Prime editionis in porphi. li. i.

nuerint infinita ſunt: rhetorica enim ſpecies eſt Sꝫcuꝫ venerit in ſingulos hoīes: tunc per ſingulos ⁊ infinitoſ diuiſa etiā ſingula fiet ⁊ inſinita. Si enī oēs ꝙcunqꝫ ſunt vel fuere numerentur rhetores: nullus vnqͣꝫ huiuſce numerationis finis erit: cum preſertimetiaꝫ per infinita tempora in futurum ſinguli homines rhetores eſſe poſſint. Hic fabius. Hoc igitur inquit erat: quod ait.¶ Porro autem vel artium vel diſciplinarum cuꝫindiuidua per ſingulos homines eſſe ceperint: rationem ad percipiendum capere vel habere omnino non poſſunt.¶ Et ego. Hoc inquam eſt qd̓ cum artes vel diſcipline: que in ſua ſpecie vna an̄ collecta fuerint: in indiuidua venerint .i. per ſingulos hoīes: in infinitam multitudinem innumerabilēqꝫ ſeſe diſpertiunt. hoc aūtidcirco euenit. quod hec eadem ratio eſt: quam porphirius ipſe dirigere non neglexit. Genus enim cuꝫvnū ſit plurimaruꝫ ſpecierum progenitiuuꝫ eſt. Nāqꝫ ſub vno genere plures ſpecies inueniuntur. Idcirco quoniam ſpecies genus illud vnde profluunt: inplurima ſegregant atqꝫ diſpertiunt. Genus autemplurimas colligit res: ſicut ipſum a plurimis iterumſpeciebus diuidit̉ Namqꝫ homo coruus ⁊ equus: queſunt ſpecies: quantuꝫ ad animal: equaliter animaliaſunt. Ita enim nomen animalis omnes ſuas ſpeciesintra ſe continet. Quod ſi ⁊ in homine. animalis nomen eſt: ⁊ in coruo: ⁊ in equo: non eſt dubiuꝫ quoniāillud genus. quod ſub ſe ipſum ea continet ſpeciesdiuiſe inter ſe diuidant multiplicentqꝫ. Colligit igitur genus ſpēcies in ſe: ſpecies vero genus ipſumſuaptē natura diſpertiunt. Eſt igitur genus collectiuum ſpecierum ſuarum. ⁊ quodammodo adunatiuūSpecies v̓o diuiſiue generis quodammodo multiplicatiue. Igit̉ ꝗcūqꝫ ad magis genera aſcēditioēꝫ ſpecierum multitudinem per genera colligit adunatqꝫ.Cum v̓o a magis generibus vſqꝫ ad magis ſpeciesdecurritur. omnis vnitas generum ſuperiorū in multifidas ramoſaſqꝫ ſpecies ſegregabitur. Quod auteꝫait multitudo capienda. perinde eſt ac ſi diceret: multitudo facienda eſt. nam cum diuidis genus in ſpēs:eaſdem ſpecies multas eſſe accipis. quas tu idem feciſti. Species quoqꝫ ab hac generis adu̓atione ac quodammodo collectione non diſcrepant: Namqꝫ ⁊ ipſeinfinitatem indiuiduorum ad vnaꝫ reuocant formā.Singulorum enim hominum ſpecies que eſt homo:collectiua eſt: hoc modo. Ad hominis enim ſpeciē cūcti ſinguli homines vnus homo ſunt .i. prima ſpeciesque nos continet̉ coercetqꝫ. Porro autem ipſa ſpēsin nos multos ſciſſa diuiditur. Omne enim quod ſingulum eſt atqꝫ indiuiduum: illud vnde naſcitur diuidit. Omne quod non eſt ſingulum atqꝫ non īdiuiduūſed diuidi poteſt: non per ſeipſum magis diuidit ſubteriora. quā colligit. His igitur expeditis: conſtat genus plurimarum ſpecierum eſſe genus: ⁊ ſpecieꝫ plurima ſub ſe indiuidua coercere: Nam ſi qua ſunt ſubteriora illa que ſunt ſuperiora diſpertiunt: ⁊ in multitudinem diſſipant diuiduntqꝫ: Quare non eſt dubiūquin ſuperiora ſemper inferioribꝰ pauciora ſint. Predicamenta vero aliud de alio: vel ad ſe inuicem quetorquentur: hoc modo ſunt. omnis eniꝫ res aut maior erit: aut minor: aut equa: omne quod eſt maius:de minore poterit predicari. Minꝰ v̓o de maiore nōdicitur. Nam quoniam animal eſt ⁊ homo ⁊ equus:

ad aninial hominem ſi predicare volueris: tantū heconuenit predicatio: quantum conuenit animal eſſehominem. Age enim: conuerte ⁊ dic hoc eſſe animalquod hominem. Quantum igitur pars eſt animalis:que hominis ſpeciem cōtineat: tantuꝫ animal homoeſt In illis autem alijs partibus animalis que aliudcōtinēt quā eſt ſpecies hominis: appellatio non conuenit. Nam ſi dicas animal homo eſt: quod homo inilla parte in qua equus eſt animal ⁊ coruus: iſta talispredicatio non aptatur. Atqꝫ ideo vniuerſaliter nonconuertuntur. Nā ſi dicis omnis homo animal verūeſt. Si dixeris omne animal homo eſt: falſum eſt. qd̓ſi maiora de minoribus predicantur: quia omne minus in ſe continent: ⁊ minora de maioribus idcirconon predicantur: quia maiora minoris diffinitionemſuperuadunt: ⁊ quodāmodo exuperant: non eſt dubium quin illa que ſunt equalia ſibi: poſſint ipſa coruerti: Equalia autē ſunt illa que neqꝫ mīora neqꝫ maiora ſunt .i. vt ſi in quamlibet ſpeciem opponantur: ⁊omni illi ſpeciei adſint: nulli ⁊ alij: nam omnis homoriſibile eſt: ⁊ nulla alia ſpecies riſibili: poteſt proprionuncupari. Atqꝫ ideo quoniam. equalia ſūt: cōuerturtur. Dicis enim quid eſt homo. Riſibile: quid eſt riſibile. homo. ⁊ item. quid eſt hinnibile: equus. quid eſtequus hinnibile. Quod ſi ſemper maiora de minorbus predicantur: ſuperiora neceſſe eſt genera eſſe: ⁊omnia ſubalterna minora fiunt. Quod ſi ſubalternaomnia minora ſunt: non eſt dubium: quin ſi quis perſubdiuiſionem deſcendat ad vltimam ſpeciem: quodcunqꝫ genus de vicinis ſibi predicabit̉ etiā de ſubalternis. namqꝫ ſubſtantia habet ſibi vicinuꝫ ad ſubteriora genus. Ad ſe v̓o ſpeciem: quod eſt corpus. Dehoc igitur ſubſtantia predicatur. Si quis enim interoget: quid eſt corpus: dicitur ſubſtantia. ſub corpore vero eſt animatum corpus: ⁊ ſub eo animal. Ergoquoniā ſubſtantia iccirco predicatur de corpore: qꝛ illi ē ſuperior: neceſſe eſt quibus corpꝰ ſuperius fueriteiſdē etiā ſit ſubſtātia ſuperior. Nam ſi corpꝰ p̄dicatur de animato corpore ⁊ de animali: predicabitur ēſubſtātia de aīato corpore. ⁊ de animali. Sic igiturquecūqꝫ ſuꝑiora fuerīt de ſubterioribus nō ſolū ſibivicinis: ſed etiam lōge ſubterioribꝰ p̄dicantur. Namſi maiora ſunt his que ſibi vicine ſunt ſpeciebus: multo maiora erunt etiam iliis quibus vicine ſpecies fuerint ampliores: ergo de quibuſcūqꝫ ſpecies predicat̉de ipſis predicabitur ⁊ illius ſpeciei genus. Nam ſiſpecies aliqua alicui maior eſt: multo genus ſpecieiipſius illa re qua ſpecies maior eſt: maius erit. Atqꝫita ad id predicabitur quemadmodum ipſa ſpeciesantea predicata eſt. Quod ſi ita eſt: non eſt dubiumquod genus quoqꝫ generis illius quod ad illud ad qd̓ſpecies p̄dicabatur: poterat predicari etiā id quoqꝫde eo de quo ſpecies ⁊ genus ſpeciei predicabatur:predicari poſſe. Nam ſi quis dicat ciceronem eſſe hominem cum animal hominis genus ſit: non erit abſurdum ciceronem animal predicari. ⁊ cuꝫ animalisipſius ſubſtantia genus ſit non erit incōuenies cicerōnem ſubſtantiam predicari: quoniaꝫ que ſuperſūtde ſubterioribus predicantur: ⁊ que ſubteriora ſuntſi qua alia ſibi ſubteriora habeāt: illud primum genꝰhabebunt etiam iſta ſubteriora: ⁊ de his conuenienter predicabitur. Igitur ſpēs de indiuiduo predicat̉vt maius: magis genus vero de oībus ſubalternis: ⁊de magis ſpecie predicatur. equo enim modo dicitur⁊ corpus ſubſtantia: ⁊ animatū corpus ſubſtantia: ⁊ſenſibile