſt.Dehinc differentia nūqͣꝫ intendit̉: neqꝫ relaxat̉. Qd̓dicit hoc eſt rationale in vnaquaqꝫ ſpecie: neqꝫ plꝰ neqꝫ minus eſt. Nullus enim hō: alio hoīe ad ſubſtātiāplus rationalis eſt neqꝫ minus. At v̓o accidens ⁊ intēditur ⁊ relaxatur. Dr̄ enī quicūqꝫ procerior: dicit̉ quicūqꝫ velocior: dicit̉ quicūqꝫ criſpior: que oīa accidentia eē non dubiū eſt. Preterea īmixte ſemper ſūt. cōtrarie differentie. Immixte ait .i. īmiſcibiles. que miſceri non poſſunt. Neqꝫ enim rationale cū irrationali miſceri poteſt: neqꝫ in vna ſpecie cōuenire. At v̓ocōtraria accidētia manifeſtū eſt in vna ſpecie poſſecōgruere. Poteſt .n. ꝗcūqꝫ homo cū ipſe ſit candidꝰⁱnigros tn̄ capillos habere. Ergo quemadmodum ſpecies differat a genere vel differentia: dictum eſt: cūde generis ad ſpeciem: vel differentie ad ſpeciem diſtantia diceremus.¶ De cōmunibus ſpeciei ⁊ proprij.Unc dicemus id quod reliquū eſt de ſpēiꝓprijqꝫ cōmūibꝰ. Et ē vna eoꝝ cōio: qd̓de ſe ipſa inuicē predicant̉. Nam qm̄ eqͣ ſiM A hi ſunt: neqꝫ ſpēs hoīs alij proprio cōuenitniſi riſibili: neqꝫ riſibile alij cōuenit ſpeciei niſi homini: atqꝫ ideo dicit̉ quid ē homo: quod riſibile. Quidriſibile. Quod homo. Cōmune eſt etiam illud: qd̓ oēpropriū equaliter ad ſub ſe poſita predicat̉. Nāqꝫ oēſhomines equaliter riſibiles ſunt: ⁊ ſpēs equaliter adſub ſe poſita predicatur. Nāqꝫ oēs homīes indiuiduiequaliter vno nomine homines nuncupantur.¶ De proprijs eorundemIfferunt a ſe: qm̄ ſpēs poteſt etiā genus alU Iteri eſſe ꝓpriū eſſe non poteſt. Sed hic illāIſpēꝫ ītelligamꝰ: que ſubalterna eſt: non illāA que magis ſpēs ē: ⁊ genꝰ eē nūqͣꝫ pōt. Atqꝫiō nos illā mō ſolā: que ſubalterna ſpecies eſt intelligamꝰ: que .ſ. poterit eē ⁊ genꝰ. Nāqꝫ mortale rōnalisgeneris ſpeciēs eſt: hominis genus eſt. At vero riſibile de nulla vnqͣꝫ ſpecie alia poterit p̄dicari: neqꝫ alijeſſe propriū: ſicut eſt hominis: Illa enim ſemper (vtdictum eſt) propria ſunt que nulli alij niſi ad vnāſpeciem ſemper aꝑtantur: Deinde ſpecies prece-