Vibeỉ Seplimiꝰ
multa verba ꝓferentes niſi ſuntvim face̓ veritati. quedā ex ſacriſlitteris ꝑuertētes. alia ꝑmutāteˢōnia tn̄ ſcd̓m ſuā ſumentes intētionem multi eis obuātes iſta patefececūt deſtruētes ⁊ redarguentes eoꝝ vana ſophyſmata. ⁊ anom̄es origenis licet an̄ multa fuiſſet tēporā. Iulianꝰ em̄ ea que videbant̉ curbare legentes. ſacratiſſimas lectiōes obijciēs ſibimet ⁊ īterptatꝰ ea. detractoꝝ ſophyſticas adinuēciōēs excluſit. Que ſiſepius legiſſent. Iulianꝰ atqꝫ porphiriꝰ ea libent̓ accipiētes in alid̓ſua forte v̓ba mutaſſent ⁊ nō adblaſpemie ſophiſmata verterēt̉Qui em̄lacerae̓ ſtuduit imꝑatorapd̓ idiotas ⁊ ſimplices v̓ba faciens ⁊ nō abd̓ eos qͥ ſcpͥturaꝝ diuinaꝝ optinēt veritatē. ex his palaꝫeſt. Sumes em̄ ea v̓ba q̄ diſpenſatiōis cā hūaniꝰ poſita fūt. cū multa hmōi collegiſſꝫ exēpla. hec nōuiſſime d̓t. Hoꝝ g̓ ſingula ſi n̄ aliquā hn̄t ineffabilē ꝯtēplacionēmaxima de deo blaſphemia ſuntplena. Hec ergo Iulianꝰ in. iij. libro conͣ xp̄ianos dixit. In libroāt ſuo que deciſmo ꝯſcpͥſit. docēsqͦmō ſacr̄s fabulas decꝫ fingi. d̓toporte̓ harū veritatē abſcōdi. Sicem̄ ait. Amat nat̉a celari. ⁊ abdita deoꝝ ſb̓a nō patit̉ nudis v̓bisin aures ītroire pollutas. Appae̓tgͣ ꝑ hec īꝑatorē ſuſpicōem habuiſſe binis ſcpͥturis. qūo eēnt v̓bamiſtica ineffabilē q̄ndā modū cōtēplacōis hn̄tia. Sed indignatur
cur nō om̄es eandē ſm̄am habuerint. ⁊ īſiſtit his qͥ int̓ xp̄ianos diuina ſimplicit̓ ſuſcipe̓ vident̓ eloqͥa. Nō gͦ oꝑtebat eū conͣ ſimplices inſurge̓ʳ. nec ꝓpter illas conͣ ſacras lr̄as intūeſce̓. neqꝫ odio hr̄e⁊ au̓ſari que bn̄ magis incellexerāt qm̄ nō oēs tūc ita ſentiebāt ſicūt ipē voluerat. Sil̓is gͦ porphirius factꝰ ē. Ille nāqꝫ in ceſare a paleſtie a qͥbuſdā xp̄ianis ceſus iracūdiā n̄ ferēs xp̄ianitatē deſeruitꝓpter furorē ⁊ odio inimicoꝝ. ſcribēdo blaſphemias xp̄ianitate p̄uatꝰ ē. ſic̄ eū fuſebius Pāphili redarguit ⁊ eiꝰ v̓ba deſtruxit. imꝑator at apd̓ ydiotas ſuꝑbꝫ int̓xp̄iānos extitit ea paſſiōe in blaſphemias Porphirij declinauit Amboſiquideꝫ ſponte deliq̄rūt. ⁊ ſciēteſpeccando digniſſima pena miltatiſunt. Cū igit̉ ſophiſta libaniusvelut i rridens dixiſſet hoīem expaleſtina deū ⁊ dei filiū faciūt oblitꝰ ſuoꝝ videtur eē v̓boꝝ. Ad finēnāqꝫ eius libri iulianū deificauit.ſic inter alia dicens. Primūnāqꝫnūciū eius mortis pene penerātcur putaret̉ de deo mētitꝰ dem̄ paululū deſcendēs ait. O demonū alūne. demonūqꝫ diſcipule ⁊ demonūobſeruator. Qui licet hoc alit̓ ītellexerit verūtn̄ hec eadem de Iulianō dixit que xp̄iani exprobn̄tesaffirmāt. Si ergo eū laudae̓ cogitabat oportebat eum hoc nomēeffuge̓ nec eū debitū demōibꝫ indicae̓ ſic̄ ẜmonē aliū declinauit Quēdū rep̄hēde̓t̉ d̓ ſuis libis abſcidit