Prime editionis in porphi. li. i.

ſenſibile corpus ſubſtantia: ⁊ ratiōale animal ſubſtātia: ⁊ mortale ſubſtantia: ⁊ hō ſubſtantia: ⁊ de ipſisetiam magis genus indiuiduis predicatur: vt dictumeſt: poteſt eniꝫ cicero dici ſubſtātia. Species v̓o ſolade nullis alijs niſi de indiuiduis predicatur: vt predictum eſt. Indiuidua autem ipſa de nullo alio predicātur niſi de ipſis .i. ſingulis. Natura autē indiuiduoꝫhec eſt: quod proprietates indiuiduorū in ſolis ſingulis indiuiduis conſtant: ⁊ in nullis alijs tranſferunturatqꝫ ideo de nullis alijs predicantur. Ciceronis eniꝫproprietas cuiuſlibet modi fuerit: neqꝫ in catōneꝫ neqꝫ in brutum neqꝫ in catullam aliquando conueniet.At v̓o proprietates hominis que ſunt: id quod rationale: mortale: riſibile. pluribuſ ⁊ omnibus indiuiduispoſſunt ⁊ ſingulis conuenire. Omnis enim homo ⁊ſingillatim indiuiduus ⁊ rationalis eſt: ⁊ mortalis: ⁊jenſibilis: ⁊ riſibilis. Atqꝫ ideo illa quorum proprietates poſſunt alijs cōuenire: poſſunt de alijs predicari.Vorum āt quoruꝫ proprietas in alijs non cōuenit: niſi ipſis tantum indiuiduis ſingulariter: de aliquibusalijs preter ſe ſingulariter predicari nō poſſunt. Repetendum eſt igitur: quod omne indiuiduum ſpeciecōtinetur. Species v̓o ipſa coercet̉ a genere: ⁊ vnūquaſi omnium corpus magis genus eſt ⁊ nunquam ēpars. indiuiduum v̓o pars ſemper eſt nunqͣꝫ eſt totūSpecies autem ⁊ pars ⁊ totum merito nūcupatur.nam ad genus pars eſt: ad indiuidua totum: diuiditenim genus (ut dictuꝫ eſt) ⁊ indiuidua colligit. Sedſpecieſ pars eſt alteriuſ .i. generis. Totum v̓o non eſtpartis ſed partium. Namqꝫ genus ⁊ vnum eſt: ⁊ plures ſpēs vnius rei .i. vniꝰ gn̄is ſpecies pars ē. Et qm̄indiuidua plura ſunt ⁊ infinita ſub vna ſpecie qua ila indiuidua colligit. Species illa non eſt vnius totūideſt non eſt partis totum: ſed plurimorum ideſt partium: plures enim partes ſub ea indiuiduorum ſuntquarum totum ſpecies .i. homo appellatur. Sed degenere ⁊ ſpecie ſufficienter dictum eſt. Et quoniammatutine ſalutationes vocant. in futuras noctis vigilias quod eſt reliquum tranſferamus.¶ Explicit editionis prime liber primus. Incipit Secūdus de Differentia.Ulta nobis a parente natura excelſiusqͣꝫ ceteris animantibus grauia illuſtria¶ Sqꝫ conceſſa ſunt. Que nos ita quaſi queQVdam benigna artifex humanitatis excoluit: ut primum nobis reputandi conſiderandiqꝫ animos rationemqꝫ concederet. poſt v̓o rōne reperta proloquendi conferret vſusSed qͣ natura nos nō corporis ſenſibus a beluis ſedmentis diuinitate diſtare conceſſit: cum ſibi adiunxerit ⁊ a ſue viuacitate nature non diſceſſerit tunc ſicut ipſa eſt eterni generis: ita quoqꝫ famam in poſteros vitamqꝫ glorie infinitiſſimis temporibus coeqͣt.Sin v̓o ſe prauis libidinibus corporis obnoxiā mēsberdendam corrumpendamqꝫ permiſerit: naturamcorporis ſequitur. Naꝫ nihil eius viuacitatis poſt corpora remāet: cui omnis labor ⁊ ſtudium d̓ rebus corporis atqꝫ in corpus impenſum eſt. Quare aduertendum eſt: vt nos meliores accuratioreſqꝫ reddamusnon ea re qua pecudibus nihil diſtare poſſimus. Sedquo celeſtiuꝫ virtutuꝫ ſimilitudine eternitatis gloriāfactis egregijs dictiſqꝫ mereamur. Sed de his aliasnunc ad propoſitum reuertar. Cuꝫ igitur alterius noctis cōſueta lucubratio vigilieqꝫ veniſſent: credo heſterne rōnis ſubtilitate captus vel qua ipſe eſt cupi-

ditate diſcendi audiēdiqꝫ ſtudio vigilantius: quaꝫ nūqͣꝫ ſurrexerat: fabius ad me ꝑrexit. Qui poſtqͣꝫ conſalutatus: ſequentis a me operis promiſſaꝫ continuationem repoſceret. faciam inquaꝫ non inuitus: quippe cum nec mihi ſit in vita quicqͣꝫ melius agere: ⁊ tuhanc mihi incunditatem ſtudio tuo augeas: quod mihi perquam gratiſſimum eſt. Placuit igitur ut quoniam heſterna diſſertio ſpeciem explicuerat: alteriusexpoſitionis principium de ſequenti differentia ſumeretur. Hic fabius. Uberrime inquit a te heſternis vigilijs de generibus ⁊ ſpeciebus expoſitum ē. Sꝫ (utdici audio) ſubtilior differentijs tenuiorqꝫ tractatuseſt non inquam immerito: Nam varie accepte differentie varias habebunt etiam poteſtates. Erunt nāqꝫ alias genera: alias ſpecies: alias v̓o differentie. ſꝫhoc poſtea demonſtrabitur. Nunc vero ita (vt arbitror) textus eſt:¶ Omnis differentia ⁊ communiter ⁊ proprie ⁊magis proprie dicitur¶ Differentiā quoqꝫ multis appellari modis deſignatDicit autem tribus his modis fieri differentiam: cūaut cōmunes ſunt: aut proprie: aut magis proprie. cōmunes ſunt: quibus omnes aut ab alijs differimus.aut a nobiſipſis. nam ſedere vel ambulare vel ſtaredifferentia ē. nam ſi tu ambules: ego vero ſedeam: inſitu ipſo atqꝫ ambulatione differimus. Et item egocum nunc ſedeo: poſtea v̓o ſi ambuleꝫ: cōmuni a meipſo differentia diſcrepabo Proprie v̓o ſunt que vniuſcuiuſqꝫ indiuidui formam aliqua naturali proprietate depingunt: vt ſi quis ſit ceſijs oculis: vel criſpo capillo. Et enim propriā vniuſcuiuſqꝫ ſinguli hoīs ſuntquoquomodo. iſta naſcuntur. Magis proprie ſunt: q̄in ſubſtantia ipſa permanent: ⁊ totam ſpeciem differentie deſcriptione permutant: vt eſt rationalis velmortalis hominis differentia. Horum autem communes ⁊ proprie differentie ſub eadem ſpecie ſingulos a ſe faciunt diſcrepare: illa propriis differentijs:illa cōmunibus. Magis proprie v̓o totam naturamcuiuſlibet ſpeciei ſubſtantiamqꝫ ꝑmutant: ⁊ ab alijsſpeciebus ſegregant atqꝫ diſpergunt. Harum ergocōmunes ⁊ proprie differentie quoniam ſpeciem nonpermutant: ſed formam quodammodo ⁊ habitudinēſolam faciunt diſcrepare: alteratum facere dicuntur.i. non integrum alterum facere .i. nō integre permutare: Sed quodammodo diſcrepantiam diſtantiamqꝫ ideo non vocantur alterum facientes .i. permutantes. Sed magis alteratum .i. non integrum alterumfacientes. Illa v̓o tertiā .i. magis propria. quoniamſubſtantialis eſt: ⁊ ipſius ſpeciei inſerta nature: alterum facit. Nam quoniam homo atqꝫ equus quantūad id quod aīalia erant: vna illis erat ſubſtantia: veniens rationale diſgregauit omnino ſpeciem: ⁊ funditus alteram fecit. Ergo cōmunes ⁊ proprie differentie alteratuꝫ facientes vocantur. Magis proprie autem alterum facientes. Conſtant igitur differentiarum alias facere alterum alias alteratum. ille que faciunt alterum: ſubſtātiales ſunt: ⁊ omnes naturamſpeciemqꝫ permutant: ⁊ ſpecificales predicantur: valet enim quālibet ſpeciem conſtituere: ⁊ ab alijs omnibus ſegregare: ⁊ eius formam naturamqꝫ componere. Nam ſi dicas mortale ⁊ rationale differentias⁊ eas animali ſupponas: non eſt dubium quin cumhominis ſpeciem facias: ſpeciei huius ſint perfectrices. atqꝫ ideo ſpecifice nominantur: quod ⁊ permu