IrſPrime editionis in porphi. li. ii.
dētia vocata ſunt: quoniam in ſubſtantie ratione nōaccipiuntur. Si enim in ſubſtātie ratione ponerent̉:nunqͣꝫ non eſſent: nunquā non eſſe poſſent. Nam quoniam verbi gratia ratio in ſubſtantia hominis eſt:nunquam homo eſſe poterit irrationabilis: quoniamirrationabilitas in ſubſtātia hominis nō eſt. Ex hocergo venit etiam alia diffinitio: accidens eſſe illud:quod neqꝫ genꝰ ſit: neqꝫ ſpecies: neqꝫ differētia: neqꝫproprium. Nam quoniam genus: ſpecies: differentia⁊ propriū: in ſubſtātia ſunt ⁊ cuiuſcunqꝫ illius rei ſubſtantiam monſtrant: idcirco quicquid horum aliquidnon fuerit id accidēs merito predicabitur. Explicitisigitur atqꝫ expeditis his que propoſuit. ideſt genereſpecie: propriis differentiis: accidentibuſqꝫ tractare:nunc exequitur illa que inter hec communia omniavel que differentie ſunt.¶ De communibus generis: differentie: ſpeciei: proprij: accidentiſqꝫ.T primo oīum ſimul inter ſe cōmuniones explicat. Poſt etiam ſingulorumproprietates. Et dicit omnium eſſe cōmune de pluribus predicari. Namqꝫ genus predicatur de ſpeciebus ⁊ de indi¶ uiduis eodeꝫ modo predicatur ⁊ differētia de ſpeciebus ⁊ de indiuiduis. Etiam proprium ⁊de ſpecie ⁊ de indiuiduis predicatur. At vero ſpeciesde ſolis tantum indiuiduis appellatur. Genus enimanimal predicatur de equis hominibuſ: bobuſ: ⁊ canibus: id eſt ſpēbꝰ. p̄dicatur itē ⁊ de his qͥ ſub ipſis ſpeciebus indiuidua continentur. Naꝫ ficut ipſe ſpeciēscanis vel equi vel hominis animalia ſunt: ſic ⁊ vnuſquiſqꝫ equus vel homo animalia predicantur. Differentie vero predicātur de ſpeciebus ⁊ de indiuiduishoc modo. Namqꝫ hō ⁊ equus ſpecies ſunt. Sꝫ rationalis dicitur ad ſpeciem hominis. differentia Predicatur eodem modo ⁊ ad ciceronem. Nam cuꝫ ī hominis ſpecie indiuiduum ſit ⁊ ipſe rationalis appellat̉Proprium autem de ſpecie predicatur: cum diciturſpecies quod eſt homo riſibilis: ⁊ cum dicitur ciceroriſibilis: quod eſt indiuiduum: monſtratur propriumde indiuiduis predicari. Species vero de ſuis tantūſolis indiuiduis predicatur. Interrogatur quid eſt cicero. Et homo reſpondetur. Accidens vero ante predicatur de indiuiduis: ⁊ poſtea de ſpeciebus. Namſi quis dicat homo ſedet quod eſt accidens ſeparabile: cum quicumqꝫ ſinguluꝫ hominem ideſt indiuiduūſedere viderit: tūc id ⁊ de ſpecie predicatur. vt dicatquoniam cicero ſedet: cicero autem homo eſt: homoſedet: Eodem modo inſeparabile de ſpeciebꝰ ⁊ de indiuiduis predicatur Expeditis ergo omnium communibus generis ⁊ differentie primum communionesdifferentiaſqꝫ declarat.¶ De communibus generis ⁊ differentie.AAT primum dicit generi cuꝫ differentiaIMeſſe commune: quod ab vtriſqꝫ ſpeciesAAcontinentur. Nam genus quod eſt aniAmal: continet ſpeciem hominis atqꝫ eꝗ.Porro autem rationale quod eſt diſſerentia continet hominem ⁊ deum. Et irrationale qd̓eſt differentia: continet equum: ⁊ bouem: atqꝫ aueꝫSed ita continet. vt genus ſemper plures ſpecies cōtineat qͣꝫ continet differentia. Namqꝫ genus ⁊ ipſas differentias cōtinet. Genus enim ideſt animal rationale atqꝫ irrationale continet: illas ſpecies que ſūtſub rationali: etiam eas que ſunt ſub irrationali con
tinet genus: ideſt aīal. At v̓o differentia .i. rationaleirrationale non continet: ſed rationale tantum hominem atqꝫ deum. Plus igitur genus continet quādifferentia. Eſt autem alia communio. Sed quid enīad quodlibet genus ita predicatur: vt eius genus ſit:⁊ de illis ſpeciebus que ſunt ſub illo genere ad quodpredicatur: illud genus appellatur: ⁊ de indiuiduis qͣſub illis ſpeciebus ſunt. Namqꝫ animal genus eſt hominis ⁊ de animali predicatur: vt genus ſubſtantia.Genus enim ſubſtantia animalis eſt. Ergo illa ſubſtantia que ad hominis genus ideſt animal ita predicatur vt genus predicatur etiam ⁊ ad ipſum hominēDicitur enim homo ſubſtantia. Predicatur item illud generis genus etiam de his que ſunt ſub ſpecieindiuiduis. Dicitur enim cicero: quod eſt ſub hominis ſpecie indiuiduum ſubſtantia. Differentia eodeꝫmodo. Naꝫ ſi qua differentia dicta fuerit de alia differentia: vt differentia intelligatur: predicabit̉ ⁊ adſpeciē que ſub illa differentia eſt ad quā p̄dicat̉: ⁊ deillis indiuiduis que ſub eadē ſpecie ſunt. Naꝫ rationevti ad rationalē differentiam veluti cognata differētia predicatur. Rationabile autem predicatur ad hominem. Idem etiam ratione vti predicatur ad cicerōnem: quod eſt indiuiduum ſub illa ſpecie: ad quamſpeciem illa differentia. ideſt rationalis predicatur:de qua predicabitur vt cognata illa differentia ideſtratione vti. Igitur eſt iſta generis differentieqꝫ cōmunitas: quod ea que de genere ſpeciei predicanturvt genus: ⁊ de ſub eodem genere ſpecie predicant̉: ⁊de indiuiduis: ⁊ illa q̄de differentia predicatur vt differentia: ⁊ de ſub eadem differentia ſpecie ⁊ de indiuiduis. Eſt autem alia communio: quod quemadmodum interempto genere ſpecies interimuntur: ⁊ ſicinterempta differentia ſpecies ſub eadem differentia interimuntur. Nam ſi interierit animal: homo atqꝫ equus continuo periturus eſt. Sin v̓o differentiaideſt rationale: dii atqꝫ homines interibunt: ⁊ nihileorum erit quod vti ratione poſſit.¶ De propriis generis ⁊ differentie.TemtempOſt demonſtrationeꝫ igitur communionum proprietates eorum differenAMAtiaſqꝫ deſignat: ⁊ dicit differentiam.primam eam: qua genus non ſolum adifferentiis: ſed etiam ſpeciebus velproprijs vel accidentibꝰ differat. Nāqꝫ dicit genus multo de pluribus predicari: quam p̄dicatur differentia vel ſpecies vel accidens vel proprium. Namqꝫ genus dicitur: ideſt animal de quadrupede: de bipēde: reptili: ideſt de ſerpēte: vel natatili: ideſt de piſce. Quadrupes autem quod eſt a bipede differentia: de ſolis illis dicitur que quatuor pedesʳ habent: ideſt equus vel bos. De ceteris auteꝫalijs ideſt bipede vel reptili vel natatili: vnde genusequaliter predicatur appellari non poteſt. Plus autem genus a ſpeciebus predicatur: quod cum hoīsſpecies ſit ⁊ de ſolis indiuiduis predicetur: idem tamen homo de equo vel boue vl̓ cane non predicaturAt v̓o animal quod eſt genus: de pluribus ſpeciebuspredicatur ideſt de homine: ⁊ de equo: ⁊ cane: ⁊ boue: ⁊ de omnibus que ſunt ſub ipſis poſita indiuiduis. Genus autem a proprio predicationibuſ habūdatquod proprium vnius ſpeciei ſemper eſt de ⁊ ſub eiſdem indiuiduis. Genus v̓o de multis ſpeciebus ⁊ ꝓpriis predicatur: ⁊ de ſub eiſdem indiuiduis. Ab accidentibus vero genus magis de plurimis predicat̉: