Druckschrift 
Historia ecclesiastica tripartita
Seite
97r
Einzelbild herunterladen
 

Typpnte haſtorie

que bn̄ illic caute ſunt poſita detractor lacerare laborabat. ōms enim reſiſtit alicui. nc vertēdo nūc̓ celādo veritatē mētit̉ adu̓ſus conͣ quē litigat. infēſuſalicui e. oīa ſic̄ hoſtis ſolū agitſꝫ etiā loqͥ ꝯtendit. Quia vero iuliānus atꝫ poīphiriꝰ quē tiriū ſenēvocat. de tractores ambo fuer̄t ſuisẜmonibꝫ arguūt̉. porphiriuſſūmi ph̓oꝝ ſocratis vitā dilacea̓iūt ni hyſtoria ph̓ie quā ip̄e conſcpͥſit talia de eo retulit. qͣlia ſolent de int̓rogacōi bꝰ occupari. Etheꝫ de illo Socrate. apud grecoſmirabil̓ caſtitate iuſticia. alijſqꝫ vtutibꝰ habebat̉ quē Platō mmia̓bilis eoꝝ ph̓s exvno fonte alt̓ philoſophoꝝ thyaſus. ſolū tāꝙͣdeo amabilē hōrant. ſꝫ etiā vltrͣ hominē ſapuiſſe ꝓnūciat. Porro Iulianꝰ zelatus ꝑte paſſiora ꝓpriamin ceſaribus enudauit omī anſe regnātiū vitas carpens. Neqꝫph̓o marcō peꝑcit. Igit̉ ābo detractores fuer̄t. opus habeo plurimis vti ſermōibus. Igo aūt exvtrorūqꝫ vbis mores eoꝝ cōiciēshec edixi. Quid at de Iuliano gregoriꝰ nazazenꝰ retulit audiamꝰ.Ait em̄ in ſcd̓o libro conͣ pagāoshec v̓ba pꝰ alia. Hec equidē de Iuli ano alijs ip̄a exꝑimēta tradiderūt. aſſumpta ptās imperij. Mihi at oliꝫ eius mores ꝯꝑti ſūt. duꝫhūc virū in athenis clarius agnouiſſem. Venerat em̄ illut frat̓iꝑatori videret̉ immicꝰ. fuitqꝫ adventꝰ eius ca̓ga duplex. vna qͥdē

qͣſi decencōr dicebat ſe veniſſe vtvide̓t helladea atꝫ doceret̉. alt̓a voſecrecior. nota plurimis vt īmolatores demonū viros fallaces inqͥreret. qꝛ habebat impietatis ſue licentiā. Tūc em̄ nonfruſtra ꝯſideraui virū em̄ fortuite iſta cōſpexi. ſꝫ faciebat me cau incōſtātia morū euis. exceſſuſupior. Vates em̄ egregius e. quibn̄ ꝯſiderat. Nullū em̄ ſignū in eoin vtile videbat̉. ceruix inflexibiliſ.humeri iactabiles. oculi currēteſhūc illucqꝫ directi. furioſe reſpiciētes īpaciētes ſpicātes ī iuriasatꝫ ꝯtemptū ſcemata riſibilia. ethoc ip̄m ſēꝑ habētia. riſus in cōtines qͣſi ſubbuliēs. ꝯſenſus negatio ſimul racō nulla racōe cōſiſtes int̓rogatio inordinata. atꝫ reſponſio nulla ē ꝯgruētia ſibi ꝯuenies. Sꝫ qͥd vniu̓ſa diſcurro.an̄ oꝑa vidi oꝑibꝰ ip̄is agnouiEt ſiquidē in eſſent pn̄tes tuncad erāt teſtarētur. qꝛ hec vidiſſeꝫ repente dixi. O qͣle malū nutriuit res publica romanoꝝ. Et cumhec p̄dixiſſem. optaui me inuenirimēdacē dr̄e. Aeliꝰ em̄ fuerat hocqm̄ vt tātis tr̓a ſceleribꝰ imple̓t̉Nūꝙͣ arbitror talia fuiſſe ꝓdigiacum mlta diluuia multa incēdia.multe peſtes. ethiatꝰ tr̓e ꝓuenerūtlicet homines in hūani feroces cōpoſitiſqꝫ diſſimilibꝰ natui̓sfuiſſe referantur. Obqͥm rem dig ſua ſuperbia fine cōcluſus eſt Hec Gregorius de Iulianonarrauit. qͦa vero contra xp̄iaos