Prime editionis in porphi. li. i.

etiā genus appelletur. Subalterna v̓o que media ſūtduas formas habent .i. vtraſqꝫ. Namqꝫ vt frequentius inculcatuꝫ eſt: ⁊ generis quodammodo parentelam: ⁊ ſpeciei deriuationem ſortita ſunt. Nec hoc fortaſſe nos turbet: quod ſpecies ſpecialiſſima habꝫ aliquid ſub ſe. Namqꝫ homo cum ſit magis ſpeciēs: habet ſub ſe ſingulos homines. Hec enim quāuis indiuiduis ſuperſit: nunqͣꝫ formaꝫ ſpecialitatis īmutat.Cum enim ſub ſe indiuidua habeat: que contineat: ⁊que ſub ſpecie vera ſint: ⁊ nulla ſubſtantie proprietate diſcrepent: ſpecies eorum vocatur que continet.Ita homo ⁊ animalis ſpeciēs dicitur: quia continet̉⁊ hominuꝫ ſingulorum ſpecies eſt: quia eos continet:qui nulla unqͣꝫ ſpecie diſcrepabūt. Diffinitio igiturmagis generis. magiſqꝫ ſpecierum talis eſt. Magisgenus eſſe dicitur: quod genus ſemper ſit nunqͣꝫ ſpēs⁊ quorum ſuperius nullum genus ſit. Rurſus magisſpecies eſt: quod ſpecies ſemper ſit nunqͣꝫ genus. Etiterum que nunqͣꝫ diuiditur in. ſpecies: ⁊ que ad plurima numero differentia in eo quod quid ſit predicatur. Illa v̓o alia: ut ſepe dictum eſt: ⁊ genera ⁊ ſpēseſſe poſſunt: ſuperioribus ſcilicet inferioribuſqꝫ collata. hoc autem attentiſſime reſpiciendum eſt: quod īdiuerſis longe nationibus in eo genere: ubi ex ſāguine aliqua cognatio deducitur: diuerſaruꝫ cognationū gens ad unuꝫ caput generis deduci poteſt. Nāqꝫromāi a romulo ſunt: romulus autem a marte marsa ioue: poterit gens romanorum ad iouem duci. Itēquoniam athenienſes a minerua: minerua a ioue poteſt athenienſium gens ad eundem iouem uelut adoriginem deduci. Item quoniam perſe a ſole: ſol autem a ioue: poſſunt perſe quoqꝫ ad eundem iouē uelut ad originem propriā deduci. Ita diuerſiſſime gētes ad unius cognationem erigi poſſunt. Quod ideꝫſpeciebus generibuſqꝫ non fit. Nunqͣꝫ enim diuerſagenera ſub vno genere poterunt accōmodari. Ariſtoteles enim primorum generum predicamenta deceꝫconſtituit: que velut aliquis fons: ita ſubterioribꝰ oībus ortum quodammodo nationemqꝫ profulſerint.Hec igitur decem predicamenta: quoniam generaliſſima ſunt ⁊ ſuperius eis nullum aliud inueniri genus poteſt: ad vnum genus reduci non poterūt. Qd̓ſi decem genera prima ad vnum genus reduci nō poterunt: nec vlla que ſunt ſub eiſdem generibus: ideſtſpecies ſubalternaqꝫ genera: ad vnum genus aliquādo poterunt applicari. Nam ſi prima eorum generaad vnum ſuperius duci non poſſunt: non eſt dubiuꝫ:quin ea ipſa que ſub ipſis ſunt: ab vno genere coerceri contineriqꝫ non patiantur. Nam ſi ſubſtantia: qͣlitas: ⁊ quantitas: ⁊ cetera ſub alio communi genere poni non poſſunt: quod ipſa magis ſunt genera:nec quicquid ſubſtantia fuerit .i. ſub eodem genereanimal vel homo: vel item ſub qualitate vel quantitate: ad aliquid genus commune ſe poterunt applicare. Nunqͣꝫ enim inueniri genus poterit: quod hecdecem genera ſolitario ⁊ proprio intellectu intra ſepoſſit veluti ſpecies cōtinere. At dicat quis. Hec oīadecem genera: ſi vere ſunt: ſubſiſtentia quodammodo vel entia dici poſſe. flexus enim hic ſermo eſt abeo quod eſt eſſe: ⁊ in participii abuſione tractum ē ꝓpter anguſtationem latine lingue compreſſionemqꝫ.Hec igitur vt dictum eſt entia poſſunt appellari.Et eas hoc ipſum .i. eſſe genus eoruꝫ fortaſſe dici videbitur. ſed falſo. Nanqꝫ omnia que inter ſe equiuoce nominantur: nunqͣꝫ eiuſdem continentiaꝫ generis

ſortiuntur. Quippeº quorum ſubſtantia diſcrepat:non eſt dubium: quin generis quoqꝫ ipſius definitiodiſcrepabit. hec autem vt entia nominentur: non vniuoce ſed equiuoce predicantur. Nam quoniā ſubſtantia ens eſt: ⁊ item qualitas ens: ſiquis rationem definitionemqꝫ ſubſtantie ⁊ qualitatis dixerit: eadeꝫ natura vtriuſqꝫ non poterit conuenire. Non eſt dubiūquin ſubſtantia ⁊ qualitas non vniuoce ſed equiuocepredicentur. Quod ſi equiuoce predicantur: ſub eiuſdem generis fonte poni non poterunt. Non eſt igitur in generibus ſpeciebuſqꝫ aliquid genus ſolum:quod poſſit diuerſa rerum genera coercere. Tūc fabius. Abundanter hec inquit omnia: ⁊ de his ipſis rebus frequentius inculcatum eſt. Sed perge ad ſequētia. Faciam inquā. Hec enim vt arbitror ſequuntur¶ Ergo decem genera conſtituit ariſtoteles in predicamentis: que magis genera ſunt. At vero ille q̄magis ſpecies ſunt: ſemper in plurimo quideꝫ numero ſunt: non tamen in infinito. At vero indiuidua que ſub magis ſpecie ſunt: infinita ſunt ſemꝑ.¶ Hoc enī dicere vult qd̓ multo plures ſpecies ſuntquam genera. habet enim genus ſub ſe plurimas ſpecies ⁊ quoniam decem genera omnium reruꝫ primaſūt: ſpecies ſpecialiſſime n̄ ſolū dece ſūt ſꝫ plures: nōtamen infinite. Indiuidua v̓o q̄ ſub magis ſpeciebꝰſunt: infinita ſūt ⁊ eorū intelligētia nulla vnqͣꝫ capipoteſt. Que enim infinita ſunt: nullo ſcientie termino concluduntur. Igitur omnis nobis diuiſio omniſqꝫ ſcientia: a magis generibus per ſubalterna genera vſqꝫ ad magis ſpecies deducatur. Ibi enim conſiſtentes integram ſuperiorum ſcientiā accipere poſſumus ac retinere. Si quis autem indiuidua uelit ſciētia diſciplinaqꝫ comprehendere: fruſtra laborabit. ſꝫita iubemur a magis generibꝰ uſqꝫ ad magis ſpecieſper interualla media diſcurrere: ut ſpecificis differētiis diuidentes ſubalterna genera uſqꝫ ad magis ſpecies deſcendamus. Specifice autem differentie ſuntque ſpeciem quamcunqꝫ declarant. Declaratur autēſpecies differentiis hoc modo. Siquis eniꝫ dicat ſubſtantiam: vt ponat ſub ſubſtantiā corpus. ſub corpore animatum corpus: ſub animato corpore animal̓:ſub animali rationale animal. Sub animali rationalimortale. omnes has ſpecies que ſunt ſubſtantie: cuꝫpro differētiis poſuerit: hominis ſcilicet ſpecies informabitur. Nam corpus animatum ab inanimato corpore differentia eſt. Porro autem animal ab inſenſibilibus: ⁊ ratiōale ab irrationale: ⁊ mortale ab īmortalibus differentie ſunt: hec igitur omnia cum iunxeris: vnam ſpeciem declarabis. i. hominem. Namcum dicit corpus animatum: animal rationale ⁊ mortale que ſcilicet differentie in ſubalterno ordine ſibiſuppoſite ſunt. hominem demonſtraſti. Sunt quedāalie differentie: que tales ſunt: ac ſi dicas animal rhetoricuꝫ: quod ſolus homo rhetor poſſit eſſe. Sed hecdifferentia non perſpicax differentia ē ⁊ ſubſtantiaꝫhominis: naturamqꝫ non perficit ſed tantum artemquandam ſcientiāqꝫ cōmendat. Ille igitur in diuiſionibus differentie ſpecieſqꝫ proſunt: ex quibꝰ illa quedicitur magis ſpeciēs informatur: ⁊ hec vocatur ſpecifica differentia: que magis ſpeciem poſſit efficere.Ergo cum per hec deſcenſuꝫ fuerit ad magis ſpeciēsrelinquēda ſunt ſub magis ſpeciebus indiuidua: neceorum eſt aliqua ſcientia requirenda. Nam illa nonſolum infinita ſunt ſed etiam quecunqꝫ in ſeſe conti