Druckschrift 
Historia ecclesiastica tripartita
Seite
164v
Einzelbild herunterladen
 

ibei. xij

ſint mortri ⁊ reliq̄ fcī ſūt xp̄iani. x De magno incēdio ꝯſtatinopoli facto. ⁊ morte maximiam atꝫ cōca. xi.ſtitucōe ꝓculi De ꝯu̓ſacōe ⁊ moribꝰ ꝓculi. xij De victoriā barbaroꝝ Quō filia theodoſij valentimaoca. xiiijſit iūcta Quō corpꝰ ioh̓is ſit ꝯſtātinopoS. xv.li re. iocatū Quō eudoxia vxor iꝑatoris adca. xviiheroſolimā ꝓꝑauit Qui a ꝓculus thalaſſiū ſenatorem auctoritate ſua ceſarie cappadocie fecit ep̄mExpliciūt cap.Incipis liber xij. hyſt. ecc̄īaſticeGit̓ occiſo tyrāno cogitabat theodoſiꝰ imꝑator cui deberet heſperiarū regnū ꝯmittereᶜ Tūc valentinianus erat valde puer natus ex inreplacidia eius quidē amica. filia vero ma̓ioris theodoſij. archadija honorij. ⁊ ſorore de pat̓re ꝯſtātio. qͦab honorio imperij iura ſuſcepea̓tparuoqꝫ tꝑe cū eo regnauea̓t. hūcgͦ valentimanū ꝯſobrinū ſuū ceſarē factū. mittit ad ꝑtes ytalie cuꝫquo matrem placidiā. eiqꝫ vniuerſā diſpoſicōꝫ ꝯmiſit imꝑij. Cūqꝫ voluiſſꝫ ipſe qͦꝫ ytaliā ꝑgere. vt cōſobrinū ſuū ad ſutū imꝑij culm eueheret. quatinꝰ fui vigore tyranorūremoueret audaciā. veniens vſqꝫad theſſalonicā languore ꝓhibitus eſt. Quā obrem corona imꝑiaſē poſt hec ꝯſobrino ꝑ patriciū ſtiliconē mittens ꝯſtātinopoli remeauit. Hec de talibꝰ retuliſſe ſuffici

āt. Legit̉ atticus ep̄s cauſas etcīeſapiēcia mirabiliter diſponebat.doctriniſqꝫ ppl̓m ad virtutis ſtudium ꝓuocabat Capitulū. ij.Vmiqꝫ vide̓t diuiſā eccīaꝫcū iohānite ſeorſū apd̓ ſemetipſos ſacra ſolennacelebrarent. iuſſit vt in oracōibuˢinemoria ioh̓is haberet̉. ſicut alioꝝ dormentiū ep̄oꝝ fieri ꝯſueuitꝑ hoc ſperas plurimos ad ecc̄īaꝫreuocari. largus autē ſic erat. vtnō ſolū pauꝑibꝰ ſuaꝝ parrochiarū. ſꝫ eciā in vicinis ciuitatibꝰ multas pecumias ꝓ egenciū ꝯſolatiōemitteret. Calippio nāqꝫ p̄ſbro eccleſie nicene trecētos aureos dirigens hec ſcripſit. Calippio. atticusin dn̄o ſalutē. Cognoui decē miliaeſuriētes in ciuitate apijs exhibe̓da egere miſericordia. Decēmiliavero cū dico multitudinē intelligonō ꝑfectū numerū ꝯp̄hendo. Quiaigit̉ ego quidē habeo ꝑceptū nūerū datū ab eo qui manuhꝫ munifica. ⁊ p̄bet ꝯgrue diſpēſantibꝰ. ⁊ꝯtīgit aliquos indigere. habentesnō tn̄ qͥeſcentes ſuſcipiēs o cariſſimū michi caput hos trecētos ſolidos expedi ſicuti volueris. ⁊ maxīeillis qͥ petere ꝯfūdūt̉. ⁊ nō eis qͥ ꝓpter vite ventrē magis negociāt̉ extalibꝰ igit̉ noli religione inhac ꝑte ꝯſiderare. ſꝫ vna tm̄mo rem obẜ̓ues vt nutrias indigentes. ncc̄ cōgites ſi que noſtra ſunt ſapere nōvidentur. Sic igitur afticus